Verbintenissenrecht
Tussen partijen bestond een samenwerking. Door eiseres is over een periode van 2,5 jaar een bedrag van €…
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:11011 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 11 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/civiel-recht/verbintenissenrecht/bodemzaak/ecli-nl-rbzwb-2026-11011
Zaakgegevens
Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Tilburg
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- 12131937 \ CV EXPL 26-1420 (E)
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- BodemzaakBodemzaakDe gewone procedure waarin de rechter definitief over het geschil beslist, in tegenstelling tot een kort geding of voorlopige voorziening.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:11011
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Tussen partijen bestond een samenwerking. Door eiseres is over een periode van 2,5 jaar een bedrag van € 149.264,29 in rekening gebracht voor haar werkzaamheden. De opdrachtgever heeft daarvan € 140.891,09 voldaan. Eiseres vordert betaling van de onbetaalde facturen. Gedaagde is van mening betaling van de facturen terecht te hebben opgeschort, omdat de onderliggende urenverantwoording onvoldoende is. Gedaagde vindt juist dat zij nog een bedrag tegoed heeft van eiseres, doordat een correctie op de in rekening gebrachte uren moet plaatsvinden. De kantonrechter oordeelt dat gedaagde haar betalingsvordering niet had mogen opschorten, nu de eisen die gedaagde stelt aan de urenverantwoording niet zijn overeengekomen. Zij moet de openstaande facturen betalen. De vorderingen van gedaagde worden afgewezen, omdat niet vast is komen te staan dat eiseres onterecht uren bij gedaagde in rekening heeft gebracht.
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Tilburg
Zaaknummer: 12131937 \ CV EXPL 26-1420
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
PIVOT B.V.,
te Breda,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: Pivot,
gemachtigde: mr. P.F.M. Gulickx,
tegen
[opdrachtgever] B.V.,
te [plaats],
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
hierna te noemen: [opdrachtgever],
gemachtigde: mr. I.H.A. van Mazijk.
1 De zaak in het kort
Tussen partijen bestond een samenwerking. Door Pivot is over een periode van 2,5 jaar een bedrag van € 149.264,29 in rekening gebracht voor haar werkzaamheden. [opdrachtgever] heeft daarvan € 140.891,09 voldaan. Pivot vordert betaling van de onbetaalde facturen. [opdrachtgever] is van mening betaling van de facturen terecht te hebben opgeschort, omdat de onderliggende urenverantwoording onvoldoende is. [opdrachtgever] vindt juist dat zij nog een bedrag tegoed heeft van Pivot, doordat een correctie op de in rekening gebrachte uren moet plaatsvinden. De kantonrechter oordeelt dat [opdrachtgever] haar betalingsvordering niet had mogen opschorten, nu de eisen die [opdrachtgever] stelt aan de urenverantwoording niet zijn overeengekomen. Zij moet de openstaande facturen betalen. De vorderingen van [opdrachtgever] worden afgewezen, omdat niet vast is komen te staan dat Pivot onterecht uren bij [opdrachtgever] in rekening heeft gebracht.
2 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 tot en met 21,
- de conclusie van antwoord in conventie, tevens houdende eis in reconventie met producties 1 tot en met 8,
- de conclusie van antwoord in reconventie met producties 21A tot en met 129,
- akte overlegging producties, tevens houdende eisvermeerdering, met producties 17 tot en met 23,
- akte overlegging producties, tevens antwoordakte met producties 130 en 131,
- de mondelinge behandeling van 13 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
Ten slotte is vonnis bepaald.
3 De feiten
Partijen zijn in december 2022 een samenwerking aangegaan. Pivot heeft de (logistieke) processen van [opdrachtgever] in kaart gebracht en vervolgens een plan gemaakt om deze processen te verbeteren, te structureren en te digitaliseren. Dit plan heeft zij vervolgens uitgevoerd.
Aan de samenwerking ligt geen schriftelijke overeenkomst ten grondslag. Pivot declareerde haar gemaakte uren in beginsel iedere twee weken. De facturen zijn voorzien van een (globale) urenspecificatie.
In totaal is door Pivot over de periode van december 2022 tot en met juli 2025 een bedrag van € 149.264,29 in rekening gebracht voor haar werkzaamheden. [opdrachtgever] heeft daarvan € 140.891,09 voldaan. De facturen over de periode van 27 april 2025 tot en met 14 juli 2025 zijn door [opdrachtgever] niet betaald en vertegenwoordigen een bedrag van € 8.373,20.
Tussen partijen is discussie ontstaan over de verantwoording van de uren door Pivot.
4 Het geschil
in conventie
Pivot vordert – samengevat – dat [opdrachtgever] wordt veroordeeld tot betaling van € 8.373,20, vermeerderd met de buitengerechtelijke incassokosten en proces- en nakosten.
Pivot legt aan de vordering het volgende ten grondslag. Tussen partijen bestaat al sinds december 2022 een samenwerking, waarbij Pivot werkzaamheden voor [opdrachtgever] verricht en zij haar gewerkte uren in rekening brengt. Pivot heeft daarbij steeds op dezelfde manier gewerkt en haar uren verantwoord en gefactureerd. Deze werkwijze is nooit een probleem geweest, tot wijziging van de contactpersoon van [opdrachtgever] medio 2025. Vanaf dat moment is [opdrachtgever] achteraf onterecht nieuwe eisen gaan stellen aan de urenverantwoording. Nu Pivot niet aan die eisen kon voldoen, heeft [opdrachtgever] de betaling van de facturen opgeschort. Volgens Pivot is dat onterecht en moet [opdrachtgever] de facturen alsnog betalen.
[opdrachtgever] voert verweer. Zij stelt dat zij haar betalingsverplichting rechtmatig heeft opgeschort. Van Pivot als opdrachtnemer mag verwacht worden dat zij haar tijdsbesteding transparant, inzichtelijk en controleerbaar maakt. De ontoereikende en inconsistente urenregistratie levert een toerekenbare tekortkoming op die de opschorting rechtvaardigt. [opdrachtgever] stelt daarnaast dat geen sprake is van nieuwe eisen, maar van het alsnog inroepen van rechten die haar al toekwamen op grond van de wet en de rechtsverhouding tussen partijen.
[opdrachtgever] vordert na vermeerdering van eis – samengevat – dat Pivot de onderliggende urenspecificaties van de facturen waarvan zij betaling vordert, overlegt. Ook vordert [opdrachtgever] een verklaring voor recht dat zij de onbetaalde facturen terecht heeft opgeschort. Tot slot vordert zij betaling van een bedrag van € 29.838,60. Subsidiair wordt nog een verklaring voor recht gevorderd dat [opdrachtgever] een bedrag van € 29.838,60 mag verrekenen met hetgeen [opdrachtgever] in conventie aan Pivot verschuldigd is.
[opdrachtgever] legt aan de vordering het volgende ten grondslag. Het gevorderde bedrag van € 29.838,60 bestaat uit drie onderdelen. Volgens [opdrachtgever] is de urenregistratie waarop de facturen van 27 april 2024 tot en met 14 juli 2024 zijn gebaseerd gebrekkig. Daardoor lijdt zij schade van € 5.638,60. Deze schade ziet op uren die in het verleden op onredelijke gronden in rekening zijn gebracht. Daarnaast moet volgens [opdrachtgever] een urenreductie van 65 uur worden toegepast vanwege herstelwerkzaamheden, die voor rekening van Pivot moeten komen. Deze uren vertegenwoordigen een bedrag van € 6.292,00. Tot slot moet nog een urenreductie van 185 uur worden toegepast voor werkzaamheden die Pivot volgens [opdrachtgever] feitelijk niet heeft verricht, maar die in het verleden wel in rekening zijn gebracht. Dit betreft een bedrag van € 17.908,00. Ter onderbouwing verwijst gedaagde naar een deskundigenrapport.
Pivot voert verweer. Volgens Pivot volgt uit het deskundigenrapport dat de door haar in rekening gebrachte uren plausibel zijn. Ten aanzien van de facturen van 27 april 2024 tot en met 14 juli 2024 is de betaling hiervan door [opdrachtgever] slechts opgeschort, zij heeft haar betalingsverplichting nooit ontkend en kan dat niet 2 tot 3 jaar later alsnog doen. Het herstelwerk dat door Pivot is uitgevoerd, is het gevolg geweest van een keuze die partijen samen hebben gemaakt. De door Pivot besteedde uren gaan niet buiten de bandbreedte van wat voor de opgeleverde resultaten mag worden verwacht.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5 De beoordeling
in conventie
[opdrachtgever] moet in beginsel de facturen van 27 april tot en met 14 juli 2025 betalen
Tussen partijen is niet in geschil dat tussen hen een overeenkomst bestaat, waarbij Pivot tegen een afgesproken uurtarief werkzaamheden verricht voor [opdrachtgever]. De inhoud van de overeenkomst is tussen partijen niet schriftelijk vastgelegd. Pivot heeft bij de start van de samenwerking gevraagd of zij urenbriefjes af moest laten tekenen, dat was niet het geval. In de praktijk kwam de werkwijze erop neer dat Pivot haar uren ongeveer tweewekelijks bij [opdrachtgever] indiende en [opdrachtgever] vervolgens de factuur voldeed. Pivot verantwoordde haar uren door te schrijven in tijdsblokken en deze te voorzien van een globale omschrijving. Deze gang van zaken is door [opdrachtgever] tot april 2025 geaccepteerd.
De facturen van 27 april tot en met 14 juli 2025, ter hoogte van € 8.373,20, zijn op dezelfde wijze ingediend bij [opdrachtgever], waardoor zij in beginsel gehouden is de facturen te voldoen. Zij betwist echter van een deel van de uren in de voorgenoemde periode dat deze in redelijkheid gemaakt kunnen zijn. Dat ziet op dagen waarop Pivot blokken schreef van 10 tot 12,5 uur en uren die gemaakt zijn buiten reguliere werktijden en in het weekend.
De kantonrechter overweegt dat ten aanzien van de gemaakte uren die ten grondslag liggen aan de facturen van 27 april tot en met 14 juli 2025 niet vast is komen te staan dat deze in redelijkheid niet gemaakt zijn. Daarbij weegt de kantonrechter mee dat [opdrachtgever] aannames doet over uren die buiten kantoortijden zijn gemaakt, terwijl Pivot heeft toegelicht dat zij op verschillende momenten meerdere rollen op zich had genomen en daardoor ook extra uren moest maken. Bovendien is de kantonrechter van oordeel dat de urenverantwoording zoals deze ten grondslag ligt aan de uren in de periode 27 april tot en met 14 juli 2025 niet dermate afwijkt van de urenverantwoording in de periode daaraan voorafgaand zoals is op de maken uit productie 8 van [opdrachtgever]. Hoewel bij een deel van de uren een werkomschrijving ontbreekt, is dat in het verleden ook het geval geweest en doet dit zonder meer niet af aan de betalingsverplichting van [opdrachtgever]. Hierbij weegt de kantonrechter ook mee dat uit het deskundigenrapport volgt dat de orde van grootte van uren, gelet op de aard van het werk, niet onaannemelijk is.
Het voorgaande betekent dat [opdrachtgever] in beginsel gehouden is de facturen van Pivot ter hoogte van € 8.373,20 te betalen.
[opdrachtgever] mocht haar betalingsverplichting niet opschorten
[opdrachtgever] stelt haar betalingsverplichting rechtsgeldig opgeschort te hebben nu Pivot haar urenregistratie niet transparant, controleerbaar en consistent heeft bijgehouden. De door haar gestelde eisen zijn volgens [opdrachtgever] geen nieuwe eisen.
Uit artikel 6:52 van het Burgerlijk Wetboek (BW) volgt dat een schuldenaar ([opdrachtgever]) die een opeisbare vordering heeft op zijn schuldeiser (Pivot) bevoegd is de nakoming van zijn verbintenis op te schorten tot voldoening van zijn vordering plaatsvindt. Dit geldt alleen als er voldoende samenhang bestaat tussen de prestaties over en weer om de opschorting te rechtvaardigen.
De kantonrechter overweegt dat [opdrachtgever] geen opeisbare vordering heeft op Pivot en daarom haar betalingsverplichting niet mocht opschorten. Partijen hebben bij het aangaan van de overeenkomst geen duidelijke afspraken gemaakt over de urenverantwoording. De kantonrechter begrijpt dat Pivot de uren die zij in rekening brengt moet kunnen verantwoorden en dat [opdrachtgever] daar kritische vragen over mag stellen. Hetgeen [opdrachtgever] nu heeft gedaan komt echter neer op het achteraf eenzijdig opleggen van extra voorwaarden. Zij verlangt van Pivot dat zij per geboekte urenregel inzichtelijk maakt welke taak is uitgevoerd, waarom dit noodzakelijk was en welk concreet resultaat dit heeft opgeleverd. Niet is gebleken dat partijen een dergelijke wijze van urenverantwoording overeen zijn gekomen. [opdrachtgever] heeft haar betalingsverplichting dan ook onterecht opgeschort.
Aangezien [opdrachtgever] niet gerechtigd is de betaling van de facturen op te schorten en zij een betalingsverplichting heeft, zal de vordering van Pivot worden toegewezen.
[opdrachtgever] moet de buitengerechtelijke incassokosten betalen
Pivot vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Pivot heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Pivot heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Daarom zal een bedrag van € 793,66 worden toegewezen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke incassokosten zal worden toegewezen.
[opdrachtgever] moet de proceskosten in conventie betalen
[opdrachtgever] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Pivot worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
125,57 |
|
|
- griffierecht |
€ |
559,00 |
|
|
- salaris gemachtigde |
€ |
720,00 |
(2 punten × € 360,00) |
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
1.548,57 |
in reconventie
Pivot hoeft geen nadere urenspecificaties te overleggen over de periode van 27 april tot en met 14 juli 2025
In reconventie vordert [opdrachtgever] dat Pivot wordt veroordeeld tot het overleggen van de onderliggende urenspecificaties van de facturen waarvan zij in conventie betaling vordert.
De kantonrechter stelt, zoals ook in conventie overwogen, voorop dat tussen partijen afspraken zijn gemaakt over de samenwerking. Deze afspraken zijn niet schriftelijk vastgelegd en evenmin blijkt dat partijen een verplichting zijn overeengekomen tot het overleggen van onderliggende urenspecificaties per uur of per verrichte handeling. Uit de gang van zaken tussen partijen volgt juist dat een globale urenweergave steeds werd geaccepteerd.
Zoals in conventie onder rechtsoverweging 5.7 overwogen is niet gebleken dat partijen een verder gaande urenverantwoording zijn overeengekomen dan de urenverantwoording zoals Pivot deze in de afgelopen jaren heeft aangeleverd. Nu niet is gebleken dat partijen een dergelijke specificatieplicht zijn overeengekomen, bestaat geen grond om Pivot te verplichten de onderliggende urenspecificaties over te leggen, anders dan de urenspecificaties die zij al overlegd heeft. De vordering wordt daarom afgewezen.
De gevorderde verklaring voor recht wordt afgewezen
[opdrachtgever] vordert daarnaast een verklaring voor recht dat zij de onbetaalde facturen terecht heeft opgeschort. Gezien hetgeen de kantonrechter heeft overwogen in rechtsoverwegingen 5.5 tot en met 5.8 zal deze vordering worden afgewezen.
De (terug)betalingsvorderingen van [opdrachtgever] worden afgewezen
[opdrachtgever] vordert tot slot dat Pivot wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 29.838,60. [opdrachtgever] stelt dat de urenregistratie van de facturen van 27 april 2024 tot en met 14 juli 2024 gebrekkig is, waardoor zij € 5.638,60 aan schade lijdt. Dit deel van de vordering zal de kantonrechter, gezien hetgeen hij heeft overwogen in rechtsoverwegingen 5.3 en 5.4, afwijzen.
