Bestuursrecht overig

Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Wraking · Bestuursrecht overig

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Middelburg
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
30 oktober 2026
Zaaknummer
C/02/452382 HA RK 26-185
Procedure
Wraking
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:10554
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Wraking, ongegrond

Uitspraak

beslissing

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Wrakingskamer

Locatie Middelburg

rekestnummer: C/02/452382 HA RK 26-185

beslissing van 29 oktober 2026 op het wrakingsverzoek ex artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van:

[verzoekster] B.V., uit [plaats],

hierna te noemen: verzoekster,

bijgestaan door: mr. A. Schreijenberg.

1 Het procesverloop

1.1.

Het verloop van deze procedure blijkt onder meer uit:

  • het op 15 september 2026 ontvangen proces-verbaal van de zitting op 15 september 2026, op welke zitting verzoekster het wrakingsverzoek heeft ingediend;

  • de e-mail van de gewraakte rechter aan de wrakingskamer van 16 september 2026;

  • de mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek op 15 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt;

  • de door mr. Schreijenberg namens verzoekster tijdens de mondelinge behandeling overgelegde pleitaantekeningen.

2 Het verzoek

2.1.

Het verzoek strekt tot wraking van mr. Broeders, hierna de rechter, belast met de behandeling van de zaken met de nummers BRE 26/913 en BRE 26/957.

2.2.

De rechter berust niet in het verzoek tot wraking. Dit blijkt uit zijn e-mail aan de wrakingskamer van 16 september 2026.

3 De gronden van het verzoek

3.1.

Verzoekster voert, samengevat, de volgende wrakingsgronden aan:

-de betrokkenheid van de rechter bij het ministerie die in deze zaak de wederpartij is;

-de betrokkenheid bij de voorlopige voorziening in bezwaar. Tijdens die zitting heeft de rechter zich uitgelaten over een aspect dat hier aanhangig is. Daarmee is de rechter vooruit gelopen op een oordeel dat vandaag ter discussie staat. Daarmee is door de rechter de schijn van partijdigheid gewekt.

4 De reactie van de rechter

4.1.

In zijn e-mail van 16 september 2026 heeft de rechter aangegeven niet in de wraking te berusten. In antwoord op de aangevoerde wrakingsgronden schrijft hij in zijn e-mail dat het juist is dat hij in het verleden bij het Ministerie van LNV heeft gewerkt en wel tot 31 augustus 1991. Daarna is zijn betrokkenheid bij het ministerie definitief geëindigd. Verder voert hij aan dat het juist is dat hij in rechtsoverweging 4 van de uitspraak in de voorlopige voorzieningenprocedure een voorlopig oordeel heeft gegeven in die zin dat hij een inschatting heeft betrokken over de werking van het zogenaamde relativiteitsbeginsel (van artikel 8:69a Awb). In die feiten zag de rechter geen reden om een verschoningsverzoek in te dienen. Als laatste geeft de rechter in voornoemd e-mailbericht aan dat het wrakingsverzoek op zijn minst behoorlijk laat is gedaan nu de uitnodiging voor de zitting in beide beroepszaken al op 10 juni 2026 is verzonden.

5 De beoordeling

5.1.

Op grond van artikel 8:15 van de Awb kan op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

5.2.

De wrakingskamer stelt het volgende voorop. Bij de beoordeling van een beroep op het ontbreken van onpartijdigheid van een rechter geldt het uitgangspunt, dat een rechter op grond van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn. Een uitzonderlijke omstandigheid kan een zwaarwegende aanwijzing opleveren dat een rechter ten aanzien van een procespartij een vooringenomenheid koestert, of dat een bij een partij bestaande vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is.

5.3.

De wrakingskamer moet daarom onderzoeken of de door verzoekster aangevoerde specifieke feiten en omstandigheden een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens haar een vooringenomenheid koestert of dat de door verzoekster geuite vrees daarvoor – objectief – gerechtvaardigd is.

Het wrakingsverzoek is niet tardief

5.4.

