Strafrecht overig
Veroordeling voor poging tot doodslag. De verdachte heeft met een scherpe bijl krachtig geslagen richting het…
Rechtbank Midden-Nederland, 16 november 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:8147 · Rechtbank Midden-Nederland · 16 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbmne-2026-8147
Zaakgegevens
Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummers
- 16/063875-26, 16/233929-24 (vord. tul), 16/222878-25 (vord. tul)
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:8147
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Veroordeling voor poging tot doodslag. De verdachte heeft met een scherpe bijl krachtig geslagen richting het hoofd van het slachtoffer en hem vervolgens ook geraakt. Veroordeling tot een gevangenisstraf op van 26 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest. Aan de voorwaardelijke gevangenisstraf heeft de rechtbank de geadviseerde bijzondere voorwaarden en een proeftijd van 2 jaar verbonden.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Strafrecht
Zittingsplaats Utrecht
Parketnummers: 16/063875-26; 16/233929-24 (vord. tul); 16/222878-25 (vord. tul)
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 16 november 2026 in de strafzaak van:
[verdachte] ,
geboren op [1989] in [geboorteplaats] (Dominicaanse Republiek),
gedetineerd in de [verblijfplaats] ,
hierna: de verdachte.
1 Zitting
De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van 2 november 2026.
Op de zitting waren aanwezig:
-
de verdachte;
-
de advocaat van de verdachte: mr. D.S. Altena (hierna: de advocaat);
-
de officier van justitie: mr. S. Zuithoff;
-
de getuige [getuige] ;
-
[A] van Slachtofferhulp Nederland namens de benadeelde partij [slachtoffer] .
2 Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat:
Primair: op 1 maart 2026 in Utrecht heeft geprobeerd om [slachtoffer] te doden door met een (hak)bijl tegen zijn hoofd te slaan;
Subsidiair is dit ten laste gelegd als poging tot zware mishandeling.
De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis.
3 Bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de verdachte heeft geprobeerd [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) van het leven te beroven door met een bijl tegen het hoofd van [slachtoffer] te slaan en dat dus de poging tot doodslag bewezen kan worden. De standpunten van de officier van justitie worden, voor zover van belang voor de beoordeling, besproken in paragraaf 3.3.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van de poging tot doodslag. Het is onvoldoende duidelijk dat het letsel bij [slachtoffer] is ontstaan doordat de verdachte heeft geslagen met de bijl. Dat is niet goed te zien op de camerabeelden. Het letsel kan ook zijn ontstaan door de eerdere val van [slachtoffer] .
Daarnaast levert de handeling van de verdachte geen aanmerkelijke kans op de dood op. Het gaat om één zwaaiende beweging en er is sprake van een oppervlakkige wond.
Als de rechtbank toch vindt dat er sprake was van een aanmerkelijke kans op de dood, kan niet worden bewezen dat de verdachte deze kans bewust heeft aanvaard. De verdachte heeft immers verklaard dat hij het slachtoffer alleen wilde afschrikken. Deze bewijsverweren worden, voor zover van belang voor de beoordeling, hierna besproken in paragraaf 3.3.
Ten aanzien van de beschuldiging van poging tot zware mishandeling (subsidiair) is geen verweer gevoerd.
Oordeel van de rechtbank
Bewijsmiddelen feit 1 primair
De rechtbank oordeelt dat de poging tot doodslag is bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.
Bewijsoverweging
Poging tot doodslag
De rechtbank moet beoordelen of het handelen van de verdachte gekwalificeerd kan worden als een poging tot doodslag. Om tot een bewezenverklaring van poging tot doodslag te komen, is vereist dat de verdachte opzet heeft gehad, al dan niet in voorwaardelijk zin, op de dood van [slachtoffer] .
