Strafrecht overig

Verdachte heeft een grote hoeveelheid harddrugs aanwezig gehad. Aan haar is opgelegd een gevangenisstraf van…

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 18 november 2026

Zaakgegevens

Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Breda
Datum uitspraak
18 november 2026
Datum publicatie
16 november 2026
Zaaknummer
02-363321-24
Procedure
Op tegenspraak
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:11194
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verdachte heeft een grote hoeveelheid harddrugs aanwezig gehad. Aan haar is opgelegd een gevangenisstraf van 365 dagen, waarvan 363 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. Daarnaast is een taakstraf van 240 uur opgelegd.

Uitspraak

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Breda

Parketnummer: 02-363321-24

Vonnis van de meervoudige kamer van 18 november 2026

[verdachte],

geboren op [geboortedag] 1998 te [geboorteplaats],

wondende te [woonadres],

raadsvrouw mr. C.G. Matze, advocaat te Breda.

1 Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 4 november 2026, waarbij de officier van justitie mr. J. Verschuren en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2 De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I van dit vonnis opgenomen. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte

feit 1: zich samen met anderen schuldig heeft gemaakt aan de verlengde uitvoer van harddrugs;

feit 2: zich samen met anderen schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van harddrugs.

3 De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4 De beoordeling van het bewijs

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie vordert vrijspraak van feit 1. Hij acht onder feit 2 wel bewezen dat verdachte samen met anderen harddrugs opzettelijk aanwezig heeft gehad.

4.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging bepleit vrijspraak voor feit 1. Voor feit 2 wordt geen bewijsverweer gevoerd.

4.3.

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1.

De bewijsmiddelen

Indien hoger beroep wordt ingesteld, zullen de bewijsmiddelen worden uitgewerkt en opgenomen in een bijlage die aan het vonnis zal worden gehecht.

4.3.2.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

De rechtbank stelt vast dat verdachte op 13 november 2024 stond ingeschreven op het [adres] en in die woning verbleef. Op die dag zijn er grote hoeveelheden harddrugs, te weten cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4MMC en GHB in de woning aangetroffen. Verdachte heeft bij de politie en op de zitting dat zij op die dag wist dat het om drugs ging.

Onder feit 1 wordt verdachte verweten dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan de verlengde uitvoer van harddrugs. In de woning lagen namelijk pakketten en enveloppen met buitenlandse adressen. Op basis van het dossier kan de rechtbank echter niet vaststellen dat in die pakketten en enveloppen ook daadwerkelijk drugs hebben gezeten. Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank dan ook van oordeel dat er onvoldoende bewijs is voor de verlengde uitvoer van harddrugs. Verdachte wordt van dit feit vrijgesproken.

Onder feit 2 wordt verdachte verweten dat zij samen met anderen de harddrugs opzettelijk aanwezig heeft gehad. Gelet op het feit dat deze drugs in de woning lagen waar verdachte verbleef, dat zij verklaart dat zij wist dat het om drugs ging die van anderen waren, en de uitslagen van de NFI rapporten, acht de rechtbank dit feit wettig en overtuigend bewezen.

4.4.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

2
op 13 november 2024 te [plaats], gemeente Altena, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk aanwezig heeft gehad, grote hoeveelheden van een materiaal bevattende cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4MMC en GHB zijnde cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4 MMC en GHB, telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5 De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die haar strafbaarheid uitsluit.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een taakstraf van 240 uur en een gevangenisstraf van 365 dagen met aftrek van het voorarrest, waarvan 363 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Hierbij heeft hij rekening gehouden met de omstandigheid dat er bij het feit misbruik van verdachte is gemaakt, haar positieve ontwikkeling nadien en het tijdsverloop in deze zaak.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt om de door de officier van justitie gevorderde straf op te leggen. Verdachte was ten tijde van het feit verslaafd aan gokken en 3-MMC, waardoor er misbruik van haar situatie is gemaakt en zij onder dreiging de harddrugs in haar woning heeft laten leggen. Op dit moment gaat het goed met verdachte. Zij is afgekickt en heeft op alle leefgebieden stabiliteit bereikt.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van grote hoeveelheden harddrugs. Het is algemeen bekend dat harddrugs, mede vanwege de zeer verslavende werking ervan, schadelijk zijn voor de volksgezondheid. Dit is iets wat verdachte, gelet op haar eigen verleden, als geen ander weet. Daarnaast gaat de handel in drugs veelal gepaard met verschillende vormen van criminaliteit, geweldsdelicten en illegale geldstromen, waarbij de drugshandel een belangrijke schakel vormt in de keten van criminele ondermijnende activiteiten die de samenleving ontwrichten. Het voorgaande is dan ook de reden dat er op het plegen van drugsfeiten strenge straffen staan. Volgens de LOVS-oriëntatiepunten is het uitgangspunt in het geval van de bij verdachte aangetroffen grote hoeveelheden harddrugs dan ook in beginsel een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vele maanden.

Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank echter niet alleen rekening met de ernst van het feit, maar ook met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Uit het strafblad van verdachte blijkt dat zij niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit. Uit het reclasseringsadvies volgt dat op het moment dat de drugs in de woning van verdachte lagen, zij verslaafd was aan 3-MMC en gokken en zij problemen had op het gebied van haar psychosociaal functioneren. Verdachte gebruikte drugs om haar negatieve gevoelens te dempen en haar onzekerheid te verminderen. Sindsdien is het leven van verdachte echter wezenlijk veranderd. Sinds de schorsing van haar voorlopige hechtenis op 15 november 2024 heeft verdachte gedurende twee jaar haar volledige medewerking verleend aan het reclasseringstraject en de intensieve behandeling bij de forensische verslavingszorg. De problematiek op het gebied van haar verslaving en psychosociaal functioneren is hiermee succesvol behandeld, waardoor verdachte inmiddels stabiliteit heeft bereikt op alle leefgebieden. Daarom schat de reclassering het recidiverisico in als laag. Zij acht nadere interventies of toezicht dan ook niet langer noodzakelijk. Wel wijst de reclassering erop dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf de door verdachte bereikte stabiliteit op alle leefgebieden volledig teniet zal doen.

Verder weegt de rechtbank in het voordeel mee dat verdachte vanaf het eerste contact met de politie eerlijk is geweest en openheid van zaken heeft gegeven. Ook op de zitting heeft zij een verklaring afgelegd. Hoewel te zien was dat dit voor verdachte heel spannend was en zij zenuwachtig en emotioneel was, heeft zij haar verantwoordelijkheid genomen. De rechtbank weegt ook zwaar mee dat verdachte tijdens het plegen van het feit drugsverslaafd was, waardoor zij kwetsbaar was en anderen misbruik hebben gemaakt van haar situatie. Het leven van verdachte heeft inmiddels een hele andere wending gekregen. Dat blijkt ook uit het feit dat zij voor haar huidige werk, ondanks de lopende strafprocedure, toch een Verklaring Omtrent goed Gedrag heeft gekregen.

Strafoplegging

Bij het bepalen van de strafsoort- en maat weegt de rechtbank de doelen die met een straf worden nagestreefd af. Een straf heeft een vergeldingsaspect. En ook een signaalfunctie naar de maatschappij dat strafbare feiten niet onbestraft worden gelaten (generale preventie). Andere belangrijke strafdoelen zijn het voorkomen van herhaling bij verdachte (speciale preventie) en het helpen van de verdachte om als een goed burger terug te keren in de samenleving.

Hoewel de ernst van het feit in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigt, ziet de rechtbank in de uitzonderlijke persoonlijke omstandigheden van verdachte en in het tijdsverloop van twee jaar sinds het plegen van het feit, aanleiding om hiervan af te wijken. De rechtbank is namelijk van oordeel dat het strafdoel van de speciale preventie in deze zaak zwaarder moet wegen dan de strafdoelen vergelding en generale preventie. Het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zal de positieve ontwikkeling van verdachte volledig doorkruisen. Het breekt haar stabiele leven en haar opgebouwde maatschappelijke positie af. Dat zorgt voor een averechts effect: het risico dat zij dan opnieuw de fout in gaat, wordt daardoor juist groter in plaats van kleiner. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf acht de rechtbank daarom niet langer passend of geboden. Zij zal in plaats daarvan, conform de eis van de officier van justitie, volstaan met het opleggen van een maximale taakstraf, in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf.

De rechtbank legt aan verdachte op een taakstraf van 240 uur en een gevangenisstraf van 365 dagen met aftrek van het voorarrest, waarvan 363 dagen voorwaardelijk. De rechtbank koppelt hier een proeftijd van 3 jaar aan vast. Dit vanwege de ernst van het feit en om verdachte er diep van te doordringen welke grote gevolgen haar handelen heeft gehad. Daarnaast is een verslaving hardnekkig. Deze lange proeftijd moet verdachte helpen beseffen dat zij de stabiliteit die zij nu heeft bereikt, moet koesteren en beschermen.

7 De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 47 en 57 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

8 Beslissing

De rechtbank:

Vrijspraak

- spreekt verdachte vrij van het onder 1 ten laste gelegde feit;

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 2: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2

onder C van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

Gevangenisstraf

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 365 dagen, waarvan 363 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

Taakstraf

- veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 240 uren;

- beveelt dat indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 dagen;

Voorlopige hechtenis

- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.

Dit vonnis is gewezen door mr. C.H.W.M. Sterk, voorzitter, mr. J.F.C. Janssen en mr. H. Faouzi, rechters, in tegenwoordigheid van E. Andraws, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 18 november 2026.

De jongste rechter en de griffier zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I: De tenlastelegging

1
zij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 17 oktober 2024 tot en met 13 november 2024 te [plaats], gemeente Altena, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht een of meerdere hoeveelheden cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4MMC en/of GHB zijnde cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4MMC en/of GHB, (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
(art. 10 lid 5 Opiumwet, art. 2 ahf/ond A Opiumwet, art. 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)

2
zij op of omstreeks 13 november 2024 te [plaats], gemeente Altena, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, een of meerdere (grote) hoeveelheden van een materiaal bevattende cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4MMC en/of GHB zijnde cocaïne, amfetamine, metamfetamine, MDMA, LSD, 4MMC en/of GHB, (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
(art. 10 lid 4 Opiumwet, art. 2 ahf/ond B Opiumwet, art. 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht).