Klaagschrift 552a Sv ongegrond

Zittingsplaats Middelburg

raadkamernummer : 26-008741

beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

[klager] ,

geboren op [geboortedag] 1979,

wonende op het [woonadres] ,

hierna te noemen: de klager, tevens beslagene.

Het verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:

Op 20 april 2026 heeft het onderzoek door de raadkamer plaatsgevonden. Hierbij zijn de officier van justitie mr. M. Nieuwenhuis en klager gehoord.

Het klaagschrift strekt tot opheffing van het beslag met last tot teruggave aan de klager.

Klager heeft aangevoerd dat hij het geld en zijn computer terug wil hebben. Het geld had klager niet gewonnen, maar betrof zijn inleg. Hij had dit geld gepind.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het beslag gehandhaafd dient te blijven. Het kost veel tijd om het onderzoek aan de computer te voltooien. Daarom kunnen de in beslaggenomen spullen niet terug. De officier van justitie verzoekt om het klaagschrift ongegrond te verklaren.

De raadkamer van de rechtbank is bevoegd tot afdoening van het klaagschrift.

Het klaagschrift is tijdig ingediend en klager is ontvankelijk in zijn beklag.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer een summier karakter heeft. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevraagd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

De rechtbank overweegt over het klaagschrift tegen het strafvorderlijk beslag dat is gelegd op grond van artikel 94 Sv als volgt.

Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad, moet de rechter, bij een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag:

Het beslag op de voorwerpen blijft gehandhaafd als er een strafvorderlijk belang is op grond van artikel 94 Sv. Dat is het geval wanneer:

Gelet op de thans voorhanden zijnde stukken en mede gelet op hetgeen door de officier van justitie is aangevoerd is de rechtbank van oordeel dat er een onderzoeksbelang bestaat bij het voortduren van het beslag op voornoemde goederen. De desbetreffende voorwerpen kunnen dienen om de waarheid aan de dag te brengen. Voor zover het gaat om het geldbedrag is het niet hoogst onwaarschijnlijk dat een strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring zal bevelen.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.

Het beklag zal daarom ongegrond worden verklaard.

De rechtbank verklaart het klaagschrift ongegrond.

Deze beslissing is genomen door mr. L.W. Louwerse, rechter, in tegenwoordigheid van

I.L. Bruijnooge, griffier, en is uitgesproken op de openbare zitting van 4 mei 2026.

Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor de beklager beroep in cassatie bij de Hoge Raad open, in te stellen bij de griffie van deze rechtbank, binnen veertien (14) dagen na betekening van deze beslissing.