De rechtbank is van oordeel dat bewezen kan worden dat de verdachte in ieder geval voorwaardelijk opzet had op de dood van [slachtoffer] . Van voorwaardelijk opzet is sprake wanneer de gedragingen van de verdachte de aanmerkelijke kans op het gevolg – zoals hier de dood van [slachtoffer] – in het leven hebben geroepen en de verdachte die kans ook bewust heeft aanvaard. De beantwoording van de vraag of het handelen van de verdachte de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedragingen en de omstandigheden waaronder deze zijn verricht. Het moet gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten, dat wil zeggen: een in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid.
Op grond van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank het volgende vast. De verdachte pakte de bijl uit zijn tas en liep snel op [slachtoffer] af. Hij bevond zich op zeer korte afstand van [slachtoffer] toen hij met de bijl een zwaaiende beweging naar achteren en vervolgens een krachtige zwaaiende beweging naar voren maakte in de richting van het hoofd van [slachtoffer] . Op de camerabeelden is te zien dat de verdachte daarbij met de scherpe kant van de bijl in de richting van het hoofd van [slachtoffer] zwaaide en hem daarmee ook heeft geraakt achter zijn linkeroor. De bijl woog bijna een kilo en had een scherpe snijkant. De rechtbank is van oordeel dat door het krachtig slaan tegen het hoofd met een dergelijk scherp en zwaar voorwerp er een aanmerkelijke kans was op dodelijk letsel bij [slachtoffer] . Het is immers een feit van algemene bekendheid dat het hoofd een essentieel en kwetsbaar onderdeel is van het lichaam, waarin zich vitale organen bevinden. Dat op beeld niet te zien is dat het slachtoffer buiten bewustzijn raakt of zichtbaar pijn heeft en ‘slechts’ een wond had van 4 centimeter, zoals door de advocaat aangevoerd, doet daar naar het oordeel van de rechtbank niet aan af.
Het handelen van de verdachte is naar het oordeel van de rechtbank naar uiterlijke verschijningsvorm gericht op het doden van [slachtoffer] . Door op korte afstand met kracht met een scherpe bijl op het hoofd van [slachtoffer] te slaan, kan het niet anders zijn dan dat de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard (‘voorwaardelijk opzet’) dat [slachtoffer] daardoor om het leven zou komen.
Conclusie
Gelet op het voorgaande komt de rechtbank, net als de officier van justitie, tot de conclusie dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had op de dood van [slachtoffer] en zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot doodslag. De rechtbank verwerpt hiermee de door de advocaat gevoerde verweren.
Bewezenverklaring
De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:
op 1 maart 2026 te Utrecht
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer]
van het leven te beroven,
met een (hak)bijl, tegen het hoofd heeft geslagen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.
4 Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:
primair: poging tot doodslag.
Strafbaarheid feit en de verdachte
Het feit en de verdachte zijn strafbaar.
5 Straf
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 32 maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar met de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. Kort gezegd houden die bijzondere voorwaarden in: een meldplicht bij de reclassering, meewerken aan ambulante behandeling, verblijven in een instelling voor begeleid wonen of een maatschappelijke opvang, inspannen voor dagbesteding en meewerken aan controles op het gebruik van alcohol en verdovende middelen.
De officier van justitie eist dat de bijzondere voorwaarden en het reclasseringstoezicht direct na de uitspraak van het vonnis ingaan (dadelijk uitvoerbaar zijn).
De officier van justitie ziet geen aanleiding voor het opleggen van een contactverbod met het slachtoffer zoals door het slachtoffer verzocht.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt de rechtbank om, als zij tot een veroordeling komt, aan de verdachte een gevangenisstraf op te leggen van beperkte duur, waarvan een deel voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en met oplegging van de in het PO-rapport geadviseerde voorwaarden. Daarnaast verzoekt de advocaat om het feit in verminderde mate aan de verdachte toe te rekenen.
De advocaat verzoekt de rechtbank rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Inmiddels heeft hij acht maanden in voorlopige hechtenis doorgebracht. Hij is gemotiveerd om zijn leven te veranderen en staat open voor hulp. Naar verwachting is er binnen enkele maanden een plek beschikbaar waar de verdachte terecht kan. Het is in ieders belang dat de verdachte hulp krijgt op het gebied van huisvestiging en ambulante behandeling.
