WR 26/004: Wraking. Verzoek afgewezen omdat niet is gebleken dat de rechters iets hebben gedaan of gezegd…

Wrakingskamer

zaaknummer: WR 26-004

Beslissing van 19 februari 2026

van de meervoudige wrakingskamer van de rechtbank op het verzoek van:

[verzoeker] ,

domicilie kiezende aan de [adres] , ten kantore van zijn raadsman mr. S. Schuurman,

hierna te noemen: verzoeker,

strekkende tot de wraking van:

de meervoudige kamer,

bestaande uit mrs. J.H.P.G. Wielders, A.E. de Kryger en E.J. Verborg,

hierna te noemen: de rechters.

Bij de mondelinge behandeling zijn verschenen:

De rechter mr. A.E. de Kryger heeft laten weten niet te zullen verschijnen.

Het verzoek strekt tot wraking van de rechters in de strafzaak tegen verzoeker (verdachte) met parketnummer 71.056560.22.

Verzoeker heeft blijkens het schriftelijke verzoek en zijn toelichting bij de mondelinge behandeling, zakelijk weergegeven, het volgende aan zijn verzoek ten grondslag gelegd.

De rechters hebben in hun reactie laten weten niet in de wraking te berusten. Die reactie wordt hierna voor zover nodig besproken.

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid. Uit de wet volgt dat de verzoeker die concrete omstandigheden moet aanvoeren en wel zodra deze aan hem bekend zijn geworden.

Bij de beoordeling van het wrakingsverzoek laat de wrakingskamer het op 26 januari 2026 afgewezen verzoek om verzoeker gebruik te laten maken van zijn aanwezigheidsrecht buiten beschouwing. De raadsman heeft bij de mondelinge behandeling toegelicht dat hij daarmee geen wrakingsgrond heeft willen aanvoeren, maar dat die beslissing wel heeft bijgedragen aan het overlopen van de spreekwoordelijke emmer. De directe aanleiding voor het wrakingsverzoek is volgens de raadsman het voortzetten van de behandeling van de zaak in afwezigheid van de verdediging.

De wrakingskamer overweegt daarover als volgt. Uit het proces-verbaal van de zitting van 10 februari 2026 volgt dat de voorzitter aan de raadsman van verzoeker heeft gevraagd of het een idee is het requisitoir, dat die dag wel zal worden voorgedragen in de zaken van de medeverdachten, aan te horen om het dan later op de zitting van 23 februari 2026 als herhaald en ingelast te beschouwen. De raadsman van verzoeker heeft daarop gezegd dat hij bereid was om het praktisch in te steken, dat hij het requisitoir op papier had en digitaal en het ook thuis kon lezen. Hij vond het voorstel prima, maar heeft wel aangedrongen op schorsing van het onderzoek in de zaak van zijn cliënt. Uit het proces-verbaal van de zitting van 10 februari 2026 volgt dat de behandeling van de zaak van verzoeker om 12:45 uur is geschorst tot 23 februari 2026 en dat de raadsman daarop de zittingszaal heeft verlaten. Het onderzoek ter terechtzitting is in de zaak van verzoeker daarna niet hervat.

De rechtbank wijst het verzoek tot wraking af.

Deze beslissing is gegeven door mr. J.A. van Voorthuizen, voorzitter, mr. C.A. Mandemakers en mr. N. Flikkenschild, leden, in tegenwoordigheid van de griffier en in openbaar uitgesproken op 19 februari 2026.

de griffier de voorzitter

Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.