Civiel recht overig

Verzetprocedure; gedaagden mogen tegenbewijs leveren tegen de voorshands bewezen geachte stelling dat er…

Rechtbank Rotterdam, 23 september 2026

Zaakgegevens

Op 23 september 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
23 september 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
C/10/712773 / HA ZA 26-13
Procedure
Verzet
Advocaat
mr. T. Bezmalinovic, mr. D.D. Weeland
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:15223
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verzetprocedure; gedaagden mogen tegenbewijs leveren tegen de voorshands bewezen geachte stelling dat er onder verantwoordelijkheid van gedaagde sub 2 een betalingstoezegging aan eiseres is gedaan en dat gedaagde sub 1 er als aandeelhouder in de gegeven omstandigheden mede verantwoordelijk voor is dat eiseres niet is betaald.

Uitspraak

RECHTBANK Rotterdam

Team handel en haven

Zaak- en rolnummer: C/10/712773 / HA ZA 26-13

Vonnis in verzet van 23 september 2026

in de zaak van

INVENTION WORKS B.V.,

te Rotterdam,

eiseres,

gedaagde in het verzet,

advocaat: mr. T. Bezmalinovic,

tegen

1 [gedaagde 1] ,

(voorheen genaamd [vorige bedrijfdsnaam] .),

te [plaats] , Kroatië,
2. [gedaagde 2],

te [plaats] , Kroatië,

gedaagden,

eisers in het verzet,

advocaat: mr. D.D. Weeland.

Eiseres wordt hierna Invention genoemd. Gedaagden worden afzonderlijk [gedaagde 1] en [gedaagde 2] genoemd en gezamenlijk [gedaagden] c.s.

1 De zaak in het kort

1.1.

Deze zaak is een verzetprocedure tegen het vonnis van deze rechtbank van 17 juli 2024, waarbij [gedaagden] c.s. en de medegedaagden [medegedaagde 1] (hierna: [medegedaagde 1] ), [medegedaagde 2] (hierna: [medegedaagde 2] ) en [medegedaagde 3] (hierna: [medegedaagde 3] ) op vordering van Invention bij verstek hoofdelijk zijn veroordeeld om – kort gezegd – aan Invention in hoofdsom een bedrag van € 112.850,31 te betalen. Invention heeft aan haar vorderingen ten grondslag gelegd dat [medegedaagde 1] goederen bij Invention heeft gekocht en de facturen daarvoor niet heeft betaald. [medegedaagde 3] heeft volgens Invention toegezegd de facturen te zullen betalen, maar heeft dat uiteindelijk niet gedaan. Ten aanzien van [gedaagden] c.s. heeft Invention haar vordering gebaseerd op onrechtmatige daad. [gedaagde 2] was destijds geregistreerd als de bestuurder van [medegedaagde 3] en [gedaagde 1] als de aandeelhouder.

1.2.

[gedaagden] c.s. vorderen in deze verzetprocedure vernietiging van het verstekvonnis van 17 juli 2024. Zij stellen zich op het standpunt dat zij niets met de bestellingen door [medegedaagde 1] en de betalingstoezegging door [medegedaagde 3] te maken hebben gehad. In dit vonnis acht de rechtbank voorshands bewezen dat er onder verantwoordelijkheid van [gedaagde 2] namens [medegedaagde 3] een betalingstoezegging aan Invention is gedaan en dat [gedaagde 1] er als aandeelhouder van [medegedaagde 3] in de gegeven omstandigheden mede verantwoordelijk voor is dat Invention niet is betaald. [gedaagden] c.s. mogen tegenbewijs leveren.

2 De procedure

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de door Invention op 26 mei 2023 uitgebrachte dagvaardingen, met producties 1 tot en met 15,

- de akte overlegging EU betekeningscertificaten, met bijlagen 1 tot en met 6,

- het door deze rechtbank tussen Invention en [gedaagden] c.s., [medegedaagde 1] , [medegedaagde 2] en [medegedaagde 3] bij verstek gewezen tussenvonnis van 8 mei 2024 met zaak- en rolnummer C/10/661468 / HA ZA 23-577 (hierna: zaak 23-577),

