Vrijspraak van een (gewapende) straatroof. Veroordeling tot een gevangenisstraf van 12 maanden (gelet op…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht het onder 2 ten laste gelegde wettig en overtuigend te bewijzen.

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte wegens gebrek aan wettig en overtuigend bewijs van het onder 1 ten laste gelegde vrij te spreken.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft integrale vrijspraak bepleit. De raadsvrouw heeft – kort gezegd – betoogd dat uit het dossier onvoldoende blijkt dat de groep waartoe verdachte behoorde de beroving met geweld heeft gepleegd. Het valt op basis van het dossier niet uit te sluiten dat een andere groep bij deze beroving betrokken is. Daarnaast heeft verdachte zijn verklaring ten aanzien van het wapen ter terechtzitting van 9 februari 2018 gewijzigd. Verdachte dient te worden gevolgd in zijn verklaring dat hij de schuld op zich nam om zijn neef, [A] , die gezondheidsproblemen had, uit de wind te houden. Verdachte wist niets van het wapen. Het wapen was niet zichtbaar en zijn sporen zijn niet aangetroffen op het wapen.

De raadsvrouw heeft haar standpunt verwoord in een ter terechtzitting overlegde pleitnota.

Vrijspraak feit 1

De rechtbank stelt op basis van het dossier vast dat op 10 september 2017 een diefstal met geweld is gepleegd door een groep personen waarbij een aantal jongens spullen afhandig zijn gemaakt. Op basis van de bevindingen en de verklaringen in het dossier kan echter niet vastgesteld worden hoeveel personen daarbij betrokken waren en wie dat zijn geweest.

Of verdachte hierbij betrokken was en wat het aandeel van verdachte dan is geweest, blijkt onvoldoende uit het dossier. De rechtbank acht dan ook niet bewezen dat verdachte een zodanig substantiële bijdrage heeft geleverd aan de diefstal dat dit medeplegen oplevert.

De rechtbank zal verdachte daarom wegens gebrek aan wettig en overtuigend bewijs van de aan hem onder 1 ten laste gelegde diefstal met geweld vrijspreken.

Bewijsmiddelen feit 2

Op 10 september 2017 wordt door de politie bij het onderzoek naar de beroving in Almere, zoals onder feit 1 tenlastegelegd, een Peugeot 107 met kenteken [kenteken] aangetroffen op de [adres] in [woonplaats]. Het voertuig bleek op naam te staan van [B] .

Verbalisant [verbalisant 1] relateert dat zij op 10 september 2017 in de Peugeot 107 heeft gekeken en zij in een tas een zwart metaalkleurige handgreep van vermoedelijk een vuurwapen zag. Verbalisant [verbalisant 2] heeft vastgesteld dat dit voorwerp een vuurwapen, pistoolmitrailleur, merk Ero, is en dat dit een vuurwapen is in de zin van artikel 1 onder 3 gelet op artikel 2 lid 1 categorie II onder 2 van de Wet wapens en munitie.

Verdachte heeft in zijn verhoor op 12 september 2017 bij de politie tot vier keer toe verklaard dat het vuurwapen van hem is. Hij heeft het wapen achtergelaten in de auto waar het wapen is aangetroffen. Bij het verhoor bij de rechter-commissaris heeft verdachte verklaard dat het klopt dat hij bij de politie heeft verklaard dat het zijn vuurwapen was dat werd aangetroffen in de auto. Ter terechtzitting heeft verdachte verklaard dat hij in de auto waar het wapen is aangetroffen heeft gezeten.

Medeverdachte [medeverdachte] heeft verklaard dat hij naar Almere is gegaan met [bijnaam] , [bijnaam] , en [bijnaam] . [bijnaam] is [A] , [bijnaam] is [C] en [bijnaam] is [verdachte] . De medeverdachte heeft verklaard dat hij met de auto van zijn zus, [D] van [geboortedatum] , naar Almere is gereden.

Bewijsoverweging

De rechtbank stelt vast dat er in de Peugeot 107 een vuurwapen is aangetroffen. Verdachte heeft bij zijn verhoor bij de politie meermalen verklaard dat het wapen van hem is. Dit heeft hij vervolgens bevestigd bij de rechter-commissaris.

