Rechtbank Overijssel, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte een gevangenisstraf wordt opgelegd voor de duur van veertien maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren. Aan het voorwaardelijke strafdeel dienen de bijzondere voorwaarden, zoals geadviseerd in het reclasseringsadvies van 23 september 2025, te worden gekoppeld. Ook heeft de officier van justitie de oplegging van een contactverbod met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in de vorm van een maatregel ex artikel 38v Sr gevorderd voor de duur van drie jaren. Daarbij dient vervangende hechtenis van vijf dagen te worden bevolen voor iedere keer dat niet aan die maatregel wordt voldaan, waarbij de maximale hechtenis zes maanden bedraagt.

De raadsman heeft bepleit dat aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de duur van de tijd die verdachte in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, opgelegd dient te worden. Daarnaast kan er een voorwaardelijke gevangenisstraf aan verdachte worden opgelegd met daaraan verbonden de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering.

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan vier ernstige geweldsdelicten. Na een uit de hand gelopen verkeersconflict met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft verdachte excessief geweld tegen hen, met name tegen [slachtoffer 2], gebruikt op een openbare weg. Zij hebben daar beiden ernstig letsel aan over gehouden. Ook heeft verdachte [slachtoffer 5] op klaarlichte dag en op de parkeerplaats van een supermarkt plotseling met één stomp bewusteloos geslagen, na een verhitte woordenwisseling. Ten gevolge hiervan heeft [slachtoffer 5] letsel aan zijn hoofd opgelopen. Tot slot heeft verdachte [slachtoffer 3] geduwd en op de grond gegooid, nadat [slachtoffer 3] hem had geconfronteerd met het feit dat er afval uit zijn auto was gegooid dan wel gevallen. Verdachte heeft met dit forse geweld telkens op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijk integriteit van de slachtoffers. De rechtbank rekent het verdachte aan dat hij met zijn handelen geheel voorbij is gegaan aan de gevoelens van en gevolgen voor de slachtoffers en slechts oog heeft gehad voor het uiten van zijn eigen gevoelens van boosheid en frustratie. Uit de onderbouwingen bij de schadevorderingen van [slachtoffer 1], [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] komt naar voren dat zij tot op heden de negatieve gevolgen ondervinden van wat hen is aangedaan. Het heeft er alle schijn van dat er weinig voor nodig is om verdachte te agiteren, hetgeen resulteert in agressief gedrag met alle gevolgen van dien. De rechtbank rekent dit alles verdachte aan.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de Justitiële Documentatie van verdachte van 11 november 2025. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit. De rechtbank weegt dit neutraal mee bij het bepalen van de op te leggen straf.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de reclasseringsadviezen van 23 september 2025 en 12 oktober 2025, opgemaakt door reclasseringswerker [naam]. Hierin staat onder meer het volgende. Verdachte heeft erkend dat hij een probleem heeft op het gebied van agressiehuishouding, waardoor de reclassering mogelijkheden ziet verdachte te ondersteunen. De reclassering acht reclasseringsondersteuning door middel van verwijzing naar een ambulante forensische behandelinstelling, aandacht voor softdrugsgebruik, behouden van dagbesteding en ondersteuning bij het vinden van woonruimte in een andere woonomgeving geïndiceerd, om de kans van slagen te vergroten. In het eerste rapport adviseert de reclassering om aan verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden: een meldplicht, ambulante behandeling, dagbesteding en meewerken aan middelencontrole. In het meest recente rapport, opgemaakt naar aanleiding van de opdracht om eventuele schorsingsmogelijkheden te onderzoeken, zijn daar als (schorsings-)voorwaarden nog een locatiegebod en een contactverbod aan toegevoegd.

Ter terechtzitting heeft verdachte verklaard dat er inmiddels een intake voor de ambulante behandeling heeft plaatsgevonden.

