Kort geding. Burengeschil. Nakoming vaststellingsovereenkomst. Veroordeling tot intrekking beroepsprocedure…

Team handel en haven

zaaknummer / rolnummer: C/10/695814 / KG ZA 25-209

Vonnis in kort geding van 5 juni 2025

in de zaak van

2. [eiser 2],

beiden wonende te Zwijndrecht,

eisers,

advocaat mr. M.J. Goedhart te Rotterdam,

tegen

2. [gedaagde 2],

beiden wonende te Zwijndrecht,

gedaagden,

advocaat mr. W.F. Schovers te Prinsenbeek.

Partijen worden hierna [eisers] en [gedaagden] genoemd.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• de dagvaarding van 23 april 2025 met producties 1 tot en met 11

• productie 12 van [eisers]

• de conclusie van antwoord

• de mondelinge behandeling gehouden op 21 mei 2025

• de pleitnota van [eisers]

[eisers] en [gedaagden] zijn buren van elkaar. [eisers] wonen aan [adres 1] . [gedaagden] wonen aan [adres 2] .

Sinds 2009 bestaan tussen partijen verschillende conflicten over (o.a.) de aanwezigheid van (een jacuzzi in) het tuinhuis en de fietsenschuur in de tuin van [eisers] Die conflicten hebben geleid tot verschillende bestuursrechtelijke en civielrechtelijke procedures en aangiftes.

De eerste tussen partijen gevoerde civiele procedure is in 2013 in hoger beroep bij het hof Den Haag geëindigd in een vaststellingsovereenkomst (hierna: de vso). De vso is vastgelegd in het proces-verbaal van 7 november 2013. In de vso staat, voor zover thans relevant, het volgende:

Nadien hebben [gedaagden] bij dagvaarding van 1 juli 2021 een tweede civiele procedure tegen [eisers] aanhangig gemaakt, waarin onder meer (weer) de aanwezigheid van (een jacuzzi in) het tuinhuis en de (brand)veiligheidseisen aan de orde zijn gesteld. Deze procedure heeft geleid tot het op 20 april 2022 gewezen vonnis waarin de bodemrechter de vorderingen van [gedaagden] op het punt van (de jacuzzi in) het tuinhuis heeft afgewezen. Voor zover relevant staat in dat vonnis het volgende:

[gedaagden] hebben hoger beroep tegen dit vonnis ingesteld. In het hoger beroep hebben zij zich onder meer beroepen op rapporten van Ingenieursbureau Bartosz B.V. van 7 juni 2022 en 8 november 2022, om te onderbouwen dat het tuinhuis niet aan de normen van het Bouwbesluit voldoet. Het vonnis van 20 april 2022 is bij arrest van 10 oktober 2023 bekrachtigd. Relevant in het kader van deze procedure zijn de overwegingen 6.6 tot en met 6.9 in dat arrest. Samengevat heeft het hof geoordeeld dat:

Tegen het arrest is geen cassatie ingesteld. Het arrest is in kracht van gewijsde gegaan.

[gedaagden] hebben tegen het besluit van 9 april 2024 bezwaar gemaakt. Dat bezwaar is op 5 november 2024 ongegrond verklaard. Samengevat is de afwijzing van het handhavingsverzoek als volgt gemotiveerd:

De advocaat van [eisers] heeft de advocaat van [gedaagden] in het licht van de nakoming van artikel 8 van de vso bij brief van 13 november 2024 verzocht om te stoppen met procederen. [gedaagden] en hun advocaat hebben hierop bij respectieve e-mails van 14 en 22 november 2024 afwijzend gereageerd.

[gedaagden] hebben bij beroepschrift van 16 december 2024 (met bijlagen) bij deze rechtbank tegen het besluit van de gemeente Zwijndrecht van 5 november 2024 beroep ingesteld, bekend onder zaaknummer ROT 24 /11493 OWHAND.

[eisers] zijn in de bestuursrechtelijke procedure in alle instanties als belanghebbenden betrokken.

[eisers] vorderen om bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

1. [gedaagden] hoofdelijk te veroordelen om de beroepsprocedure, bij de rechtbank

2. [gedaagden] (hoofdelijk) te veroordelen in de kosten van deze procedure, te vermeerderen met wettelijke rente.

[gedaagden] voeren verweer. Zij concluderen tot niet-ontvankelijkheid, dan wel (primair) afwijzing van de vordering van [eisers] , met (hoofdelijke) veroordeling van [eisers] in de kosten van deze procedure, te vermeerderen met wettelijke rente, en indien en voor zover de vordering van [eisers] wordt toegewezen, matiging van een op te leggen dwangsom.

