Strafrecht overig

Veroordeling voor medeplegen van poging tot zware mishandeling door het slachtoffer tegen zijn hoofd te…

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 20 november 2026

Zaakgegevens

Op 20 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Breda
Datum uitspraak
20 november 2026
Datum publicatie
20 november 2026
Zaaknummer
02-156143-26
Procedure
Op tegenspraak
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:11423
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor medeplegen van poging tot zware mishandeling door het slachtoffer tegen zijn hoofd te trappen. Oplegging van een werkstraf.

Uitspraak

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Breda

Parketnummer: 02-156143-26

Vonnis van de meervoudige kamer van 20 november 2026

in de strafzaak tegen de minderjarige

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2008,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres]

,

raadsman mr. J.J.J. van Rijsbergen, advocaat te Breda.

1 Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld met gesloten deuren op de zitting van 6 november 2026, waarbij de officier van justitie mr. K. Simpelaar en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2 De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte

Feit 1:

op 30 mei 2026 tezamen met een ander heeft geprobeerd [slachtoffer 1] te doden (primair), dan wel hem zwaar lichamelijk letsel toe te brengen (subsidiair), door hem tegen het hoofd te trappen terwijl hij op de grond lag;

Feit 2:

op 30 mei 2026 openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] .

3 De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4 De beoordeling van het bewijs

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich samen met een ander schuldig heeft gemaakt aan een poging tot doodslag. Zij baseert zich hierbij op de camerabeelden waarop zij ziet dat verdachte en medeverdachte gelijktijdig [slachtoffer 1] tegen het hoofd schoppen. Tevens acht de officier van justitie wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging. Verdachte heeft wellicht geen geweldshandelingen verricht, maar hij was wel fysiek en verbaal aanwezig.

4.2.

Het standpunt van de verdediging

Ten aanzien van feit 1, zowel primair en subsidiair, heeft de verdediging vrijspraak bepleit omdat het wettig en overtuigend bewijs ontbreekt dat daadwerkelijk tegen het hoofd is getrapt. Indien de rechtbank oordeelt dat daadwerkelijk tegen het hoofd is getrapt, kan niet wettig en overtuigend worden bewezen dat dit een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel heeft opgeleverd. Ten aanzien van feit 2 voert de verdediging aan dat verdachte heeft geprobeerd de boel te sussen. Dit kan door getuigen onterecht zijn gezien als betrokkenheid van verdachte bij de geweldpleging. De verdediging bepleit vrijspraak van de openlijk geweldpleging gericht tegen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] .

4.3.

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1.

De bewijsmiddelen

Indien hoger beroep wordt ingesteld zullen de bewijsmiddelen worden uitgewerkt en opgenomen in een bijlage die aan het vonnis zal worden gehecht.

4.3.2.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

De feiten en omstandigheden

Op grond van de bewijsmiddelen kunnen de volgende feiten en omstandigheden worden vastgesteld. Op 30 mei 2026 is verdachte samen met medeverdachte, zijn vader, en een ander persoon naar [café] gegaan. Daar werd medeverdachte door de eigenaar van het café, [slachtoffer 3] , de toegang tot het café geweigerd. Hierop ontstond duw- en trekwerk tussen medeverdachte en [slachtoffer 3] , waarbij medeverdachte als eerste en meerdere keren [slachtoffer 3] heeft geslagen. Uit het café kwam [slachtoffer 2] tussenbeide om de boel te sussen. Medeverdachte heeft [slachtoffer 2] tegen zijn strottenhoofd geschopt. Daaropvolgend loopt medeverdachte tussen de geparkeerde auto’s door richting de straat en krijgt dan een duw van [slachtoffer 1] , waarna zij samen op de grond vallen. Medeverdachte komt als eerste overeind. Als ook [slachtoffer 1] overeind probeert te komen, komt verdachte aangerend en geeft gelijktijdig met medeverdachte met kracht een trap tegen het hoofd van [slachtoffer 1] .

De rechtbank ziet het geweldsincident dat heeft plaatsgevonden als twee afzonderlijke incidenten, namelijk het slaan van [slachtoffer 3] en schoppen van [slachtoffer 2] door medeverdachte voor het café (feit 2) en het trappen tegen het hoofd van [slachtoffer 1] door verdachte en medeverdachte op het fietspad (feit 1).

Feit 1 primair

Voor een bewezenverklaring van poging tot doodslag is vereist dat verdachte het (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op de dood van het slachtoffer, in casu [slachtoffer 1] . De rechtbank is van oordeel dat verdachte moet worden vrijgesproken van de primair tenlastegelegde poging tot doodslag. Niet kan worden vastgesteld dat verdachte opzet had op de dood van [slachtoffer 1] , ook niet in voorwaardelijke zin. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Uit de literatuur blijkt dat van het schoppen tegen het hoofd vaak onterecht wordt aangenomen dat dit geweld naar algemene ervaringsregels een aanmerkelijke kans op de dood oplevert. Deze algemene ervaringsregel vindt geen steun in de wetenschap en daarom dienen de gevolgen van geweld tegen het hoofd telkens naar de omstandigheden van het geval te worden beoordeeld. Het hoofd is inderdaad een kwetsbaar deel van het lichaam en de hersenen zijn een belangrijk orgaan die vitale functies van het menselijk lichaam zoals de bloedsomloop en ademhaling aansturen. Juist om die reden worden de hersenen door een sterke schedel en de kreukelzone op natuurlijke wijze beschermd tegen de meeste van buitenaf komende krachten. Bovendien zal niet elke beschadiging van de hersenen per definitie leiden tot de dood.

In deze zaak heeft de rechtbank onvoldoende informatie om vast te kunnen stellen dat de geweldshandelingen van verdachte en medeverdachte, die hieronder onder feit 1 subsidiair meer concreet uiteen worden gezet, van een dusdanige kracht waren dat daarmee een aanmerkelijke kans ontstond dat de schedel van het slachtoffer zou breken, dan wel zodanig beschadigd zou raken, dat de hersenen volledig zouden uitvallen of ander letsel zou worden veroorzaakt waardoor het slachtoffer zou komen te overlijden. Nu de rechtbank niet kan vaststellen dat door het trappen tegen het hoofd een aanmerkelijke kans op de dood van [slachtoffer 1] is ontstaan, kan zij evenmin bewezen achten dat verdachte voorwaardelijk opzet had op zijn dood. De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van de primair tenlastegelegde poging tot doodslag.

Feit 1 subsidiair

De rechtbank acht wel bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de subsidiair tenlastegelegde poging tot zware mishandeling. Daartoe is het volgende redengevend.

Op de beelden die aan het dossier zijn toegevoegd (en de omschrijving van deze beelden door de politie) is te zien dat na het eerste incident bij [café] de medeverdachte en [slachtoffer 1] tussen de auto’s door weer in beeld komen. Op dat moment krijgt medeverdachte een duw van [slachtoffer 1] en komen zij samen ten val. Medeverdachte komt als eerste overeind en als [slachtoffer 1] ook probeert overeind probeert te komen, komt verdachte aanrennen en geeft gelijktijdig met medeverdachte een trap tegen het hoofd van [slachtoffer 1] . Er zijn meerdere getuigen die hebben gezien dat verdachte samen met medeverdachte [slachtoffer 1] tegen het hoofd heeft getrapt. De rechtbank is van oordeel dat er geen reden bestaat te twijfelen aan het waarheidsgehalte en de betrouwbaarheid van die getuigenverklaringen en zij acht die om die reden bruikbaar voor het bewijs en haar overtuiging. Weliswaar verschillen de verklaringen op onderdelen van elkaar, maar er was sprake van een hectische situatie waar veel is gebeurd. Daar komt bij dat de verklaringen van de getuigen worden onderschreven door de omschrijving van de beelden door de politie.

Naar aanleiding van het letsel is een letselverklaring opgemaakt. Hieruit blijkt dat [slachtoffer 1] een snee had in zijn rechter wenkbrauw en een flinke schaafwond boven zijn linker wenkbrauw. Dit letsel past bij het trappen tegen het hoofd. In samenhang met de camerabeelden en de getuigenverklaringen sterkt dit letsel de rechtbank in haar overtuiging dat verdachte en de medeverdachte [slachtoffer 1] tegen het hoofd hebben getrapt.

Gelet op de wijze waarop verdachte en de medeverdachte [slachtoffer 1] gelijktijdig tegen het hoofd hebben getrapt, de kracht waarmee zij dat hebben gedaan en de positie van [slachtoffer 1] op dat moment, acht de rechtbank de kans op zwaar lichamelijk letsel aanmerkelijk. Uit het komen aanrennen en het vervolgens gericht trappen tegen het hoofd leidt de rechtbank af dat verdachte die kans bewust heeft aanvaard. Gelet op de gezamenlijke uitvoering acht de rechtbank het onder 1 subsidiair ten laste gelegde medeplegen van een poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 1] bewezen.

