Veroordeling voor medeplegen van ontvoering en afpersing, alsook diefstal in vereniging van bankpassen van…

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Op grond van het dossier en hetgeen ter terechtzitting is besproken stelt de rechtbank vast dat in de periode van 27 oktober 2025 tot en met 28 oktober 2025 het volgende is gebeurd.

Aanleiding voor de gebeurtenissen was een conflict over vuurwerk, waar het slachtoffer volgens verdachte hem nog een geldbedrag voor verschuldigd was. Omdat betaling uitbleef, is actief naar het slachtoffer gezocht. Nadat het slachtoffer bij het [hotel] in [plaats 1] was aangetroffen, is hij meegenomen in een auto. Later is hij overgebracht naar de laadruimte van een witte bestelbus waarin hij verbleef totdat de politie hem vond.

Feit 1 Wederrechtelijke vrijheidsberoving

De verdachte heeft weliswaar bekend dat sprake was van ontvoering in de situatie van de bestelbus en dat dit ter verkrijging van het verschuldigde geld was, maar nu geen sprake is van een geheel bekennende verklaring zal de rechtbank hierna haar oordeel nader motiveren.

Uit het dossier volgt dat verdachte en zijn medeverdachte al vanaf 23 oktober 2025 actief op zoek waren naar het slachtoffer. Uit de chatgesprekken volgt dat zij gezamenlijk informatie verzamelen over zijn verblijfplaats en concrete plannen maakten om hem te confronteren. In dat kader is via Snapchat onder meer het bericht geplaatst: “[naam] is bekend. Wie regelt voor me dat hij meldt bij me die krijgt beloning. Lessen gaan geleerd worden”. Nadat het adres van het slachtoffer was achterhaald, stuurde verdachte aan de medeverdachte “kom we klemmen hem vanavond na je werk”. Ook werd via Snapchat een oproep verspreid om het slachtoffer te vinden.

Toen het slachtoffer vervolgens bij het [hotel] in [plaats 1] werd aangetroffen, werd hij geconfronteerd door meerdere personen, waaronder verdachte. Vervolgens is het slachtoffer gedwongen om een auto in te stappen. Tegen de achtergrond van de voorafgaande dreigende chatberichten en dat hij door meerdere personen werd opgedragen in de auto plaats te nemen, had het slachtoffer onder de gegeven omstandigheden redelijkerwijs niet de vrijheid om te weigeren in de auto plaats te nemen. Ook kon hij zich niet aan de situatie onttrekken. Ter terechtzitting verklaart verdachte dat hij dit zich achteraf ook realiseert.

Vervolgens is het slachtoffer overgebracht naar de laadruimte van de bestelbus van de medeverdachte, waar hij tegen zijn wil werd vastgehouden totdat de politie hem aantrof.

Dat verdachte stelt geen wezenlijke bijdrage te hebben geleverd aan het dwingen van het slachtoffer om in de auto te stappen, leidt niet tot een ander oordeel. Verdachte was betrokken bij het opsporen van het slachtoffer, was aanwezig bij de confrontatie, reed mee in de auto en later de bestelbus en heeft zich op geen enkel moment van het handelen van zijn medeverdachten gedistantieerd. En hoewel verdachte stelt dat de ontvoering niet als zodanig vooraf was beraamd, volgt uit de bewijsmiddelen in het dossier dat verdachte en zijn mededaders bij de gezamenlijk uitvoering van de handelingen bewust en nauw hebben samengewerkt. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verdachte als medepleger verantwoordelijk is voor de wederrechtelijke vrijheidsberoving.

De rechtbank is verder van oordeel dat daarnaast sprake is van het wederrechtelijk beroofd houden van de vrijheid van het slachtoffer nadat hij vanuit de auto in de bestelbus geplaatst was. Hij is in de bestelbus achtergelaten zonder dat hij deze zelfstandig kon verlaten. Uit het onderzoek van de politie is gebleken dat de deuren van de bestelbus niet van binnenuit konden worden geopend en vanuit de laadruimte was er geen mogelijkheid om naar de voorkant van de bus te gaan. Daarnaast stond de bestelbus met de achterkant zodanig dicht tegen de muur geparkeerd dat de achterdeuren ook van buitenaf niet konden worden geopend. De bus moest eerst verplaatst worden voordat de politie de deuren kon openen om het slachtoffer te bevrijden. Onder deze omstandigheden staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat het slachtoffer de bestelbus niet op eigen kracht kon verlaten. Dat dit ook de bedoeling was blijkt uit de chatgesprekken die zijn verstuurd waarin staat “Laat hem. Alleen. Bus tegen de muur”.

