Strafrecht overig
Verlenging tbs met een jaar en wijziging van de voorwaarden
Rechtbank Gelderland, 30 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8930 · Rechtbank Gelderland · 30 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/strafrecht/strafrecht-overig/beschikking/ecli-nl-rbgel-2026-8930
Zaakgegevens
Op 30 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 30 oktober 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 05/740080-19
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- BeschikkingBeschikkingEen beslissing van de rechter in een zaak die met een verzoekschrift is begonnen, zoals een echtscheiding of faillissement.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8930
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verlenging tbs met een jaar en wijziging van de voorwaarden
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats Arnhem
Parketnummer: 05/740080-19
Datum uitspraak: 30 oktober 2026
Beslissing van de meervoudige kamer als bedoeld in artikel 6:6:10 van het Wetboek van Strafvordering
in de zaak van
de officier van justitie
tegen
[betrokkene] (hierna: betrokkene),
geboren op [geboortedag] 1998 te [geboorteplaats] ,
verblijvende bij [instelling] , in de Forensisch Psychiatrisch Kliniek (FPK) [kliniek 1] te [plaats] (hierna: de kliniek).
Raadsman: mr. C.J.J. Kwint, advocaat te ‘s-Gravenhage.
Procedure
Betrokkene is op 15 oktober 2020 bij vonnis van de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 360 dagen en terbeschikkingstelling met voorwaarden. Deze maatregel is ingegaan op 15 oktober 2020 en het laatst verlengd bij beslissing van de rechtbank van 1 november 2024.
Bij vordering van 11 september 2026, ingekomen op diezelfde datum, heeft de officier van justitie gevorderd dat deze maatregel wordt verlengd voor de duur van twee jaren.
De rechtbank heeft verder kennisgenomen van de volgende processtukken:
-
de Pro Justitiarapportage van 19 juni 2026 van M.M. Beijer, GZ-psycholoog, waarin wordt geadviseerd de terbeschikkingstelling met voorwaarden te verlengen met één jaar;
-
het adviesrapport van de reclassering van 20 augustus 2026, waarin wordt geadviseerd de terbeschikkingstelling met voorwaarden te verlengen met twee jaren en de voorwaarden te herformuleren volgens de huidige richtlijnen;
-
een afschrift van de voortgangsverslagen.
Ter zitting van 16 oktober 2026 zijn gehoord:
-
betrokkene;
-
zijn raadsman;
-
de deskundige [persoon 1] , werkzaam als orthopedagoog-generalist bij de kliniek;
-
de deskundige [persoon 2] , werkzaam als toezichthouder bij de reclassering;
-
de advocaat van de slachtoffers, mr. P.M. Breukink; en
-
de officier van justitie, mr. S. Mosterd.
De standpunten
De officier van justitie heeft ter zitting de vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar gehandhaafd, nu aan de voorwaarden voor verlenging is voldaan. Zij heeft hiertoe aangevoerd dat volgens de deskundigen zeker nog twee jaren nodig zijn om betrokkene te behandelen. Hierbij merkt zij op dat betrokkene, gelet op de beperkte tijd, meer zou moeten kunnen oefenen met de verlofmomenten. Om stagnatie te voorkomen is het van belang dat de reclassering toezicht houdt.
De officier van justitie heeft ook gevorderd dat de voorwaarde, in het vonnis genoemd onder punt 11, conform het voorstel van de reclassering wordt gewijzigd, zodat deze voldoet aan de huidige richtlijnen.
De raadsman van betrokkene heeft zich verzet tegen de verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaren. Omdat de maatregel nog maximaal drie jaren kan duren, moet betrokkene de kans worden geboden om te oefenen met het onbegeleide verlof. Hij moet ook van eventuele fouten kunnen leren. Mede gelet op de bevindingen van de psycholoog vreest de raadsman dat uitstel van onbegeleid verlof zou kunnen betekenen dat de resocialisatie niet binnen de maximale termijn gaat lukken. De raadsman verzoekt de maatregel met één jaar te verlengen, zodat er een eerder toetsmoment is over de voortgang van de resocialisatie en er mogelijk nog kan worden bijgestuurd.
De beoordeling
Indexdelict
De terbeschikkingstelling is opgelegd vanwege het meermalen plegen van ontucht met minderjarigen en het bezit, verspreiden en verwerven van kinderpornografisch materiaal. Dat betekent dat de maatregel is opgelegd in verband met een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
Stoornis
Betrokkene is een op zwakbegaafd niveau functionerende 28-jarige man. Bij hem is sprake van een autismespectrumstoornis en een pedofiele stoornis van het exclusieve type met betrekking tot jongens. De stoornissen zijn nog altijd aanwezig.
Verloop van de maatregel
Vanaf 11 november 2021 verblijft betrokkene, na een eerdere plaatsing bij FPK [plaats] , bij [kliniek 2] van [instelling] . Sinds 30 april 2026 verblijft betrokkene daar op de (gesloten) afdeling ‘ [afdeling] ’.
Volgens de kliniek heeft betrokkene de afgelopen jaren betrokkene goede stappen gezet. Hij heeft, binnen zijn mogelijkheden, aan zijn behandeldoelen gewerkt en daarbij inzet getoond. Hij gebruikt medicatie, volgt schematherapie en neemt deel aan groepsgesprekken. Hij vertelt open over seksuele prikkels die hij tijdens verlof ervaart. Hij neemt deel aan arbeid, dagbesteding en sportactiviteiten en oefent met verlofbewegingen. Betrokkene heeft onbegeleide vrijheden op het terrein van [kliniek 2] . Hij kan zelf naar zijn werk op het terrein. Het doen van boodschappen of zijn netwerkverlof vinden semi-begeleid plaats. De afspraken rondom het internetplan heeft hij echter onvoldoende gevolgd. Betrokkene was tijdens internetmomenten op zoek naar seksuele spanning. Pas toen de spanning verder opliep en hij merkte dat hij de controle dreigde te verliezen, heeft hij hierover openheid gegeven. Hierdoor vindt het behandelteam hem nog onvoldoende betrouwbaar en is nog geen start gemaakt met onbegeleide vrijheden buiten het terrein van de kliniek.
Deskundige [persoon 1] heeft ter terechtzitting toegelicht dat het behandelteam het risico bij onbegeleid verlof met de huidige medicatie niet aandurft. De huidige medicatie kan nog worden opgehoogd, maar als ook dat onvoldoende blijkt te zijn zal moeten worden overgegaan op een steviger libido remmend middel dat echter ook een aanslag op het lichaam van betrokkene zal zijn. Die keuze moet dus zorgvuldig worden gemaakt en stapsgewijs plaatsvinden. De kliniek heeft inmiddels wel een goed beeld van de problematiek. Betrokkene zit nog niet aan het behandelplafond. Met medicatie en behandeling kan nog wel het een en ander worden bereikt. Het optimaliseren van de medicatie zal tenminste nog een half jaar duren en het zal zeker nog twee jaren duren om het resocialisatietraject vorm te geven.
Volgens de psycholoog hanteert de kliniek een te grote mate van voorzichtigheid in de resocialisatie. Het is wenselijk dat betrokkene verdere verlofstappen kan zetten en dat hij voorafgaand aan het verlopen van de maximale duur van de maatregel voldoende maatschappelijk ingebed is. Betrokkene zal ruime tijd nodig hebben om te kunnen oefenen met onbegeleide vrijheden. Langer wachten betekent ook dat het langere tijd kunnen oefenen binnen de waarborgen van het huidige kader onvoldoende mogelijk is. De psycholoog geeft aan dat de behandelduur nog zeker twee jaar in beslag zal nemen, maar adviseert toch de maatregel voor de duur van één jaar te verlengen om de nodige urgentie te benadrukken en de vervolgstappen nauwlettend te kunnen monitoren.
Volgens de reclassering maakt de kliniek zorgvuldige afwegingen, maar door de hoge mate van voorzichtigheid kan wel een stagnatie in het traject van betrokkene ontstaan. De reclassering houdt daarom in het achterhoofd om betrokkene voor een tweede behandelpoging elders aan te bieden, indien het behandelteam onvoldoende vertrouwen krijgt om het oefenen met onbegeleide verloven te starten. Omdat het traject van betrokkene naar verwachting zeker nog twee jaar in beslag zal nemen, adviseert de reclassering de maatregel met twee jaar te verlengen.
Recidivegevaar
Ondanks de beperkte responsiviteit heeft betrokkene in de afgelopen twee jaren een ontwikkeling kunnen doormaken. Zo kan hij inmiddels risicosignalen benoemen en is hij open over zijn gedachten. Ook toont hij meer inzicht in hoe hij tot delict-gerelateerd gedrag komt. Uit de keuzes die hij maakt blijkt echter dat hij moeite heeft om ander gedrag aan te leren en eigen te maken. Het recidiverisico wordt binnen een gestructureerde en beveiligde behandelsetting als laag ingeschat, maar neemt zonder verdere behandeling, toezicht en ondersteuning toe. Buiten de huidige context wordt het risico hoger ingeschat, omdat betrokkene dan geen toegang heeft tot een professioneel netwerk. Bij het beëindigen van de tbs-maatregel en bij afwezigheid van controlemogelijkheden wordt de kans op een terugval in het kijken naar kinderporno en het vertonen van seksueel grensoverschrijdend gedrag naar jonge jongens als hoog ingeschat. Om het recidivegevaar te beperken is het nodig dat betrokkene toegang houdt tot de aanwezige hulpverlening en begeleiding binnen de huidige setting.
Conclusie
Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen, de algemene veiligheid van personen de verlenging van de maatregel eist. Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat het behandeltraject van betrokkene zeker nog twee jaren zal duren. Er moet zorgvuldig worden gekeken naar een optimalisatie van de medicatie en de verloven moeten nog worden uitgebreid en gemonitord. De stap naar onbegeleid verlof is een punt van serieuze aandacht, omdat betrokkene uiteindelijk zal moeten uitstromen naar een begeleid wonen setting. Omdat de kliniek vooralsnog terughoudend omgaat met het starten van het onbegeleide verlof, is het belangrijk de voortgang van dit traject in de gaten te houden. Dit geldt te meer, omdat de resterende duur van de maatregel niet meer zo lang is. In lijn van het advies van de psycholoog zal de rechtbank de terbeschikkingstelling daarom om die reden met één jaar verlengen.
Wijziging voorwaarden
De rechtbank zal conform het advies van de reclassering de voorwaarde onder 11 herformuleren, zodat deze voldoet aan de huidige eisen.
Tegen deze aanpassing heeft betrokkene geen bezwaar en hij is bereid zich hieraan te houden.
De beslissing
De rechtbank:
- verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling van [betrokkene] met
een jaar.
- wijzigt de voorwaarde genoemd onder 11, zodat de voorwaarde als volgt komt te luiden:
dat de veroordeelde:
a. digitale omgevingen vermijdt waarin hij in aanraking kan komen met kinderpornografisch materiaal;
b. digitale omgevingen vermijdt waarin over seksuele handelingen met minderjarigen wordt gecommuniceerd;
c. geen gebruik maakt van virtuele machines, versleutelprogramma's (zoals Bitlocker, Veracrypt) of applicaties die helpen de identiteit te verbergen (zoals een VPN), tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik (zoals voor werk of voor bankzaken);
d. inzicht geeft in de wijze waarop hij de omgevingen genoemd onder a en b zal vermijden en bespreekt hoe dit verlopen is voor het verstreken deel van de proeftijd. Het toezicht op de naleving van de onderdelen a. tot en met c. beperkt zich tot geautomatiseerde controles van digitale apparaten (zoals computers, smart devices, USB-sticks, SD-kaarten, externe harde schijven) waarop bestanden kunnen worden opgeslagen en/of waarmee internet kan worden benaderd en die de betrokkene in gebruik heeft.
De betrokkene werkt mee aan deze controles tijdens (on)aangekondigde huisbezoeken en verschaft toegang tot alle aanwezige digitale apparaten die de betrokkene in gebruik heeft. Hieronder wordt begrepen het verstrekken van wachtwoorden, codes of andere wijzen van ontgrendeling of ontsluiting zoals vingerafdrukken, die nodig zijn voor toegang. Op verzoek past de betrokkene de instellingen zodanig aan dat controle mogelijk is. De wijzigingen mogen niet leiden tot definitieve wijzigingen aan het apparaat en worden aan het einde van de controle weer teruggezet.
De controles worden uitgevoerd door de reclassering. Indien en voorzover noodzakelijk mag de reclassering voor ondersteuning op technisch en digitaal gebied een specialist, niet zijnde een opsporingsambtenaar meenemen. De controles mogen gedurende de proeftijd maximaal drie keer per jaar keer worden uitgevoerd, waarbij de persoonlijke levenssfeer van de betrokkene zoveel mogelijk wordt geëerbiedigd. De controles strekken er in het bijzonder niet toe een min of meer volledig beeld te krijgen van het persoonlijke leven van de betrokkene.
Deze beslissing is gegeven door mr. I. de Bruin, voorzitter, mr. M.E. Snijders en mr. R.D. Leen, als rechters in tegenwoordigheid van mr. U. Posthumus, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 30 oktober 2026.
Mr. M.E. Snijders en de griffier zijn buiten staat deze
beslissing mede te ondertekenen.