Personen- en familierecht

Wijziging zorgregeling, wijziging alimentatie en voorlopige voorzieningen ex artikel 223 Rv

Rechtbank Den Haag, 1 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 1 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
1 oktober 2026
Datum publicatie
1 november 2026
Zaaknummer
C/09/705919 (voorlopige voorzieningen) en C/09/705923 (bodemprocedure)
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. T. Venneman te 's-Gravenhage, mr. P.K. de Blieck-Willemsen te Vaassen
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32065
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Wijziging zorgregeling, wijziging alimentatie en voorlopige voorzieningen ex artikel 223 Rv

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Enkelvoudige kamer

Rekestnummers: FA RK 26-5239 (voorlopige voorzieningen) FA RK 26-5243 (bodemprocedure)

Zaaknummers: C/09/705919 (voorlopige voorzieningen) en C/09/705923 (bodemprocedure)

Datum beschikking: 1 oktober 2026

Wijziging zorgregeling, wijziging alimentatie en voorlopige voorzieningen ex artikel 223 Rv

Beschikking op het op 27 mei 2026 ingekomen verzoek van:

[de vader],

de vader,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. T. Venneman te 's-Gravenhage.

Als belanghebbende wordt aangemerkt:

[de moeder],

de moeder,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. P.K. de Blieck-Willemsen te Vaassen.

Procedure

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:

  • het verzoekschrift, van de vader;

  • het verweerschrift van 11 juni 2026, van de moeder;

  • het F9-formulier met bijlage van 18 augustus 2026, van de moeder;

  • het aanvullend verzoekschrift van 27 augustus 2026, van de vader.

Op 3 september 2026 is de zaak op de zitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen:

  • de vader, bijgestaan door zijn advocaat;

  • de moeder, bijgestaan door haar advocaat.

Feiten

  • Het huwelijk van partijen is, bij beschikking van 25 oktober 2019, door echtscheiding ontbonden.

  • Zij zijn de ouders van de volgende minderjarige kinderen:

- [minderjarige 1], geboren op [geboortedatum 1] 2015 te [geboorteplaats 1];

- [minderjarige 2], geboren op [geboortedatum 2] 2018 te [geboorteplaats 1].

- De vader is ook de vader van:

- [minderjarige 3], geboren op [geboortedatum 3] 2017 te [geboorteplaats 2];

- [minderjarige 4], geboren op [geboortedatum 4] 2021 te [geboorteplaats 3]

- [minderjarige 5], geboren [geboortedatum 5] 2020;

- [minderjarige 6], geboren op [geboortedatum 6] 2026.

- Bij beschikking van deze rechtbank van 17 december 2020 is – voor zover hier van belang – :

- een zorgregeling vastgesteld, inhoudende dat [minderjarige 1] om de veertien dagen van vrijdag 14.30 uur tot zaterdag 19.00 uur bij de vader verblijft en [minderjarige 2] om de veertien dagen van zaterdag 10.00 uur tot 19.00 uur bij de vader verblijft, waarbij voornoemde regeling in nader overleg voor beide kinderen wordt uitgebreid naar: om de veertien dagen van vrijdag 14.30 uur tot zondag 18.30 uur en de verdeling van de feest- en vakantiedagen in overleg wordt afgestemd;

- bepaald dat de vader aan de moeder, met ingang van heden, een kinderalimentatie van € 193,- per maand, per kind, zal betalen.

Verzoek en verweer

De vader verzoekt na aanvulling van zijn verzoeken – met wijziging van de beschikking van deze rechtbank van 17 december 2020 – :

in de bodemprocedure:

  • te bepalen dat de moeder de kinderen op vrijdagmiddag na school naar de vader brengt en dat de vader de kinderen op zondagavond na het eten naar de moeder brengt;

  • te bepalen dat de door de vader te betalen kinderalimentatie ten behoeve van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] met ingang van 1 januari 2026 op nihil wordt gesteld,

een en ander voor zover mogelijk met uitvoerbaarverklaring bij voorraad en kosten rechtens.

bij wijze van voorlopige voorziening:

te bepalen dat het de moeder niet is toegestaan om de uitspraak van 17 december 2020 te executeren en/of ten uitvoer te leggen totdat in de bodemprocedure een beslissing is genomen, op straffe van een dwangsom van € 250,- per dag dat de moeder in strijd handelt met deze beslissing,

een en ander voor zover mogelijk met uitvoerbaarverklaring bij voorraad en kosten rechtens.

De moeder voert verweer dat hierna – voor zover nodig – zal worden besproken.

