Strafrecht overig

De rechtbank veroordeelt een 24-jarige vrouw tot een taakstraf van 240 uren, een gevangenisstraf van 180…

Rechtbank Overijssel, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
16 november 2026
Zaaknummer
08-344957-24 (P)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:6947
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De rechtbank veroordeelt een 24-jarige vrouw tot een taakstraf van 240 uren, een gevangenisstraf van 180 dagen, waarvan 177 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en een meldplicht bij de reclassering. Daarnaast moet de verdachte een schadevergoeding betalen van € 1.000,-. De verdachte heeft zich samen met haar twee medeverdachten schuldig gemaakt aan de opzettelijke wederrechtelijke vrijheidsberoving van het slachtoffer.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team Strafrecht

Meervoudige kamer

Zittingsplaats Zwolle

Parketnummer: 08-344957-24 (P)

Datum vonnis: 12 november 2026

Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 2002 in [geboorteplaats] ,

ingeschreven aan de [adres] .

1 Het onderzoek op de terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 2 april 2026 en 29 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door de raadsvrouw mr. M. Hoekzema, advocaat in Utrecht, naar voren is gebracht.

Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van wat door de benadeelde partij

[slachtoffer] naar voren is gebracht en wat namens de benadeelde partij door [naam 1] van Slachtofferhulp Nederland is aangevoerd.

2 De tenlastelegging

De verdenking komt er, kort weergegeven, op neer dat verdachte op 12 oktober 2024 samen met anderen:

feit 1: opzettelijk wederrechtelijk [slachtoffer] van zijn vrijheid heeft beroofd;

feit 2: openlijk en in vereniging geweld tegen [slachtoffer] heeft gepleegd door hem met de vuist en met een nijptang tegen het gezicht te slaan waardoor hij een snijwond heeft opgelopen.

Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:

feit 1

zij op of omstreeks 12 oktober 2024 te Zwolle, althans in Nederland tezamen en in

vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer]

wederrechtelijk van de vrijheid heeft/hebben beroofd en/of beroofd gehouden,

immers heeft zij, verdachte, en/of zijn mededader(s) opzettelijk wederrechtelijk

- die [slachtoffer] belet zijn weg te vervolgen door op de weg te gaan staan;

- (vervolgens) die [slachtoffer] met een ijzeren nijptang, in elk geval met een hard

voorwerp, meermalen in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam

geslagen;

- (vervolgens) die [slachtoffer] aan zijn benen vastgepakt teneinde te beletten dat hij kon

vluchten en/of hem mee te nemen en/of in een voertuig te leggen;

- (vervolgens) die [slachtoffer] een vuistslag in het gezicht gegeven;

- (vervolgens) die [slachtoffer] gedwongen in een voertuig plaats te nemen door tegen die

[slachtoffer] te zeggen: “Als je niet zelf die auto in stapt dan zorgen we dat je die auto in

gaat, we kunnen je ook vastbinden als het moet, als je niet wil luisteren”, althans

woorden van gelijk strekking of aard,

- (vervolgens) met die auto gereden over meerdere (snel)wegen, waaronder de N50

en de A28 naar een afgelegen stuk bos waar het voertuig is gestopt;

- (vervolgens) [slachtoffer] uit het voertuig heeft laten stappen waarbij bedreigende

woorden in de richting van [slachtoffer] zijn geuit;

- (vervolgens) die [slachtoffer] weer in het voertuig te laten plaats nemen en hem in de

buurt van zijn huis af te zetten;

feit 2

zij op of omstreeks 12 oktober 2024 te Zwolle, althans in Nederland op/aan de

Hermelenweg te Zwolle, in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd

tegen een of meer personen, te weten [slachtoffer] welk in vereniging

gepleegde geweld bestond uit:

- het meermalen met de vuist tegen het hoofd, althans het gezicht slaan van die

[slachtoffer] ;

- (vervolgens) het meermalen, althans eenmaal in/op/tegen het gezicht en/of het

hoofd en/of het lichaam slaan van die [slachtoffer] met een ijzeren nijptang, in elk geval

met een hard voorwerp,

terwijl het door verdachte gepleegde geweld enig lichamelijk letsel ten gevolge had

te weten een snijwond op het hoofd.

