Strafrecht overig
Jeugdstrafrecht. Art. 6 Wvw met letsel en verlaten plaats ongeval. Oplegging van een werkstraf van 100 uren…
Rechtbank Oost-Brabant, 16 november 2026
ECLI:NL:RBOBR:2026:8150 · Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-oost-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbobr-2026-8150
Zaakgegevens
Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Oost-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Datum publicatie
- 13 november 2026
- Zaaknummer
- 01-290900-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOBR:2026:8150
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Jeugdstrafrecht. Art. 6 Wvw met letsel en verlaten plaats ongeval. Oplegging van een werkstraf van 100 uren en een OBM van 12 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk.
Uitspraak
[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]vonnis
RECHTBANK OOST-BRABANT
Locatie 's-Hertogenbosch
Strafrecht
Parketnummer: 01.290900.25
Datum uitspraak: 16 november 2026
Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [2007] ,
wonende te [woonplaats] ,
hierna te noemen: verdachte.
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 2 november 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.
De tenlastelegging
De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 29 september 2026.
Verdachte wordt er kort gezegd van beschuldigd dat hij als bestuurder van een voertuig op 23 oktober 2025 door roekeloos, dan wel zeer of aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend te handelen een verkeersongeluk heeft veroorzaakt, waarbij [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen (feit 1). Subsidiair is dit ten laste gelegd als het veroorzaken van gevaar op de weg. Daarnaast wordt hij ervan beschuldigd de plek van het ongeval te hebben verlaten, terwijl hij wist of moest vermoeden dat het slachtoffer letsel en/of schade had opgelopen (feit 2).
Hierna volgt de volledige tenlastelegging. Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
1
primair
hij op of omstreeks 23 oktober 2025 te Langenboom, gemeente Land van Cuijk, althans in Nederland, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, Udensedijk zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend,
- een voertuig te besturen zonder dat de op de begeleiderpas vermelde begeleider naast hem, verdachte, zit en/of
- te rijden met een snelheid van 125 km/u, in elk geval een (veel) hogere snelheid dan de voor hem aldaar geldende maximumsnelheid van 60 km/u en aldus de krachtens de Wegenverkeerswet 1994 vastgestelde maximumsnelheid te overschrijden en/of
- onvoldoende zijn snelheid te minderen bij het naderen van een bocht en/of drempel en/of
- zijn voertuig niet voortdurend onder controle te houden en/of
- de bocht niet te maken en/of het verloop van de weg niet te volgen en/of van de weg te raken,
waardoor een ander, te weten [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel te weten onder andere: ernstig hersenletsel en/of meerdere botbreuken in beide benen werd toegebracht en/of zodanig letsel dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstond;
subsidiair
hij op of omstreeks 23 oktober 2025 te Langenboom, gemeente Land van Cuijk, althans in Nederland, als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, Udensedijk,
- een voertuig heeft bestuurd zonder dat de op de begeleiderpas vermelde begeleider naast hem, verdachte, zat en/of
- heeft gereden met een snelheid van 125 km/u, in elk geval een (veel) hogere snelheid dan de voor hem aldaar geldende maximumsnelheid van 60 km/u en aldus de krachtens de Wegenverkeerswet 1994 vastgestelde maximumsnelheid heeft overschreden en/of
- onvoldoende zijn snelheid heeft geminderd bij het naderen van een bocht en/of drempel en/of
- zijn voertuig niet voortdurend onder controle heeft gehouden en/of
- de bocht niet heeft gemaakt en/of het verloop van de weg niet heeft gevolgd en/of van de weg is geraakt,
door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd;
2
hij, als degene door wiens gedraging een verkeersongeval was veroorzaakt, welke gedraging hij al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig had verricht en welk verkeersongeval had plaatsgevonden in Langenboom, gemeente Land van Cuijk, althans in Nederland op/aan de Udensedijk, op of omstreeks 23 oktober 2025 de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [slachtoffer] ) letsel en/of schade was toegebracht.
De formele voorvragen
Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Verder zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
Bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van feit 1 primair, met een schuldgradatie van ‘zeer onvoorzichtig’, en tot bewezenverklaring van feit 2.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich ten aanzien van de bewezenverklaring gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
Feit 1
De rechtbank zal voor de feiten met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan.
De officier van justitie heeft met betrekking tot de feiten gerekwireerd tot bewezenverklaring.
Verdachte heeft ter zitting de bewezen verklaarde feiten bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit.