De op te leggen straf of maatregel

Gezien de ernst van de gepleegde feiten en de gevolgen hiervan voor de slachtoffers kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank heeft voor de hoogte van de op te leggen straf gekeken naar straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd. De rechtbank houdt bij het bepalen van de hoogte van de straf ook rekening met het feit dat de voorlopige hechtenis van verdachte bijna twee maanden geschorst is geweest. In die periode heeft verdachte zich aan de schorsingsvoorwaarden gehouden en is hij aangemeld voor een ambulante behandeling, waarvoor reeds een intake heeft plaatsgevonden. De rechtbank acht het van belang dat verdachte spoedig met de ambulante behandeling, gericht op agressieregulatie, kan starten. De rechtbank weegt in het voordeel van verdachte mee dat hij lijkt in te zien dat hij een agressieprobleem heeft, waar hij aan wil werken. Ook weegt de rechtbank enigszins in strafmatigende zin mee dat [slachtoffer 2] ook verwijtbaar heeft gehandeld, door verdachte na de verkeersruzie te achtervolgen, verdachte klem te rijden en als eerste een duw te geven.

De rechtbank ziet in het voorgaande aanleiding om aan verdachte een deels voorwaardelijke gevangenisstraf, waarvan het onvoorwaardelijke deel gelijk is aan de tijd die verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht, en een forse taakstraf op te leggen. Het voorwaardelijke strafdeel heeft mede het doel om recidive zoveel als mogelijk te voorkomen en als stok achter de deur voor verdachte om zich aan de op te leggen bijzondere voorwaarden te (blijven) houden. De rechtbank zal aan het voorwaardelijke strafdeel bijzondere voorwaarden verbinden, waarbij aansluiting wordt gezocht bij de in het reclasseringsrapport van 23 september 2025 geadviseerde voorwaarden. De rechtbank zal ook een contactverbod met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] als bijzondere voorwaarde, en dus niet in vorm van een maatregel in de zin van artikel 38v Sr zoals door de officier van justitie is gevorderd, opleggen.

De rechtbank is van oordeel dat de op grond van artikel 14c Sr te stellen voorwaarden en het op grond van artikel 14c, zesde lid, Sr uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar moeten zijn nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van één of meer personen. De rechtbank heeft hierbij de aard en de ernst van de feiten, waarbij er telkens sprake is van zeer gewelddadig gedrag jegens personen, in aanmerking genomen.

Voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het (geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.

[slachtoffer 1] (parketnummer 08-201486-25, feit 1)

[slachtoffer 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 5.616,01, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:

[slachtoffer 2] (parketnummer 08-201486-25, feit 2 primair)

[slachtoffer 2] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 7.998,71, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:

[slachtoffer 3] (parketnummer 08-084056-25)

[slachtoffer 3] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 840,68, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:

De officier van justitie heeft zich ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 3] op het standpunt gesteld dat het bedrag dat is gevorderd ter vergoeding van de onherstelbaar beschadigde bril kan worden toegewezen tot een bedrag van € 164,--. Dit is gelegen in het feit dat in de schadepost ook de kosten van de premie (€ 25,--) zijn meegenomen, hetgeen volgens de officier van justitie geen rechtstreekse schade betreft. Voor het overige heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat alle vorderingen voor toewijzing vatbaar zijn, te vermeerderen met de wettelijke rente.

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat [slachtoffer 1] niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering tot vergoeding van de kosten van de fysiotherapie en de daggeldvergoeding van het ziekenhuis, nu niet is aangetoond dat deze kosten niet zijn gedekt door de zorgverkering. Dit geldt – zo begrijpt de rechtbank – ook voor de door [slachtoffer 2] gevorderde vergoeding van de medische hulpmiddelen, medicatie, fysiotherapie en daggeldvergoeding van het ziekenhuis. [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] dienen ook niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vorderingen voor zover deze zien op de gevorderde vergoeding voor toekomstige schade, omdat dit deel van de vorderingen niet voldoende is onderbouwd en aannemelijk is gemaakt. De raadsman heeft aangevoerd dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] eigen schuld hebben aan de schade. Gelet daarop dient het door hen gevorderde bedrag ter vergoeding van immateriële schade te worden gematigd.

