Verschoningsverzoek toegewezen.

RECHTBANK GELDERLAND, locatie Arnhem

Verschoningskamer

zaaknummer: C/05/391059 / KG RK 21-539

Beslissing van 20 juli 2021

van de meervoudige verschoningskamer van de rechtbank op het verzoek van

mr. Y. van Wezel,

rechter in deze rechtbank

hierna te noemen: de rechter.

in haar hoedanigheid van rechter in de zaken met zaaknummers 05-187943-19 en 05-239343-19 tussen het Openbaar Ministerie en [… 1] (hierna: verdachte).

De rechter heeft op 20 juli 2021 een verschoningsverzoek ingediend. Een afschrift van het verzoek zal tegelijk met het afschrift van deze beslissing aan de partijen worden verzonden.

De rechter heeft aan haar verschoningsverzoek ten grondslag gelegd dat zij verdachte eerder bij verstek heeft veroordeeld. Het gerechtshof heeft die uitspraak vernietigd (omdat de dagvaarding zou zijn ingetrokken, hetgeen niet bleek uit het systeem en door de Officier van Justitie ter terechtzitting is ontkend) en de zaak terugverwezen. Nu is de zaak op 22 juli 2021 wederom bij de rechter ingepland.

Op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden, kan elk van de rechters die een zaak behandelen verzoeken zich te mogen verschonen.

Bij de beoordeling van een verschoningsverzoek dient uitgangspunt te zijn dat de rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet, die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat een rechter jegens een partij bij een geding een vooringenomenheid koestert (de subjectieve toets). Daarnaast kan er onder omstandigheden reden zijn voor verschoning, als geheel afgezien van de persoonlijke opstelling van de rechter in de zaak de bij een partij bestaande vrees voor onpartijdigheid van die rechter objectief gerechtvaardigd is, waarbij rekening moet worden gehouden met uiterlijke schijn (de objectieve toets). Het subjectieve oordeel van een partij is niet doorslaggevend.

De verschoningskamer stelt voorop dat de rechter niet heeft aangevoerd dat zij van oordeel is dat zij door de voor verschoning aangevoerde grond de zaak niet meer onpartijdig zou kunnen behandelen. De verschoningskamer ziet daar ook geen aanwijzingen voor.

Uit het verschoningsverzoek blijkt dat de rechter gegeven de geschetste feiten en omstandigheden (geobjectiveerde) redenen voor verdachte ziet om aan haar onpartijdigheid te twijfelen. De verschoningskamer ziet hierin, rekening houdend met de eerder genoemde uiterlijke schijn, een grond voor verschoning. Het verschoningsverzoek zal daarom worden toegewezen.

De verschoningskamer van de rechtbank wijst het verzoek tot verschoning van mr. Y. van Wezel toe, en verstaat dat in de zaak een andere rechter zal worden aangewezen.

Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.