Belastingrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Voorlopige voorziening · Belastingrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 2 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:10670 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 2 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/bestuursrecht/belastingrecht/voorlopige-voorziening/ecli-nl-rbzwb-2026-10670
Zaakgegevens
Op 2 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in een voorlopige voorziening uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 2 november 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- BRE 26/4788
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Belastingrecht
- Procedure
- Voorlopige voorzieningVoorlopige voorzieningEen tijdelijke maatregel van de voorzieningenrechter, bijvoorbeeld het schorsen van een besluit, zolang bezwaar of beroep loopt.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:10670
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
VOVO.
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Belastingrecht
zaaknummer: BRE 26/4788
uitspraak van de voorzieningenrechter van 2 november 2026 in de zaak tussen
[verzoekster] , uit [plaats] , verzoekster
(gemachtigde: [gemachtigde] ),
en
de ontvanger van de Belastingdienst, de ontvanger.
Procesverloop
1. Verzoekster heeft een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend, dat door de rechtbank op 3 september 2026 is ontvangen.
Verzoekster verzoekt in haar verzoekschrift de voorzieningenrechter om (i) vast te stellen dat het dwangbevel onrechtmatig is uitgebracht, (ii) de executoriale werking van het dwangbevel en alle daaraan verbonden invorderingskosten te schorsen totdat in de hoofdzaak definitief is beslist, (iii) de Belastingdienst te verbieden om gedurende de hoofdzaak enige verdere invorderings- of executiemaatregel jegens belanghebbende te treffen en (iv) de Belastingdienst te veroordelen in de kosten van de procedure.
De ontvanger heeft op het verzoek gereageerd bij brief van 17 september 2026.
De rechtbank heeft naar aanleiding van de reactie van de ontvanger, verzoekster gevraagd om aan te geven of zij gelet op de reactie van de ontvanger, haar verzoek om een voorlopige voorziening wenst voort te zetten. Verzoekster heeft de rechtbank daarop bij brief van 14 oktober 2026 bericht haar verzoek om een voorlopige voorziening niet in te trekken. In die brief verzoekt verzoekster verder om de voorlopige voorziening te voegen met de hoofdzaak en om (v) een principiële, richtinggevende uitspraak te doen over de ontoelaatbaarheid van anonieme handtekeningen, het ontbreken van mandaten, het hanteren van afwijkende processtukken, de schending van het gelijkheidsbeginsel en de onrechtmatigheid van blinde geautomatiseerde besluitvorming.
Feiten
2. De inspecteur van de Belastingdienst heeft aan verzoekster een naheffingsaanslag omzetbelasting over het derde kwartaal van 2025 (met kenmerk [aanslagnummer] .F025270) opgelegd van € 8.500, en gelijktijdig een verzuimboete van € 82 en verzuimboete van € 255 opgelegd. Verzoekster heeft tegen de naheffingsaanslag en verzuimboetes bezwaar gemaakt, en vervolgens tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur op 20 april 2026 beroep ingesteld. Dat beroep is bij de rechtbank geregistreerd onder het zaaknummer BRE 26/2287.
De ontvanger heeft verzoekster bij brief van 5 juni 2026 geïnformeerd dat hij de invordering van de naheffingsaanslag met verzuimboetes zal aanhouden tijdens de behandeling van het beroepschrift.
De ontvanger heeft vervolgens op 1 juli 2026 aan verzoekster een aanmaning voor de naheffingsaanslag omzetbelasting en verzuimboetes verzonden. Bij de aanmaning heeft de ontvanger € 22 aanmaningskosten in rekening gebracht.
Op 20 augustus 2026 heeft de ontvanger een dwangbevel aan verzoekster uitgereikt van € 9.890. Dat dwangbevel bestaat uit het bedrag van de aan verzoekster opgelegde naheffingsaanslag met verzuimboetes van € 8.837, vermeerderd met € 22 aanmaningskosten en € 1.031 kosten van het dwangbevel.