De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:
-
de bekennende verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 2 november 2026;
-
Het proces-verbaal forensisch onderzoek, opgemaakt op 2 februari 2026, p. 11-38;
-
De medische verklaring van Radboud UMC omtrent het letsel van het slachtoffer, opgemaakt op 29 december 2025, p. 139-144.
Verdachte heeft de in de tenlastelegging omschreven feitelijke gedragingen bekend. Ten aanzien van de vraag of sprake is van schuld in de zin van artikel 6 WVW 1994 overweegt de rechtbank als volgt.
Uit de gebezigde bewijsmiddelen blijkt dat verdachte op 23 oktober 2025 de auto van zijn collega en tevens slachtoffer [slachtoffer] heeft bestuurd, terwijl [slachtoffer] op de bijrijdersstoel zat. [slachtoffer] was geen aangewezen begeleider op de begeleiderspas van verdachte. Verdachte heeft rond 22.30 uur, terwijl het regende, met een snelheid van 125 km/u gereden waar ter plaatse een maximumsnelheid van 60 km/u gold. Van verdachte mocht verwacht worden dat hij, naast het feit dat hij niet mocht rijden zonder aangewezen begeleider naast zich, in deze omstandigheden (donker en onverlicht, nat wegdek en als beginnend bestuurder) de nodige voorzichtigheid in zijn rijstijl zou betrachten. In plaats daarvan heeft verdachte de maximumsnelheid ruimschoots overschreden en heeft hij de flauwe bocht in de weg gemist.
De rechtbank beschouwt het handelen van verdachte in de gegeven omstandigheden als zeer onvoorzichtig en acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair ten laste gelegde.
Feit 2
De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:
1. Het proces-verbaal forensisch onderzoek, opgemaakt op 2 februari 2026, voor zover inhoudende (p. 14, 32):
Op donderdag 23 oktober 2025 omstreeks 22:35 uur, had op de Udensedijk, gelegen buiten de als zodanig aangegeven bebouwde kom van Langenboom in de gemeente Land van Cuijk het verkeersongeval plaatsgevonden. Door onbekende oorzaak reed de bestuurder van de Mercedes tegen twee bomen, welke rechts van de rijbaan stonden.
2. De bekennende verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 2 november 2026:
Over 23 oktober 2025.
[slachtoffer] is gestopt. Ik ben ingestapt en heb verder gereden. Op de Udensedijk heb ik te hard gereden waardoor ik de berm raakte. Toen ben ik meteen uitgestapt en naar de bijrijderskant gegaan om te controleren hoe het met hem ging. Hij ademde wel maar reageerde nergens op. Toen kwam politie en ambulance ter plaatse en toen heeft iemand van de politie mij gevraagd of ik er mee te maken had. Toen heb ik gezegd in shock dat ik wel wist wie het was maar niet dat ik er iets mee te maken had. Toen ben ik in principe weggestuurd door de politie en naar huis gegaan.
3. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 oktober 2025, voor zover inhoudende (p. 61-62):
Op 23 oktober 2025 kregen ik en mijn collega's het verzoek om de Udensedijk in Langenboom te gaan. Volgens het oc had er een ernstig verkeersongeval plaatsgevonden waarbij één slachtoffer bekneld in een voertuig zat.
Ik zag dat er een voertuig op zo'n 5 meter afstand van het gecrashte voertuig naast de weg geparkeerd stond. Ik zag dat er ook 3 personen stonden. Die personen betroffen 1 vrouw en 2 mannen. Later bleek dat de vrouw [betrokkene] was.
Ik zei dat zij verderop moesten gaan staan. Ik zei dat er later iemand van de politie bij hen zou komen om hun verklaring op te nemen. Ik zag dat de derde persoon, een jongeman, zich had omgedraaid en schuin wegliep vanaf het verkeersongeval richting de overkant van de weg.
Ik hoorde [betrokkene] zeggen dat er een collega van het slachtoffer was die naast
het gecrashte voertuig had gezeten toen [betrokkene] aankwam. Ik zag dat [betrokkene] naar de jongeman, die schuin aan de overkant van de weg stond, wees.
Enige tijd later kwam [betrokkene] naar mij toegelopen. Ik hoorde haar zeggen dat
de jongeman die volgens haar een collega van het slachtoffer was, weg was gelopen.
