Civiel recht overig
Aannemingsovereenkomst. Na verbouw woning ontstaan vooral in kelder lekkages. Geen aansprakelijkheid aannemer.
Gerechtshof Amsterdam, 10 november 2026
ECLI:NL:GHAMS:2026:3174 · Gerechtshof Amsterdam · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-amsterdam/civiel-recht/civiel-recht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghams-2026-3174
Zaakgegevens
Op 10 november 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Gerechtshof AmsterdamGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 200.348.131/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. F.A.J.H. de Lugt te Amsterdam, mr. M.B. Chylinska te Zaandam
- ECLI
- ECLI:NL:GHAMS:2026:3174
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Aannemingsovereenkomst. Na verbouw woning ontstaan vooral in kelder lekkages. Geen aansprakelijkheid aannemer.
Uitspraak
GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling civiel recht en belastingrecht
team I (handel)
zaaknummer : 200.348.131/01
zaaknummer rechtbank Amsterdam : C/13/744192/ HA ZA 23-1157
arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 10 november 2026
in de zaak van
1 [appellant 1] ,
2. [appellant 2],
beiden wonend in [plaats 1] ,
appellanten,
advocaat: mr. F.A.J.H. de Lugt te Amsterdam,
tegen
[geïntimeerde] B.V.,
gevestigd te [plaats 2] ,
geïntimeerde,
advocaat: mr. M.B. Chylinska te Zaandam.
Partijen worden hierna [appellanten] en [geïntimeerde] genoemd.
1 De zaak in het kort
[geïntimeerde] heeft de woning van [appellanten] verbouwd. Later is in de woning, waaronder in de kelder, lekkage ontstaan. [appellanten] hebben [geïntimeerde] daarvoor aansprakelijk gesteld en schadevergoeding gevorderd. De rechtbank heeft de vordering afgewezen omdat, kort gezegd, [geïntimeerde] geen verwijt van de lekkages gemaakt kan worden. Het hof is het daarmee eens en bekrachtigt het vonnis.
2 Het geding in hoger beroep
[appellanten] zijn bij dagvaarding van 8 november 2024 in hoger beroep gekomen van een vonnis van 14 augustus 2024 van de rechtbank Amsterdam, onder bovenvermeld zaaknummer gewezen tussen [appellanten] als eisers en [geïntimeerde] als gedaagde (hierna: het bestreden vonnis).
Bij tussenarrest van 3 december 2024 is een mondelinge behandeling na aanbrengen gelast, die op 31 maart 2025 heeft plaatsgevonden. Het proces-verbaal van die zitting bevindt zich bij de stukken.
Partijen hebben daarna de volgende stukken ingediend:
- memorie van grieven, met producties;
- memorie van antwoord.
Op 1 september 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. Bij die gelegenheid hebben [appellanten] bij akte nog een aanvullende productie in het geding gebracht.
De advocaten hebben de zaak toegelicht, mr. De Lugt aan de hand van spreekaantekeningen die hij heeft overgelegd.
Ten slotte is arrest gevraagd.
3 Feiten
Het hof gaat - voor zover in hoger beroep van belang - uit van de volgende feiten. Daarbij geldt dat rekening is gehouden met hetgeen [appellanten] in hun grief 1 naar voren hebben gebracht.
[appellanten] zijn sinds juli 2017 eigenaar van een twee-onder-een-kapwoning te [plaats 1] (hierna: de woning).
[geïntimeerde] is een aannemingsbedrijf.
[appellanten] en [geïntimeerde] hebben in oktober 2017 een aannemingsovereenkomst gesloten voor de verbouwing van de woning voor € 539.415,43 (inclusief btw). Volgens een opdrachtbevestiging van [appellanten] van 16 oktober 2017 hebben zij de opdracht aan [geïntimeerde] verstrekt op basis van: (i) de werkomschrijving van de architect, (ii) de goedgekeurde sloopmelding met de daarbij behorende tekeningen en sloopveiligheidsplan, (iii) de omgevingsvergunning met de daarbij behorende gegevens, en (iv) de offerte van [geïntimeerde] van 13 oktober 2017. [geïntimeerde] heeft haar werkzaamheden aan de woning in oktober 2018 afgerond.