Feit 2, openlijke geweldpleging

Voor bewezenverklaring van het ten laste gelegde plegen van openlijk geweld, is vereist dat vastgesteld kan worden dat verdachte dit geweld 'in vereniging' heeft gepleegd, wat inhoudt dat tenminste twee personen geweld plegen waarbij een zekere betrokkenheid op elkaar moet zijn.. Hoewel medeverdachte openlijk, in de openbare ruimte, geweld heeft gepleegd, kan niet worden geoordeeld dat hij dit samen met verdachte heeft gedaan. Verdachte was aanwezig tijdens de geweldpleging, maar niet is gebleken van gedragingen van verdachte waaruit een significante of wezenlijke bijdrage aan het geweld blijkt. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van de ten laste gelegde openlijk geweldpleging.

4.4.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

1

op 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk, tezamen en in vereniging met een ander, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededader voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met kracht met geschoeide voet tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft getrapt, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5 De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 200 uur, subsidiair 100 dagen jeugddetentie, waarvan 50 uren voorwaardelijk, en daarnaast een jeugddetentie van twee dagen, met aftrek van de periode die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt bij de strafoplegging rekening te houden met het blanco strafblad van verdachte, zijn jonge leeftijd en de omstandigheid dat hij zich sinds de schorsing keurig aan alle voorwaarden heeft gehouden. Verdachte heeft veel spijt van zijn handelen. De Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) heeft een positief rapport uitgebracht over verdachte. De verdediging kan zich volledig vinden in het strafadvies van de Raad tot een deels voorwaardelijke werkstraf. Ook stelt de verdediging dat er sprake is van een groot eigen aandeel bij [slachtoffer 1] .

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

De ernst van het feit

Verdachte heeft samen met de medeverdachte fors geweld gebruikt tegen [slachtoffer 1] door hem op de openbare weg gelijktijdig met de medeverdachte tegen zijn hoofd te trappen, terwijl [slachtoffer 1] op de grond lag. Dit is een ernstig feit dat voor [slachtoffer 1] nare gevolgen heeft gehad. Dit blijkt ook uit de vordering tot schadevergoeding die door [slachtoffer 1] is ingediend. De bezoekers van het [café] , waaronder meerdere kinderen, zijn daarnaast onvrijwillig getuige geweest van het handelen van verdachte. Hierdoor heeft verdachte niet alleen voor het slachtoffer, maar ook voor hen een onveilige situatie gecreëerd.

De persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte

Justitiële documentatie

Uit het uittreksel van de justitiële documentatie van verdachte blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten.

Advies van de Raad

De rechtbank heeft acht geslagen op het rapport van de Raad en de mondelinge toelichting daarop ter zitting. De Raad heeft op dit moment nauwelijks dan wel geen zorgen over verdachte en ziet voornamelijk veel beschermende factoren. De Raad schat in dat het geweldsincident een eenmalig incident is geweest. De afgelopen maanden heeft verdachte zich aan zijn schorsingsvoorwaarden gehouden en is in goed contact met de jeugdreclassering geweest. Verdachte heeft laten zien zich langdurig bezig te kunnen houden met positieve zaken en zoekt op eigen initiatief (en met ondersteuning van zijn moeder) hulp bij eventuele moeilijkheden. De Raad ziet daarom geen rol weggelegd voor de jeugdreclassering voor toezicht en begeleiding binnen een voorwaardelijke straf. De Raad adviseert een deels voorwaardelijke werkstraf op te leggen, met de algemene voorwaarden als stok achter de deur. De Raad heeft zorgen over de invloed van een voorwaardelijke jeugddetentie op de mentale gesteldheid van verdachte en daarmee ook op zijn dagelijks functioneren. Wel adviseert de Raad een onvoorwaardelijke jeugddetentie op te leggen gelijk aan het voorarrest.

Standpunt van de Jeugdreclassering

Namens de jeugdreclassering is ter zitting naar voren gebracht dat het zeldzaam is dat de begeleiding zo goed verloopt en het zo goed gaat met een jeugdige verdachte. De jeugdreclassering kan zich vinden in het strafadvies van de Raad. De jeugdreclassering ziet geen meerwaarde in voortzetting van de begeleiding en het toezicht.