De rechtbank stelt op basis van de bewijsmiddelen de volgende feiten en omstandigheden vast. Nadat het ongeval had plaatsgevonden, is verdachte om de auto heen naar de bijrijderskant gelopen en is hij op zijn hurken bij het slachtoffer gaan zitten om te kijken hoe het met hem ging. Toen verdachte enige tijd later door een verbalisant werd aangesproken, heeft hij niet gezegd dat hij de bestuurder van het voertuig was, terwijl wel naar zijn betrokkenheid werd gevraagd. Ook heeft hij de aanwezige verbalisanten niet behoorlijk de gelegenheid geboden om zijn identiteit vast te laten stellen. Vervolgens is hij, na door de verbalisant te zijn weggestuurd van de directe omgeving van de verongelukte auto, niet in de buurt gebleven, maar is hij weg gelopen zonder zijn gegevens achter te laten.
De verwarring die bij verdachte kan zijn ontstaan over de opmerking van de verbalisant dat verdachte de directe omgeving van de verongelukte auto moest verlaten, rechtvaardigt naar het oordeel van de rechtbank niet dat verdachte zich niet kenbaar heeft gemaakt als bestuurder van de auto, de verbalisanten geen behoorlijke mogelijkheid heeft geboden om zijn identiteit vast te laten stellen, van de plek van het ongeval is weggelopen en zich pas de volgende dag bij de politie heeft gemeld. De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder feit 2 ten laste gelegde.
De bewezenverklaring
Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de hierboven uitgewerkte bewijsmiddelen komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte
1. primair
hij op 23 oktober 2025 te Langenboom, gemeente Land van Cuijk, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een voertuig, daarmede rijdende over de weg Udensedijk
zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door zeer onvoorzichtig
- een voertuig te besturen zonder dat de op de begeleiderpas vermelde begeleider naast hem, verdachte, zit en
- te rijden met een snelheid van 125 km/u en aldus de krachtens de Wegenverkeerswet 1994 vastgestelde maximumsnelheid te overschrijden en
- onvoldoende zijn snelheid te minderen bij het naderen van een bocht en
- zijn voertuig niet voortdurend onder controle te houden en
- de bocht niet te maken en het verloop van de weg niet te volgen en van de weg te raken,
waardoor een ander, te weten [slachtoffer] , zwaar lichamelijk letsel te weten onder andere: ernstig hersenletsel en botbreuken in het been werd toegebracht;
2
hij, als degene door wiens gedraging een verkeersongeval was veroorzaakt, welke gedraging hij als bestuurder van een motorrijtuig had verricht en welk verkeersongeval had plaatsgevonden in Langenboom, gemeente Land van Cuijk, op/aan de Udensedijk, op 23 oktober 2025 de voornoemde plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist, aan een ander (te weten [slachtoffer] ) letsel en schade was toegebracht.
De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben.
De strafbaarheid van het feit
Het bewezen verklaarde levert op de in de uitspraak vermelde strafbare feiten.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
De strafbaarheid van verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.
Oplegging van straf
De eis van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geëist dat aan verdachte een werkstraf voor de duur van 160 uren en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, wordt opgelegd.
Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht om in de strafmaat rekening te houden met het feit dat verdachte zich binnen 17 uren na het ongeluk alsnog bij de politie heeft gemeld en dat hij zelf lichamelijk en psychisch nog last heeft van het ongeluk. Ook heeft zij verzocht rekening te houden met het feit dat verdachte oprecht spijt heeft betuigd, heeft meegewerkt aan het onderzoek, een betalingsregeling heeft getroffen met betrekking tot de schade aan de auto van (de vader van) het slachtoffer en heeft gepoogd om een mediationtraject met het slachtoffer aan te gaan. De raadsvrouw heeft een lagere werkstraf bepleit en heeft bepleit geen langere rijontzegging aan verdachte op te leggen.
Het oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.
