Hof bekrachtigt machtiging tot uithuisplaatsing minderjarige bij de vader. De positieve ontwikkeling van de…

De zaak gaat over verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] (7 jaar oud). De kinderrechter heeft de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] bij de vader verlengd tot

26 augustus 2026.

De moeder is op 24 april 2026 in hoger beroep gekomen van een beschikking van 24 februari 2026 (hierna: de bestreden beschikking) van de kinderrechter in de rechtbank Amsterdam (hierna:

de kinderrechter).

De advocaat van de moeder heeft ter zitting in hoger beroep bezwaar gemaakt tegen het betrekken van het op 8 juli 2026 ingekomen bericht met bijlagen van de GI in de beoordeling. De bijlagen betreffen de twee verzoekschriften aangaande [minderjarige] die de GI op 7 juli 2026 bij de rechtbank heeft ingediend.

De advocaat van de moeder heeft aangevoerd dat het bericht met bijlagen niet binnen de in het procesreglement genoemde termijn van tien kalenderdagen vóór de mondelinge behandeling is ingediend.

De GI heeft aangevoerd dat zij tot en met 6 juli 2026 voor de verzoekschriften relevante overleggen en (intake)gesprekken heeft gevoerd en dat de verzoekschriften eerst op 7 juli 2026 bij de rechtbank zijn ingediend. Het bericht met bijlagen kon daarom redelijkerwijs niet eerder dan 8 juli 2026 aan het hof worden toegezonden.

Het hof heeft ter zitting medegedeeld het bericht met bijlagen van de GI bij de beoordeling te betrekken. Gelet op de aard en de inhoud van de bijlagen en nu de moeder voldoende gelegenheid heeft gehad een verweer voor te bereiden en ter zitting op de stukken te reageren, is het hof van oordeel dat geen sprake is van strijd met de goede procesorde.

De moeder heeft op 13 juli 2026 per e-mail een bericht met bijlagen aan het hof toegezonden. Dit bericht is niet door een advocaat ingediend en voldoet daarmee niet aan de eisen van het Procesreglement verzoekschriftprocedures familiezaken gerechtshoven.

Het hof heeft de moeder bij e-mail van 13 juli 2026 bericht dat het stuk om die reden niet in de beoordeling wordt betrokken en buiten beschouwing blijft.

De vader en de moeder (hierna gezamenlijk: de ouders) hebben een affectieve relatie gehad. Zij zijn de ouders van:

- [minderjarige] , geboren [in] 2018 te [plaats B] .

De ouders zijn gezamenlijk belast met het gezag over [minderjarige] .

Bij beschikking van 27 maart 2025 heeft de kinderrechter met spoed een machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] bij de vader verleend voor de duur van twee weken. Bij beschikking van

3 april 2025 is, aansluitend op voornoemde spoedmachtiging, een machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] bij de vader verleend tot 26 augustus 2025.

De machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] voor verblijf bij de vader is bij beschikking van

25 juli 2025 verlengd voor zes maanden, tot 26 februari 2026. Het overige deel van het verzoek van de GI is aangehouden tot een nader te bepalen datum en tijdstip, gelegen vóór 26 februari 2026.

De moeder kan zich verenigen met de ondertoezichtstelling van [minderjarige] , maar stelt dat de kinderrechter ten onrechte de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] heeft verlengd. De zorgen die aan de uithuisplaatsing ten grondslag lagen zijn grotendeels weggenomen en de in het kader van de ondertoezichtstelling geformuleerde doelen zijn voor het merendeel bereikt. De uithuisplaatsing is niet langer noodzakelijk. De moeder is sinds augustus 2025 uit detentie en haar situatie is grotendeels verbeterd. De moeder werkt mee aan hulpverlening van Inforsa en Actief & Advies en zij staat open voor verdere hulpverlening en onderzoek. Het contact met de vader verloopt, gelet op het contact- en locatieverbod van de moeder ten aanzien van de vader, via de advocaten van de ouders en de overdracht gaat via school. De moeder ervaart daarin geen problemen. De omgang met [minderjarige] verloopt positief en sinds juni 2026 is [minderjarige] twee nachten per week bij de moeder. De moeder is betrokken bij de school van [minderjarige] , zijn zwemles, sport en sociale contacten. [minderjarige] heeft behoefte aan meer contact en de moeder stelt dat zij weer in staat is de dagelijkse zorg en opvoeding van [minderjarige] op zich te nemen. Een uithuisplaatsing is een ingrijpende maatregel en mag alleen worden ingezet als minder vergaande maatregelen niet toereikend zijn. Er is onvoldoende door de GI en de kinderrechter onderzocht of een thuisplaatsing van [minderjarige] mogelijk is, met inzet van hulpverlening binnen de ondertoezichtstelling. De uithuisplaatsing is daarmee in strijd met artikel 8 EVRM.

Verder betwist de moeder dat zij [minderjarige] belast met uitlatingen over wanneer hij weer bij haar komt wonen. De moeder heeft slechts aangegeven dat zij zich inzet voor de wens van [minderjarige] om meer bij haar te zijn. [minderjarige] wordt juist belast doordat er geen duidelijk (stappen)plan van de GI is voor een thuisplaatsing.

De beoordeling

Het wettelijk kader

Uit artikel 1:265b, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek (BW) volgt dat de kinderrechter de gecertificeerde instelling als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, die belast is met de uitvoering van de ondertoezichtstelling, op haar verzoek kan machtigen de minderjarige gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen indien dit noodzakelijk is in het belang van de verzorging en opvoeding van de minderjarige of tot onderzoek van diens geestelijke of lichamelijke gesteldheid.

Uit artikel 1:265c, tweede lid, BW volgt dat de kinderrechter op verzoek van de gecertificeerde instelling de duur telkens met een jaar kan verlengen.

Het hof overweegt als volgt. Beoordeeld moet worden of de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] bij de vader ten tijde van de bestreden beschikking noodzakelijk was in het belang van zijn verzorging en opvoeding en of die noodzaak op dit moment nog bestaat.

Uit de stukken in het dossier en het besprokene ter zitting blijkt het volgende. Sinds de geboorte van [minderjarige] in 2018 bestaan er bij hulpverleningsinstanties zorgen over zijn emotionele veiligheid in de thuissituatie bij de moeder. De GI is sinds 20 juni 2019 betrokken in het vrijwillig (preventief) kader en in de loop van de jaren zijn meerdere vormen van vrijwillige hulpverlening en kinderbeschermingsmaatregelen ingezet. De hulpverlening was erop gericht de ouders beter te laten communiceren en samenwerken, de strijd tussen hen te verminderen en de emotionele veiligheid van [minderjarige] te waarborgen. Ondanks de langdurige inzet van hulpverleningstrajecten werden de zorgen niet structureel weggenomen. De hulpverlening in het vrijwillig kader kwam niet van de grond en [minderjarige] heeft van 22 februari 2021 tot 7 november 2023 onder toezicht gestaan van de GI. Verschillende instanties zoals SamenDoen, HVO, Altra, PuurZuid en het OuderKindTeam (OKT) zijn ingezet om tot verbetering van de situatie te komen. Meerdere hulpverleningstrajecten zijn echter vroegtijdig beëindigd onder meer omdat de samenwerking met de moeder niet tot stand kwam.

In de periode voorafgaand aan de uithuisplaatsing van [minderjarige] namen de zorgen opnieuw toe. In december 2024 is [minderjarige] als gevolg van het gedrag van de moeder van school verwijderd. De moeder bestookte de school met ongepaste berichten en beschuldigingen en zij kwam de gemaakte afspraken niet na. De overdracht van [minderjarige] tussen de ouders verliep via school en de moeder hield [minderjarige] thuis van school op wisseldagen om te voorkomen dat hij naar de vader zou gaan. De in het kader van de ondertoezichtstelling betrokken GI maakte zich grote zorgen over de psychische gesteldheid van de moeder en haar gedrag. Zo stuurde de moeder frequent e-mails naar betrokken partijen en instanties. De wijze en intensiteit van haar communicatie zette de samenwerking met (hulpverlenings)instanties onder druk en werd door de betrokken partijen als belastend ervaren. Ook sprak de moeder negatief over de vader waardoor bij [minderjarige] een toenemend loyaliteitsconflict ontstond.

Eind maart 2025 is de situatie geëscaleerd. De moeder heeft flyers opgehangen en verspreid met persoonlijke informatie van de vader rondom zijn woning. Zij heeft [minderjarige] betrokken bij het ophangen van de flyers. Op 26 maart 2025 liet de moeder [minderjarige] met de gezinsmanager bellen waarbij zij hem de instructie gaf te vertellen dat hij niet naar de vader wilde gaan. De GI vond het vanwege het gedrag van de moeder niet langer verantwoord [minderjarige] onbegeleid bij de moeder te laten zijn. [minderjarige] is op 27 maart 2025 met spoed uit huis geplaatst en verblijft sindsdien bij de vader.

In de zomer van 2025 heeft de moeder 40 dagen in voorlopige hechtenis gezeten en eind augustus 2025 is zij uit detentie gekomen. Bij vonnis van 6 mei 2026 is de moeder veroordeeld voor onder meer twee keer bedreiging tegen het leven (van onder meer de vader) gericht. Ook heeft de moeder voor de duur van drie jaar een contact- en locatieverbod ten aanzien van (de woning van) de vader. De precieze verblijfplaats van de vader en [minderjarige] is geheim voor de moeder.

Aan het begin van de omgang werd door de hulpverlening gesignaleerd dat de emotionele afstemming tussen de moeder en [minderjarige] kwetsbaar was. [minderjarige] heeft duidelijke, voorspelbare begrenzing nodig. Uit de rapportage van Actief en Advies van januari 2026 blijkt dat de moeder inmiddels positieve stappen zet in het contact met [minderjarige] . De moeder is in staat beter aan te sluiten bij de belangen en behoeftes van [minderjarige] en zij spant zich zichtbaar in om de omgang goed te laten verlopen.

Deze positieve ontwikkeling neemt echter niet weg dat uit de rapportages van de GI en Actief & Advies volgt dat het goed laten verlopen van de omgang alleen mogelijk is binnen duidelijke en structureel gewaarborgde afspraken en kaders. Met intensieve begeleiding en geleidelijke uitbreidingen is het mogelijk de omgangsmomenten constructief te laten verlopen. Actief & Advies geeft aan dat het contact tussen de moeder en [minderjarige] kwetsbaar blijft in situaties waarin vooraf geen afstemming met de moeder heeft plaatsgevonden over de opbouw en de inhoud van de contactmomenten. Volgens de betrokken hulpverlening blijft het noodzakelijk om zicht te houden op het psychisch en emotioneel functioneren van zowel de moeder als [minderjarige] . Zonder deze afspraken en voorwaarden geeft de hulpverlening aan de emotionele veiligheid en stabiliteit van [minderjarige] niet te kunnen waarborgen.

Ook is het hof gebleken dat de moeder nog onvoldoende inzicht heeft in de omstandigheden die tot de uithuisplaatsing hebben geleid en haar aandeel daarin. De moeder is geneigd [minderjarige] te betrekken bij onderwerpen die hem belasten, zo heeft de moeder [minderjarige] meegedeeld dat zij zal regelen dat hij weer bij haar komt wonen. Hoewel het hof begrijpt dat deze uitlatingen voortkomen uit haar liefde voor [minderjarige] , sluit dit onvoldoende aan bij wat [minderjarige] op dit moment nodig heeft. Zoals ook de raad ter zitting heeft benadrukt, is [minderjarige] gelet op zijn leeftijd nog niet in staat de gevolgen van zijn uitspraken te overzien. Ook is het respecteren van de grenzen van [minderjarige] nog een uitdaging voor de moeder, met name in situaties waarin emoties oplopen of wanneer de moeder zelf spanning ervaart. Dit leidt tot verwarring en vergroot de emotionele belasting van [minderjarige] . Verder blijft het voor de GI en Actief & Advies een uitdaging om constructief met de moeder samen te werken.