Tot de opgedragen werkzaamheden behoorden onder andere: de kelderwanden voorzien van geïsoleerde voorzetwanden en het plaatsen van een nieuwe dakkapel aan de voorkant van de woning. De voorzetwanden moesten op enkele centimeters voor de bestaande kelderwanden worden aangebracht zodat de ruimte achter de voorzetwanden geventileerd kon worden. Aan de onder- en bovenzijde van de voorzetwanden moesten ventilatieopeningen hiervoor worden aangebracht.
In de periode van februari 2019 tot en met 6 november 2022 zijn er diverse lekkages in de kelder geweest. In die periode is er ook een lekkage onder de nieuwe dakkapel geweest, waardoor een scheur in het plafond van de verdieping daaronder is ontstaan.
Naar aanleiding van de vochtoverlast in de kelder heeft Dry Works Vochtservice B.V. (hierna: Dryworks) in juni 2021 de buitenmuur van de kelder geseald en heeft de opstalverzekeraar van [appellanten] de lekkages in de kelder laten onderzoeken. Dit heeft geleid tot een rapport van Crawford & Company B.V. (hierna: Crawford).
Vervolgens hebben [appellanten] een contra-expertise laten uitvoeren en TOP Expertise B.V. (hierna: TOP Expertise) onderzoek naar de kelder laten doen. TOP Expertise concludeerde op 2 mei 2022 onder meer:
“Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heeft de aannemer, die de verbouwing in 2018 heeft uitgevoerd, gaten in en door de betonwand geboord om de lucht uit de spouw te gebruiken om achter de voorzetwanden te ventileren.
Als dat het geval zou zijn, zal via deze gaten water in de kelder zijn binnengestroomd.”
TOP Expertise adviseerde aanvullend destructief onderzoek te doen om de exacte oorzaken te bevestigen. Verder concludeerde TOP Expertise dat er een gietijzeren rioolafvoer door de buitengevel steekt waarop een pvc binnenriool is aangesloten.
Op 13 september 2022 heeft TOP Expertise het destructieve onderzoek uitgevoerd. Zij concludeerde op 28 september 2022 in een aanvullend rapport:
“Het hemelwater slaat bij regenval door het buitengevel-metselwerk en komt daarbij tot op de betonnen nok van de kelderwand. Bij extreme regenval zal ook oppervlaktewater door het metselwerk trekken en/of in de spouw lopen en op de nok van de betonnen kelderwanden komen. De spouw fungeert dan als het ware als een “goot” en loopt het hemelwater via de ventilatiegaten naar binnen. De aannemer heeft verzuimd om deze gaten (wij gaan er vanuit dat er meer dan één zijn, maar is dat als gevolg van het onvoldoende verwijderen van de voorzetwanden niet zichtbaar) waterdicht te maken. […] Als gevolg van capillaire werking is het vocht, via de betonwand en keldervloer, in de gemetselde tussenmuur gedrongen.”
Onderhoudsbedrijf Favié B.V. (hierna: Favié) heeft na een tweede grote lekkage van
6 november 2022 werkzaamheden verricht om deze lekkage te verhelpen. Op de factuur ter zake staat vermeld:
“7/11: Lekkage in de kelder. Buiten geprobeerd het riool op te graven, wij zijn een hemelwater put tegen gekomen welke vol stond met water. De gemeente ingeschakeld. Deze heeft in de stoep het riool nagekeken, deze bleek van gres te zijn. De gemeente gaat deze op 8/11 vervangen.
9/11: het riool doorgespoten, met de sensor het verloop gevolgd. Met de grote camera in het riool gekeken of er t-stukken onder het opstapje zitten. Van binnen uit door een oude gietijzeren afvoer gekeken waar deze uitkwam. Buiten een betonnen plaat doorboord en de loze ruimte eronder vol gestort met beton. Alles weer terug gelegd.”
[appellanten] hebben [geïntimeerde] op 21 december 2022 aansprakelijk gesteld voor de schade als gevolg van de lekkages. De aansprakelijkheidsverzekeraar van [geïntimeerde] heeft vervolgens onderzoeksbureau DEKRA (hierna: Dekra) voor een nieuw onderzoek ingeschakeld. Dekra heeft op 15 februari 2023 een inspectie uitgevoerd en op 6 juni 2023 onder meer gerapporteerd dat de door TOP Expertise en Favié genoemde toedracht van de lekkages in de kelder aannemelijk is.
[geïntimeerde] heeft de aansprakelijkheidstelling van [appellanten] op 18 juli 2023 afgewezen.
4 Procedure bij de rechtbank
[appellanten] hebben, samengevat, bij de rechtbank - voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad - het volgende gevorderd:
1. een verklaring voor recht dat [geïntimeerde] tekort is geschoten in de nakoming van de overeenkomst, althans dat [geïntimeerde] jegens [appellanten] onrechtmatig heeft gehandeld;
II. [geïntimeerde] op straffe van een dwangsom te veroordelen het gebrek in de kelder, het niet afgedichte ventilatiegat, binnen veertien dagen deugdelijk te herstellen, zodanig dat deze waterdicht is, en, voor het geval [geïntimeerde] dat niet binnen 60 dagen doet, een verklaring voor recht dat [geïntimeerde] gehouden is tot vergoeding van de kosten van herstel door een derde, nader op te maken bij staat;
III. een schadevergoeding van € 2.943,32 (inclusief btw) voor de kosten van Favié voor het herstellen van de afvoerbuis, te vermeerderen met de wettelijke rente;
IV. een schadevergoeding van € 29.994,39 (inclusief btw) vanwege de gevolgschade van de lekkages in de kelder, te vermeerderen met de wettelijke rente;
V. een schadevergoeding van € 4.500 (inclusief btw) vanwege de gevolgschade van de lekkage in de hal en aanbouw van de begane grond, te vermeerderen met de wettelijke rente;
VI. een schadevergoeding van € 1.300 (inclusief btw) vanwege de gevolgschade van de lekkage in de aanbouw, te vermeerderen met de wettelijke rente;
VII. een vergoeding van € 2.259,84 voor de gemaakte kosten ter vaststelling van de schade en aansprakelijkheid, te vermeerderen met de wettelijke rente;
VIII. een vergoeding van € 1.185 voor de door [appellanten] gemaakte buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met de wettelijke rente;
IX. [geïntimeerde] te veroordelen in de proceskosten.
De rechtbank heeft de vorderingen van [appellanten] afgewezen en hen, uitvoerbaar bij voorraad, in de proceskosten en de nakosten veroordeeld.
5 Vordering in hoger beroep
[appellanten] vorderen vernietiging van het bestreden vonnis en, opnieuw rechtdoende, bij arrest, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de vorderingen van [appellanten] alsnog toe te wijzen, met veroordeling van [geïntimeerde] in de kosten van het geding in beide instanties, vermeerderd met de wettelijke rente.
Volgens [geïntimeerde] moet het hof de vorderingen van [appellanten] niet-ontvankelijk verklaren dan wel afwijzen en het vonnis bekrachtigen, met veroordeling van [appellanten] in de kosten van het hoger beroep.
6 Beoordeling
Tegen het vonnis van de rechtbank komen [appellanten] met zeven grieven op. De eerste grief richt zich tegen de feitenvaststelling door de rechtbank in haar rechtsoverweging 3.5. Als gezegd heeft het hof met deze grief rekening gehouden. Het hof stelt vast dat [appellanten] geen grief hebben aangevoerd tegen de afwijzing van vordering VI zoals vermeld in 4.1. De afwijzing van deze vordering ligt in hoger beroep dus niet voor.
Met grief 2 betogen [appellanten] dat de rechtbank haar standpunten onjuist heeft weergegeven. Zij hebben niet bedoeld dat [geïntimeerde] op grond van de contractstukken (artikel 1 lid 4 en 51 van de werkomschrijving, artikel 2.2. lid 2 van het sloopveiligheidsplan en pagina’s 1 en 2 van de opdrachtbevestiging) de ventilatiegaten in de kelder zou moeten dichtmaken. Wel dat op grond van die bepalingen [geïntimeerde] is tekortgeschoten in de op haar rustende verplichtingen om het leidingwerk in de kelder te verwijderen en dit opnieuw deugdelijk aan te brengen. Daarom is [geïntimeerde] aansprakelijk voor de dientengevolge geleden schade.
Verder betogen [appellanten] dat de contractuele verplichting zoals hiervoor onder 3.5. weergegeven meebracht dat [geïntimeerde] de kelder diende te beschermen tegen koudebruggen en vochtindringing. Door het ventilatiegat niet dicht te maken is er lekkage ontstaan, met schade als gevolg. Dit volgt uit de rapportages van TOP Expertise en Dekra. Het werk is dus gebrekkig. Ook de algemene zorgverplichtingen van [geïntimeerde] brachten mee dat zij moest voorkomen dat een dergelijk ventilatiegat tot lekkage en waterschade zou leiden, aldus [appellanten]
Bovendien, zo betogen [appellanten] met grief 3, had [geïntimeerde] op grond van de wettelijke zorg- en waarschuwingsplicht maatregelen moeten treffen ter voorkoming van schade. Anders dan de rechtbank heeft geoordeeld moest [geïntimeerde] op grond daarvan wel degelijk actie ondernemen wat betreft het afdichten van het ventilatiegat. [naam 1] van [bedrijf] (hierna: [naam 1] ) betwist uitdrukkelijk dat hij ooit tegen [geïntimeerde] heeft gezegd dat het ventilatiegat open kon blijven, dus de rechtbank had dat niet mogen aannemen. [appellanten] merken nog op dat de rechtbank ook heeft miskend dat de kelder zonder spouw enkelwandig is opgebouwd en dat het ventilatiegat niet bestemd was voor spouwventilatie, maar voor de centrale verwarmingsinstallatie. Ook willen [appellanten] rechtzetten dat de keldermuur weliswaar op aanraden van [geïntimeerde] is geïnjecteerd en gecoat, maar dat dit niet door Dryworks is gebeurd. Die is pas na de oplevering in juni 2021 ingeschakeld.
[geïntimeerde] heeft verweer gevoerd, dat bij de beoordeling zal worden betrokken.
[appellanten] hebben [geïntimeerde] opdracht gegeven tot de verbouwing van de woning. Voor de beoordeling van de aansprakelijkheid van [geïntimeerde] is ten eerste van belang wat partijen precies daarover zijn overeengekomen. Daarbij geldt het volgende. Ten behoeve van die verbouwing hadden [appellanten] eerder de architect ir. [naam 2] (hierna: [naam 2] ) ingeschakeld die daartoe een werkomschrijving heeft opgesteld. Tot die werkomschrijving behoren de tekeningen van de architect en de tekeningen en berekeningen van de constructeur. De werkomschrijving bevat een uitgebreide beschrijving van de werkzaamheden die de aannemer in de diverse ruimtes diende uit te voeren. Uit de werkomschrijving blijkt verder dat de architect en de opdrachtgever de directie voerden.
Uit de opdrachtbevestiging van [appellanten] aan [geïntimeerde] blijkt ook dat de werkzaamheden in goed overleg met onder meer hen, de architect, de constructeur en de bouwbegeleider (hof: [naam 1] ) zouden worden uitgevoerd. Tijdens de werkzaamheden van [geïntimeerde] was [naam 1] regelmatig op locatie om mee te kijken en advies te geven.
De volgens de werkomschrijving aan [geïntimeerde] opgedragen werkzaamheden in de kelder bestonden, voor zover hier van belang, uit het verwijderen van de cv-installatie en leidingen, het aanbrengen van geïsoleerde voorzetwanden en het aanbrengen van ventilatieopeningen daarin. [appellanten] hebben erkend dat [geïntimeerde] geen opdracht had om de bestaande kelderconstructie waterdicht te maken. Ze hebben ook onvoldoende weersproken dat [geïntimeerde] duidelijk kenbaar heeft gemaakt zich niet met vochtproblematiek in kelders te willen inlaten omdat zij geen specialist op dat gebied is. Uit de werkomschrijving blijkt wel dat rekening werd gehouden met de mogelijkheid dat de kelder niet volledig waterdicht was.
In de kelder bevond zich een ventilatiegat. Dat gat was reeds tientallen jaren aanwezig en diende voor de ventilatie van de kelder. [appellanten] hebben voor het eerst in hoger beroep aangevoerd dat dit exclusief zag op ventilatie in verband met de cv-installatie maar dat is betwist en onvoldoende onderbouwd. Uit de rapportages waarop hieronder nog zal worden ingegaan valt dat ook niet af te leiden. Het gat was vanuit de kelder duidelijk zichtbaar. Partijen verschillen van mening over de precieze ligging van het gat ten opzichte van het maaiveld en over de vraag of het gat onderdeel was van een spouwconstructie. Het hof heeft op basis van de stukken en hetgeen partijen ter zitting hebben verklaard onvoldoende duidelijkheid daarover kunnen krijgen. Voor de beoordeling is dat echter niet beslissend.
[appellanten] baseren hun stelling dat [geïntimeerde] het ventilatiegat had moeten afdichten in belangrijke mate op het rapport van TOP Expertise van 28 september 2022. Daarin wordt als oorzaak van de lekkage beschreven dat regen- en oppervlaktewater via het buitengevelmetselwerk en/of de spouw op de betonnen kelderwand terechtkwamen en vervolgens via de ventilatieopening de kelder konden binnendringen. TOP Expertise concludeert dat [geïntimeerde] heeft verzuimd deze opening waterdicht te maken.
Aan deze conclusie kan evenwel niet de betekenis worden toegekend die [appellanten] daaraan geven. Aan het rapport kleeft een aantal bezwaren. Het is opgesteld in opdracht van [appellanten] voor een contra-expertise naar aanleiding van het rapport van Crawford in opdracht van de verzekeraar van [appellanten] In dat rapport was als uitsluitende oorzaak van de lekkage vermeld dat het water via de gemetselde buitenwanden van het souterrain was binnengestroomd en dat na het aanbrengen van de waterafsluitende laag (door Dryworks) geen water meer is binnengestroomd. In dat rapport werd [geïntimeerde] geen verwijt gemaakt van de lekkages. [appellanten] waren het met de conclusie niet eens waarop zij TOP Expertise hebben ingeschakeld. Bij de totstandkoming van deze contra-expertise is [geïntimeerde] niet betrokken geweest. De beoordeling dat de aannemer heeft verzuimd het ventilatiegat te dichten gaat in dit geval bovendien de taak van TOP Expertise te buiten: of dat een verzuim is moet de rechter immers beoordelen. Volstaan had kunnen worden met een uitsluitend zakelijke weergave van de oorzaak van de lekkage. Daarbij komt dat TOP Expertise in haar eerdere rapport van 2 mei 2022 nog tot een andere conclusie was gekomen. Zij vond het toen hoogstwaarschijnlijk dat [geïntimeerde] gaten had geboord in de betonwand om de ruimte achter de voorzetwanden te ventileren. Dat was een voorbarige en niet onderbouwde conclusie ten aanzien van de werkzaamheden van [geïntimeerde] , die later onjuist is gebleken.