Tot slot verzoekt de advocaat om geen contactverbod op te leggen omdat onvoldoende is onderbouwd waarom deze verstrekkende maatregel noodzakelijk is.
Oordeel van de rechtbank
Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van het gepleegde feit en de omstandigheden waaronder de verdachte dit feit heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.
Ernst en omstandigheden van het feit
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag. De verdachte heeft na een woordenwisseling in het openbaar met een scherpe bijl krachtig geslagen richting het hoofd van [slachtoffer] en hem vervolgens ook geraakt achter zijn oor. [slachtoffer] heeft een snee van ongeveer 4 centimeter achter zijn oor opgelopen die moest worden gelijmd en heeft hier een litteken aan over gehouden. Het gedrag van de verdachte was buitengewoon gewelddadig. Het brengt voor alle betrokkenen, ook omstanders, gevoelens van onveiligheid met zich dat dergelijke geweld zich, op klaarlichte dag en op de openbare weg, zomaar kan voordoen.
De verdachte heeft met zijn handelen bovendien een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijk integriteit van [slachtoffer] . Dat de aanval enorm beangstigend moet zijn geweest, blijkt ook uit de toelichting bij het verzoek tot schadevergoeding. [slachtoffer] slaapt sinds het incident minder goed, heeft herbelevingen en nachtmerries. Zijn gevoel van veiligheid is tot op de dag van vandaag aangetast.
De rechtbank rekent dit alles de verdachte zwaar aan.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte van 15 september 2026. Hieruit volgt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor geweldsdelicten. De eerdere veroordelingen en de lopende proeftijden hebben de verdachte er kennelijk niet van weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen. De rechtbank houdt hier in strafverzwarende zin rekening mee.
Het advies van de deskundige
De rechtbank heeft kennisgenomen van het Pro Justitia rapport van 31 mei 2026, opgemaakt door dr. S.C. Beeckman, klinisch psycholoog.
De psycholoog stelt vast dat bij de verdachte sprake is van een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis en een stoornis in cannabisgebruik. Beide stoornissen waren aanwezig ten tijde van het feit waar de verdachte van wordt beschuldigd. De ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis was van invloed op het gedrag van de verdachte. Dit uitte zich onder meer in impulsiviteit, gebrekkige emotieregulatie- en oplossingsvaardigheden en afwijkende cognities. De psycholoog adviseert daarom om de beschuldiging, bij bewezenverklaring, in verminderde mate toe te rekenen aan de verdachte.
Het risico op recidive van een geweldsdelict wordt door de psycholoog als matig ingeschat. Met name het gebrek aan huisvesting, zinvolle dagbesteding en het beperkte en weinig steunende netwerk, lijken in belangrijke mate van invloed op het recidiverisico. Wanneer de verdachte beschikt over een eigen plek, voldoende structuur en begeleiding, zal hij naar verwachting minder spanning opbouwen en minder snel een beroep hoeven doen op zijn beperkte oplossingsvaardigheden. Hierdoor zal hij minder snel getriggerd worden en zal het
recidiverisico afnemen.
Volgens de psycholoog kan dit worden gerealiseerd binnen het kader van een (deels) voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. De verdachte zal moeten meewerken aan begeleid/beschermd wonen en aan ambulante begeleiding of behandeling gedurende een proeftijd van 2 jaar.
Reclasseringsrapport
Verder heeft de rechtbank gelet op het reclasseringsadvies van het Leger des Heils van 18 augustus 2026. Hieruit volgt dat de reclassering het recidiverisico inschat als gemiddeld. Er zijn problemen op het gebied van huisvesting, dagbesteding, de relatie met zijn vriendin, sociaal netwerk, middelengebruik en zijn psychosociaal functioneren. De reclassering sluit zich aan bij het advies van de psycholoog dat een interventie zich moet richten op ambulante behandeling en het stabiliseren van de leefgebieden huisvesting en dagbesteding.
