De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging; hij wordt vrijgesproken van poging tot…

Vrijspraak primair ten laste gelegde

De beschuldiging van het primair ten laste gelegde medeplegen van poging tot doodslag is niet bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte samen met de medeverdachte openlijk geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer]. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.4.

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

Voor een bewezenverklaring van openlijk in vereniging geweld plegen moet een eigen gedraging van de verdachte komen vast te staan, die een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het gepleegde geweld.

In de nacht van 29 op 30 april 2022 hebben er in Oud-Beijerland op de openbare weg geweldshandelingen plaatsgevonden. Uit de hierboven genoemde verklaringen blijkt dat de verdachte en de medeverdachte hierbij betrokken waren.

De verdachte heeft het slachtoffer met een karatetrap tegen de grond gewerkt. Op de beelden, die zijn gefilmd door een omstander, is te zien hoe de verdachte daarna boven het slachtoffer ging staan en hem meermaals sloeg. Meerdere getuigen hebben verklaard dat het slachtoffer door de verdachte in het gezicht is geslagen voordat hij door de medeverdachte tegen het hoofd werd geschopt. Terwijl dit gebeurde nam de medeverdachte positie in naast het hoofd van het slachtoffer. De medeverdachte zwaaide zijn been naar achteren en heeft hierna drie keer met geschoeide voet en met volle kracht tegen het hoofd van het slachtoffer geschopt. Het slachtoffer bevond zich op dat moment in een positie waarin hij zich niet kon verweren tegen het schoppen. Hij lag namelijk op zijn rug en verweerde zich tegen de klappen van verdachte.

Door zo te handelen heeft de verdachte een voldoende significante en wezenlijke bijdrage geleverd aan het geweld dat heeft plaatsgevonden. De rechtbank acht de ten laste gelegde openlijke geweldpleging dan ook wettig en overtuigend bewezen.

Bewezen is dat:

subsidiair
hij in de periode van 29 april 2022 tot en met 30 april 2022 te
Oud-Beijerland, gemeente Hoeksche Waard, althans in Nederland
openlijk, te weten, op de Oostdijk, aan de

openbare weg in vereniging
geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer]
door
- die [slachtoffer] een zogenaamde karatetrap te geven, en

- die [slachtoffer] tegen het lichaam te

slaan en/of te stompen, waardoor die [slachtoffer] ten val is gekomen en
- die [slachtoffer] tegen het lichaam te

trappen en/of te schoppen en
- die [slachtoffer], meermaals, tegen het hoofd en/of

de nek, te trappen en/of te schoppen.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich, nadat hij en de medeverdachte door het slachtoffer werden aangesproken op wildplassen, schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging. Hij heeft het slachtoffer samen met de medeverdachte na een zeer geringe aanleiding geslagen en geschopt. Dit alles vond plaats op de openbare weg.

De verdachte heeft met zijn handelen een zeer ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Het geweldsincident moet voor het slachtoffer en zijn familie buitengewoon bedreigend zijn geweest en heeft bij het slachtoffer, naast pijn en letsel gevoelens van angst en onveiligheid opgeroepen. Ook een omstander is getuige geweest van het geweld dat heeft plaatsgevonden. Dergelijk geweld zorgt voor ernstige gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij. Dit weegt extra zwaar, omdat er slechts een futiele aanleiding was. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 15 december 2025 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.

Rapport van de reclassering

In het rapport van Reclassering Nederland van 9 januari 2026 staat het volgende. De kans op herhaling van gedrag zoals ten laste gelegd, wordt op dit moment laag ingeschat. De risico's die ten tijde van het vorige advies werden gezien, worden op dit moment niet meer gezien. Op dit moment wordt geen noodzaak meer gezien tot het inzetten van eventuele verdere interventies. Geadviseerd wordt om onderhavige kwestie af te doen zonder bijzondere voorwaarden.

Redelijke termijn

De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 23 mei 2022, omdat de verdachte toen in verzekering is gesteld. Tot aan dit vonnis is een periode van ruim drie jaar en acht maanden verstreken. Omdat geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak twee jaar. Dat betekent dat de redelijke termijn is geschonden. Daarom heeft dit gevolgen voor de op te leggen straf in het voordeel van de verdachte.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit en het strafblad van de verdachte is, in tegenstelling tot wat de verdediging heeft bepleit, een gevangenisstraf noodzakelijk. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd.

Gelet op al het voorgaande zal de rechtbank het onvoorwaardelijk op te leggen deel van de gevangenisstraf beperken tot de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht. Dat betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis.

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het subsidiair gepleegde strafbare feit. De verdediging heeft de hoogte van vordering niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor. De vordering wordt daarom toegewezen. Dit betekent dat de verdachte € 215,52 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen.

Immateriële schade

[benadeelde partij] heeft als gevolg van het strafbare subsidiaire feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft namelijk lichamelijk letsel opgelopen in de zin van artikel 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 1.600,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. In tegenstelling tot hetgeen door de verdediging is bepleit, ziet de rechtbank geen aanleiding om het schadebedrag te matigen. Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 1.600,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen.

Hoofdelijke veroordeling

De verdachte heeft het strafbare feit waarvoor de schadevergoeding wordt toegekend, samen met een mededader gepleegd. Zij zijn daarom hoofdelijk aansprakelijk voor deze schade. Als de mededader de schade (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De [benadeelde partij] heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 30 april 2022.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de [benadeelde partij] heeft gemaakt en die hij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,00.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij. Als dwangmiddel kan voor de toegewezen vordering van [benadeelde partij] gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 18 (achttien) dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.