Personen- en familierecht
Beoordeling verlenen van een zorgmachtiging na terugverwijzing van de Hoge Raad. De rechtbank heeft…
Rechtbank Midden-Nederland, 13 augustus 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:8152 · Rechtbank Midden-Nederland · 13 augustus 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/civiel-recht/personen-en-familierecht/beschikking/ecli-nl-rbmne-2026-8152
Zaakgegevens
Op 13 augustus 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 13 augustus 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- C/16/613899 / FV RK 26-1676
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- BeschikkingBeschikkingEen beslissing van de rechter in een zaak die met een verzoekschrift is begonnen, zoals een echtscheiding of faillissement.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. A. van Londen.
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:8152
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Beoordeling verlenen van een zorgmachtiging na terugverwijzing van de Hoge Raad. De rechtbank heeft vastgesteld dat verplichte zorg nodig was om het ernstig nadeel af te wenden ten tijde van de beoordeling van de Hoge Raad.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Familie- en Jeugdrecht
Locatie Utrecht
Zaaknummer: C/16/613899 / FV RK 26-1676
Datum uitspraak: 13 augustus 2026
Beschikking zorgmachtiging
op het verzoek van de officier van justitie voor
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedatum] 2004 in [geboorteplaats] ( [geboorteland] ),
hierna: betrokkene,
wonende en verblijvende in [plaats] ,
advocaat: mr. A. van Londen.
1 Het verloop van de procedure
De officier van justitie heeft op 5 februari 2025 bij de rechtbank een verzoek met bijlagen ingediend om een zorgmachtiging voor betrokkene te verlenen.
De rechtbank heeft op 25 februari 2025 het verzoek toegewezen voor drie weken, dus tot en met 18 maart 2025 en de beslissing op het verzoek voor het overige deel aangehouden.
Betrokkene heeft tegen de uitspraak van 25 februari 2025 cassatie ingesteld. De Hoge Raad heeft bij beslissing van 5 juni 2026 de beschikking vernietigd en het geding teruggewezen naar de rechtbank ter verdere behandeling en beslissing.
De mondelinge behandeling na terugwijzing stond gepland op 20 juli 2026. Betrokkene is toen niet ter zitting verschenen. De rechtbank kon niet vaststellen of betrokkene op de hoogte was van de datum, het tijdstip en de locatie van de mondelinge behandeling en of zij bereid of in staat was om zich te doen horen. De rechtbank heeft de zaak om die reden aangehouden.
De mondelinge behandeling na terugwijzing is hervat op 13 augustus 2026. Daarbij zijn gehoord:
- de advocaat van betrokkene;
-
[A.] , psychiater;
-
[B.] , casemanager.
Betrokkene is niet ter zitting verschenen. De rechtbank stelt vast dat de behandeling eerder is aangehouden om betrokkene alsnog in de gelegenheid te stellen zich te doen horen. De behandeling is bepaald op een datum na 11 augustus 2026, omdat betrokkene op die datum haar depot zou ontvangen en de oproep voor de zitting door de behandelaren aan haar kon worden medegedeeld. Betrokkene is haar depot op 11 augustus 2026 echter niet komen ophalen. Wel heeft de casemanager verklaard dat zij betrokkene de dag voorafgaand aan de zitting via WhatsApp heeft geïnformeerd over wanneer de zitting zou plaatsvinden. Betrokkene heeft ook gereageerd op dat bericht. Ook haar begeleider van Back Up was van de zitting op de hoogte en heeft betrokkene hierover geïnformeerd. De rechtbank stelt vast dat betrokkene, hoewel zij op de hoogte was van de zitting, niet is verschenen. Niet is gebleken dat zij heeft laten weten dat zij alsnog op een andere wijze wenste te worden gehoord. De advocaat heeft geprobeerd hierover via WhatsApp contact met betrokkene te krijgen, maar heeft daarover geen inhoudelijk contact met haar kunnen krijgen. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat betrokkene voldoende in de gelegenheid is gesteld om bij de mondelinge behandeling aanwezig te zijn en zich te doen horen. De rechtbank zal de behandeling daarom buiten aanwezigheid van betrokkene voortzetten.
2 Het verzoek
De officier van justitie verzoekt de rechtbank een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van zes maanden.
3 De beoordeling
Het toetsingskader
De rechtbank moet na cassatie en verwijzing opnieuw beslissen op het verzoek van de officier van justitie, voor zover dat verzoek bij beschikking van 25 februari 2025 voor drie weken is toegewezen.
