Insolventierecht

Dwangakkoord toegewezen. Voorstel is maximaal haalbare.

Rechtbank Rotterdam, 18 november 2026

Zaakgegevens

Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over insolventierecht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
18 november 2026
Datum publicatie
19 november 2026
Zaaknummer
NL:TZ:2616620:R-RK + NL:TZ:2616621:R-RK
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:16295
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Dwangakkoord toegewezen. Voorstel is maximaal haalbare.

Uitspraak

RECHTBANK Rotterdam

Team Insolventie

Zittingsplaats Rotterdam

Rekestnummers: [rekestnummers]

Uitspraakdatum: 18 november 2026

In de zaak van:

[verzoeker] ,

wonende te [adres] ,

[postcode] [woonplaats] ,

verzoeker.

1 De procedure

Verzoeker heeft op 17 augustus 2026, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet (Fw) ingediend om een zevental schuldeisers met negentien vorderingen, te weten:

  • Esso Rotterdam met acht vorderingen, in behandeling bij LAVG (hierna: Esso);

  • Texaco V.O.F., in behandeling bij LAVG (hierna: Texaco);

  • Total Gas & Power Nederland B.V. met vijf vorderingen, in behandeling bij LAVG (hierna: Total);

  • Achilles Tankstation B.V., in behandeling bij Van der Vleuten & Van Hooff (hierna: Achilles);

  • Benu Apotheken, in behandeling bij Netpoint Factoring B.V. (hierna: Benu);

  • ISD Brabantse Wal (hierna: ISD);

  • Belastingdienst Particulieren LIC (hierna: Belastingdienst);

die weigeren mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling.

Door Van der Vleuten & Van Hooff is – namens Achilles – op 5 november 2026 een verweerschrift aan de rechtbank toegezonden.

LAVG heeft – namens Esso, Texaco en Total – op 6 november 2026 een verweerschrift aan de rechtbank toegezonden.

De Belastingdienst heeft voorafgaande aan de zitting, bij e-mail van 10 november 2026, aan de rechtbank laten weten dat zij alsnog heeft ingestemd met de aangeboden schuldregeling. Het verzoek ten aanzien van de Belastingdienst wordt derhalve als ingetrokken beschouwd.

De behandeling van het verzoek is bepaald op 11 november 2026. Ter zitting van
11 november 2026 zijn verschenen en gehoord:

  • verzoeker;

  • [persoon A] , werkzaam bij Geldplein (hierna: schuldhulpverlening).

De weigerende schuldeisers zijn, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.

De uitspraak is bepaald op vandaag.

2 Het verzoek

Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift twintig schuldeisers, waarvan twee preferente schuldeisers met vier vorderingen en achttien concurrente schuldeisers met vijfenveertig vorderingen. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 238.052,36 van verzoeker te vorderen.

Verzoeker heeft bij brieven van 25 februari 2026 en 4 maart 2026 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers. De aangeboden regeling heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. In beide brieven is opgenomen dat de afloscapaciteit van verzoeker, gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van zijn uitkering op grond van de Participatiewet, € 51,37 bedraagt. Op basis hiervan is een betaling van 0,62% aan de preferente schuldeisers en 0,31% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting aangeboden. In beide brieven is hetzelfde voorstel gedaan, alleen de schuldenlast is anders. In de aanbodbrief van 25 februari 2026 bedraagt de schuldenlast
€ 255.345,71 en in de aanbodbrief van 4 maart 2026 bedraagt de schuldenlast € 255.408,97.

Volgens de aangeboden schuldregeling wordt het aangeboden percentage – door middel van een door schuldhulpverlening ter beschikking gesteld saneringskrediet van € 857,98 – in één keer aan de schuldeisers uitgekeerd. Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Verzoeker is lang dakloos geweest en heeft een tijd in zijn auto geleefd. Zo zijn de schulden aan onder andere Esso ontstaan. Sinds 24 november 2025 is sprake van budgetbeheer en zijn er geen nieuwe schulden of achterstanden meer ontstaan. De vaste lasten worden door zijn budgetbeheerder voldaan.

Veertien schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD stemmen hier niet mee in. Zij hebben vorderingen van in totaal
€ 7.294,84 op verzoeker, welke 3,1% van de totale schuldenlast belopen.