3 De bewijsmotivering

3.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie vindt de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen.

3.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging bepleit dat verdachte moet worden vrijgesproken van de ten laste gelegde feiten. Ten aanzien van het onder feit 1 ten laste gelegde bepleit de raadsvrouw primair dat geen sprake is van wederrechtelijke vrijheidsberoving en subsidiair dat het aandeel van verdachte niet kan worden gekwalificeerd als medeplegen. Ten aanzien van het onder feit 2 ten laste gelegde bepleit zij dat evenmin sprake is van medeplegen.

3.3

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat bewezen is dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder feit 1 ten laste gelegde. De rechtbank acht niet bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder feit 2 ten laste gelegde. De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van dit feit. De rechtbank overweegt hiertoe het volgende.

Voor de leesbaarheid van het vonnis worden verdachte [verdachte] en medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hierna met hun voornaam aangeduid.

Ten aanzien van het onder feit 1 ten laste gelegde

Bewijsmiddelen

De rechtbank baseert de bewezenverklaring op de volgende bewijsmiddelen.

1. Het proces-verbaal van aangifte door [slachtoffer] van 12 oktober 2024, pagina’s 113 tot en met 116, voor zover inhoudende:

Twee dagen terug heb ik een meisje leren kennen via snapchat, zij heette of noemde

zich [bijnaam] . Ze wilde me graag ontmoeten en we spraken af bij de bushalte vlak bij mijn huis op 12 oktober 2024 om 02:00 uur. Ik ben tegen die tijd er heen gefietst (…) Een klein stukje verderop stonden opeens twee mannen voor me, zij stonden tussen het fietspad en de weg en ik kreeg direct vanuit het niets van de ene man (te noemen dader 1) een klap met de vuist, hij raakte mij vol op de neus, tussen mijn ogen en mijn neus. Ik viel van mijn fiets op de grond. (…) Toen stond ik op want ik wilde weg, ik zei ook iets als: wat is dit laat me met rust. Toen kreeg ik nog een klap met een ijzeren voorwerp. Daar is de wond ook door ontstaan op mijn voorhoofd. Ik had veel pijn en het bloedde behoorlijk. Toen ben ik weer gevallen, in het gras naast de weg en heb gedaan alsof ik knock-out was, in de hoop dat ze me dan met rust zouden laten. Op een gegeven moment begonnen ze aan mijn been te trekken, ze pakten me rond mijn enkels onderaan om mijn broekspijp en probeerden me mee te nemen. Toen begon ik te bewegen en toen zei dader 1: " [medeverdachte 1] , hij is wakker". Daarna riep hij nog: Ga slapen jij en toen heeft hij me volgens mij nog een klap op mijn hoofd gegeven, gewoon met de hand. Ik weet dat deze [medeverdachte 1] de bestuurder van de auto was dus ik denk ook de eigenaar. [medeverdachte 1] heeft verder niets gedaan, hij was alleen de bestuurder van de auto. Hij stond er bij toen ik de klappen kreeg. Ik ben toen weer opgestaan en wilde weer weglopen maar dader 1 zei: kom even hier, we gaan gewoon rustig praten. Toen is er verder ook niets meer van geweld gebeurd maar is er gepraat over wat ik zou moeten hebben gedaan met mijn ex [verdachte] . Er werd gezegd dat ik haar zou hebben laten verkrachten door drie andere mannen inclusief mezelf, dat ik bloed op haar deur heb gesmeerd en dat ik haar met een mes bedreigd zou hebben, dat ik een mes op haar keel had gezet met de mededeling dat ze nog vier weken kreeg om hier te vertrekken. (…) Ik weet ook zeker dat [verdachte] in de auto zat waar ik vannacht in heb gezeten. Ik zag haar voorin zitten, ze zat de hele tijd een beetje voorover gedoken op de passagiersstoel en ik heb ook aan die beide jongens gevraagd of dat [verdachte] was en zij bevestigden dat. We hadden dus even staan praten daar op straat en toen vroegen ze of ik vrijwillig mee wilde gaan. Ik zei dat ik het liefst gewoon naar huis wilde (…). Toen begon hij me eigenlijk een beetje te dwingen met woorden als: Als je niet zelf die auto in stapt dan zorgen we dat je die auto in gaat, we kunnen je ook vastbinden als het moet, als je niet wil luisteren. Ik voelde op dat moment dat ik geen andere keuze had dan in te stappen. Ik voelde me gedwongen om in te stappen. Ik ben dus uiteindelijk ingestapt, achterin met dader 1 naast mij. [medeverdachte 1] reed de auto en [verdachte] zat op de rechter voorstoel. Ze zeiden niet wat ze van plan waren, ze zeiden eigenlijk niets. Alleen voordat we instapten zeiden ze: we gaan een stukje rijden. (…) Vanaf de plek waar we vertrokken op de Hermelenweg reden we via de Hessenpoort naar de oprit van de A28 daar, de A28 op richting Amersfoort, bij de afrit Wezep/Oldebroek er af en toen rechtsaf richting Kampen, via de Kamperstraatweg tot Kampen. (…) We zijn doorgereden naar [plaats 1], ik zag eerst de borden [plaats 2]. Gezien de wegenkaart, zijn we bij [plaats 3] de polder in gegaan en daar linksaf richting [plaats 1] en ook daar wat landweggetjes gepakt en ergens waar al wat auto's stonden gestopt, in een afgelegen stukje bos . (…). Na 20 minuten daar te hebben gestaan zijn we weer weggereden. (…) Alles bij elkaar heeft het denk ik wel 2 uur geduurd. Ik was 03:55 uur thuis. (…) Ik kan het niet met zekerheid zeggen maar ik denk dat [verdachte] de opdracht heeft gegeven, dat zij de baas is zeg maar. Ik denk dat omdat zij in de auto zat en omdat dader 2 ( [medeverdachte 1] ) een paar keer, toen we even stil stonden, naar haar toe liep om even alleen met haar te praten en dader 1 is ook een paar naar haar toe gelopen. (…) Na de rit hebben ze me dus bij de parkeerplaats [locatie] er uit gezet. Ze gingen voor de kentekenplaat aan de achterkant staan zodat ik het kenteken niet kon zien.

