Strafrecht overig
Veroordeling voor het medeplegen van een poging tot zware mishandeling door het slachtoffer tegen het hoofd…
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 20 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:11424 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 20 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/op-tegenspraak/ecli-nl-rbzwb-2026-11424
Zaakgegevens
Op 20 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 20 november 2026
- Datum publicatie
- 20 november 2026
- Zaaknummer
- 02-155992-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Op tegenspraakOp tegenspraakBeide partijen – of in een strafzaak de verdachte – hebben zich verweerd; het tegenovergestelde van verstek.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:11424
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Veroordeling voor het medeplegen van een poging tot zware mishandeling door het slachtoffer tegen het hoofd te trappen en voor mishandeling. Oplegging van een deels voorwaardelijke gevangenisstraf met aftrek van het voorarrest en een taakstraf. Contactverbod met slachtoffers.
Uitspraak
Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummer: 02-155992-26
Vonnis van de meervoudige kamer van 20 november 2026
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 1] 1985,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres
[adres] ,
raadsman mr. J.J.J. van Rijsbergen, advocaat te Breda.
1 Onderzoek op de terechtzitting
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 6 november 2026, waarbij de officier van justitie mr. K. Simpelaar en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is gewijzigd overeenkomstig artikel 313 van het Wetboek van Strafvordering.
De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte
Feit 1:
op 30 mei 2026 tezamen met een ander heeft geprobeerd [slachtoffer 1] te doden (primair), dan wel hem zwaar lichamelijk letsel toe te brengen (subsidiair), door hem tegen het hoofd te trappen terwijl hij op de grond lag;
Feit 2:
op 30 mei 2026 (primair) openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] , dan wel (subsidiair) [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] heeft mishandeld.
3 De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de onder 1 primair ten laste gelegd poging tot doodslag en de onder 2 ten laste gelegde openlijke geweldpleging. Volgens haar is sprake van eendaadse samenloop als het gaat om het geweld dat tegen [slachtoffer 1] is uitgeoefend. Indien de rechtbank de openlijk geweldpleging niet bewezen acht, vordert zij verdachte te veroordelen voor de mishandeling van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] .
Het standpunt van de verdediging
Ten aanzien van feit 1, zowel primair als subsidiair, heeft de verdediging vrijspraak bepleit omdat het wettig en overtuigend bewijs ontbreekt dat daadwerkelijk tegen het hoofd is getrapt. Indien de rechtbank oordeelt dat daadwerkelijk tegen het hoofd is getrapt, kan niet wettig en overtuigend worden bewezen dat zulks een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel heeft opgeleverd. Ten aanzien van feit 2 heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
De bewijsmiddelen
Indien hoger beroep wordt ingesteld zullen de bewijsmiddelen worden uitgewerkt en opgenomen in een bijlage die aan het vonnis zal worden gehecht.
De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
De feiten en omstandigheden
Op grond van de bewijsmiddelen kunnen de volgende feiten en omstandigheden worden vastgesteld. Op 30 mei 2026 is verdachte samen met medeverdachte, zijn zoon, en een ander persoon naar [café] gegaan. Daar werd hem door de eigenaar van het café, [slachtoffer 3] , de toegang tot het café geweigerd. Hierop ontstond duw- en trekwerk tussen verdachte en [slachtoffer 3] , waarbij verdachte [slachtoffer 3] als eerste en meerdere keren heeft geslagen. Uit het café kwam [slachtoffer 2] tussenbeide om de boel te sussen. Verdachte heeft [slachtoffer 2] tegen zijn strottenhoofd geschopt. Vervolgens loopt verdachte tussen de geparkeerde auto’s door richting de straat en krijgt dan een duw van [slachtoffer 1] , waarna zij samen op de grond vallen. Verdachte komt als eerste overeind en als ook [slachtoffer 1] overeind probeert te komen, geeft verdachte gelijktijdig met medeverdachte die aan komt rennen met kracht een trap tegen het hoofd van [slachtoffer 1] .
De rechtbank ziet het geweldsincident dat heeft plaatsgevonden als twee afzonderlijke incidenten, namelijk het slaan van [slachtoffer 3] en schoppen van [slachtoffer 2] door verdachte voor het café (feit 2) en het trappen tegen het hoofd van [slachtoffer 1] door verdachte en medeverdachte op het fietspad (feit 1).