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat [slachtoffer 3] ten aanzien van de gevorderde vergoeding voor de bril en de jas niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, omdat uit het dossier niet blijkt dat de jas onherstelbaar is beschadigd en het onbegrijpelijk is dat er vergoeding voor nieuwe glazen wordt gevraagd terwijl wordt gesteld dat het montuur van de bril vernield zou zijn. Ook wordt de nieuwprijs en niet de dagwaarde van de bril gevorderd. Ten aanzien van de gevorderde vergoeding van de tetanusinjectie heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. De raadsman heeft de rechtbank verzocht om de gevorderde vergoeding van immateriële schade in sterke mate te matigen.

[slachtoffer 1]

De toekomstige opgevoerde schade is onvoldoende komen vast te staan, omdat onvoldoende is onderbouwd waaruit deze toekomstige schade bestaat, terwijl door of namens verdachte de omvang ervan gemotiveerd is betwist. Het in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om deze schadepost alsnog nader te onderbouwen levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De rechtbank zal de benadeelde partij die gelegenheid niet bieden.

De rechtbank zal de benadeelde partij daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de benadeelde partij de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

[slachtoffer 2]

De toekomstige opgevoerde schade is onvoldoende komen vast te staan, omdat omdat onvoldoende is onderbouwd waaruit deze toekomstige schade bestaat, terwijl door of namens verdachte de omvang ervan gemotiveerd is betwist. Het in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om deze schadepost alsnog nader te onderbouwen levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De rechtbank zal de benadeelde partij die gelegenheid niet bieden.

De rechtbank zal de benadeelde partij daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de benadeelde partij de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

De rechtbank is van oordeel dat de door [slachtoffer 2] geleden schade mede een gevolg is van een omstandigheid die aan hemzelf kan worden toegerekend, zodat sprake is van eigen schuld als bedoeld in artikel 6:101 BW. [slachtoffer 2] heeft immers, nadat er tussen hem en verdachte een verkeersconflict was ontstaan, de achtervolging ingezet en de auto van verdachte uiteindelijk klemgereden. Vervolgens is [slachtoffer 2] als eerste uitgestapt en heeft hij de fysieke confrontatie als eerste opgezocht, door de verdachte een duw te geven. Het gedrag van [slachtoffer 2] heeft dan ook bijgedragen aan het ontstaan van de schade. Naar het oordeel van de rechtbank is het ontstaan van de schade voor 50% aan de benadeelde partij toe te rekenen, en dus ook voor 50% aan de verdachte. Gelet op het daaropvolgende, bewezenverklaarde handelen van verdachte, ziet de rechtbank aanleiding om een billijkheidscorrectie toe te passen. [slachtoffer 2] heeft weliswaar de confrontatie met de verdachte opgezocht, maar verdachte heeft vervolgens zeer fors geweld toegepast waardoor [slachtoffer 2] zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Ook op het moment dat [slachtoffer 2] reeds weerloos op de grond lag, is verdachte doorgegaan met het plegen geweld. Het voorgaande leidt de rechtbank tot het oordeel dat de billijkheid wegens de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten eist, dat de schade in overwegende mate voor rekening van de verdachte blijft. Het voorgaande leidt ertoe dat de vordering voor 80%, te weten een (afgerond) bedrag van € 4.398,97, zal worden toegewezen en voor het resterende deel zal worden afgewezen.

[slachtoffer 3]

De benadeelde partijen hebben verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen en de schadevergoedingen te vermeerderen met de wettelijke rente.

De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partijen naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de feiten is toegebracht. Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met het hieronder genoemde aantal dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.

De rechtbank zal de betalingsverplichtingen tevens vermeerderen met de wettelijke rente. sinds de dag waarop de bewezen verklaarde feiten jegens de benadeelde partijen zijn gepleegd (voor [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] is dat 29 juni 2025, voor [slachtoffer 3] is dat 13 maart 2025), tot die van de voldoening.