2. Het proces-verbaal van verhoor van [medeverdachte 2] van 29 oktober 2024, pagina’s 61 tot en met 68, voor zover inhoudende:

Het idee was af te spreken en met hem te gaan praten. [verdachte] kent haar ex en zij deed het

contact via Snapchat. [verdachte] deed zich voor als [bijnaam] op Snapchat en vertelde dat zij een hele sexy dame was en heeft een goede date afspraak gemaakt met [slachtoffer] . De afspraak werd gemaakt. (…)

3. Het proces-verbaal van verhoor van [medeverdachte 2] van 30 oktober 2024, pagina’s 69 tot en met 75, voor zover inhoudende:

Ik weet dat ik hem heb geslagen en daarna werd het zwart voor mijn ogen. We stonden [slachtoffer] op te wachten. (…) Ik heb toen uitgehaald met mijn rechter vuist en ik raakte hem volgens mij op zijn hoofd. Ik weet nog dat ik een “tok” hoorde. Ik weet ook nog dat ik een tang vast had maar ik weet niet hoe ik daar aan kwam. Het kan zijn dat ik hem een klap met die tang had gegeven. Zo’n platbek-achtig ding, waar je dingen mee door kan knippen. Iets van een knijptang.

Volgens mij was [slachtoffer] buiten bewustzijn. Ik kon ook wel zien dat hij veel bloed had. Hij lag in het gras. Hij kwam ook wel weer bij. Ik heb nog even aan zijn voet getrokken. [slachtoffer] was helemaal in paniek en probeerde weg te rennen. Ik hield hem tegen en zei dat ik met hem wilde praten. Hij stopte toen ook. [verdachte] zat nog in de auto. Ik heb even met [medeverdachte 1] overlegd om ergens anders heen te gaan, naar een rustige plek.