Feit 1 primair
Voor een bewezenverklaring van poging tot doodslag is vereist dat verdachte het (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op de dood van het slachtoffer, in casu [slachtoffer 1] . De rechtbank is van oordeel dat verdachte moet worden vrijgesproken van de primair tenlastegelegde poging tot doodslag. Niet kan worden vastgesteld dat verdachte opzet had op de dood van [slachtoffer 1] , ook niet in voorwaardelijke zin. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
Uit de literatuur blijkt dat van het schoppen tegen het hoofd vaak onterecht wordt aangenomen dat dit geweld naar algemene ervaringsregels een aanmerkelijke kans op de dood oplevert. Deze algemene ervaringsregel vindt geen steun in de wetenschap en daarom dienen de gevolgen van geweld tegen het hoofd telkens naar de omstandigheden van het geval te worden beoordeeld. Het hoofd is inderdaad een kwetsbaar deel van het lichaam en de hersenen zijn een belangrijk orgaan die vitale functies van het menselijk lichaam zoals de bloedsomloop en ademhaling aansturen. Juist om die reden worden de hersenen door een sterke schedel en de kreukelzone op natuurlijke wijze beschermd tegen de meeste van buitenaf komende krachten. Bovendien zal niet elke beschadiging van de hersenen per definitie leiden tot de dood.
In deze zaak heeft de rechtbank onvoldoende informatie om vast te kunnen stellen dat de geweldshandelingen van verdachte en medeverdachte, die hieronder onder feit 1 subsidiair meer concreet uiteen worden gezet, van een dusdanige kracht waren dat daarmee een aanmerkelijke kans ontstond dat de schedel van het slachtoffer zou breken, dan wel zodanig beschadigd zou raken, dat de hersenen volledig zouden uitvallen of ander letsel zou worden veroorzaakt waardoor het slachtoffer zou komen te overlijden. Nu de rechtbank niet kan vaststellen dat door het trappen tegen het hoofd een aanmerkelijke kans op de dood van [slachtoffer 1] is ontstaan, kan zij evenmin bewezen achten dat verdachte voorwaardelijk opzet had op zijn dood. De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van de primair tenlastegelegde poging tot doodslag.
Feit 1 subsidiair
De rechtbank acht wel bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de subsidiair tenlastegelegde poging tot zware mishandeling. Daartoe is het volgende redengevend.
Op de beelden die aan het dossier zijn toegevoegd (en de omschrijving van deze beelden door de politie) is te zien dat na het eerste incident bij [café] [slachtoffer 1] en verdachte tussen de auto’s door weer in beeld komen. Op dat moment krijgt verdachte een duw van [slachtoffer 1] en komen zij samen ten val. Verdachte komt als eerste overeind en als [slachtoffer 1] ook probeert overeind te komen, geeft verdachte gelijktijdig met medeverdachte die aan komt rennen een trap tegen het hoofd van [slachtoffer 1] . Daarnaast zijn er meerdere getuigen die hebben gezien dat verdachte samen met medeverdachte [slachtoffer 1] tegen het hoofd hebben getrapt. De rechtbank is van oordeel dat er geen reden bestaat te twijfelen aan het waarheidsgehalte en de betrouwbaarheid van die getuigenverklaringen en zij acht die om die reden bruikbaar voor het bewijs en haar overtuiging. Weliswaar verschillen de verklaringen op onderdelen van elkaar, maar er was sprake van een hectische situatie waar veel is gebeurd. Daar komt bij dat de verklaringen van de getuigen worden onderschreven door de omschrijving van de beelden door de politie.
Naar aanleiding van het letsel is een letselverklaring opgemaakt. Hieruit blijkt dat [slachtoffer 1] een snee had in zijn rechter wenkbrauw en een flinke schaafwond boven zijn linker wenkbrauw. Dit letsel past bij het trappen tegen het hoofd. In samenhang met de camerabeelden en de getuigenverklaringen sterkt dit letsel de rechtbank in haar overtuiging dat verdachte en de medeverdachte [slachtoffer 1] tegen het hoofd hebben getrapt.
Gelet op de wijze waarop verdachte en de medeverdachte [slachtoffer 1] gelijktijdig tegen het hoofd hebben getrapt, de kracht waarmee zij dat hebben gedaan en de positie van [slachtoffer 1] op dat moment, acht de rechtbank de kans op zwaar lichamelijk letsel aanmerkelijk. Uit het gericht trappen tegen het hoofd leidt de rechtbank af dat verdachte die kans bewust heeft aanvaard. Gelet op de gezamenlijke uitvoering acht de rechtbank het onder 1 subsidiair ten laste gelegde medeplegen van een poging tot zware mishandeling van [slachtoffer 1] bewezen.