3 Het verweer

Esso, Texaco en Total

In de contacten met schuldhulpverlening heeft LAVG – namens Esso, Texaco en Total – te kennen gegeven dat het gedane voorstel in de vorm van een saneringskrediet niet het juiste middel is. Er wordt ten onrechte geen rekening gehouden met de toekomstperspectieven van verzoeker. Ook is aangevoerd dat betaling van een bedrag lager dan de brandstof leidend tot finale kwijting betekent dat zij accepteren dat er brandstof zonder betaling en zonder toestemming onrechtmatig is toegeëigend. Daarnaast heeft acceptatie tegen finale kwijting mogelijk een negatieve invloed op een eventuele aangifte bij de politie naar aanleiding van dit incident.

LAVG heeft – namens Esso, Texaco en Total – ook een verweerschrift ingediend waarin kort gezegd is aangevoerd dat de schulden niet te goeder trouw zouden zijn ontstaan. Verzoeker heeft op meerdere datums bij diverse tankstations getankt zonder te betalen. Daarnaast hebben Esso, Texaco en Total zich op het standpunt gesteld dat verzoeker niet gemotiveerd heeft waarom zij niet in redelijkheid hebben kunnen weigeren met instemming van het aangeboden akkoord. Een dergelijke motivering is onontbeerlijk. In de visie van Esso, Texaco en Total heeft verzoeker bovendien niet het maximaal haalbare aangeboden. In het verzoek wordt niet onderbouwd aangegeven waarom verzoeker niet (fulltime) zou kunnen werken. Het aangeboden saneringskrediet biedt geen perspectieven op toekomstige positieve resultaten en is derhalve niet het juiste middel. Daarnaast is toewijzing van het dwangakkoord in strijd met de redelijkheid en billijkheid. Verzoeker is maar liefst vierenzestig keer zonder te betalen weggereden bij tankstations. Gelet op de aard van de vordering, in samenhang met de omstandigheden van het geval, kan niet in redelijkheid van Esso, Texaco en Total worden verlangd dat zij instemt met een voorstel waarbij voor een gedeelte van haar vordering finale kwijting wordt verleend. Toewijzen van het dwangakkoord zou bovendien een verkeerd beeld afgeven aan de maatschappij. Bovendien biedt de wettelijke schuldsaneringsregeling meer zekerheden.

Achilles

Achilles heeft een verweerschrift ingediend waarin verzocht wordt om het verzoek tot oplegging van een dwangakkoord af te wijzen. Door Achilles is kort gezegd aangevoerd dat het aangeboden bedrag uiterst gering is en niet gebleken is dat dit het maximaal haalbare, goed onderbouwde en controleerbare voorstel is. Daarnaast betwist Achilles dat haar weigering onredelijk is en voert zij aan dat een actuele, controleerbare berekening van de financiële mogelijkheden van verzoeker ontbreekt. Achilles acht overigens een wezenlijk hogere afloscapaciteit, gelet op de woonsituatie van verzoeker, niet uitgesloten. Ook ontbreekt in de visie van Achilles een begeleidings- en controleplan en is Achilles van mening dat brandstofdiefstal niet mag worden beloond.

Door Benu en ISD is niet gereageerd op het gedane voorstel.

Hoewel behoorlijk opgeroepen hebben Esso, Texaco, Total en Achilles geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid hun standpunten ter zitting verder toe te lichten.

4 De beoordeling

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD bij hun weigering vast.

De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling hebben kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij hebben bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoeker of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.

De rechtbank stelt allereerst vast dat de vorderingen van Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD een gering aandeel vormen in de totale schuldenlast van in totaal 3,1%.

Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk veertien van de twintig schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan. De rechtbank merkt hierbij op dat verzoeker, volgens het ingediende verzoekschrift, twintig schuldeisers heeft, waarvan twee preferente schuldeisers met vier vorderingen en achttien concurrente schuldeisers met vijfenveertig vorderingen. Er zijn dus schuldeisers die meerdere vorderingen op verzoeker hebben.

De rechtbank stelt vast dat het voorstel is opgesteld door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten Geldplein. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd. Ter zitting is het aanbod ook nog nader toegelicht en is door schuldhulpverlening desgevraagd verklaard dat de schuldenlast weliswaar is afgenomen, maar dat er geen nieuw voorstel aan de schuldeisers is gedaan. Bij een eventuele toewijzing zal een en ander administratief verwerkt worden. De rechtbank stelt vast dat deze wijziging in het voordeel van de schuldeisers is. Er komt nu een hoger percentage toe aan de schuldeisers. Gelet op de uitspraak van de Hoge Raad van 4 december 2020 mag worden aangenomen dat de schuldeisers die al hebben ingestemd, ook met de wijziging instemmen.

De rechtbank is mede op basis van de overgelegde brief van de gemeente Rotterdam van
16 juli 2026 – waarin is opgenomen dat verzoeker vanaf 16 juli 2026 tot en met 16 januari 2027 een ontheffing van de arbeidsverplichtingen heeft – van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat verzoeker traumabehandeling (EMDR) volgt en actief werkt aan zijn herstel. Ter zitting is desgevraagd door verzoeker verklaard dat zolang hij met zijn behandelplan bezig is, hij ieder half jaar een ontheffing krijgt. Hiermee is naar het oordeel van de rechtbank voldoende aannemelijk geworden dat verzoeker in de komende jaren geen inkomen zal kunnen verwerven waarmee hij een hogere afloscapaciteit genereert dan met zijn huidige inkomen. Ook is sinds 24 november 2025 sprake van budgetbeheer en zijn er sindsdien geen nieuwe schulden ontstaan. De vaste lasten worden ook door de budgetbeheerder voldaan waardoor sprake is van financiële stabiliteit.

Daarnaast zal naar verwachting de uitwerking van het voorstel een gunstiger resultaat hebben voor de schuldeisers dan in de situatie dat de schuldsaneringsregeling op verzoeker van toepassing zou zijn, zoals subsidiair verzocht. Immers, de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal aanzienlijke kosten met zich brengen, bestaande uit salaris voor de bewindvoerder en griffierecht, die in mindering komen op hetgeen verzoeker zou kunnen afdragen in de schuldsaneringsregeling. Dat betekent dat toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldeisers minder zou opleveren dan bij het akkoord wordt aangeboden. Daar komt nog bij dat een eventuele bate voor de schuldeisers pas aan het einde van de schuldsaneringsregeling wordt uitgekeerd, terwijl de aangeboden regeling erin voorziet dat het aangeboden bedrag ineens en op korte termijn betaalbaar wordt gesteld.

Ten aanzien van het verweer van Esso, Texaco en Total dat deze schulden niet te goeder trouw zijn ontstaan overweegt de rechtbank als volgt. Bij de belangenafweging als bedoeld in artikel 287a lid 5 Fw, hoeft de aard van de vordering geen doorslaggevende rol te spelen, maar kan die het belang van die schuldeiser bij diens weigering benadrukken. De rechtbank is van oordeel dat die aard in dit geval niet van doorslaggevende betekenis is. Uit het verzoekschrift blijkt dat Esso, Texaco en Total samen veertien vorderingen op verzoeker hebben. Deze schulden – die samen een aandeel van 0,7% van de totale schuldenlast vormen – zijn ontstaan buiten de periode van drie jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoek (tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling) is ingediend, waartoe de goede trouw toets van artikel 288 lid 1 sub b Fw zich beperkt. Bovendien beschikt verzoeker niet meer over een auto, zodat het ontstaan van nieuwe auto gerelateerde schulden niet in de rede ligt.

Op grond van het voorgaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat de belangen van verzoeker die vanuit een stabiele situatie zijn schuldenproblematiek wil oplossen en van de overige schuldeisers die hebben ingestemd met het aanbod, zwaarder wegen dan die van Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD, die geweigerd hebben in te stemmen. Het verzoek om Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom toegewezen.

Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD zullen als de in het ongelijk gestelde partijen worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoeker niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil.

De rechtbank stelt vast dat er thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoeker zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden en dat hij niet verkeert in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.

5 De beslissing

De rechtbank:

- beveelt Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD om in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling;

- veroordeelt Esso, Texaco, Total, Achilles, Benu en ISD in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoeker begroot op nihil;

- bepaalt dat dit vonnis in de plaats treedt van de vrijwillige instemming;

- wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af;

- verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Vroom, rechter, en in aanwezigheid van Z. da Luz Almeida, griffier, in het openbaar uitgesproken op 18 november 2026.

ECLI:NL:HR:2020:1953 (https://www.inview.nl/document/id31a6acc12b934988852f7d6de93c5419), NJ 2021/125 (https://www.inview.nl/document/id889fe3d5271f4c1493b8f83697a597d7) Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.