(…)
We hadden een plan gemaakt voor als we bij de politie moesten komen, dat is allemaal telefonisch gegaan. We wilden het verhaal met elkaar afstemmen.

. We hadden wel het kenteken van [medeverdachte 1] zijn auto afgeplakt met tape uit mijn auto, ongeveer 10 minuten voordat we [slachtoffer] ontmoetten. We wilden niet dat [slachtoffer] het kenteken kon lezen. Toen [slachtoffer] was ingestapt hebben we een klein stukje gereden en toen de tape er weer afgehaald. (…)

[verdachte] wilde er gewoon bij zijn. Ik wilde dat eerst niet maar ze stond er op, ze wilde heel graag mee. Ze wist wat we van plan waren. [medeverdachte 1] koos de route, ik zei zoek maar een rustig plek, een [medeverdachte 1] of zo. We zijn ergens in een [medeverdachte 1] gestopt. We hadden al wel van tevoren bedacht om hem mee te nemen naar een rustige plek, zoals een [medeverdachte 1] .

4. Het proces-verbaal van bevindingen van 4 november 2024, pagina’s 183 tot en met 217, voor zover inhoudende:

“(…) In het kader van het onderzoek werd op bevel (opnemen van telecommunicatie 126 M WvSv) van de officier van justitie, na machtiging van de rechter-commissaris een onderzoek van telecommunicatie middels interceptie (tap) verricht op de volgende telefoonnummers:

[telefoonnummer 1] : van 13-10-2024 tot en met 4-11-2024 (TA003).

Dit telefoonnummer was in gebruik bij [medeverdachte 2] .

[telefoonnummer 2] : van 12-1-2024 tot en met 4-11-2024 (TA002).

Dit telefoonnummer was in gebruik bij [medeverdachte 1] .

[telefoonnummer 3] : van 12-10-2024 toten met 15-10-2024 (TA001).

Dit telefoonnummer was in gebruik bij [verdachte] .

[telefoonnummer 4] : van 22-10-2024 tot en met 4-11-2024 (TA005).

Dit telefoonnummer was in gebruik bij [verdachte] . (…)

[afbeelding]

(…) NNv: ja maar alsnog de politie heeft wel zo iets als "niet het heft in eigen handen nemen" En dat hebben wij wel gedaan. Heft in eigen handen. (…)

NNm: Ja, maar wij hebben hem alleen bang gemaakt,(…).

NNv: Ja maar kijk, luister. Dan is het heel simpel. Ik wil best (…) ik wil toch in gesprek, maar dan moeten wij drieën wel het verhaal op een rijtje hebben.

[afbeelding]

(…) NNv: Dat is waar. Nee ik zeg al "wij moeten nog gewoon met z'n drieën het verhaal straight hebben, hoe en wat"

NNm: Daarom zeg ik "zeggen we dat we hem een rondje, want we hebben ons aan de afspraak gehouden, want als je het zo bekijkt, we hebben afgesproken we gaan gewoon een stukje rijden. (…)"

NNv: Ja.

NNm: Wij hebben ons aan die afspraak gehouden.

NNv: Dat is waar.

5. Het aanvullend proces-verbaal van verhoor van [verdachte] van 19 juni 2026, voor zover inhoudende:

Toen het gebeurde was ik in de auto, op de bijrijdersstoel zat ik.

Ik heb een Snapchat account gemaakt. Ik ben er alleen bij geweest die avond.