Feit 2, primair openlijke geweldpleging
Voor bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde plegen van openlijk geweld, is vereist dat vastgesteld kan worden dat verdachte dit geweld 'in vereniging' heeft gepleegd, wat inhoudt dat tenminste twee personen geweld plegen waarbij een zekere betrokkenheid op elkaar moet zijn. Hoewel verdachte openlijk, in de openbare ruimte, geweld heeft gepleegd, kan niet worden geoordeeld dat hij dit samen met medeverdachte heeft gedaan. De medeverdachte, de zoon van verdachte, was aanwezig tijdens de geweldpleging, maar niet is gebleken van gedragingen van medeverdachte waaruit een significante of wezenlijke bijdrage aan het geweld blijkt. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van de primair ten laste gelegde openlijk geweldpleging.
Feit 2, subsidiair mishandeling
De rechtbank overweegt dat uit de bewijsmiddelen kan worden afgeleid dat verdachte [slachtoffer 3] heeft geslagen en [slachtoffer 2] heeft geschopt. De rechtbank zal verdachte dan ook veroordelen voor de subsidiair tenlastegelegde mishandeling van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] .
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
1
op 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk, tezamen en in vereniging met een ander, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededader voorgenomen misdrijf om
aan een ander, te weten [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
met kracht met geschoeide voet tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft getrapt, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2
op 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk, [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] heeft mishandeld, door
- die [slachtoffer 2] met kracht tegen de borstkast te schoppen, en
- die [slachtoffer 3] meermalen, met kracht tegen het hoofd en/of de nek en/of de schouder en/of het lichaam te slaan.
Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5 De strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.
Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6 De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van twaalf maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Zij vordert tevens oplegging van een contactverbod met alle drie de slachtoffers.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt bij de strafoplegging rekening te houden met het voorarrest van verdachte en dat hij zich sinds de schorsing keurig aan alle voorwaarden heeft gehouden. Ook speelt verdachte een belangrijke rol in het palletbedrijf van zijn zoon, medeverdachte. Een detentie van verdachte zal grote gevolgen hebben voor het bedrijf van zijn zoon. Ook stelt de verdediging dat er sprake is van een groot eigen aandeel bij [slachtoffer 1] . De verdediging wijst er voorts op dat de reclassering een positief rapport heeft opgesteld. Indien verdachte wordt veroordeeld, verzoekt de verdediging de schorsing door te laten lopen.
Het oordeel van de rechtbank
De ernst van de feiten
Verdachte heeft samen met de medeverdachte fors geweld gebruikt richting [slachtoffer 1] . Daarnaast heeft hij ook [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] mishandeld. Verdachte had alcohol gedronken en heeft in die toestand geweld gebruikt omdat hij door [slachtoffer 3] de toegang tot het café werd geweigerd.
Dit zijn ernstige feiten die voor [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] nare gevolgen hebben gehad. Dit blijkt ook uit de vorderingen tot schadevergoeding die door de slachtoffers zijn ingediend en de namens [slachtoffer 3] voorgedragen slachtofferverklaring. De bezoekers van het [café] , waaronder meerdere kinderen, zijn daarnaast onvrijwillig getuige geweest van het handelen van verdachte. Hierdoor heeft verdachte niet alleen voor de slachtoffers, maar ook voor hen een onveilige situatie gecreëerd.
De persoon van verdachte
De rechtbank houdt rekening met het strafblad van verdachte, waaruit volgt dat hij vaker is veroordeeld voor geweldsfeiten, maar dit wel al meer dan tien jaar geleden is geweest.
De rechtbank slaat acht op het reclasseringsrapport van 15 oktober 2026, waarin is beschreven dat de leefgebieden relatie, partner en gezin en psychosociaal functioneren een overwegend positief stabiel beeld geven. Verdachte beschikt over huisvesting, ervaart naar eigen zeggen geen problematische schulden en ontvangt waar nodig ondersteuning vanuit zijn sociale netwerk. Alles overwegende wordt het recidiverisico ingeschat als gemiddeld.
Bij een veroordeling adviseert de reclassering een straf op te leggen zonder bijzondere voorwaarden. Door de reclassering worden geen mogelijkheden gezien om met interventies of toezicht de risico's te beperken of het gedrag te veranderen.