Beoordeling

Voorlopige voorziening ex artikel 223 Rv

Op grond van het eerste lid van artikel 223 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering kan iedere partij tijdens een aanhangig geding vorderen dat de rechter een voorlopige voorziening treft voor de duur van het geding.

De moeder heeft onbetwist gesteld dat zij vanwege de bijstandsuitkering die zij ontvangt door de gemeente verplicht wordt om de vader te bewegen zijn verplichting uit hoofde van de beschikking van 2020 na te komen, zijnde de betaling van een kinderalimentatie van € 193,- per maand per kind. De vader heeft aangegeven dat hij contact heeft gehad met het LBIO. Het LBIO heeft aan de vader kenbaar gemaakt dat zij de uitkomst van deze procedure afwacht voordat verhaalsmaatregelen getroffen zullen worden. Gelet op het voorgaande heeft de vader niet langer belang bij de gevraagde voorziening. De rechtbank zal het verzoek dan ook afwijzen.

Bodemprocedure
Zorgregeling
Ontvankelijkheid
Gelet op het feit dat de vader sinds de uitspraak van de rechtbank van 17 december 2020 – naast [minderjarige 1] en [minderjarige 2] – ook vader is geworden van vier andere kinderen is de rechtbank van oordeel dat sprake is van een wijziging van omstandigheden. De rechtbank zal de vader ontvangen in zijn verzoek en hierna overgaan tot een inhoudelijke beoordeling om te onderzoeken of, en zo ja, in hoeverre de wijzigingsgrondslag leidt tot een wijziging van de rechterlijke uitspraak.


Inhoudelijke beoordeling

De vader verzoekt de huidige zorgregeling te wijzigen in die zin dat wordt bepaald dat de moeder de kinderen op vrijdagmiddag naar de vader brengt. Vaststaat dat de kinderen op dit moment om de week vanaf vrijdagmiddag een weekend bij de vader verblijven, terwijl de moeder op alle andere dagen de zorg en de verantwoordelijkheid voor de kinderen draagt. Dit betekent dat de moeder het grootste gedeelte van de tijd ervoor moet zorgen dat de kinderen op tijd op school zijn en dat zij op tijd van school worden opgehaald. Ook is de moeder verantwoordelijk voor het brengen en het halen van de kinderen van en naar sociale activiteiten, sportles en medische afspraken. De rechtbank is van oordeel dat van de vader verwacht mag worden dat hij tijdens de (beperkte) omgangsmomenten die hij met de kinderen heeft de moeder zoveel als mogelijk ontlast en daar ook enige moeite voor doet. De rechtbank vindt het dan ook niet meer dan redelijk dat de vader verantwoordelijk is voor het halen van de kinderen op die vrijdagmiddag. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank het verzoek van de vader afwijzen. Dit betekent dat de huidige zorgregeling zoals vastgesteld bij beschikking van 17 december 2020 in stand blijft. Indien de vader daadwerkelijk tegen praktische problemen aanloopt bij het ophalen van de kinderen, staat het de ouders uiteraard vrij om in onderling overleg af te spreken dat de vader de kinderen direct uit school ophaalt in plaats van bij de moeder.

Kinderalimentatie
Ontvankelijkheid

Op grond van het eerste lid van artikel 1:401 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan een rechterlijke uitspraak betreffende levensonderhoud bij latere rechterlijke uitspraak worden gewijzigd of ingetrokken, wanneer zij nadien door wijziging van omstandigheden ophoudt aan de wettelijke maatstaven te voldoen.

De vader stelt zich op het standpunt dat sprake is van een wijziging van omstandigheden. De vader voert aan dat hij geen draagkracht meer heeft om de door de rechtbank vastgestelde kinderalimentatie te voldoen, omdat hij sinds 1 november 2025 een WW-uitkering ontvangt en hij inmiddels vader is van zes kinderen.

De moeder stelt zich op het standpunt dat de financiële situatie van de vader niet zodanig is veranderd dat sprake is van een relevante wijziging van omstandigheden. De moeder geeft daarbij aan dat de huidige uitkering die de vader ontvangt van € 32.076,- per jaar immers niet lager is dan het inkomen dat hij verkreeg in de periode dat hij werkte. In die periode had hij een inkomen van € 32.507,- per jaar. De moeder erkent dat de vader naast [minderjarige 1] en [minderjarige 2], vader is (geworden) van meer kinderen.