De rechtbank leidt uit voornoemde bewijsmiddelen af dat verdachte op 10 september 2017 met meerdere personen in de Peugeot naar Almere is gegaan en hij het wapen samen met die anderen in de auto voorhanden heeft gehad.

De verklaring van verdachte die hij ter terechtzitting op 9 februari 2018 heeft afgelegd, inhoudende – kort en zakelijk weergegeven - dat hij aanvankelijk verklaarde dat het wapen van hem was, zodat de medeverdachten en met name zijn neef zouden worden vrijgelaten, vindt geen steun in het dossier. Bovendien zag de verdenking ook op een beroving waarvan verdachte niet de schuld op zich heeft genomen, hetgeen voor de hand zou hebben gelegen in het scenario van verdachte. De rechtbank acht de door verdachte ter terechtzitting afgelegde verklaring daarom op dat onderdeel niet aannemelijk.

De rechtbank acht aldus wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 10 september 2017, tezamen en in vereniging met anderen, een pistoolmitrailleur voorhanden heeft gehad.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden met aftrek van de tijd die verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft aangevoerd dat met de volgende omstandigheden rekening gehouden dient te worden bij de eventuele oplegging van een straf. Er is bij verdachte niet eerder een dergelijk wapen aangetroffen. Daarbij komt dat het wapen ongeladen was en dat er geen munitie is aangetroffen. Daarnaast moet rekening worden gehouden met de oriëntatiepunten, die voor het voorhanden hebben van een dergelijk wapen een gevangenisstraf van 9 maanden voorschrijven.

Het oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken.

Verdachte heeft samen met zijn mededaders een pistoolmitrailleur voorhanden gehad.

Het voorhanden hebben van een dergelijk vuurwapen kan tot zeer gevaarlijke situaties leiden en kan mensen grote angst aanjagen. Dit brengt een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van de samenleving met zich mee. Vanwege de gevaarzetting van vuurwapens dient streng tegen het illegaal voorhanden hebben daarvan te worden opgetreden.

Op een dergelijk feit kan naar het oordeel van de rechtbank niet anders gereageerd worden dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf. De rechtbank heeft daarbij de geldende oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) als uitgangspunt genomen, die een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden voorschrijven.

Strafverzwarend weegt de rechtbank mee dat verdachte op 11 juni 2015 voor het plegen van meerdere geweldsdelicten en het voorhanden hebben van een vuurwapen is veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar. Verdachte liep ten tijde van het plegen van onderhavig feit in de voorwaardelijke invrijheidsstelling van deze straf. Dit heeft verdachte er niet weerhouden wederom de fout in te gaan.

Alles overwegende zal de rechtbank aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden opleggen. De tijd die verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht zal hiervan worden afgetrokken.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft bij vordering van 18 september 2017 gevorderd de v.i.-periode van 318 dagen te herroepen. Daartoe is gesteld dat de veroordeelde de aan de v.i. gestelde algemene voorwaarde heeft overtreden, in die zin dat hij opnieuw een strafbaar feit heeft gepleegd. De officier van justitie heeft ter zitting van 9 februari 2018 gepersisteerd bij de vordering.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht niet de gehele v.i.-periode ten uitvoer te leggen. Zij heeft daartoe aangevoerd dat het goed gaat met verdachte en dat als de volledige v.i.-periode ten uitvoer wordt gelegd, er geen verplichte hulpverlening meer voor verdachte zal zijn.

Het oordeel van de rechtbank

Volgens artikel 15g van het Wetboek van Strafrecht kan de voorwaardelijke invrijheidstelling geheel of gedeeltelijk worden herroepen indien de veroordeelde de daaraan verbonden voorwaarden niet heeft nageleefd.

De veroordeelde heeft zich niet gehouden aan de aan de v.i. verbonden algemene voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd van 365 dagen niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit. Immers heeft hij tijdens de proeftijd opnieuw een strafbaar feit gepleegd, zoals hiervoor in dit vonnis is omschreven.

De rechtbank zal de v.i. van de veroordeelde herroepen. Immers komen de consequenties van het niet naleven van de aan de v.i. verbonden voorwaarden geheel voor rekening en risico van de veroordeelde. De rechtbank ziet geen aanleiding om de vordering gedeeltelijk te herroepen. De vordering van de officier van justitie zal derhalve geheel worden toegewezen.