Bij brief van 16 september 2026 heeft de ontvanger verzoekster bij uitspraak op bezwaar bericht dat hij de vervolgingskosten van het dwangbevel heeft verminderd tot nihil. Hetzelfde geldt voor de in rekening gebrachte aanmaningskosten van € 22. Daar heeft de ontvanger verzoekster over geïnformeerd bij uitspraak op bezwaar van 17 september 2026.
Verder heeft de ontvanger de rechtbank op 17 september 2026 geïnformeerd dat het dwangbevel ten onrechte is verstuurd en komt te vervallen. En dat daarnaast aan verzoekster formeel uitstel van betaling is verleend.
Karakter voorlopige voorziening
3. De voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, ook wel bodemprocedure genoemd, kan op verzoek een voorlopige voorziening treffen. Daarbij gelden als voorwaarden dat tegelijkertijd tegen hetzelfde besluit een bezwaar- of beroepsprocedure loopt (vereiste van connexiteit) en onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, het treffen van een voorlopige voorziening vereist. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in de bodemprocedure niet.
De voorzieningenrechter kan uitspraak doen zonder partijen uit te nodigen voor een zitting, indien hij kennelijk onbevoegd is of het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk, kennelijk ongegrond of kennelijk gegrond is. De voorzieningenrechter ziet aanleiding om van deze bevoegdheid gebruik te maken.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Verzoek om voeging van de voorlopige voorziening bij de hoofdzaak
4. De voorzieningenrechter ziet aanleiding om op dit moment uitspraak te doen op het verzoek om een voorlopige voorziening. Dat betekent ook dat zij het verzoek van verzoekster om de voorlopige voorziening te voegen bij de hoofdzaak afwijst.
( i) Vaststelling dat het uitgebrachte dwangbevel onrechtmatig is
De voorzieningenrechter is van oordeel dat zij niet kan voldoen aan het eerste verzoek van verzoekster, namelijk om vast te stellen dat het dwangbevel onrechtmatig is vastgesteld. Daaraan legt de voorzieningenrechter de volgende redenen ten grondslag.
Voor zover verzoekster een oordeel wil over het dwangbevel zelf is de voorzieningenrechter niet bevoegd. Op grond van artikel 8:4, eerste lid aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan geen beroep bij de belastingrechter worden ingesteld tegen een dwangbevel. Omdat er bij de belastingrechter geen beroep kan worden ingesteld tegen een dwangbevel zelf, is ook de voorzieningenrechter van de belastingkamer niet bevoegd om hier een oordeel over te geven. Tegen het dwangbevel kan, voor zover dat dwangbevel nog bestaat, een verzetschrift bij de civiele rechter worden ingediend.
De belastingrechter zou wel een oordeel kunnen geven over de bij een dwangbevel in rekening gebrachte kosten. De ontvanger heeft op het bezwaar van verzoekster tegen de kosten bij het dwangbevel beslist bij uitspraak op bezwaar van 16 september 2026. Nog los van het feit dat de ontvanger de kosten voor het dwangbevel heeft verlaagd tot nihil, wordt niet voldaan aan het vereiste van connexiteit. Het is de voorzieningenrechter namelijk niet bekend dat verzoekster tegen de uitspraak op bezwaar van 16 september 2026 (zie 2.4) beroep heeft ingesteld. Voor zover verzoekster een voorziening vraagt voor de bij het dwangbevel in rekening gebrachte kosten, verklaart de voorzieningenrechter het verzoek van verzoekster daarom kennelijk niet-ontvankelijk.
(ii) Schorsing van het dwangbevel en alle andere invorderingsmaatregelen
Verder verzoekt verzoekster om de executoriale titel van het dwangbevel en alle andere invorderingsmaatregelen te schorsen totdat in de hoofdzaak is beslist.
Voor zover verzoeker verzoekt om schorsing van invorderingsmaatregelen is de voorzieningenrechter niet bevoegd om daar over te oordelen. Dergelijke invorderingskwesties zijn voorbehouden aan de civiele rechter.