De straf
Gelet op de ernst van de feiten kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank komt echter tot een andere bewezenverklaring dan de officier van justitie en ziet aanleiding om geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die langer is dan de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Daarnaast wordt een forse taakstraf opgelegd en een forse voorwaardelijke gevangenisstraf. Het voorwaardelijk strafdeel dient er enerzijds toe om de verdachte ervan te weerhouden om in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen en anderzijds om de ernst van de onderhavige feiten te benadrukken.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van 93 dagen, met aftrek van de tijd doorgebracht in voorarrest, waarvan 60 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar, passend en geboden is. Met daarnaast een taakstraf voor de duur van 100 uren, bij niet voltooiing te vervangen door 50 dagen hechtenis.
Maatregeloverwegingen
Ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten wordt aan de verdachte de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid voor de duur van twee jaren opgelegd, inhoudende een contactverbod met [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] . De duur van deze vervangende hechtenis zal de rechtbank bepalen op één week per overtreding met een maximum van zes maanden.
7 De benadeelde partijen
De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 3]
De benadeelde partij [slachtoffer 3] vordert een schadevergoeding van € 8.332,- voor feit 2. Dit bedrag is opgebouwd uit € 4.457,- aan materiële schade, bestaande uit de schade van het cafébedrijf en de kosten van de schadeberekening, en uit € 3.875,- aan immateriële schade, als gevolg van het lichamelijk en psychisch letsel dat het geweldsincident heeft veroorzaakt.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt dat de vordering met de benodigde stukken is onderbouwd. Zij verzoekt de benadeelde partij ontvankelijk te verklaren in zijn vordering en deze toe te wijzen voor zover dat kan.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt de vordering ten aanzien van de posten omzetderving, kosten van de schadeberekening en psychische gevolgen niet-ontvankelijk te verklaren. Ten aanzien van de post lichamelijk letsel refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte feit 2 heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.
Wat betreft de gevorderde materiële schade is het naar het oordeel van de rechtbank voorstelbaar dat de benadeelde partij vier weken na het geweldsincident niet heeft kunnen werken en daarna slechts incidenteel. De rechtbank kan echter op basis van de door de benadeelde partij overgelegde informatie niet op een deugdelijke onderbouwde wijze vaststellen hoeveel de gederfde inkomsten daadwerkelijk bedragen. Om dit te kunnen vaststellen is nadere informatie en/of nader onderzoek nodig. Verdere behandeling van dit deel van de vordering levert naar het oordeel van de rechtbank daarom een onevenredige belasting van het strafgeding op, zodat de benadeelde partij voor dit deel niet-ontvankelijk in zijn vordering zal worden verklaard. Dit betekent tevens dat de benadeelde partij ten aanzien van het deel van de vordering ‘kosten schadeberekening’ niet-ontvankelijk zal worden verklaard. De vordering tot vergoeding van de materiële schadevergoeding kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de benadeelde partij voldoende onderbouwd dat hij in zijn persoon is aangetast doordat hij lichamelijk letsel heeft opgelopen door het handelen van verdachte. Gelet op het feit dat er geen blijvend letsel is en dat er een herstelperiode is geweest van ongeveer twee maanden, merkt de rechtbank het opgelopen letsel aan als 'licht letsel'. Gelet op het in de Rotterdamse Schaal opgenomen bedrag voor dergelijk letsel, kneuzingen en bloeduitstortingen, acht de rechtbank de gevorderde vergoeding van een bedrag van € 750,- billijk.
Daarnaast heeft de benadeelde partij aangevoerd dat hij mede in zijn persoon is aangetast doordat hij nadelige psychische gevolgen heeft ondervonden van het onrechtmatig handelen van verdachte. Hij stelt onder meer dat hij angstiger is geworden, agressiever is geworden, slecht slaapt en minder actief is. Vast staat echter ook dat de benadeelde partij voorafgaand een het feit al psychische problemen had ten gevolge van niet aangeboren hersenletsel. De rechtbank neemt aan dat de bestaande psychische klachten van de benadeelde partij door het geweldsincident zijn verergerd, maar kan op basis van de overgelegde stukken de omvang van die verergering niet vaststellen. Hiervoor is nader onderzoek nodig en dat zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. Daarom zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in dit deel van zijn vordering tot immateriële schadevergoeding. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
De rechtbank zal het toe te wijzen schadebedrag van € 750,- vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het tijdstip waarop feit 2 werd gepleegd, te weten 30 mei 2026, tot aan de dag der voldoening.
De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.
