Verzoek tot wraking afgewezen.

Een rechter kan worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

Uitgangspunt daarbij is dat de rechter uit hoofde van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet, die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat een rechter jegens een partij bij een geding een vooringenomenheid koestert. De vrees dat dit het geval zal zijn, dient objectief gerechtvaardigd te zijn. Dat betekent dat sprake moet zijn van concrete feiten en omstandigheden waaruit objectief de vrees voor partijdigheid van de rechter kan worden afgeleid.

Daarnaast kan er onder omstandigheden reden zijn voor wraking, indien - geheel afgezien van de persoonlijke opstelling van de rechter in de hoofdzaak - de bij een partij bestaande vrees voor partijdigheid van die rechter objectief gerechtvaardigd is, waarbij rekening moet worden gehouden met uiterlijke schijn.

De rechtbank vat het verzoek op als een verzoek tot wraking van de behandelend bestuursrechter in beide zaken. Het verzoek bevat geen concrete feiten en omstandigheden waaruit volgt dat de behandelend bestuursrechter vooringenomen is tegen verzoekster of objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor bestaat. Uit de omstandigheid dat niet is voldaan aan het door verzoekster bij brief van 31 oktober 2014 gedane verzoek tot het verstrekken van gegevens, kan de wrakingskamer geen vooringenomenheid afleiden.

Daar komt bij dat uit het stelsel van de wrakingsprocedure kan worden afgeleid dat een wrakingsverzoek slechts kan worden ingediend tegen geïndividualiseerde rechters, en niet tegen in abstracto aangeduide rechters. Nu verzoekster haar verzoek tot wraking heeft gedaan nog voordat haar bekend was welke rechter haar zaken zou behandelen, dient zij om die reden niet-ontvankelijk te worden verklaard in haar verzoek. Een mondelinge behandeling van het verzoek kan daarom achterwege blijven.