De straf

De rechtbank is van oordeel dat het bewezenverklaarde een ernstig feit betreft. De rechtbank heeft de indruk dat verdachte in deze situatie is beland door medeverdachte, zijn vader, en door hem is meegetrokken in het bewezenverklaarde geweld. De dagen die verdachte heeft doorgebracht in voorarrest hebben een grote indruk op hem gemaakt. Zo groot dat de rechtbank ervan uitgaat dat het een eenmalig incident betreft. De rechtbank houdt verder rekening met de nog jonge leeftijd van verdachte en de positieve ontwikkeling die hij doormaakt en waarbij hij zelf hulp zoekt bij moeilijkheden.

Alles afwegend is de rechtbank van oordeel dat een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 60 uren en een onvoorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van twee dagen met aftrek van het voorarrest, passend en geboden is.

7 De vorderingen van de benadeelde partijen

7.1

De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 3]

De benadeelde partij [slachtoffer 3] vordert een schadevergoeding van € 8.332,- voor feit 2. Dit bedrag is opgebouwd uit € 4.457,- aan materiële schade, bestaande uit de schade van het cafébedrijf en de kosten van de schadeberekening, en uit € 3.875,- aan immateriële schade, als gevolg van het lichamelijk en psychisch letsel dat het geweldsincident heeft veroorzaakt.

Verdachte is vrijgesproken van het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan.

De rechtbank zal daarom de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.

7.2

De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 1]

De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert een schadevergoeding van € 24.164,49,- voor feit 1. Dit bedrag is opgebouwd uit € 6.664,49,- aan materiële schade, bestaande uit de kosten voor een nieuwe werkbril, schade aan zijn horloge, eigen risico van de zorgverzekering over 2026 en 2027, reiskosten en inkomensverlies, en uit € 17.500,- aan immateriële schade, als gevolg van het lichamelijk letsel en psychische gevolgen die het geweldsincident heeft veroorzaakt.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt dat de vordering met de benodigde stukken is onderbouwd. Zij verzoekt de benadeelde partij ontvankelijk te verklaren in zijn vordering en deze toe te wijzen voor zover dat kan.

Het standpunt van de verdediging

Door de verdediging wordt primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in zijn vordering in verband met zeer grote mate van eigen schuld van de benadeelde partij, althans de vordering om deze reden af te wijzen Subsidiair voert de verdediging aan dat het verlies van inkomen onvoldoende is onderbouwd. Tevens wordt verzocht de immateriële schadevergoeding te matigen.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte het onder 1 subsidiair ten laste gelegde feit heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

De door de benadeelde geleden materiële schade acht de rechtbank, gelet op de onderbouwing, toewijsbaar tot een bedrag van € 697,37, bestaande uit de kosten voor een nieuwe werkbril, schade aan het horloge, het eigen risico van de zorgverzekering over 2026 en de reiskosten. Ten aanzien van het eigen risico van de zorgverzekering over 2027 en het inkomensverlies overweegt de rechtbank dat deze kosten voornamelijk zien op de klachten die benadeelde partij ervaart vanwege rugpijn. De rechtbank kan op basis van de overgelegde stukken niet vaststellen of en in hoeverre deze schadeposten het gevolg zijn van het bewezenverklaarde feit. Voor verdere behandeling van dit deel van de vordering is nader onderzoek nodig. Datlevert naar het oordeel van de rechtbank een onevenredige belasting van het strafgeding op, zodat de benadeelde partij voor dit deel niet-ontvankelijk in zijn vordering zal worden verklaard. Dit betekent dat de benadeelde partij dit deel van de vordering tot materiële schadevergoeding bij de burgerlijke rechter aan kan brengen.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de benadeelde partij voldoende onderbouwd dat hij in zijn persoon is aangetast doordat hij lichamelijk letsel heeft opgelopen door het handelen van verdachte, namelijk letsel aan het gezicht en de linkerhand. Het letsel aan het gezicht en de hand moesten gehecht worden. Tot op heden heeft de benadeelde geen gevoel meer in zijn middelvinger van zijn linkerhand. Ook heeft hij concentratie- en geheugenproblemen. De rechtbank acht een vergoeding van een bedrag van € 2.000,- billijk. De benadeelde partij zal in het overige deel van de vordering tot immateriële schadevergoeding niet-ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

De rechtbank zal het toe te wijzen schadebedrag van € 2.697,37,- vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het tijdstip waarop feit 1 werd gepleegd, te weten 30 mei 2026, tot aan de dag der voldoening.