De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
De ernst van de feiten
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het veroorzaken van een ernstig auto-ongeluk, door zeer onvoorzichtig te handelen. Buiten het feit dat verdachte überhaupt niet mocht autorijden zonder een aangewezen begeleider naast zich, was hij als bestuurder van de auto verantwoordelijk voor zijn eigen veiligheid en die van het slachtoffer en heeft hij ervoor gekozen om op een donkere, onverlichte en natgeregende weg 125 km/u te rijden waar hij maximaal 60 km/u mocht. Ook al heeft verdachte nooit de intentie gehad een ongeluk te veroorzaken op het moment dat hij de auto in stapte, door zijn zeer onvoorzichtige rijgedrag heeft het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel opgelopen. Uit het verhandelde ter zitting blijkt dat een medische eindsituatie nog niet in zicht is voor het slachtoffer en dat hij nog dagelijks de gevolgen van het ongeluk ondervindt. Zo heeft hij een zichtbare deuk in zijn schedel, last van uitval aan de linkerkant van zijn lichaam en kan hij door het letsel aan zijn been nog steeds niet fietsen of voetballen. Hij moet opnieuw geopereerd worden aan zijn been. Daarnaast heeft verdachte de plek van het ongeval verlaten zonder zich kenbaar te maken als bestuurder of zijn gegevens achter te hebben gelaten.
De persoon van verdachte
Kijkend naar de persoon van verdachte, houdt de rechtbank rekening met de omstandigheid dat verdachte nog maar 17 jaar was ten tijde van het ongeluk. Ter zitting ziet de rechtbank dat verdachte zichtbaar aangedaan is over het ongeluk en zich moeilijk een houding weet te geven. Duidelijk is dat het ongeluk ook op verdachte impact heeft gehad.
De rechtbank weegt in het voordeel van verdachte mee dat hij bezig is met het aflossen van een betalingsregeling met betrekking tot de auto van (de vader van) het slachtoffer en hij heeft gepoogd om een mediationtraject met het slachtoffer aan te gaan. Hij heeft ook zijn excuses aangeboden aan het slachtoffer.
De Raad voor de Kinderbescherming heeft in zijn rapportage van 22 oktober 2026 geadviseerd aan verdachte een werkstraf op te leggen. Voor een leerstraf en jeugdreclasseringstoezicht ziet de Raad voor de Kinderbescherming geen indicatie. Er zijn geen signalen dat verdachte op bepaalde gebieden in de problemen komt en dat (verplichte) ondersteuning of vaardigheidstraining noodzakelijk zijn om recidive te voorkomen. Ook een voorwaardelijke straf als stok achter de deur is daarom niet geïndiceerd.
De rechtbank is – net als de Raad voor de Kinderbescherming en de officier van justitie – van oordeel dat een werkstraf een passende strafmodaliteit is. De rechtbank zal een lichtere straf opleggen dan de door de officier van justitie gevorderde straf, nu de rechtbank van oordeel is dat de straf die de rechtbank zal opleggen de ernst van het bewezen verklaarde voldoende tot uitdrukking brengt. Aan verdachte wordt een werkstraf voor de duur van 100 uren, subsidiair 50 dagen jeugddetentie, opgelegd. Daarnaast legt de rechtbank een ontzegging van de rijbevoegdheid op voor de duur van 12 maanden, met aftrek van de tijd dat het rijbewijs al is ingevorderd, waarvan 6 maanden voorwaardelijk en met een proeftijd van 2 jaren. De rechtbank begrijpt dat verdachte zijn rijbewijs nodig heeft voor het werk zodat op dit moment hij zijn rijbewijs niet hoeft in te leveren.
Toepasselijke wetsartikelen
De beslissing is gegrond op de artikelen:
77a, 77g, 77m, 77n, 77r, 77x, 77y, 77z en 77gg van het Wetboek van Strafrecht;
6, 7, 175, 176 en 179 van het Wegenverkeerswet 1994.
DE UITSPRAAK
De rechtbank:
bewezenverklaring
verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven;
verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij;
kwalificatie en strafbaarheid
het bewezen verklaarde levert op de misdrijven:
1 primair
overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander lichamelijk letsel wordt toegebracht;
2
overtreding van artikel 7, eerste lid, onderdeel a van de Wegenverkeerswet 1994
en
overtreding van artikel 7, eerste lid, onderdeel b van de Wegenverkeerswet 1994;
verklaart verdachte hiervoor strafbaar;
straf
legt op de volgende straf:
een werkstraf voor de duur van 100 uren subsidiair 50 dagen jeugddetentie;
een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 12 maanden, met aftrek overeenkomstig artikel 179 Wegenverkeerswet 1994, waarvan 6 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 2 jaren;
voorwaarde is, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. E.M.J. Raeijmaekers, voorzitter,
mr. J.H.L.M. Snijders en mr. G.P. de Gruijter, leden,
in tegenwoordigheid van mr. R. van Warners, griffier,
en is uitgesproken op 16 november 2026.