De rechtbank acht op grond van het voorgaande het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank is verder van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat voor de specifieke bestanddelen die zien op het slaan van het slachtoffer en dat een gasbrander voor zijn gezicht is gehouden. Van deze onderdelen van de tenlastelegging zal verdachte partieel worden vrijgesproken.

Feit 2 Poging tot afpersing

Nadat het slachtoffer van zijn vrijheid was beroofd, is de druk op hem voortgezet om betaling van het vermeend verschuldigde geldbedrag af te dwingen. De rechtbank leidt uit de inhoud van de chatgesprekken af dat het gezamenlijke doel van verdachte en zijn medeverdachte en anderen was om het slachtoffer geld afhandig te maken. Dit heeft de verdachte ook bekend. Reeds voorafgaand aan de ontmoeting werd gesproken over het “boeten” van het slachtoffer en werden dreigende berichten verstuurd, waaronder: “Nu gaat hij boeten” en “Z n mn wilt scotoe op me zetten ik ga hem helemaal de grond in duwen. Ik heb boete op hem gezet voor het rippen van me mattie en niet correct komen, “Als er niks gebeurt gaat z’n waggie als eerst de lucht in” en “hij gaat z’n les leren”.

De rechtbank acht het moeilijk voorstelbaar dat verdachte ervan uitging dat het geld zonder enige vorm van dwang of bedreiging zou worden verkregen. Daarbij weegt de rechtbank mee dat op 26 oktober 2025 om 21.08 uur het bericht werd verzonden: “Hij is al goed aangepakt.” Tegen die achtergrond acht de rechtbank de verklaring van verdachte dat tijdens de rit in de auto en de bestelbus, door verdachte, de medeverdachte en de andere personen geen geweld, bedreiging met geweld of andere drukmiddelen zijn gebruikt ongeloofwaardig. De rechtbank ziet geen aanleiding te twijfelen aan de verklaring van het slachtoffer dat hij gedurende zijn vrijheidsberoving onder druk werd gezet om geld af te geven, waarbij hem tikken tegen het hoofd zijn gegeven en hij dreigend werd toegesproken.

De rechtbank acht dan ook de poging tot afpersing in vereniging wettig en overtuigend bewezen, maar veroordeelt verdachte voor enkel ‘enig geldbedrag’, omdat uit het dossier onvoldoende zekerheid kan worden vastgesteld dat het om een bedrag van €7.000,00 gaat. Verder is de rechtbank van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat voor de specifieke bestanddelen die zien op de verdenking van het slaan van het slachtoffer en dat een gasbrander voor zijn gezicht is gehouden. Van deze onderdelen van de tenlastelegging zal verdachte partieel worden vrijgesproken.

Feit 3 Diefstal in vereniging

De rechtbank acht tot slot wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging van de vier bankpassen van het slachtoffer, zoals tenlastegelegd onder feit 3. De rechtbank zal de verdachte vrijspreken van het deel van de tenlastelegging dat ziet op de “Apple smartwatch” en “het zakmes”, omdat er onvoldoende aanwijzingen zijn dat deze goederen van het slachtoffer zijn gestolen.

De rechtbank acht de verklaring van verdachte dat hij niet betrokken was bij de diefstal van de bankpassen van het slachtoffer ongeloofwaardig en niet doorslaggevend. Verdachte zat in de auto toen dat gebeurde. Verdachte was er bovendien van op de hoogte dat de bankpassen werden ingenomen en onder hem moesten worden gehouden als zogenoemde “borg” tot het geëiste geld door het slachtoffer zou zijn betaald. Het afnemen en onder zich houden van de bankpassen maakt daarmee integraal onderdeel uit van het gezamenlijk optreden. Dat verdachte niet zelf de bankpassen uit handen van het slachtoffer heeft genomen doet aan zijn strafrechtelijke verantwoordelijkheid als medepleger niet af. Daarbij komt dat de bankpassen bij de verdachte zijn aangetroffen. .De bewezenverklaring