Het beroep op eigen schuld, dat tot een vermindering van het schadebedrag zou kunnen leiden, wijst de rechtbank af. Er is sprake van eigen schuld als de schade mede een gevolg is van een omstandigheid die aan de benadeelde partij kan worden toegerekend. De benadeelde partij heeft medeverdachte geduwd, waarna zij samen op de grond zijn gevallen. De medeverdachte was alweer overeind gekomen toen hij en verdachte de benadeelde partij tegen het hoofd trapten, terwijl de benadeelde partij probeerde op te staan. Dat de duw aan de val vooraf ging is onder die omstandigheden onvoldoende om de schade die door de trappen is ontstaan mede aan de benadeelde partij toe te rekenen.

De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen. De rechtbank zal, conform de landelijke afspraken hieromtrent, geen gijzeling verbinden aan de schadevergoedingsmaatregel (aantal dagen 0).

De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met een ander heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering, voor zover deze zal worden toegewezen, en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen indien en voor zover de bedragen door de mededader zijn betaald, en andersom.

7.3

De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 2]

De benadeelde partij [slachtoffer 2] vordert een schadevergoeding van € 3.374,55,- voor feit 2. Dit bedrag is opgebouwd uit € 655,80 aan materiële schade, bestaande uit eigen deel bij vervanging hoortoestellen en oorstukjes en tijdelijke vervangende hoortoestellen, en uit € 2718,75 aan immateriële schade.

Verdachte is vrijgesproken van het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan.

De rechtbank zal daarom de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.

8 De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 36f, 45, 47, 77a, 77g, 77i, 77m, 77n en 302 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

9 Beslissing

De rechtbank:

Vrijspraak

- spreekt verdachte vrij van het onder 2 ten laste gelegde feit;

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 1 subsidiair: medeplegen van poging tot zware mishandeling

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot taakstraf in de vorm van een werkstraf van 60 (zestig) uren;

- beveelt dat indien verdachte de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende jeugddetentie zal worden toegepast van 30 dagen;

- veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie van twee dagen;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde jeugddetentie;

- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

Benadeelde partijen

[slachtoffer 3] (feit 2 subsidiair)

- verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

- veroordeelt de benadeelde partij in de kosten van verdachte, tot nu toe begroot op nihil;

[slachtoffer 1] (feit 1 subsidiair)

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] van € 2.697,37, waarvan € 697,37 aan materiële schade en € 2.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1] , € 2.697,37 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;

- bepaalt dat bij niet betaling 0 dagen gijzeling kan worden toegepast;

- bepaalt dat verdachte met de mededader(s) hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;

[slachtoffer 2] (feit 2 subsidiair)

- verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

- veroordeelt de benadeelde partij in de kosten van verdachte, tot nu toe begroot op nihil;

Voorlopige hechtenis

- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.M.L. Felix, voorzitter,

en mr. E.B Prenger en mr. M. Koek, rechters,

in tegenwoordigheid van I.H.E. van Diepen, griffier,

en is uitgesproken ter openbare zitting op 20 november 2026.

De voorzitter en de jongste rechter zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I: De tenlastelegging

1
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen
misdrijf om
opzettelijk
een ander, te weten [slachtoffer 1]
van het leven te beroven,
(met kracht) met geschoeide voet tegen en/of richting het hoofd van die [slachtoffer 1]
heeft geschopt en/of heeft getrapt, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
( art 287 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1
ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht )
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen
misdrijf om
aan een ander, te weten [slachtoffer 1]
opzettelijk
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
(met kracht) met geschoeide voet tegen en/of richting het hoofd van die [slachtoffer 1]
heeft geschopt en/of heeft getrapt, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid
1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht )

2
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk
openlijk, te weten, aan de [straat] , in elk geval op of aan de openbare weg
en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats,
in vereniging
geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2]
[slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] ,
door die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] :
- meermalen, althans eenmaal (met kracht) te slaan en/of stompen tegen het
gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam, en/of
- meermalen, althans eenmaal (met kracht) te schoppen en/of te trappen tegen het
gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam;
( art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht )