Verbintenissenrecht
Effectenlease. Dexia. Verzet. Reconventie. Erfgenaam. Bekrachtiging achteraf van rechtshandelingen…
Rechtbank Limburg, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:11115 · Rechtbank Limburg · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/civiel-recht/verbintenissenrecht/verzet/ecli-nl-rblim-2026-11115
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Limburg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Roermond
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 15 oktober 2026
- Zaaknummer
- 12107685 CV EXPL 25-722
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- VerzetVerzetEen rechtsmiddel waarmee iemand vraagt een beslissing opnieuw te bekijken die zonder zijn inbreng is genomen, zoals een verstekvonnis.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:11115
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Effectenlease. Dexia. Verzet. Reconventie. Erfgenaam. Bekrachtiging achteraf van rechtshandelingen. Tussenpersoon. Verboden advies. Dexia dient de schade te betalen.
Uitspraak
vonnis
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Roermond
Zaaknummer: 12107685 \ CV EXPL 25-722
Vonnis van de kantonrechter van 21 oktober 2026
in de zaak van
[de vrouw] , te dezen handelende, ten behoeve van de gemeenschap, in hoedanigheid van wettelijk erfgenaam van [contractant] ,
wonende te [plaats],
eisende partij in conventie in de hoofdzaak,
gedaagde partij in het verzet en in reconventie in de hoofdzaak,
gedaagde partij in het incident,
gemachtigde: mr. G. van Dijk, Leaseproces,
tegen
de besloten vennootschap DEXIA NEDERLAND B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
gedaagde partij in conventie in de hoofdzaak,
eisende partij in het verzet en in reconventie in de hoofdzaak,
eisende partij in het incident,
gemachtigde: USG Legal Professionals.
Partijen worden hierna [de vrouw] en Dexia genoemd.
1 De procedure
Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:
-
het vonnis in het vrijwaringsincident van 22 april 2026;
-
de conclusie van antwoord in oppositie tevens houdende akte vermeerdering van eis tevens houdende conclusie van antwoord in voorwaardelijke reconventie, tevens houdende een antwoord in het incident ex artikel 195 Rv;
-
de conclusie van repliek in oppositie tevens houdende conclusie van repliek in voorwaardelijke reconventie tevens houdende een akte wijziging van eis;
-
de conclusie van dupliek in oppositie tevens houdende conclusie van dupliek in voorwaardelijke reconventie, tevens akte uitlating producties.
Het bij de laatste conclusie aangevoerde in het kader van de conclusie van ‘dupliek in oppositie’ en de bij de laatste conclusie overgelegde producties zijn buiten beschouwing gelaten. Het was daarom niet nodig Dexia hierop nog te laten reageren.
Ten slotte is partijen meegedeeld dat vonnis wordt gewezen.
2
2. De feiten
[contractant] (verder: contractant) heeft de volgende leaseovereenkomst (verder: de overeenkomst) ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:
|
Nr. |
Contractnr. |
Datum |
Naam overeenkomst |
|
I. |
[contractnummer] |
19-03-2001 |
Capital Effect |
Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
|
Nr. |
Datum eindafrekening |
Resultaat |
Voldaan |
|
I. |
22-05-2007 |
- € 1.186,08 |
Ja |
Volgens opgave van Dexia heeft contractant, danwel [de vrouw] , op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van
€ 4.333,44 aan maandtermijnen en een bedrag van € 1.173,47 wegens restschuld aan Dexia betaald. Een bedrag van € 12,61 aan restschuld is verrekend met diverse dividendopbrengsten. Volgens die opgave heeft contractant, danwel [de vrouw] , € 765,46 aan dividenden uitgekeerd gekregen en € 265,79 aan fiscaal voordeel genoten.
De gemachtigde van contractant, Leaseproces, heeft bij brief van 24 februari 2006 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.
Contractant is op 23 juni 2006 overleden. [de vrouw] is erfgenaam van contractant en heeft ten behoeve van de gemeenschap van erfgenamen op 3 april 2025
mr. G. van Dijk gevolmachtigd om namens haar op te treden. Daarbij heeft zij ook de in het verleden verrichtte stuitingshandelingen door Leaseproces ten behoeve van contractant en/of de erfgenamen voor zover nodig bekrachtigd.
3 De vorderingen en de verweren in de hoofdzaak en in het incident
[de vrouw] vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens contractant en/of toerekenbaar is tekort geschoten,
voor recht zal verklaren dat contractant en ieder van zijn erfgenamen schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is die schade te vergoeden,
Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [de vrouw] van al datgene dat aan Dexia is betaald onder de overeenkomst, vermeerderd met de wettelijke rente daarover,
Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [de vrouw] , met rente,
Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met rente.
