Zoekresultaten

Hoge Raad|1 april 2022|ECLI:NL:HR:2022:493Aangehaald in 18 uitspraken

Hoge Raad gesteld. De verhuurster heeft schriftelijke opmerkingen als bedoeld in art. 393 lid 1 Rv ingediend. De conclusie van de Advocaat-Generaal W.L. Valk strekt tot beantwoording van de prejudiciële vragen

Hoge Raad|21 december 2001|ECLI:NL:HR:2001:AB2780Aangehaald in 5 uitspraken

beslissingen ook in deze procedure tussen partijen bindende kracht zouden hebben (art. 67 lid 1 Rv.). In de onderhavige procedure is de vraag aan de orde gesteld of [verweerder] toerekenbaar tekort

Hoge Raad|6 juni 2014|ECLI:NL:HR:2014:1341Aangehaald in 10 uitspraken

tussenvonnis van 18 december 2013 de Hoge Raad op de voet van art. 392 lid 1 Rv. verzocht de in zijn vonnis in rov. 5.3.1-5.3.6 geduide rechtsvraag te beantwoorden. Deze komt

Hoge Raad|17 februari 2017|ECLI:NL:HR:2017:272Aangehaald in 5 uitspraken

hoger beroep is vervallen op de voet van art. 429o lid 1 Rv Aruba (hierna: RvA) in verbinding met art. 270 lid 5 RvA. Aan partijen is verzocht hieraan aandacht te schenken

Hoge Raad|15 september 2017|ECLI:NL:HR:2017:2363Aangehaald in 25 uitspraken

ander zal hierna worden toegelicht. weigering nieuwe octrooiconclusies 2.2. De uit artikel 347 lid 1 Rv voortvloeiende twee-conclusies-regel brengt mee dat van een appellant in beginsel mag worden verlangd

Hoge Raad|5 december 2008|ECLI:NL:HR:2008:BF3799Aangehaald in 9 uitspraken

Rv. lenend - ernstig gebrek, waaraan de wetgever in het dwingendrechtelijke art. 1065 lid 1 Rv. het gevolg van nietigheid heeft verbonden. Het onderdeel verdedigt in verschillende varianten de stelling

Hoge Raad|24 april 2020|ECLI:NL:HR:2020:803

verweerders onder 2. 2 Beoordeling van het verzoek tot verstekverlening 2.1 Art. 121 lid 1 Rv bepaalt dat de rechter geen verstek tegen de verweerder verleent indien de verweerder niet

Hoge Raad|19 juni 2015|ECLI:NL:HR:2015:1689Aangehaald in 14 uitspraken

beantwoording van die vraag is het volgende van belang. 4.9.2 Art. 1019aa lid 1 Rv bepaalt dat de rechter de kosten van de behandeling van het (deelgeschil)verzoek begroot op alle redelijke

Hoge Raad|17 juni 2022|ECLI:NL:HR:2022:891

procedure ingevolge de Wvggz aanvullend van toepassing zijn, stond op grond van art. 358 lid 1 Rv hoger beroep open tegen de beslissing van de rechtbank op het verzoek tot schadevergoeding. Ingevolge

Hoge Raad|14 december 2007|ECLI:NL:HR:2007:BA4202Aangehaald in 14 uitspraken

gemaakt kunnen worden, al dan niet als een nevenvoorziening zoals bedoeld in art. 827 lid 1 Rv. 3.5 Onderdeel 2 is gericht tegen de overweging van het hof dat de inspanningen

Hoge Raad|31 oktober 2014|ECLI:NL:HR:2014:3070Aangehaald in 10 uitspraken

onderhavige geval moeten wijken voor de bepalingen van het HKbV 1996 (zie ook art. 1 Rv). De middelen klagen echter louter dat het hof de door hem toepasselijk geachte

Hoge Raad|20 december 2013|ECLI:NL:HR:2013:2051Aangehaald in 12 uitspraken

grond niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Dit verweer faalt. Ingevolge art. 426 lid 1 Rv in verbinding met art. 67 lid 1 Fw kan tegen de onder 2 vermelde beschikking binnen drie

Hoge Raad|13 oktober 2023|ECLI:NL:HR:2023:1451

partijen desverlangd de gelegenheid biedt hun standpunt mondeling uiteen te zetten. Ingevolge art. 353 lid 1 Rv is art. 87 Rv ook van toepassing in hoger beroep. Een verzoek om een mondelinge

Hoge Raad|11 juli 2003|ECLI:NL:HR:2003:AH9611

verweerder] laatstelijk ter zake woonplaats heeft gekozen in de zin van art. 63 lid 1 Rv. Omdat de deurwaarder aldaar niemand aantrof aan wie rechtsgeldig afschrift kon worden gelaten, heeft

Hoge Raad|28 april 2006|ECLI:NL:HR:2006:AV0050Aangehaald in 10 uitspraken

hoger beroep diende te worden ingesteld binnen de in art. 339 lid 1 Rv. gestelde termijn van drie maanden en dat, als dit is gebeurd, [eiser] na verwijzing niet alsnog niet-ontvankelijk

Hoge Raad|9 juli 2004|ECLI:NL:HR:2004:AO8706Aangehaald in 12 uitspraken

vraag bevestigend moet worden beantwoord. Deze gronden zijn echter niet deugdelijk. Uit art. 232 lid 1 Rv. volgt wat moet worden verstaan onder een tussenarrest: een arrest waarin de rechter nog niet

Hoge Raad|5 juni 2015|ECLI:NL:HR:2015:1470

hoger beroep openstaat. (rov. 3.2) De termijn van hoger beroep bedraagt ingevolge art. 339 lid 1 Rv drie maanden, te rekenen vanaf de dag van de uitspraak van het vonnis. Dit brengt

Hoge Raad|19 oktober 2007|ECLI:NL:HR:2007:BA9616Aangehaald in 6 uitspraken

nader aan te vullen, kan het wettelijk vereiste van artikel 359 jo artikel 278 lid 1 Rv en de jurisprudentie van de Hoge Raad zoals hiervoor genoemd, niet terzijde stellen. Daarbij betrekt

Hoge Raad|1 juni 2018|ECLI:NL:HR:2018:818Aangehaald in 15 uitspraken

volgt overwogen: “6. (…) Het hof zal dit verweer niet beoordelen. De in art. 347 lid 1 Rv besloten liggende tweeconclusieregel brengt mee dat de rechter in beginsel niet behoort te letten

Hoge Raad|7 november 2008|ECLI:NL:HR:2008:BF1046

gegaan en het hof bij arrest uitspraak heeft gedaan, had hij, ingevolge art. 407 lid 1 Rv., het beroep in cassatie eveneens bij dagvaarding dienen in te stellen. De Hoge Raad