[opdrachtgever] stelt dat een bedrag van € 6.292,00 terugbetaald moet worden, omdat uit het deskundigenrapport volgt dat 65 uur van de door Pivot gedeclareerde werkzaamheden herleidbaar zijn naar fouten, herstelwerk en dubbelwerk die voortvloeien uit door Pivot zelfgemaakte ontwerpkeuzes en uit de door haar aangestuurde livegang op 15 april 2025, terwijl de aanpassingen nog in een testfase zaten. Deze werkwijze zou als ongebruikelijk zijn aangemerkt. De deskundige constateert dat Pivot desondanks met deze werkwijze is doorgegaan en dat niet blijkt dat Pivot het risico daarvan expliciet aan [opdrachtgever] heeft voorgelegd.
Pivot stelt daartegenover dat de werkwijze, die door de deskundige als ongebruikelijk wordt bestempeld, uitdrukkelijk besproken is met [opdrachtgever]. [opdrachtgever] zou jarenlang hebben gewerkt met normen en stuks-artikelen. De voorkeursoplossing van normen werkte niet voor [opdrachtgever], de prijsberekening was niet voor alle artikelen correct en de werkwijze was foutgevoelig. Dit probleem is uitvoerig met de leverancier en [opdrachtgever] besproken, waarna besloten is om met sub-regels te gaan werken. Deze keuze is door de leverancier als ongebruikelijk bestempeld. Pivot benadrukt dat ongebruikelijk niet hetzelfde is als onjuist of ontoelaatbaar.
De kantonrechter overweegt dat Pivot de vordering van [opdrachtgever] voldoende gemotiveerd heeft betwist. Hiertegenover heeft [opdrachtgever] onvoldoende aangevoerd om tot het oordeel te komen dat Pivot de uren onterecht in rekening heeft gebracht. Dit deel van de vordering wordt dan ook afgewezen.
Verder stelt [opdrachtgever] dat een bedrag van € 17.908,00 moet worden terugbetaald in verband met een urencorrectie van 185 uur voor uren die feitelijk niet door Pivot zijn verricht, maar wel door haar in rekening zijn gebracht.
Pivot stelt daartegenover dat de deskundige uitdrukkelijk heeft aangegeven dat de orde van grootte van de uren in beide trajecten, gelet op de aard van het werk, niet onaannemelijk is. Ook bevestigt de deskundige dat dubbel werk niet is aangetroffen.
De kantonrechter is van oordeel dat gezien het voorgaande niet vast is komen te staan dat de door Pivot in rekening gebrachte uren onredelijk zijn en niet in rekening gebracht hadden mogen worden. De vordering van [opdrachtgever] wordt daarom afgewezen.
Tot slot zal het beroep van [opdrachtgever] op verrekening ook worden afgewezen, nu niet blijkt dat [opdrachtgever] nog een vordering op Pivot heeft.
[opdrachtgever] moet de proceskosten in reconventie betalen
[opdrachtgever] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. De proceskosten van Pivot worden begroot op:
|
- salaris gemachtigde |
€ |
360,00 |
(1 punt × € 360,00) |
|
Totaal |
€ |
360,00 |
6 De beslissing
De kantonrechter
in conventie
veroordeelt [opdrachtgever] om aan Pivot te betalen een bedrag van € 8.373,20, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over het toegewezen bedrag, vanaf de respectieve vervaldata van de onderliggende facturen, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [opdrachtgever] om aan Pivot te betalen een bedrag van € 793,66 aan buitengerechtelijke kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf de dag van dagvaarding, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [opdrachtgever] in de proceskosten van € 1.548,57, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
in reconventie
wijst de vorderingen van [opdrachtgever] af,
veroordeelt [opdrachtgever] in de proceskosten van € 360,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
in conventie en in reconventie
veroordeelt [opdrachtgever] tot betaling van de kosten van betekening als [opdrachtgever] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis wat betreft de onder 6.1, 6.2, 6.3, 6.5 en 6.6 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. Goossens en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
||