De ‘kop’ van de conclusie van antwoord in oppositie/antwoord in reconventie doet vermoeden dat [de vrouw] haar eis heeft vermeerderd. Feitelijk heeft zij de grondslagen van haar eis aangevuld. De ‘vermeerdering van eis’ is daarom niet terug te zien in de opsomming onder nummer 3.1.
Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een (deels voorwaardelijke) tegenvordering, waarbij Dexia vordert, dan wel verzoekt (samengevat en na wijziging van eis) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- in het incident:
[de vrouw] zal veroordelen om aan Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier, althans van andere schriftelijke documenten waar de door Leaseproces namens [de vrouw] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen aan zijn ontleend,
- in het verzet:
Dexia te ontheffen van de tegen haar door de rechtbank Limburg bij verstekvonnis van 12 november 2025 met zaaknummer 11939322 \ CV EXPL 25-4563 uitgesproken veroordeling,
[de vrouw] niet-ontvankelijk te verklaren in haar vorderingen, althans die vorderingen te ontzeggen dan wel af te wijzen,
[de vrouw] te veroordelen tot terugbetaling van al hetgeen Dexia naar aanleiding van het verstekvonnis van 12 november 2025 aan haar heeft voldaan, vermeerderd met wettelijke rente tot aan de algehele dag der voldoening,
[de vrouw] te veroordelen in de kosten van het geding,
- in reconventie:
voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de tussen haar en contractant gesloten overeenkomst met nummer [contractnummer] na betaling van een door de kantonrechter in goede justitie vast te stellen bedrag, aan al haar verplichtingen heeft voldaan en derhalve niets meer aan [de vrouw] verschuldigd is,
[de vrouw] zal veroordelen in de proceskosten.
Op de stellingen en verweren van partijen zal voor zover nodig hierna nader worden ingegaan.
4
4. Beoordeling van de vorderingen in de hoofdzaak en in het incident
algemeen
4.1. Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen decennia zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [de vrouw] .
De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend.Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen.
Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
-
er is sprake van huurkoop;
-
er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
-
Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
-
Contractant heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld;
-
er is voldoende causaal verband aanezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
ontvankelijkheid [de vrouw]
Dexia verzoekt, in de verzetdagvaarding, [de vrouw] een verklaring van erfrecht over te leggen, teneinde te kunnen bepalen of [de vrouw] de (enige) erfgenaam van contractant is. [de vrouw] heeft bij conclusie van antwoord in oppositie/antwoord in reconventie een kopie van het testament van contractant overgelegd, waaruit blijkt dat bij zijn overlijden alle goederen op zijn echtgenote, [de vrouw] , als langstlevende echtgenote overgaan. Dexia heeft daarop niet meer gereageerd, noch haar initieel gevoerde niet-ontvankelijkheidsverweer gehandhaafd. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [de vrouw] genoegzaam, en niet langer weersproken, aannemelijk gemaakt volledig rechthebbende van een eventuele vordering op Dexia te zijn en dus bevoegd te zijn tot het verrichten van de rechtshandelingen ten aanzien van de nalatenschap. [de vrouw] kan derhalve worden ontvangen in haar vordering.
verjaring
Dexia heeft zich beroepen op verjaring. Dexia constateert dat contractant is overleden op 23 juni 2006, zodat namens hem in 2006 voor het laatst een poging tot stuiting van de verjaring is gedaan. De eerstvolgende stuitingshandeling van Leaseproces dateert uit 2012, maar die is niet langer namens contractant verricht en, gelet op het feit dat [de vrouw] pas in 2025 een volmacht aan Leaseproces verleende, ook niet namens [de vrouw] . Dit betekent volgens Dexia dat de vorderingen in verband met de overeenkomst in 2011 zijn verjaard, nu er in de tussenliggende periode geen geldige stuitingshandeling door contractant of [de vrouw] heeft plaatsgevonden.
De kantonrechter is van oordeel dat het beroep van [de vrouw] op bekrachtiging ex artikel 3:69 BW slaagt en acht daarvoor het volgende redengevend. Als gevolg van het overlijden van contractant is de volmacht van Leaseproces geëindigd. Desondanks heeft Leaseproces nadien mede namens contractant (en diens eventuele erfgenamen) nog brieven aan Dexia verstuurd (onder andere in oktober 2009, januari 2012, december 2015, oktober 2016, januari 2017 en oktober 2021). Leaseproces (en met haar Dexia) ging er van uit dat zij op dat moment nog steeds gevolmachtigde van contractant was. Lid 1 van het hiervoor genoemde artikel geeft de volmachtgever, waaronder tevens moet worden verstaan zijn rechtsopvolger, de mogelijkheid om met terugwerkende kracht alsnog een rechtshandeling te bekrachtigen. [de vrouw] heeft Leaseproces op 3 april 2025 gevolmachtigd om namens haar op te treden en tevens om mogelijke stuitingshandelingen te bekrachtigen, aldus de als productie B bij de (oorspronkelijk) dagvaarding overgelegde volmacht. Dexia heeft niet weersproken dat dit een geldige volmacht is, dat [de vrouw] een dergelijke bevoegdheid toekomt en evenmin dat zij van deze volmacht op de hoogte is gebracht. Ook heeft Dexia niet weersproken dat zij zich pas in deze procedure op het standpunt stelt dat er geen sprake is van een geldige volmacht. Dit betekent dat een eventuele verjaring van de vordering van contractant steeds tijdig is gestuit.
tussenpersoon
Contractant heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon [tussenpersoon] (verder: de tussenpersoon). Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd.
De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon contractant heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon contractant, anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [de vrouw] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [de vrouw] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.
Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [de vrouw] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
[de vrouw] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
“ [contractant] werd door [tussenpersoon] aan de deur benaderd. De adviseur van [tussenpersoon] stelde voor om binnen te komen voor een financieel adviesgesprek en de financiële situatie van [contractant] door te nemen. [contractant] heeft hiermee ingestemd. Ook de echtgenote van [contractant] was bij het huisbezoek aanwezig.
Tijdens het gesprek heeft de adviseur geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van familie [contractant] . Zo is met de adviseur gesproken over het inkomen en de gezinssituatie van familie [contractant] . De heer [contractant] was arbeidsongeschikt en maakte zich zorgen om de financiële zekerheid van mevrouw [contractant] en hun kind. Met de adviseur is gesproken over de wens van [contractant] om vermogen op te bouwen als financiële reserve voor mevrouw [contractant] en hun kind in het geval de heer [contractant] zou komen te overlijden. De adviseur gaf aan dat het mogelijk was om dit doel te bereiken en dat hij hier een geschikt product voor wist.
De adviseur adviseerde [contractant] om een Capital Effect product van Bank Labouchere af te sluiten met een maandbetaling van ongeveer NLG 150,-. De adviseur adviseerde de hoogte van de maandelijkse inleg aan de hand van wat [contractant] aangaf maandelijkse te kunnen missen. Volgens de adviseur zou [contractant] op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen als financiële reserve voor mevrouw [contractant] en hun kind in het geval de heer [contractant] zou komen te overlijden.
De adviseur maakte aan de hand van een rekenvoorbeeld inzichtelijk hoeveel het Capital Effect zou opbrengen na 20 jaar. Er werd geen rekening gehouden met tegenvallende koersresultaten. (…)
De adviseur heeft [contractant] niet geïnformeerd over de specifieke risico's. Zo heeft hij er niet op
gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen, de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomst. Als [contractant] op deze risico's gewezen was had hij het Capital Effect nooit afgesloten.
[contractant] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de adviseur en zijn advies. Om deze reden heeft [contractant] het advies van de adviseur opgevolgd. De aanvraag voor het Capital Effect is door de adviseur in orde gemaakt en de uiteindelijke overeenkomst is op een later moment ondertekend. [contractant] heeft, conform het advies van de adviseur, een Capital Effect overeenkomst afsloten met een maandbetaling van NLG 149,21.”
[de vrouw] heeft, ter onderbouwing van haar stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
- een kopie van het op 15 maart 2001 ondertekende aanvraagformulier van het Capital Effect op naam van contractant, waarop [ATP-nummer] is ingevuld,
- een kopie van de overeenkomst van 20 maart 2001 met contractnummer [contractnummer] , voorzien van de tekst: Adviseur [ATP-nummer] - [tussenpersoon],
- een kopie van een uittreksel van de KvK van de tussenpersoon met als beschrijving van de werkzaamheden o.a. ‘Financieel advies in hypotheken en leningen. Bemiddeling onroerend goed’.
aanhoudingsverzoek
Dexia heeft grote bezwaren tegen de – door haar zo genoemde – ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen.