Bewijsoverweging

De rechtbank acht met deze bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] zich op 12 oktober 2024 samen met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] schuldig heeft gemaakt aan de opzettelijke wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] . Uit de bewijsmiddelen volgt dat sprake was van een vooropgezet plan om dit feit te plegen. [verdachte] is vanaf het begin betrokken geweest bij dit plan en zei tegen [medeverdachte 2] dat zij verkracht en bedreigd was door [slachtoffer] . Zij heeft het Snapchataccount onder de naam “ [bijnaam] ” aangemaakt, onder die naam gesprekken met [slachtoffer] gevoerd en met hem de afspraak gemaakt dat hij s’ nachts naar de bushalte zou komen. Die nacht was [verdachte] samen met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] bij de bushalte. [verdachte] zat in de auto. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] stonden buiten en hebben [slachtoffer] opgewacht. Toen [slachtoffer] kwam aanfietsen, heeft [medeverdachte 2] hem eerst met de vuist en daarna met een nijptang in het gezicht geslagen. [slachtoffer] viel op de grond, er werd aan zijn benen getrokken en hij kreeg van [medeverdachte 2] nog een klap op zijn hoofd. [slachtoffer] is vervolgens gedwongen om in de auto te stappen, ze zijn gaan rijden en bij een afgelegen stuk [medeverdachte 1] gestopt. Dit heeft ongeveer twee uur geduurd en uiteindelijk hebben ze [slachtoffer] in de buurt van zijn huis afgezet. [verdachte] is al die tijd aanwezig geweest, heeft niet ingegrepen en is ook niet uit de auto gestapt terwijl de (gewelds)handelingen werden gepleegd. [verdachte] wist wat ze van plan waren. Uit de getapte telefoongesprekken volgt dat [verdachte] twee dagen na voornoemd incident tegen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] heeft gezegd “wij moeten nog gewoon met z'n drieën het verhaal straight hebben, hoe en wat", wat erop duidt dat zij voorstelt om de verklaringen voor de politie op elkaar af te stemmen. Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat [slachtoffer] opzettelijk wederrechtelijk van zijn vrijheid is beroofd en dat tussen [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] sprake was een nauwe en bewuste samenwerking. Naar het oordeel van de rechtbank was de rol van [verdachte] van zodanig gewicht dat deze wordt aangemerkt als medepleger.

Ten aanzien van het onder feit 2 ten laste gelegde

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging. Voor een bewezenverklaring van openlijke geweldpleging is vereist dat meerdere personen, in ieder geval twee personen, geweld hebben gebruikt. Het enkel niet ingrijpen of getalsmatig aanwezig zijn, is onvoldoende om aan te merken als een significante of wezenlijke bijdrage aan de verrichte geweldshandelingen. Uit de bewijsmiddelen volgt dat alleen [medeverdachte 2] geweldshandelingen heeft verricht. Het is niet gebleken dat [verdachte] en [medeverdachte 1] geweldshandelingen hebben verricht, evenmin een andere significante of wezenlijke bijdrage aan die geweldshandelingen hebben geleverd. Tijdens de door [medeverdachte 2] verrichte geweldshandelingen zat [verdachte] in de auto en stond [medeverdachte 1] er alleen maar bij. De rechtbank zal [verdachte] daarom vrijspreken van dit feit.

3.4

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit onder 1 heeft begaan, met dien verstande dat:

feit 1

zij op 12 oktober 2024 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden,

immers hebben zij, verdachte, en haar mededaders opzettelijk wederrechtelijk

- die [slachtoffer] belet zijn weg te vervolgen door op de weg te gaan staan;

- die [slachtoffer] met een ijzeren nijptang tegen het gezicht geslagen;

- die [slachtoffer] aan zijn benen vastgepakt;

- die [slachtoffer] een vuistslag in het gezicht gegeven;

- die [slachtoffer] gedwongen in een voertuig plaats te nemen door tegen die

[slachtoffer] te zeggen: “Als je niet zelf die auto in stapt dan zorgen we dat je die auto in

gaat, we kunnen je ook vastbinden als het moet, als je niet wil luisteren”,

- met die auto gereden over meerdere wegen naar een afgelegen stuk bos waar het voertuig is gestopt.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij haar daarvan zal vrijspreken.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 47 en 282 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1

het misdrijf: medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven/beroofd houden.

5 De strafbaarheid van verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezenverklaarde feit.

6 De op te leggen straf of maatregel

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert dat verdachte, in afwijking van het reclasseringsadvies, conform het volwassenenstrafrecht voor het ten laste gelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, met aftrek van de tijd die verdachte heeft doorgebracht in voorlopige hechtenis, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren. Daarnaast moeten aan het voorwaardelijke gedeelte van de straf de meldplicht en het volgen van de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden als bijzondere voorwaarden worden gekoppeld.

6.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging bepleit dat conform het reclasseringsadvies het jeugdstrafrecht moet worden toegepast en dat kan worden volstaan met de oplegging van een taakstraf.

6.3

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en ernst van het feit

[verdachte] heeft zich samen met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] schuldig gemaakt aan de opzettelijke wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] . Aanleiding hiervoor was dat [verdachte] tegen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] had verteld dat zij het slachtoffer was van een groepsverkrachting waaraan [slachtoffer] deel had genomen en dat [slachtoffer] haar had bedreigd, maar dat de politie had geweigerd dit op te pakken. Destijds besloten [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] het heft in eigen handen te nemen en met een vooropgezet plan verhaal te halen bij [slachtoffer] . Ze hebben hem opgewacht, [medeverdachte 2] heeft hem meermaals geslagen en hij is tegen zijn zin meegenomen in de auto.

Met haar handelen heeft [verdachte] niet alleen een forse inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van [slachtoffer] , maar ook op zijn gevoelens van veiligheid. De wijze waarop het strafbare feit is gepleegd is brutaal en grof. De situatie moet voor [slachtoffer] zeer beangstigend zijn geweest. Hij heeft ook verklaard dat hij in de auto heeft gedacht dat hij het niet zou overleven. Bovendien had het veel erger kunnen aflopen gelet op het toegepaste geweld op het hoofd van [slachtoffer] . [slachtoffer] had een diepe snijwond in zijn voorhoofd opgelopen en is daarmee gaan slapen. Gelukkig is zijn huisgenoot de volgende dag met hem naar de spoedeisende hulp gegaan. Er zijn vijf hechtingen geplaatst en [slachtoffer] zal daar altijd een litteken aan overhouden. Ook is er schade aan een huidzenuw ontstaan waardoor hij geen gevoel heeft aan een deel van zijn voorhoofd. Dat de impact van wat [slachtoffer] is overkomen groot is, blijkt ook uit de door hem ter zitting gegeven toelichting. Niet is gebleken dat [verdachte] zich destijds om [slachtoffer] heeft bekommerd. Sterker nog, uit de tapgesprekken blijkt niks van spijt van wat zij [slachtoffer] heeft aangedaan en de spijt die nu volgt lijkt te zijn voortgekomen uit de mogelijke gevolgen van haar handelen. Dit past ook bij de poging van [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] achteraf om hun sporen uit te wissen.

Achteraf is ook gebleken dat [verdachte] herhaaldelijk leugens heeft verteld. Zo heeft [verdachte] niet alleen het initiatief genomen met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] om hun verhalen af te stemmen en zodoende tegen de politie gelogen, maar ook heeft zij tegen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] gelogen over de beschuldigingen (van verkrachting en bedreiging) tegen [slachtoffer] en het contact hierover met de politie. In zoverre kan [verdachte] worden beschouwd als de aanstichter van het strafbare feit en dat zij met een web van leugens [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] heeft bewogen om hieraan deel te nemen. Zonder haar leugens zou dit alles nooit hebben plaatsgevonden en zouden alle betrokken een hoop ellende zijn bespaard.

De rechtbank neemt [verdachte] dit alles kwalijk en zal het in strafverzwarende zin meewegen.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 4 maart 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit, zodat dit niet strafverzwarend meeweegt.

Ook heeft de rechtbank acht geslagen op de inhoud van het reclasseringsrapport van de Reclassering Nederland van 15 oktober 2026.