De voorzieningenrechter vat het verzoek van verzoekster verder zo op dat zij ook vraagt om schorsing van de naheffingsaanslag omzetbelasting zelf en de daarbij opgelegde verzuimboetes. De voorzieningenrechter is wel bevoegd om daar over te oordelen. Ook is aan het vereiste van connexiteit in dat kader voldaan. Ten aanzien van de naheffingsaanslag en verzuimboetes is namelijk een beroepsprocedure bij de rechtbank bekend (zie 2). De voorzieningenrechter kan daarom het verzoek om schorsing van de naheffingsaanslag hierna behandelen.
Slechts in het geval sprake is van een spoedeisend belang en de naheffingsaanslag onmiskenbaar lichtvaardig of onrechtmatig is opgelegd, kan de voorzieningenrechter de gevraagde voorlopige voorziening toewijzen. Het is aan verzoekster om dat aannemelijk te maken.
De voorzieningenrechter oordeelt ten aanzien van het eerste vereiste, dat sprake moet zijn van een spoedeisend belang, als volgt. Om een voorlopige voorziening op financiële gronden te rechtvaardigen is vereist dat verzoekster aannemelijk maakt dat zij in een financiële noodsituatie zal komen te verkeren door de verplichting te moeten betalen of dat sprake is van zodanig nadelige gevolgen dat zij bij het uitblijven van een voorlopige voorziening ernstig en onherstelbaar nadeel zal leiden.
Verzoeker heeft haar stelling dat daarvan sprake is, onderbouwd door middel van de aan haar gerichte aanmaning en het dwangbevel, waarin wordt aangegeven dat de naheffingsaanslag, vermeerderd met kosten, wordt ingevorderd.
Daartegenover heeft de ontvanger gesteld dat inmiddels de aanmaning, het dwangbevel en de daarbij in rekening gebrachte kosten zijn komen te vervallen dan wel zijn verminderd tot nihil, en verder dat aan verzoekster uitstel van betaling van de naheffingsaanslag en verzuimboetes is verleend voor de duur van de beroepsprocedure. De ontvanger heeft die stellingen ook onderbouwd met de daarover aan verzoekster toegezonden beslissingen.
Gelet op voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat verzoekster reeds daarom niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van een spoedeisend belang op dit moment of in de nabije toekomst waardoor de hoofdprocedure niet kan worden afgewacht.
Ten aanzien van het verzoek om schorsing van de naheffingsaanslag en de daarbij opgelegde verzuimboetes, wijst de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening daarom, als kennelijk ongegrond, af.
(iii) De Belastingdienst te verbieden om gedurende de hoofdzaak enige verdere invorderings- of executiemaatregel jegens verzoekster te treffen
De voorzieningenrechter kan ook niet tegemoet komen aan het verzoek te bepalen dat de Belastingdienst gedurende de hoofdzaak geen verdere invorderings- of executiemaatregelen jegens verzoekster mag treffen. Niet de belastingrechter, maar de civiele rechter is bevoegd om over de invordering van belastingaanslagen te oordelen. Daar komt bij dat verzoekster op dit moment slechts vreest voor verdere invorderingsmaatregelen, maar van daadwerkelijk verdere invorderingsmaatregelen nog niet is gebleken. Om die reden is de belastingrechter eveneens niet bevoegd om over die specifieke stelling te oordelen.
Overige stellingen
Ook al het overige gestelde leidt niet tot het oordeel dat het treffen van een voorlopige voorziening op dit moment vereist is.
Verzoek om proceskostenvergoeding
Gelet op de voornoemde oordelen ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding om de ontvanger te veroordelen in een proceskostenvergoeding. Het verzoek om een proceskostenvergoeding wijst de voorzieningenrechter daarom af.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
-
verklaart zich onbevoegd voor zover het verzoek ziet op het dwangbevel en de (eventuele) invorderingsmaatregelen betreffende de naheffingsaanslag en de daarbij opgelegde verzuimboetes;
-
verklaart het verzoek om een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk voor zover verzoekster een voorziening vraagt ten aanzien van de bij het dwangbevel in rekening gebrachte kosten;
-
wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af voor zover verzoekster vraagt om schorsing van de naheffingsaanslag en de daarbij opgelegde verzuimboetes;
-
wijst het verzoek om een proceskostenvergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. V.A. Burgers, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. S.A.C. Deeleman, griffier.
griffier voorzieningenrechter
De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.