Verschuldigdheid parkbijdrage voor percelen op een bungalowpark. Eindarrest. Onvoldoende komen vast te staan…

afdeling civiel recht en belastingrecht, team I

zaaknummer : 200.282.510/01

zaak-/rolnummer rechtbank Noord-Holland : 8004334 /CV EXPL 19-6466

arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 18 juli 2023

inzake

[appellant]

wonend te [woonplaats] ( [land] ),

appellant,

advocaat: mr. B. Pietersz te Amsterdam,

tegen

[geïntimeerde] B.V.,

gevestigd te [vestigingsplaats] ,

geïntimeerde,

advocaat: mr. K. Straathof te Alkmaar.

Partijen worden hierna [appellant] en [geïntimeerde] genoemd.

Het hof heeft in deze zaak op 11 oktober 2022 een tussenarrest (hierna: het tussenarrest) gewezen, waarbij [appellant] is toegelaten tot bewijslevering. Voor het verloop van het geding tot die datum wordt naar dat arrest verwezen.

Op 13 januari 2023 hebben getuigenverhoren plaatsgehad.

Daarna hebben [appellant] en [geïntimeerde] een memorie na enquête ingediend.

Ten slotte is arrest gevraagd.

Bij het tussenarrest is [appellant] toegelaten tot het bewijs van zijn stelling dat partijen zijn overeengekomen dat [appellant] geen parkbijdrage verschuldigd is voor het perceel [perceelnummer 1] (hierna te noemen: [perceelnummer 1] ) na samenvoeging van [perceelnummer 1] en het perceel [perceelnummer 2] (hierna te noemen: [perceelnummer 2] ). [appellant] heeft vervolgens één getuige ( [appellant] ) doen horen. In contra-enquête heeft [geïntimeerde] één getuige ( [naam 1] ) doen horen.

Het hof zal thans onderzoeken of [appellant] in zijn bewijslevering is geslaagd.

Getuige [appellant] heeft, voor zover relevant, verklaard:

[appellant] is de echtgenote van [appellant] en bij zijn praktijk in loondienst. Haar verklaring is in dit licht gewogen. Overigens, omdat [geïntimeerde] geen bewijslast draagt, geldt de waarderingsregel van artikel 164 Rv. niet voor de hierna vermelde verklaring die [naam 1] in contra-enquête heeft afgelegd.

Getuige [naam 1] is de directeur van [geïntimeerde] . Hij heeft, voor zover relevant, verklaard:

Het hof constateert dat de afgelegde verklaringen elkaar tegenspreken. Het hof acht [appellant] niet geslaagd in het door hem te leveren bewijs. Weliswaar bevat de door [appellant] afgelegde getuigenverklaring elementen die steun bieden aan de door [appellant] te bewijzen stelling, maar mede in het licht van de inhoud van de leveringsakte van [perceelnummer 1] (zie het tussenarrest onder 3.f) en de verklaring van [naam 1] , die daaraan geen steun bieden, is onvoldoende komen vast te staan dat [appellant] met [naam 1] bij de aankoop van [perceelnummer 1] mondeling heeft afgesproken dat [appellant] geen parkbijdrage verschuldigd is voor [perceelnummer 1] na samenvoeging van [perceelnummer 1] en [perceelnummer 2] . Gelet op het voorgaande kan in het midden blijven of een eventuele toezegging van [naam 1] ook een toezegging van [geïntimeerde] is omdat [naam 1] op dat moment namens [geïntimeerde] optrad.

Dat [appellant] heeft verklaard dat de notaris heeft geweigerd mee te werken aan aanpassing/doorhaling van het kettingbeding over de parkbijdrage kan haar niet baten. Immers, dit is geen verklaring uit eigen waarneming. Zij was niet aanwezig bij de afspraak van [appellant] met de notaris. Daarbij komt dat [appellant] geen verklaring van de notaris in het geding heeft gebracht die dit onderdeel van de verklaring van [appellant] bevestigt. Ook heeft [appellant] de notaris niet als getuige voorgedragen.

Ook weegt hof in het nadeel van [appellant] mee dat hij de gestelde mondelinge afspraak nimmer schriftelijk aan [geïntimeerde] heeft bevestigd, terwijl daar zowel na de beweerdelijke mondelinge afspraak met [naam 1] als na het passeren van de notariële akte alle aanleiding toe zou zijn en hij daar ook evident belang bij had. Voor dat uitblijven heeft [appellant] geen afdoende verklaring gegeven. Evenmin heeft hij na ontvangst van de eerste parkbijdragefactuur voor [perceelnummer 1] [geïntimeerde] gewezen op de afspraak die volgens hem was gemaakt. Tot slot ligt de vermeende afspraak ook niet in de rede, omdat het verdienmodel van [geïntimeerde] is gebaseerd op het incasseren van de parkbijdrage.

Gezien overweging 4.20 van het tussenarrest, is de conclusie van het voorgaande dat de onderdelen van de grieven 3 en 4 en grief 1, voor zover die betrekking hebben op [perceelnummer 1] , van [appellant] geen succes hebben. Dit betekent dat de rechtbank de vorderingen van [geïntimeerde] terecht heeft toegewezen en die van [appellant] terecht heeft afgewezen en dat het bestreden vonnis zal worden bekrachtigd.

[appellant] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van het hoger beroep.

Het hof:

bekrachtigt het bestreden vonnis;

wijst af het in hoger beroep meer of anders gevorderde;

veroordeelt [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep, aan de zijde van [geïntimeerde] tot heden begroot op € 760,= aan verschotten en € 2.508,= voor salaris en op € 163,= voor nasalaris, te vermeerderen met € 85,= voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot ingeval betekening van dit arrest plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente, indien niet binnen veertien dagen na dit arrest dan wel het verschuldigd worden van de nakosten aan de kostenveroordeling is voldaan;

verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad.

Dit arrest is gewezen door mrs. J.C. Toorman, J.C.W. Rang en M.E. Hinskens-van Neck en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 18 juli 2023.