Verdachte kampt met instabiliteit op het gebied van psychosociaal functioneren, dakloosheid, het ontbreken van een dagbesteding en een aanzienlijke schuldenlast. Verdachte kent een belast verleden bestaande uit uithuisplaatsingen, een zorgelijke gezinssituatie en (vermeend) seksueel geweld. In 2023 heeft zij een behandeling voor PTSS en ander psychotrauma afgerond en inmiddels heeft zij zich in vrijwillig kader aangemeld bij de GGZ in verband met depressieve klachten en haar eigen vermoeden van borderline. De situatie op de leefgebieden is inmiddels verbeterd nu verdachte fulltime werkzaam is bij een supermarkt. Begin 2027 zal zij kunnen starten met een behandeling en kan zij naar verwachting begeleid gaan wonen. Het huidige vrijwillige kader lijkt eventuele risico’s in te perken en de praktische leefgebieden lijken te stabiliseren. De reclassering schat het risico op recidive in als laag.

De reclassering adviseert de toepassing van het jeugdstrafrecht. Er is geen sprake van een licht verstandelijke beperking of van gezins-/systeemgerichte beïnvloeding, maar volgens haar mentor bij het Leger des Heils is verdachte ontvankelijk voor hulpverlening en lijkt zij ook enigszins afhankelijk van die begeleiding waardoor de reclassering een pedagogische benadering passend vindt. De reclassering adviseert de oplegging van een (deels) voorwaardelijke straf zonder bijzondere voorwaarden, omdat zij voorwaarden (interventies of toezicht) niet nodig vindt.

Geen toepassing adolescentenstrafrecht

Verdachte was ten tijde van het plegen van het bewezen verklaarde feit 22 jaar oud en dus meerderjarig. Ten aanzien van een jongvolwassen verdachte die ten tijde van het begaan van het strafbare feit meerderjarig is, maar nog niet de leeftijd van 23 jaar heeft bereikt, kan het adolescentenstrafrecht worden toegepast als omstandigheden gelegen in de persoon van de verdachte of omstandigheden waaronder het feit is begaan daartoe aanleiding geven. In de omstandigheden die de reclassering in haar advies benoemt, ziet de rechtbank geen grond om het jeugdstrafrecht toe te passen. Ook in het overige ziet de rechtbank hiertoe geen reden.

De raadsvrouw heeft op de zitting van 29 oktober 2026 een verzoek tot het horen van een deskundige gedaan indien de rechtbank afwijkt van het reclasseringsadvies om het jeugdstrafrecht toe te passen. De rechtbank acht zich voldoende geïnformeerd en ziet geen noodzaak om het verzoek toe te wijzen.

De op te leggen straf

De rechtbank kijkt bij het bepalen van de straf en de hoogte ervan rekening naar straffen die in vergelijkbare gevallen door rechters zijn opgelegd. Tegelijkertijd houdt de rechtbank in straf verminderende zin rekening met de jonge leeftijd van verdachte en dat het twee jaar geleden is dat verdachte zich aan het bewezen verklaarde feit schuldig heeft gemaakt. Ook volgt uit het reclasseringsrapport dat verdachte kampt met complexe (psychische) problematiek als gevolg van een belaste jeugd en dat zij stapsgewijs haar leven op orde lijkt te krijgen. Hoewel het feit op zichzelf een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigt, zal de rechtbank, gelet op alle omstandigheden, een deels voorwaardelijke gevangenisstraf in combinatie met een taakstraf opleggen.

De rechtbank acht het, alles afwegend, passend en geboden om aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 180 dagen, met aftrek van de tijd die verdachte heeft doorgebracht in voorarrest, waarvan 177 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. Om te voorkomen dat verdachte in de toekomst weer de fout ingaat en ervoor te zorgen dat er een vinger aan de pols komt voor de noodzakelijke hulp, zal de rechtbank aan het voorwaardelijke strafgedeelte een bijzondere voorwaarde in de vorm van een meldplicht koppelen, zoals deze hierna in het dictum is geformuleerd. Daarnaast zal de rechtbank een taakstraf van 240 uren opleggen.

7 De schade van benadeelde partij [slachtoffer]

7.1

De vordering van de benadeelde partij

[slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in dit strafproces gevoegd. Hij vordert verdachte te veroordelen om € 3.120,00 aan schadevergoeding te betalen, bestaande uit

€ 120,- materiële schade (voor een mobiele telefoon) en € 3.000,00 immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Daarnaast is verzocht om verdachte hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de toe te wijzen schadevergoeding.