De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 1]
De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert een schadevergoeding van € 24.164,49,- voor feit 1. Dit bedrag is opgebouwd uit € 6.664,49,- aan materiële schade, bestaande uit de kosten voor een nieuwe werkbril, schade aan zijn horloge, eigen risico van de zorgverzekering over 2026 en 2027, reiskosten en inkomensverlies, en uit € 17.500,- aan immateriële schade, als gevolg van het lichamelijk letsel en psychische gevolgen die het geweldsincident heeft veroorzaakt.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt dat de vordering met de benodigde stukken is onderbouwd. Zij verzoekt de benadeelde partij ontvankelijk te verklaren in zijn vordering en deze toe te wijzen voor zover dat kan.
Het standpunt van de verdediging
Door de verdediging wordt primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in zijn vordering in verband met zeer grote mate van eigen schuld van de benadeelde partij. Subsidiair voert de verdediging aan dat het verlies van inkomen onvoldoende is onderbouwd. Tevens wordt verzocht de immateriële schadevergoeding te matigen.
Het oordeel van de rechtbank
z
De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte het onder 1 subsidiair ten laste gelegde feit heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.
De door de benadeelde geleden materiële schade acht de rechtbank, gelet op de onderbouwing, toewijsbaar tot een bedrag van € 697,37, bestaande uit de kosten voor een nieuwe werkbril, schade aan het horloge, de eigen risico van de zorgverzekering over 2026 en de reiskosten. Ten aanzien van het eigen risico van de zorgverzekering over 2027 en het inkomensverlies overweegt de rechtbank dat deze kosten voornamelijk zien op de klachten die benadeelde partij ervaart vanwege rugpijn. De rechtbank kan op basis van de overgelegde stukken niet vaststellen of en in hoeverre deze schadeposten het gevolg zijn van het bewezenverklaarde feit. Voor verdere behandeling van dit deel van de vordering is nader onderzoek nodig en levert naar het oordeel van de rechtbank een onevenredige belasting van het strafgeding op, zodat de benadeelde partij voor dit deel niet-ontvankelijk in zijn vordering zal worden verklaard. Dit betekent dat de benadeelde partij dit deel van de vordering tot materiële schadevergoeding bij de burgerlijke rechter aan kan brengen.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de benadeelde partij voldoende onderbouwd dat hij in zijn persoon is aangetast doordat hij lichamelijk letsel heeft opgelopen door het handelen van verdachte, namelijk letsel aan het gezicht en de linkerhand. De letsels aan het gezicht en de hand moesten gehecht worden. Tot op heden heeft de benadeelde geen gevoel meer in zijn middelvinger van zijn linkerhand. Ook heeft hij concentratie- en geheugenproblemen. De rechtbank acht een vergoeding van een bedrag van € 2.000,- billijk. De benadeelde partij zal in het overige deel van de vordering tot immateriële schadevergoeding niet-ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
De rechtbank zal het toe te wijzen schadebedrag van € 2.697,37,- vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het tijdstip waarop feit 1 werd gepleegd, te weten 30 mei 2026, tot aan de dag der voldoening.
De rechtbank wijst het beroep op eigen schuld, dat tot een vermindering van het schadebedrag zou kunnen leiden, af.
Er is sprake van eigen schuld als de schade mede een gevolg is van een omstandigheid die aan de benadeelde partij kan worden toegerekend. De benadeelde partij heeft verdachte geduwd waarna zij samen op de grond zijn gevallen. De verdachte was alweer overeind gekomen toen hij en medeverdachte de benadeelde partij tegen het hoofd trapten, terwijl de benadeelde partij probeerde op te staan. Dat de duw aan de val voorafging, is onder die omstandigheden onvoldoende om de schade die door de trappen is ontstaan mede aan de benadeelde partij toe te rekenen. Nu er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake is van eigen schuld, kan dit ook niet tot niet-ontvankelijkheid van de benadeelde partij leiden.
De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.
De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met een ander heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.
De vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 2]
De benadeelde partij [slachtoffer 2] vordert een schadevergoeding van € 3.374,55,- voor feit 2. Dit bedrag is opgebouwd uit € 655,80 aan materiële schade, bestaande uit eigen deel bij vervanging hoortoestellen en oorstukjes en tijdelijke vervangende hoortoestellen, en uit € 2.718,75 aan immateriële schade.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt dat de vordering met de benodigde stukken is onderbouwd. Zij verzoekt de benadeelde partij ontvankelijk te verklaren in zijn vordering en deze toe te wijzen voor zover dat kan.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt de verzochte immateriële schadevergoeding te matigen.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte feit 2 heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.
