WAHV. Parkeren in ‘groenstrook’ (artikel 5.1.10 APV Arnhem). Ingevolge art. 1 aanhef onder b WVW maakt de…

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

zaakgegevens 10295585 \ BR VERZ 23-107 \ 894-ER

cjib-nr / registratienr 246363052 / SY3751

zitting van 17 oktober 2023

beslissing inzake Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv)

in de zaak van

gevestigd te [adres]

betrokkene

gemachtigde mr. M. Lagas

tegen

Het beroep is tijdig ingesteld tegen een beslissing van de officier van justitie met bovenvermeld CJIB nummer.

Aan betrokkene is bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd vanwege een voertuig laten staan in een park, plantsoen, openbare beplantingen of groenstroken, hetgeen is strafbaar gesteld in artikel 5.1.10 Algemene Plaatselijke Verordening van Arnhem.

De kantonrechter overweegt als volgt.

Uit artikel 1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wegenverkeerswet 1994 volgt dat de berm deel uit maakt van de weg, zoals bedoeld in de verkeerswetgeving. Uit artikel 10 lid 1 Rvv moet worden afgeleid dat het parkeren in de berm is toegestaan (behoudens uiteraard een ter plaatse geldend en aangegeven verbod). Daarvan is hier niet gebleken.

Het gaat dus om de vraag of de auto geparkeerd stond een berm zoals bedoeld in de wegenverkeersregeling of als een groenstrook als bedoeld in de APV.

Ter zitting zijn de foto’s bekeken waar het voertuig stond geparkeerd. De strook waarop het voertuig stond geparkeerd is in feite een zandvlakte waar geen spoortje groen te zien is. Dit kan bezwaarlijk worden aangemerkt als een groenstrook. Dat die strook van de rijbaan wordt afgescheiden door een troittoirband doet daar niet aan. Daarbij wordt mede in aanmerking genomen de achtergrond van artikel 10 lid 1 Rvv. In een eerdere formulering was het namelijk verboden in de berm te parkeren, waardoor automobilisten geneigd waren hun auto op de rijbaan te parkeren. Dat werd gezien als gevaarlijk en ongewenst. Deze bepaling is vervolgens aangepast zodat parkeren in de berm in beginsel wel is toegestaan. Deze achtergrond noopt tot een ruime interpretatie van het begrip berm.

Dit betekent dat het was toegestaan daar een voertuig te laten staan. De gedraging is derhalve niet komen vast te staan.

De proceskosten komen voor vergoeding in aanmerking. Aan het indienen van het administratief beroepschrift, de hoorzitting, het beroep bij de kantonrechter en het verschijnen ter zitting dienen totaal vier procespunten te worden toegekend. Gelet op de door betrokkene geleverde inspanning zal de kantonrechter met gebruikmaking van de matigingsbevoegdheid als bedoeld in artikel 2, derde lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor het telefonisch horen door de officier van justitie een halve punt toekennen, zodat in totaal 3,5 procespunten worden toegekend. De waarde per punt bij de officier van justitie bedraagt € 597 en de waarde per punt bij de kantonrechter bedraagt € 837. Gelet op de aard van de zaak wordt de wegingsfactor 0,5 toegepast. Aldus zal de kantonrechter de officier van justitie veroordelen in de kosten tot een bedrag van € 1284,75 (= € 597 x 1,5 x 0,5 + € 837 x 2 x 0,5).

Er zal daarom als volgt worden beslist.

De kantonrechter:

-verklaart het beroep gegrond;

-vernietigt de bestreden beslissing en de inleidende beschikking;

-bepaalt dat de gestelde zekerheid van € 109 wordt terugbetaald;

-veroordeelt de officier van justitie in de proceskosten van betrokkene, begroot op

€ 1284,75.