Civiel - EJ - ontkenning van het door het huwelijk ontstane vaderschap.

GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA

BESCHIKKING

op het verzoek van:

[de moeder],

wonende in Aruba,

VERZOEKSTER, hierna: de moeder,

gemachtigde: de advocaat mr. R.L.F. Dijkhoff,

tegen

[de man],

wonende in Aruba, [adres],

VERWEERDER, hierna te noemen: de man,

niet verschenen.

Belanghebbenden:

[de minderjarige], de minderjarige,

DE VOOGDIJRAAD, in zijn hoedanigheid van bijzonder curator.

Uit het huwelijk tussen de moeder en de man is op [datum] 2004 in Aruba geboren [de minderjarige] (hierna: de minderjarige).

Bij beschikking van dit gerecht van [datum] 2013 (EJ-3754/12) is de echtscheiding tussen partijen uitgesproken.

Het gerecht stelt allereerst vast dat de moeder niet in haar op 17 juli 2015 ingediende verzoek kan worden ontvangen. Ingevolge artikel 1:200, vijfde lid, van het Burgerlijk Wetboek van Aruba (BWA) dient een verzoek tot gegrondverklaring van de ontkenning van het vaderschap door de moeder te worden ingediend binnen een jaar na de geboorte van het kind. Dit betekent dat de vrouw het verzoek uiterlijk op 22 oktober 2005 had moeten indienen. Dit heeft zij niet gedaan.

Het vorenstaande neemt niet weg dat ingevolge artikel 1:212 BWA in zaken van afstamming het minderjarige kind vertegenwoordigd dient te worden door een daartoe door het gerecht benoemde bijzondere curator. De Voogdijraad heeft zich ter zitting bereid verklaard als bijzondere curator van de minderjarige [de minderjarige] op te treden en desgevraagd te kennen gegeven namens de minderjarige het verzoek te willen doen tot ontkenning van het door het huwelijk ontstane vaderschap van de man. Het gerecht ziet grond om terstond tot de daartoe strekkende benoeming over te gaan en op het door de bijzondere curator namens de minderjarige ingediende verzoek te beslissen. Daarbij is in aanmerking genomen dat de minderjarige in dit verzoek kan worden ontvangen nu het namens deze is ingediend binnen de in artikel 1:200, zesde lid, BWA gestelde termijn.

De vrouw heeft een rapport overgelegd van het Laboratorio Familiar van 9 maart 2016, houdende de bevindingen van een verwantschapsonderzoek (DNA-test). Op grond van dit rapport kan de conclusie worden getrokken dat de man niet de biologische vader van de minderjarige kan zijn. Nu biologisch vaderschap door middel DNA-onderzoek nagenoeg met zekerheid kan worden bewezen en er ook overigens geen reden is om aan de resultaten van het verwantschapsonderzoek te twijfelen, is hiermee voldoende aannemelijk gemaakt dat de man niet de biologische vader is. Het gerecht zal het verzoek van de minderjarige zal daarom toewijzen.

DE BESLISSING