Ten aanzien van de vraag of het inkomen van de vader zodanig is gewijzigd dat sprake is van een wijziging van omstandigheden overweegt de rechtbank als volgt. In de beschikking van 17 december 2020 is gerekend met een inkomen van € 32.507,- aan de zijde van de vader, gebaseerd op het jaarinkomen van 2017/2018. Uit de stukken blijkt dat de vader op dit moment een WW-uitkering ontvangt van afgerond € 2.674,- per maand, zoals volgt uit de door de vader overgelegde uitkeringsspecificaties van juli 2026, dus € 32.088,- per jaar (€ 2.674 x 12). Dit betekent dat het huidige inkomen nauwelijks afwijkt van hetgeen de vader toentertijd had. Daar komt nog bij dat het inkomen van de man op basis van de WW-uitkering exclusief vakantiegeld lijkt, terwijl het jaarinkomen 2017-2018 inclusief vakantiegeld is waardoor het inkomen van de man momenteel mogelijk dus nog iets hoger ligt. De rechtbank is met de moeder van oordeel dat het inkomen van de vader niet wezenlijk is veranderd, zodat in dat kader geen sprake is van een relevante wijziging van omstandigheden.

Voorts overweegt de rechtbank dat niet in geschil is dat de vader sinds de uitspraak van de rechtbank van 17 december 2020 – naast [minderjarige 1] en [minderjarige 2] – ook vader is geworden van vier andere kinderen, voor wie hij onderhoudsplichtig is. Dat is naar het oordeel van de rechtbank wel een relevante wijziging van omstandigheden. De rechtbank zal de vader daarom ontvangen in zijn verzoek en hierna overgaan tot een inhoudelijke beoordeling om te onderzoeken of, en zo ja, in hoeverre de wijzigingsgrondslag leidt tot een wijziging van de rechterlijke uitspraak.

Inhoudelijke beoordeling

Ingangsdatum
De rechtbank zal om proceseconomische redenen eerst de ingangsdatum vaststellen. De rechtbank ziet aanleiding om de datum van de beschikking als ingangsdatum te hanteren, te weten 1 oktober 2026.

Behoefte

Bij beschikking van deze rechtbank van 17 december 2020 is de behoefte van de kinderen vastgesteld op een bedrag van € 639,- per maand in 2020. De behoefte van de kinderen is niet in geschil. De rechtbank zal daarom aansluiten bij voornoemde behoefte. Geïndexeerd naar 2026 bedraagt de behoefte van de kinderen afgerond € 820,- per maand, dus € 410,- per maand per kind.

Draagkracht vader
Inkomen
De vader geeft aan dat hij op dit moment een WW-uitkering ontvangt, nadat hij in september 2025 zijn baan als beveiliger is verloren. De vader geeft daarbij aan dat voor het werk als beveiliger een ‘grijze pas’ nodig is, maar omdat er een strafzaak tegen hem liep werd deze pas niet verlengd. Bovendien kon de vader geen weekend- en nachtdiensten meer draaien vanwege de tijd die hij moest investeren in de zorg voor zijn kinderen. Hoewel de vader inmiddels door het gerechtshof is vrijgesproken, is hij op dit moment nog niet in staat om te werken. De vader wordt ondersteund door een praktijkondersteuner en hij heeft traumabehandeling nodig. Vanuit daar moet verder onderzocht worden op welke manier de vader weer volledig aan het werk kan. De moeder stelt zich op het standpunt dat aan de zijde van de vader gerekend moet worden met een verdiencapaciteit, nu de vader zijn functie als beveiliger weer kan bekleden.

Vaststaat dat het dienstverband van de vader in september 2025 is beëindigd en dat de vader op dit moment een WW-uitkering ontvangt. De rechtbank heeft onvoldoende aanleiding om te veronderstellen dat het aan de vader te wijten is dat hij momenteel werkloos is. Gelet op hetgeen de vader verklaart, is het naar het oordeel van de rechtbank niet reëel om op dit moment aan de zijde van de vader een verdiencapaciteit aan te nemen. De rechtbank ziet zodoende aanleiding om voor de bepaling van zijn draagkracht uit te gaan van zijn WW-uitkering van afgerond € 2.674,- bruto per maand, zoals volgt uit zijn uitkeringsspecificatie van juli 2026. Verder houdt de rechtbank rekening met een vakantietoeslag van 8% en de algemene heffingskorting. De rechtbank houdt geen rekening met de arbeidskorting, nu een WW-uitkering geen inkomen uit arbeid betreft.

Onderneming vader

De moeder stelt dat de man, naast hetgeen hij op basis van zijn WW-uitkering ontvangt, ook inkomen heeft uit zijn onderneming, [bedrijfsnaam]. De vader betwist de stelling van de moeder en verwijst daarbij naar zijn aangifte inkomstenbelasting 2025, waaruit blijkt dat hij geen inkomsten heeft uit die onderneming.

De rechtbank ziet geen aanleiding om aan de zijde van de vader rekening te houden met een inkomen uit onderneming, gelet op zijn aangifte inkomstenbelasting 2025 en omdat er ook overigens geen aanwijzingen zijn dat de man op dit moment inkomsten genereert via [bedrijfsnaam].

Netto besteedbaar inkomen

Op basis van de hiervoor genoemde uitgangspunten berekent de rechtbank het NBI van de vader in 2026 op € 2.089,- per maand.

Woonlasten

Uit de door de vader overgelegde bankafschriften blijkt dat hij maandelijks een bedrag van
€ 450,- betaalt aan huurlasten. De rechtbank vindt het daarom redelijk om aan de zijde van de vader rekening te houden met zijn werkelijke woonlasten.

Schulden

De vader stelt zich op het standpunt dat voor de bepaling van zijn draagkracht rekening gehouden moet worden met een aflossing van € 245,- per maand op een lening. De vader heeft op de zitting verklaard dat hij, nadat hij zijn baan verloor, een lening is aangegaan voor apparatuur ten behoeve van [bedrijfsnaam], zijn onderneming samen zijn huidige partner. Hoewel de vader een overzicht met bankafschriften in het geding heeft gebracht, waaruit blijkt dat maandelijks een bedrag van € 245,- door ING geïncasseerd wordt, stelt de rechtbank vast dat nergens uit blijkt dat deze schuld niet verwijtbaar en/of niet vermijdbaar is. Daarover bestaan te meer vragen omdat de vader slechts summier heeft toegelicht waarom hij deze lening is aangegaan en waarom de schuld volledig op zijn naam staat. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank geen rekening houden met een schuldenlast aan de zijde van de vader.

Overig vermogen
Voor zover de moeder zich op het standpunt stelt dat de vader over enig vermogen beschikt omdat hij onlangs een auto en/of een motor heeft verkocht gaat de rechtbank daaraan voorbij omdat verder niet is onderbouwd dat de vader dit geld beschikbaar heeft. Het feit dat de vader dure vakantiereizen maakt doet aan het voorgaande ook niet af. De vader heeft hierover op zitting verklaard dat dit mogelijk is met behulp van (schoon)familie. De moeder heeft verder nagelaten haar stellingen dienaangaande te onderbouwen.

Draagkracht

Bij een NBI van € 1.950,- tot € 2.200,- per maand wordt de draagkracht bepaald op een vast bedrag uit de draagkrachttabel, afhankelijk van de hoogte van het NBI. Omdat het NBI tussen € 2.050,- en € 2.100,- valt, zal de rechtbank met toepassing van de draagkrachttabel (2026) een draagkracht van € 259,- per maand voor de vader in aanmerking nemen.

Verdeling draagkracht

Er is sprake van samenloop van onderhoudsverplichtingen. De ouders zijn beiden onderhoudsplichtig voor hun kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2]. De vader is daarnaast (samen met de moeder van de kinderen) onderhoudsplichtig voor de kinderen [minderjarige 3], [minderjarige 4], [minderjarige 5] en [minderjarige 6]. Bij een samenloop moet de rechtbank beoordelen of de vader in staat is om aan al zijn onderhoudsverplichtingen te voldoen. De rechtbank benadrukt dat het op de weg van de vader had gelegen om de inkomensgegevens van zijn huidige partner te overleggen. Dat heeft hij niet gedaan. De rechtbank acht het in dit geval redelijk om de draagkracht van de vader gelijk te verdelen over het aantal kinderen waar hij onderhoudsplichtig voor is. De rechtbank zal de draagkracht van de vader verdelen over zes kinderen. De draagkracht van de vader voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] bedraagt dan afgerond € 43,- per maand per kind (€ 259,- / 6), dus € 86,- voor beide kinderen.

De door de rechtbank gemaakte draagkrachtberekening is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan onderdeel uit.


Draagkracht moeder
De moeder geeft aan dat haar inkomen bestaat uit een bijstandsuitkering en een inkomen uit arbeid, van acht werkuren per week. De moeder stelt zich op het standpunt dat zij niet in staat is om meer uren te werken. Door de scheiding heeft de moeder aanzienlijke advocaatkosten moeten maken, waardoor er een hoge schuld is ontstaan. Zij is hierdoor in de schuldsanering terechtgekomen. Ook geeft de moeder aan dat de scheiding grote invloed heeft op haar emotionele gesteldheid. Zodoende heeft de arbo-arts van de gemeente een verklaring afgegeven dat de moeder voorlopig niet meer dan acht uur per week hoeft te werken. De vader betwist de stelling van de moeder en stelt zich op het standpunt dat aan de zijde van moeder gerekend moet worden met een verdiencapaciteit.

Uit de stukken en het verhandelde ter zitting volgt dat de bijstandsuitkering van de moeder afgerond € 1.401,- per maand bedraagt. De moeder werkt momenteel acht uur per week, waarbij zij een inkomen genereert van afgerond € 711,- per maand, zoals blijkt uit haar salarisspecificatie van juli 2026. De inkomsten die zij uit arbeid heeft worden met de bijstandsuitkering verrekend, in die zin dat de bijstand haar inkomsten uit arbeid aanvult tot het voor haar geldende bijstandsniveau. Hoewel het de moeder in beginsel vrij staat om zelf te bepalen hoeveel uren zij wil werken is de rechtbank van mening dat gezien de onderhoudsverplichting van de moeder jegens de kinderen redelijkerwijs van haar kan worden verwacht dat zij een hoger inkomen verwerft. De rechtbank ziet daarom aanleiding om aan haar zijde uit te gaan van een verdiencapaciteit. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de kinderen het grootste gedeelte van de tijd naar school gaan en dat de moeder niet met stukken onderbouwd heeft dat zij van de arbo-arts niet meer dan acht uur per week hoeft te werken. Ten aanzien van het standpunt van de moeder dat zij door de scheiding emotioneel belast is merkt de rechtbank op dat de scheiding reeds uit 2019 dateert.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat van de moeder verwacht mag worden dat zij ten minste twaalf uur per week kan werken. Zodoende neemt de rechtbank een verdiencapaciteit aan tot € 1.067,- (€ 711,- x 1,5) bruto per maand (exclusief vakantiegeld). De rechtbank stelt ook vast dat deze (fictieve) uitbreiding van de arbeidsuren er niet toe leidt dat het inkomen van de moeder ook daadwerkelijk toeneemt, omdat de inkomsten uit arbeid in beginsel worden verrekend met de bijstandsuitkering.

Nu aan de zijde van de moeder wordt uitgegaan van een bijstandsuitkering, dan wel een inkomen tot bijstandsniveau, houdt de rechtbank geen rekening met een (minimale) draagkracht aan de zijde van de moeder. In het Rapport Alimentatienormen wordt immers aanbevolen om geen draagkracht aan te nemen bij de verzorgende ouder die een bijstandsuitkering ontvangt.

Omdat de moeder geen financiële draagkracht heeft moet de behoefte van de kinderen geheel voor rekening van de man komen, voor zover zijn draagkracht dat toelaat.

Gezamenlijke draagkracht

De draagkracht van partijen bedraagt gezamenlijk (€ 86 + € 0,- =) € 86,- per maand. Dit is onvoldoende om in de behoefte van de kinderen te voorzien. De rechtbank komt daarom niet toe aan een draagkrachtvergelijking. Er is sprake van een tekort van (€ 820,- minus
€ 86,-=) € 734,- per maand. De rechtbank baseert de zorgkorting van de vader op de door de rechtbank bij beschikking van 17 december 2020 vastgestelde zorgregeling. De rechtbank gaat zodoende uit van een zorgkorting van 15%, aldus (0,15 x € 820,- =) € 123,-. Omdat sprake is van een draagkrachttekort dat meer dan twee keer zo groot is als de zorgkorting, vervalt de zorgkorting van de vader. Hij zal zijn volledige draagkracht moeten aanwenden om bij te dragen in de kosten van de kinderen.


Conclusie
De rechtbank zal bepalen dat de vader met ingang van 1 oktober 2026 een kinderalimentatie aan de moeder moet voldoen van € 43,- per maand per kind.

Proceskosten
Gelet op het feit dat het hier een procedure van familierechtelijke aard betreft, zal de rechtbank de proceskosten compenseren als hierna vermeld.

Beslissing
De rechtbank:

in de zaak met zaaknummer C/09/705919

wijst het verzoek af.

in de zaak met zaaknummer C/09/705923


bepaalt – met wijziging in zoverre van de beschikking van deze rechtbank van 17 december 2020 – :

*
de door de vader met ingang van 1 oktober 2026 te betalen kinderalimentatie op
€ 43,- per maand per kind, vanaf vandaag telkens bij vooruitbetaling aan de moeder te voldoen;

*
verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

*
bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt;

*
wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. A.P. de Klerk, rechter, bijgestaan door mr. A. Hoek als griffier, en uitgesproken op de openbare zitting van 1 oktober 2026.

[afbeelding niet beschikbaar]