7.2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de door [slachtoffer] verzochte schadevergoeding, met uitzondering van de materiële schade, in zijn geheel hoofdelijk toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De vordering tot vergoeding van materiële schade moet niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat deze schade niet het gevolg is van het bewezenverklaarde handelen van verdachte.

7.3

Het standpunt van de verdediging

De verdediging stelt zich vanwege de bepleite vrijspraak primair op het standpunt dat de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Mocht de rechtbank daar anders naar kijken, dan verzoekt de verdediging subsidiair de materiële schadevergoeding niet-ontvankelijk te verklaren en de verzochte immateriële schadevergoeding sterk te matigen.

7.4

Het oordeel van de rechtbank

De materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de gevorderde materiële schadevergoeding voor de kapotte telefoon geen schade is die rechtstreeks is ontstaan door het bewezen verklaarde feit, de wederrechtelijke vrijheidsberoving. De rechtbank zal daarom dit deel van de vordering afwijzen.

De immateriële schade

Op basis van artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek heeft een benadeelde onder meer recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding anders dan vermogensschade als de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in de persoon is aangetast. In dit geval is sprake van lichamelijk letsel. [slachtoffer] heeft een bloedende hoofdwond opgelopen die in het ziekenhuis moest worden gehecht. Om die reden kan hij reeds aanspraak maken op immateriële schadevergoeding.

De rechtbank zoekt aansluiting bij de in de Rotterdamse schaal vermelde bedragen en gaat daarbij uit van de bandbreedte zoals beschreven in de categorie 9 gezichtsletsel (d) minder ernstige littekenvorming. Gelet hierop acht de rechtbank het gevorderde bedrag van € 3.000,- allerzins billijk. De rechtbank ziet reden om deze schadevergoeding evenredig te verdelen over verdachte en haar twee medeverdachten, waardoor zij de vordering in deze zaak van verdachte zal toewijzen tot een bedrag van € 1.000,- te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan (te weten: 12 oktober 2024). Het overige deel van de vordering zal de rechtbank afwijzen.

7.5

De schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht (mede) aansprakelijk is voor de schade die door de feiten zijn toegebracht.

Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 10 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.

8 De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c en 22d Sr.

9 De beslissing

De rechtbank:

vrijspraak

- verklaart niet bewezen dat verdachte het onder feit 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt haar daarvan vrij;

bewezenverklaring

- verklaart bewezen dat verdachte het onder feit 1 ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt haar daarvan vrij;

strafbaarheid feit

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

feit 1

het misdrijf: medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven/beroofd houden;

strafbaarheid verdachte

- verklaart verdachte strafbaar voor het onder feit 1 bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 180 (honderdtachtig) dagen;

- bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 177 (honderdzevenenzeventig) dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien de verdachte voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:

- stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- stelt als bijzondere voorwaarde dat verdachte:

- zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en

zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en

tijdstippen deze afspraken zijn. De reclassering kan daarbij, in overleg met verdachte,

begeleiding en hulpverlening bieden aan verdachte voor zover zij dat noodzakelijk

acht;

- draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat de verdachte:

- ten behoeve van het vaststellen van haar identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;

- veroordeelt verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren;

- beveelt, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen;

schadevergoeding

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] : van een bedrag van € 1.000,- (zegge: duidend euro) aan immateriële schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 oktober 2024;

- veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

- legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezen verklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.000,- (zegge: duizend euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 oktober 2024 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 10 dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

- bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

- wijst de vordering van de benadeelde partij voor het overige af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J. de Ruiter, voorzitter, mr. I.E. Voorberg en

mr. J.G.M. Fluttert, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.L. Struik, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 12 november 2026.

Buiten staat

De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van de politie eenheid Oost-Nederland, met registratienummer PL0600-2024480215, van 14 december 2024. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.