Strafrecht overig
Vrijspraak poging tot doodslag.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:11196 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/op-tegenspraak/ecli-nl-rbzwb-2026-11196
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 02-143273-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Op tegenspraakOp tegenspraakBeide partijen – of in een strafzaak de verdachte – hebben zich verweerd; het tegenovergestelde van verstek.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:11196
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Vrijspraak poging tot doodslag.
Uitspraak
Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummer: 02-143273-26
Vonnis van de meervoudige kamer van 17 november 2026
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 1988 te [geboorteplaats] (Polen),
ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief gedetineerd in
de Penitentiaire Inrichting te [plaats 1] , locatie [locatie] ,
raadsman: mr. S. de Goede, advocaat te Breda.
1 Onderzoek op de terechtzitting
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 3 november 2026, waarbij de officier van justitie mr. M. Nijboer en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte heeft geprobeerd om [aangever] (hierna: aangever) van het leven te beroven.
3 De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen. Verdachte heeft aangever gestoken met een keukenmes, waardoor aangever letsel in zijn onderarm heeft opgelopen met een slagaderlijke bloeding tot gevolg. Door dit steken bestond de aanmerkelijke kans dat aangever zou komen te overlijden, welke kans verdachte ook bewust heeft aanvaard gezien de uiterlijke verschijningsvorm van zijn gedragingen.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging meent dat het ten laste gelegde feit niet wettig en overtuigend kan worden bewezen. Op basis van het dossier kan niet worden vastgesteld dat aangever door verdachte is gestoken met een mes. Vanwege de bestaande onduidelijkheid omtrent de toedracht, kan niet worden geconcludeerd dat verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het toebrengen van dodelijk letsel aan aangever.
Het oordeel van de rechtbank
Niet ter discussie staat dat verdachte en aangever op 17 mei 2026 een afspraak hadden over openstaande betalingen op een vakantiepark waar verdachte op dat moment verbleef.
Bij deze ontmoeting heeft aangever een diepe snijwond opgelopen in zijn linker onderarm, met als gevolg een slagaderlijke bloeding.
De rechtbank stelt verder vast dat aangever om 16:56 uur het terrein van het vakantiepark betrad en dat aangever om 16:58 uur gewond de receptie van het vakantiepark binnenliep. De politie was omstreeks 17:10 uur ter plaatse en hoorde aangever zeggen dat hij was gestoken door verdachte. Zij zagen een snijverwonding in zijn linker onderarm.
Verdachte werd om 17:15 uur door de politie liggend aangetroffen in de bosjes op het vakantiepark. Naast de hand van verdachte lag een keukenmes met een lemmet van ongeveer 19 centimeter. Tijdens het onderzoek ter terechtzitting heeft verdachte verklaard dat dit mes van hem was. Uit vorenstaande leidt de rechtbank af dat verdachte aangever heeft verwond met een keukenmes.
De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of verdachte zich door zijn handelen schuldig heeft gemaakt aan een poging tot doodslag van aangever. Voor een bewezenverklaring van een poging tot doodslag moet verdachte vol of voorwaardelijk opzet op de dood van aangever hebben gehad.
De rechtbank is met partijen van oordeel dat het dossier geen concrete aanknopingspunten bevat dat verdachte vol opzet had op het toebrengen van dodelijk letsel aan aangever.
Van voorwaardelijk opzet is sprake wanneer het handelen van verdachte een aanmerkelijke kans op dodelijk letsel teweeg heeft gebracht, verdachte zich bewust was van die aanmerkelijke kans en die kans ook heeft aanvaard. De beantwoording van de vraag of de gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten, dat wil zeggen: een in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid.
De rechtbank is van oordeel dat in dit concrete geval de aanmerkelijke kans bestond dat aangever als gevolg van de door verdachte toegebrachte verwonding zou komen te overlijden. De rechtbank neemt hierbij met name in aanmerking dat aangever levensbedreigend letsel is toegebracht. Door het snelle ingrijpen van omstanders en de politie, waaronder het aanleggen van een tourniquet, werd de slagaderlijke bloeding van aangever gestopt. Zonder dit ingrijpen had aangever binnen een paar minuten kunnen doodbloeden.
Voor de vraag of sprake is van bewuste aanvaarding van de aanmerkelijke kans heeft te gelden dat uit de enkele omstandigheid dat de verdachte wetenschap heeft van de aanmerkelijke kans dat het gevolg zal intreden, niet zonder meer kan volgen dat hij de aanmerkelijke kans op het gevolg ook bewust heeft aanvaard, omdat ook sprake kan zijn van bewuste schuld. In dat verband kunnen de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht, van belang zijn. Bepaalde gedragingen kunnen naar hun uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zozeer gericht op een bepaald gevolg dat het – behalve als sprake is van contra-indicaties – niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het betreffende gevolg bewust heeft aanvaard.
Anders dan de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte de aanmerkelijke kans op de dood van aangever ook bewust heeft aanvaard. Het einddossier is te summier om de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht te kunnen vaststellen. Relevante details over het handelen van verdachte, zoals de vraag of verdachte met het mes heeft gezwaaid, gestoten, geslagen of doelbewuste steekbewegingen heeft gemaakt in de richting van (bepaalde lichaamsdelen) van aangever, ontbreken. Ook is onbekend wat de positie was van verdachte ten opzichte van aangever en wat de gedragingen van aangever zijn geweest op het moment van het toebrengen van de verwonding. Aangever heeft in essentie niet meer of anders verklaard dan dat sprake was van duwen en trekken, dat hij niet meer weet wie daarmee is begonnen en hij ineens een stevige steek in zijn arm voelde. De hiervoor bedoelde relevante details en omstandigheden kunnen niet uit die verklaring worden afgeleid. Verdachte heeft zich in eerste instantie niets kunnen herinneren van de gebeurtenissen en heeft later een verklaring afgelegd waarvoor in het dossier geen aanknopingspunten worden gevonden en die door de rechtbank niet zonder meer betrouwbaar wordt geoordeeld. Getuigen of andere objectieve bewijsmiddelen van het geweldsincident zijn niet voorhanden. De enkele omstandigheid dat de wond een diepe snijwond van 4 tot 5 centimeter breed betrof, rechtvaardigt naar het oordeel van de rechtbank niet reeds de conclusie dat sprake was van een bewust aanvaarden van de aanmerkelijke kans door verdachte.
Gezien het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden bewezen dat verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het toebrengen van dodelijk letsel bij aangever.
De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken.
5 Het beslag
Ten aanzien van het in beslag genomen mes (BZBD8308NL) wordt een last gegeven tot teruggave aan verdachte, nu hij zal worden vrijgesproken van het aan hem ten laste gelegde feit.
6 Beslissing
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt verdachte vrij van het ten laste gelegde feit;
Beslag
- gelast de teruggave aan verdachte van het in beslag genomen mes (voorwerpnummer BZBD8308NL).
Dit vonnis is gewezen door mr. P.E. van Althuis, voorzitter,
mr. L.W. Louwerse en mr. A.K. Bloemendal, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. H.J.E.M. Hoezen, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 17 november 2026.
Mrs. Louwerse, Bloemendal en Hoezen zijn niet in de gelegenheid om dit vonnis mede te ondertekenen.
Bijlage I: De tenlastelegging
hij op of omstreeks 17 mei 2026 te [plaats 2], gemeente Loon op Zand ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [aangever] van het leven te beroven, met een mes in de arm van die [aangever] te steken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid
(Artikel art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 287 Wetboek van Strafrecht)