De reclassering adviseert bij een veroordeling om een (gedeeltelijk) voorwaardelijke straf op te leggen met de volgende bijzondere voorwaarden:
-
meldplicht;
-
ambulante behandeling;
-
verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang;
-
dagbesteding;
-
beheersing middelengebruik.
Strafkader
Gelet op de aard en de ernst van het feit zoals hiervoor uiteengezet, kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een (forse) gevangenisstraf. Bij het bepalen van de hoogte van de gevangenisstraf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd.
In strafverzwarende zin houdt de rechtbank rekening met het strafblad van de verdachte en met het feit dat het geweld zich in het openbaar heeft afgespeeld. Daarnaast weegt de rechtbank in het nadeel van de verdachte mee dat hij in meerdere proeftijden liep toen hij het bewezenverklaarde feit pleegde. De rechtbank vindt het bijzonder verontrustend dat de verdachte ondanks een eerdere veroordeling en de gestelde proeftijd opnieuw een strafbaar feit heeft gepleegd.
In strafverminderende zin houdt de rechtbank er rekening mee dat het gepleegde feit in verminderde mate aan de verdachte kan worden toegerekend. De rechtbank neemt het advies van de psycholoog over de toerekening over.
Conclusie
Alles afwegende legt de rechtbank aan de verdachte een gevangenisstraf op van 26 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest. Daarmee komt de rechtbank tot een even groot onvoorwaardelijk gedeelte van de gevangenisstraf als de officier van justitie. De rechtbank vindt een voorwaardelijk gedeelte van 6 maanden gevangenisstraf voldoende om de verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen en om daaraan de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals door de reclassering geadviseerd. Daarmee wordt de verdachte verplicht om mee te werken aan behandeling en wordt de kans op herhaling verkleind. Aan de voorwaardelijke gevangenisstraf zal de rechtbank een proeftijd van 2 jaar verbinden.
DUT
De rechtbank zal de door de officier van justitie gevorderde dadelijke uitvoerbaarheid van de bijzondere voorwaarden en het reclasseringstoezicht niet opleggen. Dadelijke uitvoerbaarheid is slechts mogelijk indien er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte opnieuw een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Naar het oordeel van de rechtbank zijn er op dit moment onvoldoende elementen die deze conclusie kunnen dragen. De psycholoog heeft namelijk beschreven dat er geen duidelijk patroon zichtbaar is van gewelddadig gedrag. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren.
38v-maatregel (contactverbod)
De benadeelde partij heeft verzocht om een contactverbod op te leggen (vrijheidsbeperkende maatregel in de zin van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht). De rechtbank zal zo’n contactverbod niet opleggen. Op dit moment zijn er geen concrete aanwijzingen dat de verdachte de confrontatie met het slachtoffer opnieuw zal opzoeken. Er lijkt sprake te zijn geweest van een eenmalig conflict. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding voor het opleggen van een contactverbod.
6 In beslag genomen voorwerpen
Onder de verdachte zijn de volgende goederen inbeslaggenomen:
-
Bijl (BZAZ9273);
-
Mes (BZAZ9278).
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de rechtbank zal gelasten dat de bijl verbeurd zal worden verklaard en dat het mes zal worden onttrokken aan het verkeer.
Standpunt van de verdediging
De advocaat heeft ten aanzien van het beslag geen standpunt ingenomen.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de bij de poging tot doodslag gebruikte bijl verbeurd verklaren, omdat het feit met behulp van die bijl is begaan.
De rechtbank zal de teruggave aan de verdachte gelasten van het mes, omdat deze niet vatbaar is voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet.
7 Vordering benadeelde partij
Vordering van de benadeelde partij
[slachtoffer] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 2.175,- voor de beschuldiging, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag is voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld).
Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de vordering van de benadeelde partij, in zijn geheel kan worden toegewezen, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover. Daarnaast vordert zij oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt de gevorderde immateriële schadevergoeding te matigen naar een bedrag van € 500,-, omdat niet vastgesteld kan worden hoe de wond is ontstaan. Bovendien is het litteken redelijk goed hersteld en ontbreekt enige onderbouwing dat de benadeelde gedurende maanden te maken heeft gehad met herstel en beperkingen.
Oordeel van de rechtbank
Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW onder meer mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen. In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door de verdachte gepleegde strafbare feit. Uit de medische verklaring volgt dat [slachtoffer] als gevolg van het incident een hersenkneuzing (contusio cerebri) had. Ook heeft hij als gevolg van het incident een snee van ongeveer 4 centimeter achter zijn oor opgelopen. Dit is gelijmd bij de huisartsenpost. Uit de onderbouwing bij het verzoek tot schadevergoeding blijkt dat dit een litteken heeft achtergelaten, dat door het (opgeschoren) kapsel van het slachtoffer opvalt.
Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. Dit betreft een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen en bevat indicaties voor het toekennen van een passende immateriële schadevergoeding.
De rechtbank hanteert de volgende uitgangspunten bij het gebruik van de Rotterdamse schaal voor de vaststelling van de immateriële schade. De Rotterdamse schaal wordt uitsluitend gebruikt als hulpmiddel. Daartoe kijkt de rechtbank naar de indicatieve smartengeldbedragen die worden genoemd bij de voor deze zaak toepasselijke categorie van de Rotterdamse schaal. Deze bedragen betrekt de rechtbank bij de billijkheidsafweging.
Mede gelet op de bedragen die in de Rotterdamse schaal voor littekenvorming aan andere delen van het lichaam (niet zijnde het gezicht) worden genoemd (in de categorie ‘minder ernstige’ tussen de € 1.500,- en € 5.500,-), is de rechtbank van oordeel dat de door de benadeelde partij gevraagde vergoeding van immateriële schade billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom geheel toe.
Wettelijke rente
De vergoeding van de immateriële schade wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 maart 2026 tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald.
Veroordeling in de kosten van de benadeelde partij
Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de vordering tot schadevergoeding wordt toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partij heeft gemaakt.
De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vaststaat dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nul.
Schadevergoedingsmaatregel
De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar de Staat dit voor hem doet. De rechtbank bepaalt daarom dat de verdachte een bedrag van € 2.175,- aan de Staat moet betalen.
Als de verdachte de schadevergoeding niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast voor de duur van 21 dagen. De gijzeling komt niet in de plaats van de verplichting om te betalen. Ook als gijzeling wordt toegepast, blijft de verdachte dus verplicht om de schadevergoeding te betalen.
8 Vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder opgelegde voorwaardelijke straf
De politierechter Midden-Nederland (locatie: Utrecht) heeft aan de verdachte in de zaak met parketnummer 16-233929-24 op 8 oktober 2024 een gevangenisstraf van 2 weken voorwaardelijk opgelegd, met een proeftijd van 2 jaar.
De politierechter Midden-Nederland (locatie: Utrecht) heeft aan de verdachte in de zaak met parketnummer 16-222878-25 op 24 september 2025 een gevangenisstraf van 23 dagen voorwaardelijk opgelegd, met een proeftijd van 2 jaar.
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie eist dat de rechtbank de vorderingen toewijst, zodat de voorwaardelijk aan de verdachte opgelegde straffen ten uitvoer worden gelegd. Volgens de officier van justitie heeft de verdachte zich niet gehouden aan de algemene voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig mag maken aan een strafbaar feit.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt ten aanzien van de vordering tot tenuitvoerlegging voor de zaak met parketnummer 16-233929-24 de officier van justitie niet-ontvankelijk te verklaren. De verdachte was bij de zitting niet aanwezig en in het dossier bevindt zich geen akte van uitreiking waaruit blijkt dat de mededeling van de voorwaardelijke veroordeling aan hem is uitgereikt.