Ten tijde van de beoordeling is de machtiging waarover de rechtbank opnieuw moet beslissen, vervallen. De Hoge Raad heeft immers de beschikking van deze rechtbank vernietigd, waarbij een zorgmachtiging is verleend tot en met 18 maart 2025. Op basis van de rechtspraak van de Hoge Raad moet in dit geval de rechtbank beoordelen of op het tijdstip dat de vernietigde beslissing werd gegeven voldoende grond bestond voor het verlenen van de verzochte machtiging.
Inhoudelijke behandeling
De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Aan de wettelijke vereisten van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg is voldaan. De rechtbank legt hierna uit waarom.
Er is bij betrokkene sprake van een psychose, waarschijnlijk in het kader van schizofrenie. De rechtbank baseert zich hierbij op de medische verklaring van 31 januari 2025.
Deze stoornis veroorzaakt ernstig nadeel. Dit nadeel bestaat uit:
- levensgevaar;
- ernstig lichamelijk letsel;
- ernstige verwaarlozing;
- maatschappelijke teloorgang.
De advocaat heeft verzocht het verzoek om een zorgmachtiging af te wijzen. Zij heeft daartoe aangevoerd dat bij de eerdere behandeling onvoldoende rekening is gehouden met de omstandigheden die zich toen voordeden. Betrokkene is destijds niet gehoord en was niet bekend met de mondelinge behandeling. Hoewel om aanhouding was verzocht, is die niet verleend. Volgens de advocaat had een aanhouding binnen de wettelijke beslistermijn kunnen plaatsvinden. Naar haar standpunt kon onder die omstandigheden geen zorgmachtiging worden verleend.
De rechtbank overweegt dat de terugwijzing door de Hoge Raad ertoe strekt dat thans ex tunc wordt beoordeeld of, gelet op de omstandigheden en de informatie die ten tijde van de eerdere behandeling voorlagen, was voldaan aan de wettelijke criteria voor het verlenen van een zorgmachtiging. Het enkele feit dat betrokkene destijds niet is gehoord, brengt niet mee dat reeds daarom geen zorgmachtiging kan worden verleend. De rechtbank dient te beoordelen of op basis van de destijds bekende feiten en omstandigheden grond bestond voor het verlenen van de zorgmachtiging. De rechtbank is van oordeel dat dit het geval is.
Uit de informatie die ten tijde van de eerdere behandeling voorlag, waaronder de medische verklaring en hetgeen de arts ter zitting heeft verklaard, volgt dat bij betrokkene sprake was van een psychische stoornis die gepaard ging met een ernstig gebrek aan ziektebesef en -inzicht en een grote mate van achterdocht. Als gevolg daarvan verwaarloosde betrokkene haar persoonlijke verzorging en kleding en kreeg zij haar leven niet op orde. De arts verklaarde dat sprake was van maatschappelijke teloorgang als gevolg van de achterdocht en dat bepaalde zorg, waaronder de verzorging en het wassen van kleding, deels met dwang moest worden verleend. Daarnaast was betrokkene tijdens verlof niet teruggekeerd naar de instelling en was zij elders aangetroffen. De rechtbank is, gelet op deze omstandigheden zoals die ten tijde van de eerdere behandeling bekend waren, van oordeel dat verplichte zorg noodzakelijk was om het ernstig nadeel af te wenden.
Er zijn geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis. Daarom is verplichte zorg nodig.
De rechtbank is op grond van het zorgplan, de medische verklaring, het advies van de geneesheer-directeur en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn:
- het toedienen van medicatie;
- het verrichten van medische controles;
- het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;
- het beperken van de bewegingsvrijheid;
- onderzoek aan kleding of lichaam;
- onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen;
- controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;
- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten;
- opnemen in een accommodatie.
De bevoegdheid het gebruik van communicatiemiddelen te beperken, zal de rechtbank afwijzen, omdat ter zitting niet is gebleken dat deze vorm van verplichte zorg noodzakelijk is om het ernstig nadeel af te wenden.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.
4 De beslissing
De rechtbank:
verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene], geboren op [geboortedatum] 2004 in [geboorteplaats] ( [geboorteland] ), wat inhoudt dat de maatregelen die in 3.10. staan kunnen worden toegepast;
bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 18 maart 2025;
wijst af het meer of anders verzochte.
|
Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 13 augustus 2026 door mr. D. Riani el Achhab, rechter, in aanwezigheid van de griffier en op schrift gesteld op 24 augustus 2026. EB |
Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.