Goederenrecht

272 Rv. Afwijzing verzoek tot schorsing van de uitvoerbaarheid bij voorraad.

Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 6 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 6 oktober 2026 heeft het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over goederenrecht.

Datum uitspraak
6 oktober 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
CUR2026H00128
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:OGHACMB:2026:312
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

272 Rv. Afwijzing verzoek tot schorsing van de uitvoerbaarheid bij voorraad.

Uitspraak

Burgerlijke zaken over 2026

Zaaknummers: SXM202500885 – SXM2026H00128

Uitspraak: 6 oktober 2026

GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE

van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en

van Bonaire, Sint Eustatius en Saba

V O N N I S

op de vordering tot schorsing op de voet van art. 272 Rv van:

1. [APPELLANT 1],

2. [APPELLANT 2],

beiden wonende in Sint Maarten,

in eerste aanleg gedaagden in conventie, eisers in reconventie,

thans appellanten,

eisers tot schorsing,

gemachtigde: R.E. Duncan,

tegen

de naamloze vennootschap TESI N.V.,

gevestigd in Sint Maarten,

in eerste aanleg eiseres in conventie, gedaagde in reconventie,

thans geïntimeerde,

verweerster tegen de vordering tot schorsing,

gemachtigde: mr. M.O. Kortenoever.

Partijen worden hierna [appellant 1], [appellant 2] en Tesi genoemd.

1 Het verloop van de procedure

1.1

Bij op 3 juni 2026 ingekomen akte van appel zijn [appellant 1] en [appellant 2] in hoger beroep gekomen van het tussen partijen en daarnaast het Land Sint Maarten gewezen en op 26 mei 2026 uitgesproken vonnis van het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten (hierna: het Gerecht).

1.2

Bij op 24 augustus 2026 ingekomen verzoekschrift, met producties, hebben [appellant 1] en [appellant 2] gevorderd dat het Hof de tenuitvoerlegging van het vonnis zal schorsen in afwachting van het eindvonnis van het Hof in het hoger beroep, kosten rechtens.

1.3

Bij op 9 september 2026 ingekomen verweerschrift heeft Tesi geconcludeerd tot afwijzing van die vordering, kosten rechtens, uitvoerbaar bij voorraad.

1.4 [

[appellant 1] en [appellant 2] hebben zich per e-mailbericht van 16 september 2026 nader uitgelaten over hun vordering. Tesi heeft van die gelegenheid geen gebruik gemaakt.

1.5

Vonnis is gevraagd en bepaald op vandaag.

2 De beoordeling

De kern van het geschil in de hoofdzaak

2.1 [

[appellant 1] en [appellant 2] hebben het economisch eigendomsrecht van hun erfpachtrecht van twee percelen grond (percelen W en P) verkocht aan Tesi. Het Land Sint Maarten heeft vervolgens op verzoek van [appellant 1] en [appellant 2] een beschikking gegeven, waarin die erfpachtrechten werden uitgebreid met twee kleine aangrenzende percelen. Volgens Tesi hadden [appellant 1] en [appellant 2] die aanvraag niet mogen doen en had het Land Sint Maarten daartoe niet mogen besluiten.

2.2

In het bestreden vonnis heeft het Gerecht op vordering van Tesi onder meer:

  1. voor recht verklaard dat [appellant 1] wanprestatie heeft gepleegd en jegens Tesi onrechtmatig heeft gehandeld door de erfpacht op het zogenaamde perceel P1 bij de minister aan te vragen en te aanvaarden;

  2. [appellant 1] veroordeeld zijn handelingen ongedaan te maken door afstand te doen van het recht van erfpacht op perceel P1 en om het perceel terug te brengen in de toestand zoals dat was voor de uitgifte van erfpacht;

  3. [appellant 1] en [appellant 2] verboden om enige actie te ondernemen die de uitoefening door Tesi van de aan haar verleende rechten van economisch eigendom op percelen W en P bemoeilijkt of frustreert.

Het Gerecht heeft aan de veroordeling onder b en het verbod onder c een dwangsom verbonden.

Schorsingsverzoek

2.3

Het Hof vat het schorsingsverzoek zo op dat het niet tegen het Land Sint Maarten is gericht. Weliswaar wordt het Land Sint Maarten in de kop van het verzoekschrift genoemd, maar het verzoek zelf is met name tegen Tesi gericht.

De juridische maatstaf

2.4

Bij de beoordeling van de vordering tot schorsing, al dan niet onder voorwaarden, gelden de maatstaven als vermeld in HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2026 (Strandhotel). Het hof kan de uitvoerbaarheid schorsen als het belang van de veroordeelde partij om de situatie te houden zoals die nu is, zwaarder weegt dan het belang van de andere partij om de uitspraak meteen te kunnen uitvoeren. Het Hof gaat uit van de overwegingen en beslissingen in de uitspraak van het Gerecht en kijkt voor zijn beslissing niet naar de kans van slagen van het hoger beroep. Als blijkt dat de beslissingen van het Gerecht op een duidelijke fout of vergissing (een ‘kennelijke misslag’) berusten, kan het Hof daaraan wel gevolgen voor de uitvoerbaarheid van de uitspraak verbinden.

Het Hof maakt geen belangenafweging

2.5

Het Gerecht heeft de beslissing over de uitvoerbaarheid bij voorraad in het bestreden vonnis gemotiveerd (rechtsoverweging 4.31). In dat geval geldt als uitgangspunt dat de hiervoor bedoelde belangenafweging aan de hand van de daarvoor van belang zijnde feiten en omstandigheden al is gemaakt. [appellant 1] en [appellant 2] moeten daarom, afgezien van het geval dat deze beslissing berust op een kennelijke misslag, aan hun vordering feiten en omstandigheden ten grondslag leggen die het Gerecht bij de beslissing tot uitvoerbaar bij voorraadverklaring niet in aanmerking kon nemen doordat die feiten en omstandigheden zich eerst na de betrokken uitspraak hebben voorgedaan. [appellant 1] en [appellant 2] betogen dat zij in een noodtoestand zullen geraken en zeer nadelige en schadelijke consequenties zullen ondervinden als het bestreden vonnis ten uitvoer wordt gelegd, maar zij hebben geen (nieuwe) feiten of omstandigheden aangevoerd waaruit dat volgt. De door het Gerecht gemaakte belangenafweging blijft daarom in stand.

Er is geen sprake van een kennelijke misslag

2.6

Volgens [appellant 1] en [appellant 2] bevat het vonnis juridische misslagen. Zij voeren aan dat de veroordeling van [appellant 1] om afstand te doen van zijn erfpachtrecht in strijd is met artikel 17 van de Landsverordening op de uitgifte in erfpacht van gronden toebehorende aan Sint Maarten, omdat eenzijdige afstand van het zakelijke erfpachtrecht op grond van die verordening niet mogelijk is. Zij menen daarnaast dat het Gerecht de obligatoire overeenkomst van economische eigendom ten onrechte dezelfde status heeft gegeven als het zakelijk erfpachtrecht. Bovendien is geen sprake van wanprestatie jegens Tesi.

2.7

Het bestreden vonnis bevat geen kennelijke misslagen. Bij een kennelijke juridische of feitelijke misslag gaat het om een onmiskenbare fout of vergissing. Dat wil zeggen dat direct op het eerste gezicht, dus zonder relevant nader feitelijk of juridisch onderzoek, zonder meer duidelijk is dat een feitelijk of juridisch oordeel in een bepaalde rechtsoverweging onjuist is. Van zo’n kennelijke misslag is hier geen sprake. De bezwaren van [appellant 1] en [appellant 2] tegen het bestreden vonnis kunnen in het hoger beroep aan de orde komen. Daarop loopt het Hof thans niet vooruit.

Conclusie

2.8

De vordering wordt afgewezen. [appellant 1] en [appellant 2] zullen als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze schorsingsprocedure.

B E S L I S S I N G

Het Hof:

wijst de vordering af;

veroordeelt [appellant 1] en [appellant 2] in de kosten van deze schorsingsprocedure, aan de zijde van Tesi tot op heden begroot op Cg 2.000,- aan salaris voor de gemachtigde;

verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mrs. E.A. Saleh, G.C.C. Lewin en C.G. ter Veer, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba en ter openbare terechtzitting van het Hof in Curaçao uitgesproken op 6 oktober 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.