De advocaat laat de beslissing over de vordering tot tenuitvoerlegging met parketnummer 16-222878-25 aan de rechtbank over.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank verwerpt het verweer van de advocaat. De proeftijd is ingegaan op het moment dat het vonnis onherroepelijk is geworden, in dit geval op de vijftiende dag nadat de uitspraak is gedaan. Het onderliggende vonnis is op tegenspraak gewezen, aangezien er op de zitting een gemachtigde advocaat namens de verdachte aanwezig was. Gelet hierop kan worden aangenomen dat de verdachte op de hoogte was van de voorwaardelijke veroordeling.
Bij vonnis van de politierechter te Midden-Nederland (locatie Utrecht) van 8 oktober 2024 (parketnummer 16-233929-24) en van 24 september 2025 (parketnummer 16-222878-25) is de verdachte een gevangenisstraf van 2 weken respectievelijk 23 dagen voorwaardelijk opgelegd. De verdachte heeft zich binnen de proeftijden opnieuw schuldig gemaakt aan een vergelijkbaar strafbaar feit. Om die reden zullen deze straffen alsnog ten uitvoer gelegd worden.
9 Toegepaste wetsartikelen
De opgelegde straf en beslissing op het beslag zijn gebaseerd op de volgende wetsartikelen:
14a, 14b, 14c, 33, 33a, 36f, 45, 287 van het Wetboek van Strafrecht.
10 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
-
verklaart bewezen dat de verdachte het primaire feit heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 3.4 is omschreven;
-
verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1 is vermeld;
strafbaarheid verdachte
- verklaart de verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;
straf
-
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 26 maanden;
-
bepaalt dat de tijd, door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
-
bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 6 maanden, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene en/of bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd;
-
stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast;
-
als algemene voorwaarden gelden dat de verdachte:
-
zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
-
ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
-
medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;
- stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte gedurende de proeftijd:
-
Meldplicht bij reclassering
zich meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen twee dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij Reclassering Leger des Heils op het adres Archimedesbaan 26 te Nieuwegein ; -
Ambulante behandeling
zich laat behandelen door Fivoor of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, schuldenproblematiek, en andere problematiek;
Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang
verblijft in [instelling] , het [naam] of een soortgelijke instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start zodra er plaatsingsmogelijkheden zijn. De verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt;
-
Dagbesteding
zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur; -
Beheersing middelengebruik
meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), en lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;
- Geeft de reclassering de opdracht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
beslag
- verklaart het volgende voorwerp verbeurd:
bijl (BZAZ9273);
- gelast de teruggave aan de verdachte van het volgende voorwerp:
mes (BZAZ9278);
vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [slachtoffer]
- wijst de vordering van [slachtoffer] toe tot een bedrag van € 2175,-, bestaande uit immateriële schade;
-
veroordeelt de verdachte tot betaling aan [slachtoffer] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 maart 2026 tot de dag van volledige betaling;
-
veroordeelt de verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
-
legt aan de verdachte de verplichting op ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat € 2175,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 maart 2026 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 21 (eenentwintig) dagen gijzeling;
-
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
vordering tot tenuitvoerlegging voorwaardelijke straf met parketnummer 16-233929-24
-
wijst de vordering toe;
-
gelast de tenuitvoerlegging van de door de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland (locatie Utrecht) bij vonnis van 8 oktober 2024 opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 weken;
vordering tot tenuitvoerlegging voorwaardelijke straf met parketnummer 16-222878-25
-
wijst de vordering toe;
-
gelast de tenuitvoerlegging van de door de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland (locatie Utrecht) bij vonnis van 24 september 2025 opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 23 dagen.
Dit vonnis is gewezen door mr. G.K.L. de Wijkerslooth de Weerdesteijn, voorzitter, mr. H.A. Brouwer en mr. L.L. Veendrick, rechters, in tegenwoordigheid van mr. H. van Veenschoten als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 16 november 2026.
Bijlage I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 1 maart 2026 te Utrecht
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer]
van het leven te beroven,
met een (hak)bijl, althans met een scherp en/of puntig en/of zwaar voorwerp, een
of meermalen, in/op/tegen het hoofd, althans het lichaam heeft geslagen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij op of omstreeks 1 maart 2026 te Utrecht
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
aan een ander, te weten [slachtoffer] ,
opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen
met een (hak)bijl, althans met een scherp en/of puntig en/of zwaar voorwerp, een
of meermalen, in/op/tegen het hoofd, althans het lichaam te slaan,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
Bijlage II: Bewijsmiddelen
De verklaring van de verdachte op de zitting van 2 november 2026:
Ik was op 1 maart 2026 daar bij de parkeergarage in Utrecht met mijn vriendin [getuige] en [slachtoffer] (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer] ). Ik zei dat hij mijn vriendin met rust moest laten en weg moest gaan. Hij begon mij uit te schelden. Ik heb hem toen naar achteren geduwd. Ik heb de bijl gepakt uit mijn tas. Deze bijl heb ik later bij de Primark achtergelaten.
Een proces-verbaal van camerabeelden, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Dit betreffen camerabeelden in de periode van 1 maart 2026 tussen 13:13 tot 13:17 uur.
Foto 5
Omschrijving: 13:15:34 | Ik zag dat het voorwerp wat de verdachte uit zijn tas haalde een bijl betrof. Ik zag duidelijk de contouren van een steel en een kenmerkend bijlblad.
Foto 7
Omschrijving: 13:16:59 | Ik zag dat de verdachte ineens op het slachtoffer afrende. Ik zag dat de verdachte in zijn rechterhand een bijl vasthield. Ik zag dat hij een dreigende houding aannam in de richting van het slachtoffer.
Foto 8
Omschrijving: 13:17:02 | Ik zag dat de verdachte een zwaaiende beweging met de bijl maakte en met kracht naar voren zwaaide, in de richting van het slachtoffer. Ik zag dat het slachtoffer op zijn hoofd geslagen werd met de bijl.
De eigen waarneming van de meervoudige kamer van de rechtbank op de zitting van 2 november 2026:
Op de zitting zijn de beelden getoond van 1 maart 2026, opgenomen door een camera met zicht op het incident. Vaststaat dat de verdachte en [slachtoffer] de personen op de beelden zijn. De rechtbank ziet op de beelden dat de verdachte een zwaaiende beweging met de bijl maakt en met kracht naar voren zwaait, in de richting van het hoofd van [slachtoffer] en dat hij [slachtoffer] met de bijl raakt op het hoofd. De rechtbank ziet dat de verdachte met de scherpe kant van de bijl op [slachtoffer] slaat.
Een proces-verbaal van bevindingen, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Op 1 maart 2026 in Utrecht is het slachtoffer ter plaatse onderzocht door de ambulance, welke de wond heeft verzorgd. Ik hoorde de verpleegkundige zeggen, gezien de wond, dat zij verwachtte dat het slachtoffer is geslagen met een hard voorwerp en niet met de hand of een vuist. Ik hoorde dat zij dit baseerde op de vorm en grootte van de wond.
Een schriftelijk bescheid, te weten een medische verklaring over [slachtoffer] , voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Naam: [slachtoffer]
Datum incident: 01-03-2026
Conclusie - diagnose
Toestandsbeeld: Contusio cerebri
een scheurwond van ong 4 cm li pariëtiaal tbv mastoid.
Een proces-verbaal van bevindingen, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Op 1 maart 2026 is in de kledingwinkel Primark te Utrecht een bijl inbeslaggenomen.
Ik zag en voelde dat het hakgedeelte van de hakbijl van staal is. Ik zag dat de totale lengte van de hakbijl 40 centimeter lang was. Ik zag dat het scherpe gedeelte van de hakbijl 10 centimeter lang was. Ik zag en voelde dat de snijkant scherp was.
Ik legde de hakbijl op een weegschaal en ik zag dat het totale gewicht 915,01 gram was.