Weigering tijdelijke aanstelling om te zetten in een vaste aanstelling of te verlengen. In het geval waarin…

1.2. Op 26 juli 2011 heeft het college aan appellante laten weten dat haar tijdelijke aanstelling niet zal worden omgezet in een vaste aanstelling of zal worden verlengd. Het daartegen gemaakte bezwaar is bij besluit van 24 oktober 2011 (bestreden besluit) ongegrond verklaard.

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft daartoe - kort samengevat - onder verwijzing naar de rechtspraak van de Raad overwogen dat de uitzendperiode niet meetelt voor de toepassing van artikel 2:4 van de CAR/BUWO en dat de Flexwet niet van toepassing is op ambtelijke rechtsverhoudingen, zodat geen vaste aanstelling is ontstaan. De rechtbank heeft verder overwogen dat het beroep van appellante op het gelijkheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel niet slaagt.

Appellante heeft zich in hoger beroep beperkt tot de stelling dat de periode van uitzendwerk meetelt voor de toepassing van artikel 2:4 van de CAR/BUWO, zodat een vaste aanstelling is ontstaan. Ter onderbouwing van die stelling heeft appellante aangevoerd dat zij niet uitsluit dat er door de op stapel staande veranderingen in het ambtenarenrecht een omslag komt in de rechtspraak over dit onderwerp.

De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

Deze uitspraak is gedaan door N.J. van Vulpen-Grootjans, in tegenwoordigheid van

P. Uijtdewillegen als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 mei 2014.

(getekend) N.J. van Vulpen-Grootjans

(getekend) P. Uijtdewillegen