De wrakingskamer is van oordeel dat het wrakingsverzoek niet te laat is gedaan. Mr. Schreijenberg heeft tijdens de mondelinge behandeling namens verzoekster verklaard dat in de oproep van 10 juni 2026 voor de zitting in de beroepsprocedure(s) is vermeld dat mr. Broeders onderdeel zou uitmaken van de meervoudige kamer. In deze oproep is vermeld dat de combinatie van de meervoudige kamer een voorlopige combinatie betreft en dat indien de combinatie van de meervoudige kamer nog verandert, dit uiterlijk 2 werkdagen voor de zitting zal worden bericht. Op donderdag 10 september 2026 heeft mr. Schreijenberg telefonisch contact opgenomen met de rechtbank en daarbij bericht dat er van de zijde van zijn cliënte bezwaar bestaat tegen deelname van de rechter in de meervoudige kamer. Diezelfde reactie heeft mr. Schreijenberg dezelfde dag via een e-mailbericht aan de rechtbank verzonden. Mr. Schreijenberg heeft op dat e-mailbericht geen reactie van de rechtbank ontvangen en heeft toen gewacht tot de mondelinge behandeling op dinsdag 15 september 2026. Mr. Schreijenberg heeft verklaard dat de mondelinge behandeling op 15 september 2026 aanving met een reactie van de rechter op het e-mailbericht van mr. Schreijenberg van 10 september 2026. Pas op dat moment stond voor mr. Schreijenberg vast dat de rechter deel uitmaakte van de meervoudige kamer en heeft hij, na een verzochte schorsing van de zitting, namens verzoekster het wrakingsverzoek ingediend. Gelet op deze feiten en omstandigheden is de wrakingskamer van oordeel dat niet van verzoekster kon worden verlangd het wrakingsverzoek eerder in te dienen en dat het wrakingsverzoek aldus tijdig is ingediend. Dit betekent dat verzoekster ontvankelijk is in haar wrakingsverzoek.

Beoordeling van de gronden

5.5.

De wrakingskamer is van oordeel dat uit hetgeen door verzoekster is aangevoerd niet geconcludeerd kan worden dat de rechter ten aanzien van verzoekster vooringenomen is of dat haar vrees daarvoor objectief is gerechtvaardigd. De door verzoekster aangevoerde grond dat de rechter eerder werkzaam is geweest bij het ministerie van verweerder levert op grond van vaste rechtspraak geen grond voor wraking op (HR 28 maart 2025, ECLI:NL:HR:2025:478, JB 2025/104). Inmiddels is sinds de beëindiging van dat dienstverband 35 jaar verstreken. De door verzoekster gestelde omstandigheid dat de rechter tijdens de behandeling van de voorlopige voorziening zou hebben gezegd de persoon te kennen die in die procedure optrad als procesvertegenwoordiger van verweerder, maakt het voorgaande niet anders. Overigens trad op de zitting van 15 september 2026 een andere persoon op namens verweerder.

5.6.

Als tweede grond voor de wraking voert verzoekster aan dat de rechter betrokken is geweest bij de behandeling van een verzoek om een voorlopige voorziening lopende bezwaar in dezelfde zaak. Op grond van vaste rechtspraak geldt dat het enkele feit dat de rechter in een eerdere fase van de procedure al betrokken is geweest bij de zaak op zichzelf niet de vrees voor vooringenomenheid rechtvaardigt. Dit kan echter anders zijn als er bijkomende omstandigheden zijn. Bijvoorbeeld als de rechter eerder als voorzieningenrechter een zodanig oordeel over de zaak heeft uitgesproken dat hij reeds op de einduitspraak in de zaak is vooruitgelopen. Zulke bijkomende omstandigheden zijn in deze zaak niet aan de orde. De rechter heeft in de voorlopige voorzieningenprocedure opgemerkt dat hij sterke twijfel had of verzoekster ter zake van mogelijke overtredingen van stikstofnormen door de andere bedrijven om handhaving kan verzoeken, omdat het relativiteitsbeginsel hieraan in de weg kan staan. De rechter heeft hierover aangegeven dat hij dit relativiteitsvereiste heeft betrokken in de weging van het spoedeisend belang van de gevraagde voorziening. Hiermee heeft hij zich naar het oordeel van de wrakingskamer niet stellig en in definitieve zin uitgelaten over de beroepsprocedure en is hij hiermee niet vooruitgelopen op een uitspraak in de beroepsprocedure. Ook het tijdens de mondelinge behandeling door mr. Schreijenberg namens verzoekster naar voren gebrachte argument dat het niet aannemelijk is dat de rechter als lid van de meervoudige kamer tot een ander oordeel zal komen en dat hij als senior-rechter een belangrijke stem zal hebben in de meervoudige kamer, leidt naar het oordeel van de wrakingskamer niet tot een bijkomende omstandigheid die maakt dat sprake is van vooringenomenheid of dat haar vrees daarvoor objectief is gerechtvaardigd.

5.7.

Gelet op het voorgaande kan niet worden geconcludeerd dat de rechter ten aanzien van verzoekster vooringenomen is of dat haar vrees daarvoor objectief is gerechtvaardigd. Daarom is de wrakingskamer van oordeel dat het wrakingsverzoek ongegrond moet worden verklaard.

6 De beslissing

De wrakingskamer:

6.1.

verklaart het verzoek tot wraking ongegrond;

6.2.

bepaalt dat de behandeling van de zaken met de nummers BRE 26/913 en BRE 26/957 wordt voortgezet in de stand waarin deze zich bevonden ten tijde van de schorsing wegens indiening van het verzoek.

Deze beslissing is gegeven op 29 oktober 2026 door mr. Van der Lende-Mulder Smit, mr. Sinack en mr. Bergen, en op dezelfde dag uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. Duerink-Bottinga, griffier.

De beslissing wordt openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.