Bij de beoordeling van de vordering van [eisers] , die feitelijk tot nakoming van de vso strekt, geldt als uitgangspunt dat voor toewijzing daarvan in kort geding slechts plaats is indien voldoende aannemelijk is dat de vordering in de bodemprocedure een zodanige kans van slagen heeft, dat vooruitlopend daarop toewijzing van de voorlopige voorziening gerechtvaardigd is. Daarbij geldt als beperkende factor dat in deze procedure geen plaats is voor bewijslevering; de voorzieningenrechter zal op basis van hetgeen haar voorshands aannemelijk voorkomt, moeten beslissen of voldoende grondslag bestaat voor de gevorderde voorziening.

Anders dan [gedaagden] menen, hebben [eisers] bij hun vordering, gelet op de aard en de gestelde grondslag daarvan, voldoende spoedeisend belang. Dat is niet komen te vervallen doordat sinds het door [gedaagden] bij deze rechtbank indienen van het beroepschrift op 16 december 2024 enige tijd is verstreken.

Tegen deze achtergrond beroepen [gedaagden] zich erop dat zij zich in de handhavingsprocedure baseren op nieuwe omstandigheden en dat de vso onder invloed van dwaling is gesloten. [gedaagden] relateren dit aan de volgende omstandigheden: 1) het door hen bij herhaling van de gemeente Zwijndrecht verkrijgen van gebrekkige informatie, 2) de veranderde normen (in het Bouwbesluit 2003, 2012, de Omgevingswet en het Besluit bouwwerken leefomgeving) en 3) het nieuw(st)e rapport van Bartosz, waaruit het bestaan van brandveiligheidsrisico’s volgt.

Een vso als deze is bedoeld om een einde te maken aan de rechtsstrijd en aan de onzekerheid over de rechtsposities van partijen. De dwaling waarop [gedaagden] zich beroepen is in feite rechtsdwaling. De vso is gesloten ten overstaan van het hof terwijl beide partijen werden bijgestaan door advocaten. De eventuele rechtsdwaling komt in die situatie zonder meer voor eigen rekening van [gedaagden] en kan geen grond zijn om zich niet aan de vso te houden. Dat de gemeente mogelijk gebrekkige informatie heeft verstrekt is niet gebleken, maar kan bovendien [eisers] niet worden aangerekend. De gestelde nieuwe omstandigheden en de daarop gebaseerde argumenten waarop [gedaagden] zich beroepen zijn in het onder 2.5 genoemde, in kracht van gewijsde gegane, arrest van het hof gewogen en te licht bevonden. Van de juistheid van dat oordeel moet dus nu worden uitgegaan. De onder 2.8 genoemde beslissing op bezwaar is daarmee in lijn. Het nieuwste rapport van Bartosz bevat naar voorlopig oordeel, mede gelet op de daaraan klevende beperkingen, geen wezenlijk nieuwe gezichtspunten.

Het tweede deel van de vordering, een verbod om gedurende onbepaalde tijd in de toekomst nieuwe procedures van diverse aard te starten, is niet toewijsbaar. Dat komt neer op een veel te ruim procedeerverbod.

Partijen zijn als buren in zekere zin tot elkaar veroordeeld. Het zou partijen, en in het bijzonder [gedaagden] , omdat zij het zijn die keer op keer een procedure starten, sieren om aan deze situatie een einde te maken. Daarbij zou nog een poging tot mediation (al dan niet via het Bureau Overlast van de gemeente) hen kunnen helpen. [eisers] hebben ter zitting weliswaar aangegeven vanwege een gebrek aan vertrouwen daarvoor niet open te staan, maar dat behoeft hen en [gedaagden] er niet van te weerhouden, zulks met het oog op de blijvende burenrelatie en de toekomst, om alsnog in te stemmen met een mediationtraject.

Omdat partijen over en weer in het ongelijk zijn gesteld, ziet de voorzieningenrechter aanleiding de proceskosten tussen hen te compenseren.

veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk om de beroepsprocedure, bij de rechtbank Rotterdam bekend onder zaaknummer ROT 24 /11493 OWHAND, in te trekken binnen 72 uur na het betekenen van dit vonnis en de handhavingsprocedure daardoor te staken en ook gestaakt te houden, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag of een gedeelte van een dag dat aan deze veroordeling geen gevolg wordt gegeven, met een maximum aan te verbeuren dwangsommen van € 25.000,00,

compenseert de proceskosten tussen partijen in de zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.