- de akte uitlaten naar aanleiding van verstekvonnis d.d. 8 mei 2024, met producties 16 tot en met 18,
- het verstek(eind)vonnis van 17 juli 2024 in zaak 23-577,
- de verzetdagvaarding van 26 november 2025,

- de akte in het geding brengen producties van [gedaagden] c.s., met producties 1 tot en met 4,

- de conclusie van antwoord in verzet van Invention, met productie 0 tot en met 24,
- de brieven van de rechtbank van 4 maart 2026, waarbij partijen zijn opgeroepen voor een mondelinge behandeling,

- het bericht van de rechtbank van 24 april 2026, waarin is vermeld dat Invention bij vergissing in de gelegenheid is gesteld om schriftelijk te reageren op de verzetdagvaarding en [gedaagden] c.s. in de gelegenheid zijn gesteld om een conclusie van dupliek te nemen,

- de conclusie van dupliek van [gedaagden] c.s.,

- het bericht van de rechtbank van 1 juni 2026, waarbij een zittingsagenda aan partijen is verstuurd,

- de akte aanvullende producties van [gedaagden] c.s., met producties 5 tot en met 8,

- de akte overlegging nadere producties (aanvulling aantal producties met vertalingen) van Invention, met producties 9, 11, 12, 13, 15, 16 en 17,

- de mondelinge behandeling op 10 juli 2026 en de ter gelegenheid daarvan overgelegde spreekaantekeningen van Invention.

2.2.

Na de mondelinge behandeling is vonnis bepaald.

3 De feiten

3.1.

Invention handelt onder meer onder de naam [merknaam] en verkoopt esthetische apparaten.

3.2.

[gedaagde 1] was aandeelhouder/eigenaar van [medegedaagde 3] . [gedaagde 2] was directeur/bestuurder van [medegedaagde 3] .

3.3.

In november 2022 is Invention benaderd door [medegedaagde 2] (of iemand die deze naam gebruikte) vanaf het e-mailadres [email-adres 1] met het verzoek om via [medegedaagde 1] (een Kroatische rechtspersoon) als distributeur [merknaam] producten in Kroatië te verkopen. In dat kader hebben [medegedaagde 2] en Invention het onder meer gehad over een kredietlimiet.

3.4.

Begin december 2022 heeft [medegedaagde 2] een order geplaatst bij Invention. In de orderbevestiging is vermeld dat de bestelling is geplaatst op naam van [medegedaagde 1] . Deze orderbevestiging is door [medegedaagde 2] namens [medegedaagde 1] ondertekend. Invention heeft de bestelde producten geleverd aan het door [medegedaagde 2] opgegeven adres en heeft op 9 december 2022 een factuur gestuurd waarin zij € 8.200,71 aan [medegedaagde 1] in rekening heeft gebracht.

3.5.

Een e-mail van [medegedaagde 2] aan Invention van 21 december 2022 luidt voor zover hier van belang:

“It was nice to speak with you over the phone.

As we have spoken i am sending you the details of our sister company:

[medegedaagde 3]

Adress : [adres]

Postal code: [postcode]

City: [plaats]

Country: Croatia

VAT number: [nummer 1]

Reg number: [nummer 2]

Contact person: [naam 1]

E-mail: [email-adres 2]

Web : [website]

Our sister company [medegedaagde 3] make san yearly turnover of 20mio euro, so you can ask for a limit of 150-200K zo that we can start making bigger business.

(…)”.

3.6.

Een e-mail van Invention aan [medegedaagde 2] van 29 december 2022 luidt voor zover hier van belang:

“(…) Just received feedback from our finance department that if you can prove with an official letter from your sister company that they guarantee any debts of [medegedaagde 1] , the credit limit will be increased tot 50k (…)”.

3.7.

Bij e-mail van 29 december 2022 heeft [naam 1] (hierna: [naam 1] ) vanaf het e-mailadres [email-adres 2] aan Invention geschreven, voor zover hier van belang:

“(…)

If it is easier for you to invoice everything to our company, [gedaagde 2] sent you the information so you can check us, we are present on the market for 27 years and our yearly turnover is above 20mio euro.

(…)

Best regards

[medegedaagde 3] .

[naam 1] , sales manager

[adres]

[postcode] [plaats] , Croatia

Tel : [telefoonnummer]

E-mail : [email-adres 2]

Web : [website]

(…)”

3.8.

Begin januari 2023 heeft [naam 1] een bestelling geplaatst bij Invention. In de orderbevestiging is vermeld dat de bestelling is geplaatst op naam van [medegedaagde 1] . Deze orderbevestiging is ondertekend door [medegedaagde 2] namens [medegedaagde 1] . De bestelde producten zijn geleverd aan het eerder door [medegedaagde 1] opgegeven adres en Invention heeft op 6 januari 2023 een factuur gestuurd waarin zij € 104.649,60 aan [medegedaagde 3] (een Kroatische rechtspersoon) in rekening heeft gebracht.

3.9.

Vanaf half januari 2023 heeft Invention betalingsherinneringen gestuurd voor de onder 3.3 vermelde factuur, in eerste instantie aan [medegedaagde 1] via het onder 3.3 vermelde e-mailadres en daarna ook aan [naam 1] .

3.10.

Vervolgens hebben [naam 1] en Invention contact gehad over een nieuwe order, de toezending van 100 haardrogers als marketingbijdrage en de betaling van openstaande facturen.

3.11.

Een e-mail van Invention aan [naam 1] van 3 maart 2023 luidt voor zover hier van belang:

“(…)

So, if we will send you the 100 pcs of hair dryer, when will you pay us the outstanding 112k?

(…)”.

3.12.

Een e-mail van [naam 1] aan Invention van 7 maart 2023 luidt voor zover hier van belang:

“Just checked with my boss, after we receive the 100 hairdryers we would pay 50% and after 10 days the other 50%.

(…)”.

3.13.

De reactie daarop van Invention luidt voor zover hier van belang:

“(…)

Thank you for confirming we can expect a payment of €56.425,16 after you receive the 100 pcs [productnaam haardroger] and that you will pay the other half of the outstanding amount 10 days later (…)”.

3.14.

Op 7 februari 2023 heeft [gedaagde 1] alle aandelen in [medegedaagde 3] verkocht en overgedragen aan [naam 2] (hierna: [naam 2] ). Per diezelfde datum is [naam 2] benoemd tot bestuurder van [medegedaagde 3] . Deze wijzigingen zijn op 7 maart 2023 geregistreerd bij de handelsrechtbank in Dubrovnik , waarbij [gedaagde 1] als aandeelhouder/eigenaar en [gedaagde 2] als bestuurder zijn doorgehaald.

3.15.

[naam 2] was van 15 februari 2023 tot en met 8 maart 2023 ook geregistreerd als eigenaar en bestuurder van [medegedaagde 1] .

4 Het geschil

4.1.

In zaak 23-577 had Invention naast [gedaagden] c.s. ook [medegedaagde 1] , [medegedaagde 2] en [medegedaagde 3] gedagvaard. In die procedure vorderde Invention – na vermeerdering van eis – (samengevat) dat de rechtbank de vijf gedaagde partijen bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad hoofdelijk zou veroordelen om aan Invention te betalen een bedrag van € 112.850,31 in hoofdsom, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente, buitengerechtelijke kosten en de proceskosten, waaronder alle deurwaarderskosten, de vertaalkosten en de volledige advocaatkosten.

4.2.

In het verstekvonnis van 17 juli 2024 heeft de rechtbank de vermeerdering van eis tot betaling van de volledige advocaatkosten buiten beschouwing gelaten, omdat Invention de akte waarbij zij haar eis had vermeerderd niet aan de niet verschenen gedaagden had betekend. Voor het overige heeft de rechtbank de vorderingen van Invention toegewezen, met hoofdelijke veroordeling van [medegedaagde 3] , [medegedaagde 1] , [medegedaagde 2] , [gedaagde 2] en [gedaagde 1] in de proceskosten, aan de zijde van Invention begroot op € 10.608,56.

4.3.

[gedaagden] c.s. vorderen in het verzet – na vermindering van eis ter zitting – (samengevat) dat de rechtbank, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

1) het verstekvonnis van 17 juli 2024 tussen Invention en [gedaagden] c.s. vernietigt en de vorderingen van Invention tegen [gedaagden] c.s. alsnog afwijst,

2) Invention veroordeelt om aan [gedaagde 1] te betalen een bedrag van € 112.850,31, te vermeerderen met de wettelijke rente,

3) Invention veroordeelt om aan [gedaagde 1] te betalen een bedrag van € 10.608,56 aan proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente,

4) Invention veroordeelt in de proceskosten, te vermeerderen met de nakosten en de wettelijke rente.

4.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5 De beoordeling

Ontvankelijkheid

5.1.

De rechtbank moet allereerst beoordelen of [gedaagden] c.s. ontvankelijk zijn in hun verzet.

5.2.

Invention heeft er in dit verband op gewezen dat de verzettermijn op 1 oktober 2025 is ingegaan en is geëindigd op 25 november 2025. De verzetdagvaarding is daarmee één dag te laat aan Invention betekend, aldus Invention.

5.3.

[gedaagden] c.s. voeren aan dat het verstekvonnis van 17 juli 2024 op 1 oktober 2025 is ontvangen in de elektronische mailbox van [gedaagde 1] . De tenuitvoerlegging van het verstekvonnis is voltooid op 24 oktober 2025 met het incasseren van een bedrag van € 128.052,90. De verzettermijn is daarom op die datum ingegaan, zodat het verzet tijdig is ingesteld, aldus [gedaagden] c.s.

5.4.

Een gedaagde die bij verstek is veroordeeld, kan daartegen verzet doen (artikel 143 lid 1 Rv). Voor in het buitenland wonende of verblijvende gedaagden (zoals [gedaagden] c.s.) is de verzettermijn acht weken (artikel 143 lid 2 Rv). Er zijn drie momenten waarop de verzettermijn kan ingaan, namelijk:

1) de dag nadat het verstekvonnis aan de veroordeelde in persoon is betekend (artikel 143 lid 2 Rv),

2) de dag nadat de veroordeelde in persoon een daad pleegt waaruit noodzakelijk voortvloeit dat hij bekend is met het vonnis of de aangevangen tenuitvoerlegging daarvan (artikel 143 lid 2 Rv), of

3) de dag waarop het verstekvonnis ten uitvoer is gelegd (artikel 143 lid 3 Rv). In geval van derdenbeslag op een vordering wordt het vonnis geacht ten uitvoer te zijn gelegd na de uitbetaling aan de beslaglegger (artikel 144, aanhef en onder b Rv).

5.5.

Bekendheid met het verstekvonnis op basis van een daad van bekendheid impliceert een gedraging naar buiten toe. Uit de rechtspraak volgt dat de gedaagde zelf een handeling moet hebben verricht waaruit ondubbelzinnig valt op te maken dat hij over voldoende gegevens met betrekking tot (de inhoud van) zijn veroordeling beschikt om zich daartegen tijdig en adequaat te kunnen verzetten.

5.6.

Tussen partijen is niet in geschil dat het verstekvonnis van 17 juli 2024 niet aan [gedaagden] c.s. in persoon is betekend. Naar het oordeel van de rechtbank is ook niet gebleken van enige daad van bekendheid van [gedaagden] c.s. met dat verstekvonnis en met de tenuitvoerlegging daarvan vóór 24 oktober 2025 (zie hierna 5.7). De enkele omstandigheid dat zij op 1 oktober 2025 de uitspraak van de rechtbank Dubrovnik, waarbij – kort gezegd – verlof is verleend tot tenuitvoerlegging van het verstekvonnis van 17 juli 2024 door middel van beslaglegging, hebben ontvangen in de beveiligde elektronische mailbox van [gedaagde 1] , is onvoldoende om een daad van bekendheid van [gedaagden] c.s. aan te nemen. Het in ontvangst nemen van die uitspraak impliceert namelijk nog geen kennisneming van de inhoud van het verstekvonnis. Zoals hiervoor al is overwogen, moet bekendheid met het verstekvonnis (en dus niet bekendheid met een vonnis waarin naar dat vonnis wordt verwezen) ondubbelzinnig uit een naar buiten gerichte daad van [gedaagden] c.s. volgen (zie 5.5).

5.7.

Invention heeft niet betwist dat het Kroatische staatsagentschap FINA op grond van de uitspraak van de rechtbank Dubrovnik op 24 oktober 2025 een bedrag van € 128.052,90 van de bankrekening van [gedaagde 1] heeft geïncasseerd. Dat betekent dat de verzettermijn in ieder geval op 24 oktober 2025 is ingegaan (zie 5.4 onder 3). De verzetdagvaarding is op 26 november 2025 uitgebracht, dus binnen de termijn van acht weken (zie 5.4). Het verzet is daarmee tijdig ingesteld. [gedaagden] c.s. zijn dus ontvankelijk in hun verzet.

Verzet [gedaagden] c.s.

5.8.

Het verstekvonnis is gewezen tussen Invention als eiseres en [medegedaagde 1] , [medegedaagde 2] , [medegedaagde 3] , [gedaagde 2] en [gedaagde 1] als gedaagden. In het geding dat heeft geleid tot het verstekvonnis was sprake van subjectieve cumulatie, zonder dat sprake is van een ondeelbare rechtsverhouding tussen Invention en [medegedaagde 1] , [medegedaagde 2] , [medegedaagde 3] , [gedaagde 2] en [gedaagde 1] . Dit betekent dat de zaken tegen ieder van deze gedaagden hun processuele zelfstandigheid behouden. Gelet hierop en gezien het rechtsmiddelenkarakter van het verzet wordt de met het verstekvonnis geëindigde instantie alleen heropend en voortgezet tussen Invention en [gedaagden] c.s. (artikel 147 lid 1 Rv). Het door [gedaagden] c.s. ingestelde verzet en de uitspraak daarop werken niet door in de verhouding tussen Invention en [medegedaagde 1] , [medegedaagde 2] en [medegedaagde 3]. Hun veroordeling is vervat in het verstekvonnis van 17 juli 2024 en blijft staan.

Bevoegdheid en toepasselijk recht

5.9.

Omdat [gedaagde 2] in Kroatië woont en [gedaagde 1] daar gevestigd is, is sprake van een internationaal geschil. Ter zitting hebben partijen desgevraagd medegedeeld dat zij kiezen voor de bevoegdheid van de Nederlandse rechter en voor toepasselijkheid van Nederlands recht op de aan deze rechtbank voorgelegde geschillen. De rechtbank is daarom bevoegd en Nederlands recht is van toepassing.

Onrechtmatig handelen

5.10.

Invention baseert haar vorderingen tegen [gedaagden] c.s. op onrechtmatige daad. Zij stelt – kort gezegd – dat [medegedaagde 1] en [medegedaagde 3] bestellingen hebben geplaatst bij Invention en dat [medegedaagde 3] heeft toegezegd de facturen voor de bestelde en geleverde artikelen te betalen. [medegedaagde 1] en [medegedaagde 3] hebben de facturen voor een bedrag van in totaal € 112.850,31 echter niet betaald. Ten tijde van de bestellingen, de leveringen en de toezegging dat [medegedaagde 3] de facturen zou betalen, was [gedaagde 2] (geregistreerd als) de bestuurder van [medegedaagde 3] en was [gedaagde 1] (geregistreerd als) de eigenaar van [medegedaagde 3] . Op dat moment was [medegedaagde 3] al verlieslatend en leeg. [gedaagden] c.s. wisten of behoorden te weten dat [medegedaagde 3] niet of niet binnen een redelijke termijn aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen en geen verhaal zou bieden. Zij wisten ook dat verkoop van [medegedaagde 3] aan [naam 2] ertoe zou leiden dat de schuld aan Invention niet betaald zou worden. Voor zover [naam 2] en zijn mensen achter de bestellingen en de betalingstoezeggingen zitten, dan geldt dat [gedaagden] c.s. hebben toegelaten althans nagelaten te verhinderen dat [medegedaagde 3] voor frauduleus handelen zou worden gebruikt.

De vordering tegen [gedaagde 2]

5.11.

Als een vennootschap tekortschiet in de nakoming van een verbintenis of een onrechtmatige daad pleegt, dan is het uitgangspunt dat alleen de vennootschap aansprakelijk is voor de daaruit voortvloeiende schade. Onder bijzondere omstandigheden is er, naast aansprakelijkheid van de vennootschap, ruimte voor aansprakelijkheid van een bestuurder van die vennootschap. Daarvoor is vereist dat die bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Of de bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt als zojuist bedoeld kan worden gemaakt, is afhankelijk van de aard en ernst van de normschending en de overige omstandigheden van het geval.

5.12.

De stelplicht en bewijslast van de feiten en omstandigheden die ten grondslag liggen aan het verwijt dat [gedaagde 2] persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt en dat daarom sprake is van onrechtmatig handelen, rust(en) volgens de hoofdregel van artikel 150 Rv op Invention. Zij beroept zich namelijk op het rechtsgevolg (schadeplichtigheid) van die feiten en omstandigheden.

5.13.

Uit de onder 3.7 en 3.11 tot en met 3.13 weergegeven e-mailcorrespondentie kan worden afgeleid dat [naam 1] namens [medegedaagde 3] een betalingsverplichting tegenover Invention is aangegaan. [gedaagde 2] was op dat moment geregistreerd als bestuurder van [medegedaagde 3] (zie 3.14).

5.14.

[gedaagden] c.s. hebben aangevoerd dat zij [naam 1] niet kennen en niet wisten dat personen zich voordeden als functionarissen van [medegedaagde 3] . Zij hebben ter zitting toegelicht dat zij in de bouw zitten en onder andere hotels bouwen. [medegedaagde 3] was een projectvennootschap, opgericht voor een bouwproject, waarin onder meer appartementen en een hotel werden gebouwd. Toen het project was afgerond, was [medegedaagde 3] niet meer nodig. Zij hebben [medegedaagde 3] toen verkocht. Het verkopen van een bedrijf is in Kroatië gemakkelijker dan het liquideren ervan. [gedaagden] c.s. hebben er verder op gewezen dat in het Kroatische handelsregister geen e-mailadres voor [medegedaagde 3] was vermeld. [medegedaagde 3] maakte ook geen gebruik van de domeinnaam [website] . Zij gebruikte een e-mailadres dat eindigde op [email-adres 3] Verder blijkt uit een certificaat uitgegeven door het Kroatisch Pensioenverzekeringsinstituut dat [medegedaagde 3] in december 2022 maar één verzekerde werknemer had. Dat was [gedaagde 2] . Uit het certificaat uitgegeven door het Kroatisch Instituut voor Zorgverzekering blijkt dat [gedaagde 2] als enige werknemer binnen [medegedaagde 3] in de periode vanaf 2 augustus 2022 tot en met 31 december 2022 een verplichte ziektenkostenverzekering had, aldus [gedaagden] c.s.

5.15.

De rechtbank is van oordeel dat [gedaagden] c.s. met hetgeen is weergegeven onder 5.14 op zich voldoende gemotiveerd hebben betwist dat [gedaagde 2] heeft toegelaten dat namens [medegedaagde 3] een betalingstoezegging aan Invention is gedaan. [gedaagden] c.s. hebben het standpunt dat zij [naam 1] helemaal niet kennen en dat zij niet wisten dat er misbruik werd gemaakt van [medegedaagde 3] echter pas bij conclusie van dupliek en ter gelegenheid van de mondelinge behandeling ingenomen. In de verzetdagvaarding stelden zij zich nog op het standpunt dat uit de e-mailcorrespondentie blijkt dat [naam 1] namens [medegedaagde 3] een voorwaarde heeft gesteld aan het voldoen van de facturen van Invention en dat Invention niet aan deze voorwaarde heeft voldaan, zodat [medegedaagde 3] niet verplicht is om de facturen te voldoen. Dat standpunt is zodanig tegenstrijdig aan het standpunt van [gedaagden] c.s. in de conclusie van dupliek en ter zitting dat dat sterk afbreuk doet aan de overtuigingskracht van de gemotiveerde betwisting zoals weergegeven onder 5.14 Ter zitting heeft de advocaat van [gedaagden] c.s. geen logische verklaring gegeven voor het innemen van deze zeer tegenstrijdige standpunten. De verklaring van de advocaat dat hij in 2.4 van de verzetdagvaarding slechts beschrijft wat hij heeft gelezen in de daarin vermelde e-mailcorrespondentie vindt onvoldoende steun in de tekst van 2.4 van de verzetdagvaarding. Ook uit 3.9 van de verzetdagvaarding kan onvoldoende duidelijk worden afgeleid dat [gedaagden] c.s. zich toen al op het standpunt stelden dat zij [naam 1] niet kenden en dat zij niet wisten (of behoorden te weten) dat er misbruik werd gemaakt van [medegedaagde 3] .

5.16.

Tegen de achtergrond van het voorgaande acht de rechtbank voorshands bewezen dat [gedaagde 2] heeft toegelaten dat [naam 1] namens [medegedaagde 3] de betalingsverplichting tegenover Invention is aangegaan.

De vordering tegen [gedaagde 1]

5.17.

Het onder 5.11 en 5.12 weergegeven beoordelingskader geldt niet in de rechtsverhouding tussen Invention en [gedaagde 1] . [gedaagde 1] was immers niet de bestuurder van [medegedaagde 3] , maar haar eigenaar/aandeelhouder. Voor aandeelhoudersaansprakelijkheid is vereist dat sprake is van een dermate onzorgvuldig handelen van de aandeelhouder tegenover de individuele schuldeiser dat dit handelen jegens die schuldeiser als onrechtmatig moet worden aangemerkt. Ook hier rusten de stelplicht en bewijslast op grond van artikel 150 Rv op Invention.

5.18.

Zoals hiervoor is overwogen, acht de rechtbank voorshands bewezen dat [gedaagde 2] heeft toegelaten dat [naam 1] namens [medegedaagde 3] de betalingsverplichting tegenover Invention is aangegaan. [gedaagde 1] was op dat moment geregistreerd als aandeelhouder van [medegedaagde 3] . [gedaagde 1] heeft niet betwist dat zij voorafgaand aan de verkoop van haar aandelen in [medegedaagde 3] geen onderzoek heeft gedaan naar wat de koper met [medegedaagde 3] van plan was en naar de vraag of eventuele schuldeisers van [medegedaagde 3] na verkoop van de aandelen betaald zouden worden. Onder die omstandigheden, in samenhang bezien, heeft [gedaagde 1] bij de verkoop van haar aandelen in [medegedaagde 3] aan [naam 2] naar voorlopig oordeel zodanig onzorgvuldig gehandeld dat dit als onrechtmatig tegenover Invention kan worden aangemerkt.

Conclusie

5.19.

De rechtbank zal gelet op het voorgaande [gedaagden] c.s. toelaten tot het leveren van tegenbewijs tegen de voorshands bewezen geachte stelling, zoals geformuleerd in 5.16. Voor het leveren van tegenbewijs is voldoende dat [gedaagden] c.s. deze stelling ontzenuwen; zij hoeven geen bewijs van het tegendeel of van hun eigen lezing van de feiten te leveren.

5.20.

De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan.

6 De beslissing

De rechtbank

6.1.

laat Editus c.s. toe tot het tegenbewijs, zoals bedoeld in 5.19,

6.2.

bepaalt dat de zaak op de rol zal komen van woensdag 21 oktober 2026 voor het uitlaten door [gedaagden] c.s. of zij tegenbewijs willen leveren door het overleggen van bewijsstukken, door het horen van getuigen en/of door een ander bewijsmiddel,

6.3.

bepaalt dat, als [gedaagden] c.s. geen tegenbewijs door het horen van getuigen willen leveren maar wel bewijsstukken over willen leggen, zij die stukken dan direct in het geding moeten brengen,

6.4.

bepaalt dat, als [gedaagden] c.s. getuigen willen laten horen, zij deze getuigen en de verhinderdata van de getuigen, partijen en hun advocaten in de maanden november 2026 tot en met maart 2027 direct moeten opgeven, waarna dag en uur van het getuigenverhoor zullen worden bepaald,

6.5.

bepaalt dat het getuigenverhoor zal plaatsvinden in het gerechtsgebouw te Rotterdam, Wilhelminaplein 100-125,

6.6.

bepaalt dat alle partijen uiterlijk twee weken voor het eerste getuigenverhoor alle beschikbare bewijsstukken aan de rechtbank en de wederpartij(en) moeten toesturen,

6.7.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. B. van Velzen, rechter, in aanwezigheid van mr. L.A. Bosch, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 23 september 2026.

2083/3194

HR 9 oktober 2009; ECLI:NL:HR:BJ0652 HR 2 oktober 2020; ECLI:NL:HR:2020:1546 HR 30 maart 2018; ECLI:NL:HR:2018:470 en de daarin vermelde jurisprudentie