De door de benadeelde geleden materiële schade acht de rechtbank, gelet op de onderbouwing, toewijsbaar tot een bedrag van € 655,80, bestaande uit het eigen aandeel bij vervanging van de hoortoestellen en de kosten van de tijdelijke vervangende hoortoestellen.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de benadeelde partij voldoende onderbouwd dat hij in zijn persoon is aangetast doordat hij lichamelijk letsel heeft opgelopen door het handelen van verdachte. De benadeelde partij is door de trap van verdachte minuten lang buiten bewustzijn geweest. Ook zijn de hoortoestellen van de benadeelde partij verloren gegaan en moet hij het doen met tijdelijke hoortoestellen die kwalitatief veel minder zijn. Verdachte heeft door zijn handelen een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de benadeelde partij. De rechtbank acht een vergoeding van een bedrag van € 800,- billijk. De benadeelde partij zal in het overige deel van de vordering tot immateriële schadevergoeding niet-ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
De rechtbank zal het toe te wijzen schadebedrag van € 1.455,80 vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het tijdstip waarop feit 2 werd gepleegd, te weten 30 mei 2026, tot aan de dag der voldoening.
De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.
8 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 38v, 38w, 45, 47, 57, 300 en 302 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
9 Beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
feit 1 subsidiair: medeplegen van poging tot zware mishandeling;
feit 2 subsidiair: mishandeling, meermalen gepleegd;
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 93 dagen, waarvan 60 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar;
- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarde niet heeft nageleefd;
- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;
- veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 100 uren;
- beveelt dat indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 50 dagen;
- legt op de maatregel dat verdachte voor de duur van twee jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met:
- [slachtoffer 3] , geboren op [geboortedag 2] 1973;
- [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedag 3] 1962;
- [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedag 4] 1961;
- beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt één week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan. De totale duur van de vervangende hechtenis bedraagt ten hoogste zes maanden;
- bepaalt dat toepassing van de vervangende hechtenis de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet opheft.
Benadeelde partijen
[slachtoffer 3] (feit 2 subsidiair)
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 3] van € 750,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 3] , € 750,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;
- bepaalt dat bij niet betaling zeven dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
[slachtoffer 1] (feit 1 subsidiair)
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] van € 2.697,37, waarvan € 697,37 aan materiële schade en € 2.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1] , € 2.697,37 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;
- bepaalt dat bij niet betaling 26 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
[slachtoffer 2] (feit 2 subsidiair)
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 2] van € 1455,80, waarvan € 655,80 aan materiële schade en € 800,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 2] , € 1455,80 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 30 mei 2026 tot aan de dag der voldoening;
- bepaalt dat bij niet betaling veertien dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
Voorlopige hechtenis
- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
Dit vonnis is gewezen door mr. M. Koek, voorzitter,
en mr. E.B. Prenger en mr. I.M.L. Felix, rechters,
in tegenwoordigheid van I.H.E. van Diepen, griffier,
en is uitgesproken ter openbare zitting op 20 november 2026.
De voorzitter en de jongste rechter zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Bijlage I: De tenlastelegging
1
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om
opzettelijk
een ander, te weten [slachtoffer 1]
van het leven te beroven,
(met kracht) met geschoeide voet tegen en/of richting het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft geschopt en/of heeft getrapt, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
(Artikel art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 287 Wetboek van Strafrecht)
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om
aan een ander, te weten [slachtoffer 1]
opzettelijk
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
(met kracht) met geschoeide voet tegen en/of richting het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft geschopt en/of heeft getrapt, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
(Artikel art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht)
2
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk
openlijk, te weten, aan de [straat] , in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats,
in vereniging
geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] ,
door die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] :
- meermalen, althans eenmaal (met kracht) te slaan en/of stompen tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam, en/of
- meermalen, althans eenmaal (met kracht) te schoppen en/of te trappen tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam;
(Artikel art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht)
Subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 30 mei 2026 te [plaats] , gemeente Moerdijk [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] heeft mishandeld, door
- die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal (met kracht) tegen de borstkast en/of het lichaam te schoppen en/of trappen, en/of
- die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal (met kracht) te slaan tegen het hoofd en/of lichaam, en/of
- die [slachtoffer 3] meermalen, althans eenmaal (met kracht) tegen het hoofd en/of de nek en/of de schouder en/of het lichaam te slaan en/of te stompen;
(art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht)