Verbintenissenrecht

Kort geding. Aanvulling en motivering na verkort vonnis. Schorsing executieveiling woning. Belangenafweging…

Rechtbank Limburg, 21 september 2026

Zaakgegevens

Op 21 september 2026 heeft de Rechtbank Limburg in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Limburg
Zittingsplaats
Maastricht
Datum uitspraak
21 september 2026
Datum publicatie
28 september 2026
Zaaknummer
C/03/356129 / KG ZA 26-371
Procedure
Kort geding
Advocaat
mr. B.A.L.H. Robijns, mr. A.J.H. Peters
ECLI
ECLI:NL:RBLIM:2026:10245
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Kort geding. Aanvulling en motivering na verkort vonnis. Schorsing executieveiling woning. Belangenafweging. Schorsing tenuitvoerlegging recht van parate executie voor zes maanden in verband met inwonende minderjarige kinderen (art. 3 IVRK).

Uitspraak

RECHTBANK Limburg

Civiel recht

Zittingsplaats Maastricht

Zaaknummer: C/03/356129 / KG ZA 26-371

Motivering van 28 september 2026 bij vonnis in kort geding van 21 september 2026

in de zaak van

1 [eiser] ,

2. [eiseres],

beiden te [plaats] ,

eisende partijen,

hierna samen te noemen: [eisers] (in mannelijk enkelvoud),

advocaat: mr. B.A.L.H. Robijns,

tegen

OBVION N.V.,

te Heerlen,

gedaagde partij,

hierna te noemen: Obvion,

advocaat: mr. A.J.H. Peters.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het exploot van dagvaarding van 16 september 2026 met producties 1 tot en met 16;

- de producties 17 tot en met 25 van [eisers] ;

- de producties 1 tot en met 18 van Obvion;

- de mondelinge behandeling van 18 september 2026, waarvan de griffier aantekeningen heeft gemaakt en waarbij namens Obvion een pleitnota is overgelegd die aan het procesdossier is toegevoegd.

1.2.

In verband met de spoedeisendheid van de zaak is op 21 september 2026 het kop-staartvonnis uitgesproken. Dit is de schriftelijke uitwerking daarvan.

2 De feiten

2.1.

[eisers] is eigenaar van de woning aan [adres] (hierna: de woning).

2.2.

[eiser] en [eiseres] wonen met hun twee minderjarige kinderen in de woning.

2.3.

Voor de financiering van de woning heeft [eisers] een hypothecaire geldlening afgesloten bij Obvion. Ter zekerheid van de terugbetaling van de hypothecaire geldlening is bij notariële akte van 20 januari 2010 ten gunste van Obvion een recht van eerste hypotheek gevestigd op de woning. Op de geldlening zijn de algemene voorwaarden van Obvion van toepassing verklaard.

2.4.

De door [eisers] te betalen maandtermijn bedraagt € 465,89.

2.5.

[eisers] heeft herhaaldelijk een achterstand in de betaling van de maandelijkse termijnen laten ontstaan. Dit heeft geleid tot het meermaals aanzeggen van de openbare verkoop van de woning, namelijk op 22 mei 2024, 24 oktober 2024 en 6 maart 2025. Deze veilingen heeft [eisers] telkens op het laatste moment weten te voorkomen met medewerking van Obvion.

2.6.

In juli 2025 is er opnieuw een achterstand in de betaling van de maandelijkse termijnen ontstaan. Omdat ook de termijn van september 2025 niet werd voldaan, heeft Obvion aan [eisers] op 30 oktober 2025 een brief gestuurd, met als onderwerp “Laatste kans: voorkom opzegging van uw geldlening”, waarin aan [eisers] een laatste kans werd geboden om het opzeggen van de geldleningsovereenkomst en het opeisen van de geldlening te voorkomen. Daarbij stelde Obvion de voorwaarden dat [eisers] de achterstand van, op dat moment, € 931,78 binnen veertien dagen na dagtekening van de brief zou voldoen, de herkomst van de betaling zou aantonen aan Obvion, ervoor zou zorgen dat elke volgende reguliere maandtermijn stipt zou worden voldaan, en er geen andere aanleiding zou ontstaan voor Obvion om de geldlening op te zeggen (zoals executoriale/conservatoire beslagen of geen eigen bewoning).

2.7.

De betalingsachterstand bij Obvion is na deze brief opgelopen met één maandtermijn, tot een totaal van € 1.397,67. Per brief van 23 januari 2026 heeft Obvion de geldlening opgezegd en [eisers] medegedeeld dat hij de totale financiering inclusief achterstand en kosten (op dat moment € 123,745,98 + p.m.) aan haar diende terug te betalen vóór 1 maart 2026. Tevens is [eisers] er in deze brief op gewezen dat (opnieuw) tot openbare verkoop zou worden overgegaan indien hij die betaling niet tijdig zou voldoen.

2.8.

Per brief van 3 maart 2026 heeft Obvion aan [eisers] aangekondigd dat een taxateur ten behoeve van de openbare verkoop de waarde van de woning zou gaan bepalen en dat de kosten van de taxatie voor zijn rekening zouden komen.

2.9.

Per brief van 4 juni 2026 heeft Obvion aan [eisers] meegedeeld dat Rox Legal Notarissen de woning zou gaan veilen.

2.10.

Per brief van 24 juni 2026 heeft Obvion aan [eisers] meegedeeld dat de taxatie had plaatsgevonden en dat de kosten daarvan € 937,69 bedroegen. Obvion heeft verzocht om betaling van deze kosten.

2.11.

Bij exploot van 5 augustus 2026 is op verzoek van Obvion aan [eisers] aangezegd dat de openbare verkoop van de woning zou plaatsvinden op 23 september 2026.

2.12.

Op 16 september 2026 heeft [eisers] een bedrag van € 1.397,67 aan Obvion voldaan. De taxatiekosten van € 937,69 zijn tot op heden onbetaald gebleven.

2.13.

[eisers] heeft buiten rechte verzocht om de veiling aan te houden maar Obvion heeft dat geweigerd.

3 Het geschil

3.1.

[eisers] vordert in deze zaak, kort gezegd, primair dat Obvion wordt verboden de aangekondigde openbare executoriale verkoop van zijn woning aan [adres] op 23 september 2026 te laten doorgaan. Subsidiair vordert [eisers] de executoriale verkoop te schorsen en geschorst te houden tot een nader vast te stellen termijn in verband met het voeren en aanhangig maken van een bodemzaak. Daarnaast wordt een proceskostenveroordeling gevorderd.

3.2.

Obvion voert verweer.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

Spoedeisend belang

4.1.

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter moet daarom eerst beoordelen of [eisers] ten tijde van dit vonnis bij die voorziening een spoedeisend belang heeft. Het feit dat de executoriale verkoop van de woning is aangezegd tegen 23 september 2026 maakt dat sprake is van een spoedeisend belang.

Procespositie [eiseres]

4.2.

[eiseres] is geen mede-eigenaar van de woning en de hypotheek staat ook niet op haar naam. Ter zitting is toegelicht dat [eiseres] belanghebbende is: door de executoriale verkoop worden ook haar belangen als bewoner, en die van haar minderjarige kinderen, geschaad. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter biedt dit voldoende grondslag voor [eiseres] om op te treden als procespartij in deze procedure.

De aard van de procedure en het toetsingskader

4.3.

Het gaat in deze zaak om een hypotheekhouder, Obvion, aan wie op grond van

artikel 3:268 lid 1 BW het recht van parate executie toekomt. Het verzet tegen die executie komt neer op een executiegeschil als bedoeld in artikel 438 Rv. De executiebevoegdheid van Obvion als hypotheekhouder berust niet op een rechterlijke uitspraak maar op het vrijwillig tussen partijen afgesproken verhaalsrecht op een specifiek aangewezen vermogensobject van [eisers] . Die afspraak, vastgelegd in een authentieke akte, verschaft op grond van artikel 430 Rv een executoriale titel aan Obvion.

4.4.

De vraag is wat, bij verzet tegen die parate executie, het door de rechter te hanteren toetsingskader is. De voorzieningenrechter zoekt daartoe, net zoals het Hof Arnhem-Leeuwarden, aansluiting bij het kader dat de Hoge Raad, voor de executie op basis van vonnissen, heeft gegeven in zijn arresten van 20 december 2019 en 20 maart 2015. Daarin maakt de Hoge Raad onderscheid tussen de executie op basis van een vonnis waartegen een rechtsmiddel is ingesteld of nog openstaat en de executie waarbij tegen dat vonnis geen rechtsmiddel meer openstaat. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter sluit (parate) executie door een hypotheekhouder het meest aan bij executie op basis van een toewijzend vonnis waartegen nog een rechtsmiddel openstaat. Bij de executie op basis van een authentieke akte kan de geëxecuteerde immers nog aan de rechter voorleggen dat de onderliggende rechtsverhouding volgens hem niet (meer) bestaat. Van deze vraag naar het bestaan van het vorderingsrecht moet worden onderscheiden de vraag of de executie op basis van een in een vonnis of authentieke akte vastgestelde vordering op zich rechtmatig is. Hoewel het antwoord op die te onderscheiden vragen kan samenhangen is hier slechts de laatste vraag aan de orde. De vraag of de onderliggende vordering bestaat moet, als eenmaal een executoriale titel is verkregen, bij de beoordeling van de rechtmatigheid van de executie als zodanig buiten beschouwing blijven, tenzij sprake is van een kennelijke misslag van feitelijke of juridische aard in het te bestrijden vonnis of de authentieke akte.

4.5.

Op grond van het voorgaande gelden voor de beoordeling van de rechtmatigheid van de executie op basis van een hypotheekakte de volgende maatstaven:

(i) de hypotheekhouder dient belang te hebben bij het doorzetten van de executie;

(ii) de belangen van de executerende hypotheekhouder en de geëxecuteerde moeten worden afgewogen in het licht van de omstandigheden van het geval. Daarbij moet worden nagegaan of het belang van de hypotheekhouder bij uitwinning zwaarder weegt dan dat van de hypotheekgever bij het achterwege laten van de executie;

(iii) als uitgangspunt heeft te gelden dat de wetgever aan de hypotheekhouder het recht van parate executie heeft willen verlenen;

(iv) de kans van slagen van een procedure waarin het bestaan van de vordering waarop het hypotheekrecht is gebaseerd wordt bestreden, dient in het executiegeding buiten beschouwing te blijven, tenzij sprake is van een kennelijke misslag van feitelijke of juridische aard. Uitgangspunt is dat de parate executie op basis van een hypothecair zekerheidsrecht in beginsel uitvoerbaar is. Afwijking daarvan is slechts gerechtvaardigd door omstandigheden die meebrengen dat het belang van de geëxecuteerde bij het behoud van de bestaande toestand, ondanks dit uitgangspunt, zwaarder weegt dan het belang van de executerende hypotheekhouder bij het doorzetten van de executie. De daarbij aan te voeren feiten hoeven geen nieuwe feiten en omstandigheden te zijn.

Kennelijke misslag van feitelijke of juridische aard?

4.6.

Op grond van artikel 3:268 lid 1 BW is Obvion als hypotheekhouder bevoegd het verbonden goed in het openbaar te doen verkopen wanneer de schuldenaar, in dit geval [eisers] , in verzuim is met de voldoening van hetgeen waarvoor de hypotheek tot waarborg strekt. Zoals hierboven in rov. 4.4 is aangehaald, moet de vraag of de onderliggende vordering bestaat bij de beoordeling van de rechtmatigheid van de executie als zodanig buiten beschouwing blijven, tenzij sprake is van een kennelijke misslag van feitelijke of juridische aard in de authentieke akte. Daarvan is in deze zaak niet gebleken. [eisers] heeft niet betwist dat hij in verzuim was met de betaling van drie maandtermijnen en taxatiekosten, hetgeen heeft geleid tot het opzeggen van de geldleningsovereenkomst en het opeisen van de volledige resterende geldlening en kosten. Omdat [eisers] dat opgeëiste bedrag niet binnen de door Obvion gestelde termijn heeft voldaan, heeft Obvion het recht van parate executie en dus het recht om tot openbare verkoop over te gaan. Daarbij is het niet relevant dat de betalingsachterstand in de maandtermijnen inmiddels is voldaan, omdat de executie van de woning ziet op de totale hoofdsom van de hypothecaire geldlening en niet alleen op de lopende termijnen. De opmerkingen van [eisers] over de specificatie van de opgeëiste geldlening of de maandelijkse saldo-opgaves (inclusief taxatiekosten), die volgens hem onduidelijk zouden zijn, maken niet dat daardoor sprake is van een kennelijke misslag van feitelijke of juridische aard in de hypotheekakte.

4.7.

[eisers] stelt voorts, zonder enige concrete onderbouwing, dat hij mogelijk een bedrag aan veilingkosten (ter voorkoming van de aangekondigde veiling in maart 2025) onverschuldigd heeft voldaan aan Obvion en dat hij dit bedrag zou mogen verrekenen met bedragen die hij nog aan Obvion moet voldoen zodat er – na verrekening – geen sprake meer is van een openstaand bedrag. Het bestaan van de onverschuldigde betaling en het kunnen verrekenen daarvan is door Obvion betwist. Zij heeft een opgave van de in het verleden gemaakte en door [eisers] betaalde veilingkosten overgelegd. Gelet op de gemotiveerde betwisting van Obvion is de voorzieningenrechter van oordeel dat [eisers] onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat sprake zou kunnen zijn van een onverschuldigde betaling en verrekening daarvan. Voor verdere bewijslevering is in deze procedure in kort geding geen plaats zodat deze stellingname [eisers] niet kan baten.

4.8.

[eisers] stelt in de dagvaarding dat de bepaling op grond waarvan Obvion de openbare verkoop gerechtvaardigd acht, gekwalificeerd moet worden als een oneerlijk beding. [eisers] heeft echter niet duidelijk gemaakt welk beding hij bedoelt zodat ook deze stelling van [eisers] als onvoldoende onderbouwd wordt gepasseerd.

4.9.

Tot slot stelt [eisers] dat Obvion zich niet heeft gehouden aan haar zorgplicht als bank en geen acht heeft geslagen op de wettelijke respijtmaatregelen. Voor zover [eisers] daarmee probeert te betogen dat (ook) daarom sprake is van een kennelijke feitelijke of juridische misslag overweegt de voorzieningenrechter als volgt. Obvion heeft deze stelling uitvoerig betwist. Het dossier van [eisers] bij de afdeling Bijzonder Beheer van Obvion is zeer uitvoerig. Er bestaan al geruime tijd betalingsproblemen: in totaal zijn er negenentwintig maandtermijnen niet regulier betaald en heeft het dossier vijfenzestig maanden in achterstand gestaan. Bovendien is al tot drie keer toe een veiling aangezegd door Obvion die [eisers] telkens op het laatste moment heeft weten te voorkomen. Obvion heeft zich daarmee herhaaldelijk bereid getoond om de openbare verkoop niet voort te zetten wanneer [eisers] de opeisbare bedragen tijdig betaalde en aan de gestelde voorwaarden voldeed. Nadat [eisers] de derde aangekondigde veiling had weten te voorkomen, heeft Obvion uitdrukkelijk aan [eisers] meegedeeld dat sprake was van een laatste kans. Desondanks heeft [eisers] weer een betalingsachterstand laten ontstaan. Per brief van 30 oktober 2025 is [eisers] nogmaals expliciet op de laatste kans gewezen. Toch heeft hij de achterstand verder laten oplopen. Gelet op het voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat Obvion voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij niet lichtvaardig tot executie overgaat. Integendeel, zij heeft [eisers] juist vele mogelijkheden geboden om de verkoop te voorkomen en heeft tot drie keer toe meegewerkt aan uitstel van executie en heeft [eisers] daardoor dus meermaals respijt gegeven. Daarop gelet heeft [eisers] onvoldoende aannemelijk gemaakt dat Obvion zich niet aan haar zorgplicht heeft gehouden.

4.10.

De conclusie van het voorgaande is dat onvoldoende aannemelijk is geworden dat sprake is van een kennelijke misslag van feitelijke of juridische aard in de hypotheekakte. Daarmee komt de voorzieningenrechter toe aan de vraag of een belangenafweging, zoals omschreven in rov. 4.5, tot toewijzing van de vorderingen van [eisers] moet leiden.

Belangenafweging

4.11.

[eisers] doet in het kader van die belangenafweging een beroep op zijn zwaarwegende belang bij het behoud van zijn woonruimte en die van zijn partner en hun minderjarige kinderen. Hij heeft geen uitzicht op vervangende woonruimte en eender welke vervangende woonruimte zal, naar verwachting, (veel) hogere maandlasten meebrengen dan de maandtermijnen die hij nu aan Obvion is verschuldigd. Daarbij heeft [eisers] tevens aangevoerd dat de betalingsachterstand door specifieke omstandigheden is ontstaan, namelijk door een auto-ongeval met als gevolg daarvan zakelijke problemen en inkomensverlies, dat zijn financiële draagkracht thans is toegenomen en bovendien nog verder zal toenemen. De laatste acht maanden zijn de maandtermijnen steeds stipt voldaan en is de achterstand niet verder opgelopen. Bovendien zijn de ouders van [eisers] bereid zich borg te stellen voor de verplichtingen uit de geldleningsovereenkomst. Tot slot acht [eisers] de verkoop van de woning niet proportioneel gelet op de hoogte van de geringe achterstand en de te verwachten overwaarde.

4.12.

Obvion voert aan dat het door [eisers] gedane beroep op proportionaliteit miskent dat het bij de te maken afweging niet alleen gaat om de verhouding tussen de hoogte van de achterstand en de waarde van het onderpand. Ook de duur en herhaling van het betalingsverzuim, de eerdere uitstellen, de gemaakte kosten en het vertrouwen dat de betalingsverplichtingen voortaan zullen worden nagekomen zijn relevant. Dat vertrouwens is weg bij Obvion. In het verleden zijn toezeggingen te vaak niet nagekomen. Obvion heeft veel interne kosten gemaakt voor het bijzonder beheer dossier en dient ook reserveringen te treffen voor een problematisch dossier als dat van [eisers] . De kosten zijn gigantisch en kunnen niet langer van Obvion gevraagd worden, aldus Obvion.

4.13.

De voorzieningenrechter overweegt als volgt. Als uitgangspunt heeft te gelden dat de wetgever aan de hypotheekhouder het recht van parate executie heeft willen verlenen en dat de parate executie op basis van een hypothecair zekerheidsrecht in beginsel uitvoerbaar is. Afwijking daarvan is slechts gerechtvaardigd door omstandigheden die meebrengen dat het belang van [eisers] , ondanks dit uitgangspunt, zwaarder weegt dan het belang van Obvion. In dit geval is dat onvoldoende gebleken. Hoewel het belang van [eisers] bij behoud van de woning zwaar weegt, vormt verlies van woonruimte op zichzelf geen bijzondere omstandigheid die aan openbare verkoop door een hypotheekhouder in de weg kan staan. Het is immers een inherent gevolg daarvan. De door [eisers] genoemde bijkomende omstandigheden zouden dit anders kunnen maken, maar in dit geval is sprake van een reeds langlopend traject, waarbij al drie keer eerder een aangezegde veiling is aangehouden. Deze omstandigheid en het financiële nadeel dat dit voor Obvion meebrengt, weegt zwaar mee. Daarnaast blijkt duidelijk uit het dossier en uit de toelichting van (de advocaat van) Obvion ter zitting dat (aan beide zijden) het vertrouwen tussen [eisers] en Obvion weg is. Daar komt bij dat door [eisers] onvoldoende is onderbouwd dat zijn financiële situatie straks echt beter wordt. Alle belangen tegen elkaar afwegend is de voorzieningenrechter van oordeel dat het belang van Obvion bij het uitvoeren van haar recht van parate executie zwaarder weegt dan de belangen van [eisers] . Dit betekent dat het uitgangspunt voor de verdere beoordeling van de zaak dus niet een voortzetting van hun relatie is maar juist het einde daarvan. Voor een verbod op de aangekondigde executieveiling is gelet op het voorgaande naar het oordeel van de voorzieningenrechter onvoldoende grond. Het is voldoende aannemelijk geworden dat Obvion een redelijk in rechte te respecteren belang heeft bij de executieveiling en dat bij deze stand van zaken niet (langer) van haar gevergd kan worden niet tot verkoop over te gaan.

4.14.

[eisers] heeft echter ook minderjarige kinderen die in de woning wonen. De Hoge Raad heeft ten aanzien van de gedwongen ontruiming bij huur overwogen dat in een procedure tot ontruiming van een woning artikel 3 van het Verdrag inzake de rechten van het kind (IVRK) meebrengt dat de belangen van in de woning wonende kinderen als ‘eerste overweging’ in aanmerking moeten worden genomen. Tot de belangen van het kind behoren zijn recht op huisvesting en zijn recht om niet van zijn ouders gescheiden te worden. Hoewel deze belangen zwaar wegen, hoeven zij niet de doorslag te geven; zij moeten worden afgewogen tegen de overige belangen, met inachtneming van alle omstandigheden van het geval. Tot de in aanmerking te nemen omstandigheden behoort de mogelijkheid van alternatieve huisvesting. Dakloosheid van een kind wordt maatschappelijk niet aanvaardbaar geacht en het gescheiden raken van ouders en kind dient in beginsel te worden voorkomen. Een dergelijk gevolg, of de kans daarop, brengt echter niet altijd mee dat een vordering tot ontruiming moet worden afgewezen. Het voorkómen van dergelijke gevolgen ligt immers niet in de eerste plaats op de weg van de verhuurder, maar op de weg van ouders en overheid.

De voorzieningenrechter ziet aanleiding om in dit geval, waarbij het gaat om executoriale verkoop van een woning in eigendom, aansluiting te zoeken bij dit arrest.

4.15.

Aangenomen moet worden dat een executoriale verkoop van de woning voor de minderjarige kinderen van [eisers] nadelige gevolgen meebrengt. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter leidt dit er in dit geval echter niet toe dat de tenuitvoerlegging van het recht van parate executie van Obvion in dit geval geen doorgang kan vinden. De voorzieningenrechter weegt daarbij mee dat het vóór alles de taak is van [eisers] om de nodige maatregelen te nemen ter voorkoming van deze nadelige gevolgen. Zowel de verantwoordelijkheid voor de tekortkoming die tot de huidige aanzegging van de executoriale verkoop heeft geleid als de verantwoordelijkheid voor het welzijn van de kinderen ligt bij hem. Hoewel [eisers] – naar de voorzieningenrechter op basis van de in deze procedure verstrekte informatie aanneemt – geen invloed heeft gehad op het auto-ongeval dat hem in 2019 is overkomen en de nasleep daarvan op zakelijk, financieel en persoonlijk vlak, heeft wel te gelden dat [eisers] al vanaf het ontvangen van de brief van 30 oktober 2025 ervan op de hoogte was dat hem een allerlaatste kans werd verleend en bovendien op 23 januari 2026 ervan op de hoogte was dat Obvion tot openbare verkoop van de woning zou overgaan. [eisers] heeft echter – los van het zoeken van contact met Obvion en (onder meer) het betwisten van haar vordering – geen kenbare maatregelen genomen om te voorkomen dat het gezin op straat zou komen te staan. Illustratief, hoewel niet doorslaggevend, in dat verband is dat [eisers] pas twee dagen voor de mondelinge behandeling in dit kort geding de openstaande maandtermijnen heeft voldaan en dat de kosten voor de taxatie van de woning tot op heden onbetaald zijn gebleven.