Het verzoek van Dexia behoeft geen verdere bespreking, nu de Hoge Raad op 19 juni 2026 op de betreffende cassatieberoepen heeft beslist.
(nieuwe) argumenten Dexia
Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer:
-
dat ten onrechte de gemachtigde van de afnemer op zijn woord wordt geloofd;
-
dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon;
-
dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust, en
-
dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs.
Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [de vrouw] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de adviseur van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in het geval van contractant heeft [de vrouw] , tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [de vrouw] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomst dan wel tot stand was gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [de vrouw] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [de vrouw] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen contractant en de adviseur van de tussenpersoon, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals contractant en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt.
wetenschap Dexia
In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan contractant. Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Ten eerste had zij, nu zij gebruik maakte van tussenpersonen, moeten weten wat hun gebruikelijke werkwijze was. Daarnaast lag het op de weg van Dexia om voorafgaand aan de totstandkoming van een overeenkomst met een klant actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst zou aangaan op advies van de tussenpersoon. Aan de hand van de in dat verband ontvangen informatie had Dexia kunnen en moeten beoordelen of zij de overeenkomst met contractant kon en mocht sluiten. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht, is gesteld noch gebleken. Dat moet, gelet op het voorgaande, voor haar rekening en risico blijven. De betwisting door Dexia van de stelling dat zij kon weten dat sprake was van vergunningplichtige advisering is dan ook onvoldoende onderbouwd. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot contractant voor rekening van Dexia.
aansprakelijkheid Dexia
4.16. Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met contractant de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens contractant onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan contractant omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.
buitengerechtelijke kosten
Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.
vorderingen van [de vrouw]
4.18. De vorderingen als door [de vrouw] ingesteld kunnen gelet op het voorgaande worden toegewezen. De andere door [de vrouw] aangevoerde gronden behoeven geen nadere bespreking. Het verstekvonnis zal worden bekrachtigd.
Ten overvloede wordt nog overwogen dat partijen zelf de door contractant en iedere erfgenaam van contractant geleden schade als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia inmiddels kunnen berekenen. De voor vergoeding in aanmerking komende schade bestaat uit de door de afnemer betaalde inleg (termijnbetalingen en eventuele aflossingen) en het niet vergoede gedeelte van de (fictieve) restschuld. Daarnaast dient rekening gehouden te worden met te verrekenen genoten voordelen, waaronder daadwerkelijk ontvangen dividenduitkeringen, fiscale voordelen en een eventueel in aanmerking te nemen batig saldo uit voorgaande overeenkomsten. Een en ander volgens het door Dexia overgelegde financiële overzicht waarvan de juistheid door [de vrouw] niet of onvoldoende gemotiveerd is betwist. In het geval reeds eerder een schadevergoeding door Dexia is betaald, geldt ten aanzien van de verrekening daarvan hetgeen is overwogen in de beslissing van de Rechtbank Amsterdam van 25 november 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:7910). De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3).
het incidentele verzoek van Dexia
Dexia verzoekt dat [de vrouw] wordt veroordeeld het intakeformulier, dan wel een ander schriftelijk document van haar gemachtigde aan Dexia te verstrekken waaraan de door de gemachtigde ingenomen stellingen zijn ontleend.
Dexia wil kennelijk weten welke gegevens contractant en/of [de vrouw] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat het incidentele verzoek van Dexia moet worden afgewezen.
De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk wordt gesteld. De proceskosten aan de zijde van [de vrouw] worden begroot op € 87,00.
vorderingen Dexia
Gelet op de beoordeling in conventie worden de vorderingen van Dexia afgewezen.
proceskosten
Dexia is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van het verzet betalen. Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie (in verzet) worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. De proceskosten van [de vrouw] worden begroot op:
- salaris gemachtigde € 288,00 (1 x tarief € 288,00).
De gevorderde rente over de proceskosten zal als na te melden worden toegewezen.
5 Beslissing
De kantonrechter
in het incident van Dexia
wijst het verzoek af,
veroordeelt Dexia in proceskosten van [de vrouw] , tot op heden begroot op € 87,00,
in conventie
bekrachtigt het verstekvonnis van 12 november 2025 met zaaknummer 11939322 \ CV EXPL 25-4563,
veroordeelt Dexia Nederland B.V. in de kosten van de verzetprocedure van € 288,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Dexia Nederland B.V. niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt Dexia Nederland B.V. tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
wijst de vorderingen af,
veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van [de vrouw] gevallen, tot op heden begroot op nihil.
Aldus gewezen door mr. Piëtte, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 21 oktober 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.