4.16.

Het laten doorgaan van de openbare verkoop op 23 september 2026 zou echter tot gevolg hebben dat [eisers] met zijn de kinderen op zeer korte termijn op straat zou komen te staan zonder dat is voorzien in vervangende huisvesting. Dit acht de voorzieningenrechter niet aanvaardbaar. Gelet daarop weegt het belang van [eisers] , en met name dat van zijn minderjarige kinderen, om nog de tijd te krijgen om vervangende huisvesting of alternatieve financiering te regelen, of een andere oplossing te bedenken voor betaling van de door Obvion opgeëiste geldsom (gedacht kan worden aan onderhandse verkoop indien Obvion daarin toestemt), zwaarder dan het belang van Obvion om (per se) op 23 september 2026 tot executie van de woning over te kunnen gaan. Daarbij weegt de voorzieningenrechter mee dat Obvion, gezien de ruime overwaarde van de woning, door dit uitstel niet noemenswaardig in haar belangen zal worden getroffen.

4.17.

Op grond van het voorgaande ziet de voorzieningenrechter aanleiding om de executoriale verkoop te schorsen voor een periode van zes maanden. Aan die schorsing verbindt de voorzieningenrechter de voorwaarde dat [eisers] tijdens de gehele schorsingsperiode zowel de taxatie- als veilingkosten en de reguliere maandtermijnen stipt en volledig dient te voldoen. Volledigheidshalve merkt de voorzieningenrechter op dat als [eisers] die betalingen niet of niet tijdig voldoet, de schorsing komt te vervallen en Obvion direct tot openbare verkoop mag overgaan.

4.18.

Het is de vraag of deze route uiteindelijk in het belang van [eisers] zal blijken te zijn, want het heeft ook een kostenverhogend effect door (weer) een afgezegde veiling. Dit zal de komende zes maanden moeten blijken. Als het [eisers] niet lukt binnen zes maanden Obvion af te betalen zal Obvion op basis van de stand van vandaag de veiling alsnog kunnen voortzetten.

Proceskosten

4.19.

De proceskosten zullen, gelet op de uitkomst, worden gecompenseerd in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5 De beslissing

De voorzieningenrechter

5.1.

schorst de tenuitvoerlegging van het recht van parate executie door Obvion ten aanzien van de woning aan [adres] voor een periode van zes maanden, te rekenen vanaf de datum van dit vonnis, zodat [eisers] in de gelegenheid wordt gesteld zich voor te bereiden op de executoriale verkoop van de woning, dan wel andere maatregelen te nemen ter betaling van de door Obvion opgeëiste geldsom. Daarbij geldt de voorwaarde dat [eisers] de door Obvion gemaakte veilingkosten en de lopende maandelijkse hypotheektermijnen stipt en volledig voldoet tijdens de gehele schorsingsperiode,

5.2.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.3.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5.4.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. drs. Hurkens, in het openbaar uitgesproken op 21 september 2026, en aangevuld met de feiten en de motivering op 28 september 2026.

ECLI:NL:GHARL:2021:3303. ECLI:NL:HR:2019:2026 (rov. 5.6.1 tot en met 5.7.2). ECLI:NL:HR:2015:688 (rov. 3.3.1.). ECLI:NL:HR:2025:1799, rov. 3.2.1-3.3.4.