Uit het rapport volgt verder dat het buitenmetselwerk een wezenlijke rol speelde bij het ontstaan van de lekkage. Dat metselwerk was niet waterdicht. [geïntimeerde] was echter voor het buitenmetselwerk niet verantwoordelijk. [appellanten] hebben in juni 2021 Dryworks ingeschakeld om het buitenmetselwerk te sealen. Uit de rapportages van TOP Expertise blijkt niet dat zij voldoende hebben onderzocht welk aandeel in de diverse lekkages de buitenmuren hebben gehad, welk effect het werk van Dryworks heeft gehad op de door TOP Expertise beschreven waterinfiltratie en waarom in dit verband als enige aan [geïntimeerde] een verzuim wordt toegeschreven. Dit alles betekent dat het rapport met de nodige behoedzaamheid moet worden gehanteerd.
Ook het rapport van Dekra van 8 juni 2023 brengt het hof op dit punt niet verder. Het rapport houdt voor zover hier van belang (waarbij ook hetgeen van belang is voor de hierna te behandelen grief 4 wordt geciteerd) het volgende in:
“Uit eerder onderzoek (zowel door TOP-expertise als door onderhoudsbedrijf Favié BV) is gebleken dat de optredende lekkages werden veroorzaakt door:
* Regenwater kon via de open stootvoegen en/of bestaande ventilatie- openingen in de buitengevel naar de spouw en/of rechtstreeks naar de kelder stromen.
* Een bestaande loze leiding was niet goed afgedopt (lekkage van 6 november 2022).
(…)
Wij achten de genoemde toedracht (door Top-expertise als door onderhoudsbedrijf Favié BV) aannemelijk. (…)”
Het hof heeft ter terechtzitting echter besproken dat zich in het dossier geen onderzoeksrapport van Favié bevindt, maar slechts een factuur met daarop vermeld wat hiervoor bij de feiten is weergegeven. [appellanten] hebben vervolgens verwezen naar wat op de factuur is vermeld. Het hof kan echter daarin geenszins lezen wat Dekra kennelijk als conclusie van Favié heeft weergegeven. Ook kan het hof de conclusie van TOP Expertise niet terugvinden in wat Dekra schrijft. Eigen conclusies over de oorzaak van de lekkages heeft Dekra niet. Aan haar rapport hecht het hof dus maar zeer beperkt waarde.
Het hof neemt wel als uitgangspunt dat het bestaande ventilatiegat een rol heeft gespeeld bij het ontstaan van de desbetreffende lekkages. Daar zijn partijen het over eens. De vraag is hier dan of [geïntimeerde] , gelet op de inhoud van de overeenkomst en de omstandigheden waaronder de werkzaamheden zijn uitgevoerd, gehouden was het gat te dichten of [appellanten] te waarschuwen voor mogelijke problemen daardoor.
Het hof beantwoordt die vraag, evenals de rechtbank, ontkennend. Daarbij is in de eerste plaats van belang dat het ventilatiegat een bestaande voorziening in de constructie van de woning was die kennelijk een wezenlijke functie vervulde bij de ventilatie ervan. Uit het dossier is niet duidelijk geworden dat dit gat ooit eerder tot problemen als hier aan de orde heeft geleid. Het dichten van dit gat met die functie behoorde verder niet tot de in de overeenkomst aan [geïntimeerde] opgedragen werkzaamheden in de kelder. Die werkzaamheden hadden, als gezegd, slechts betrekking op het plaatsen van voorzetwanden en het verwijderen van de cv-installatie en leidingen.
Ook de door [appellanten] ingeroepen zorg- en waarschuwingsplicht leidt niet tot het oordeel dat [geïntimeerde] een verwijt valt te maken. Dat [geïntimeerde] het ventilatiegat tijdens de uitvoering van haar werkzaamheden heeft waargenomen, brengt niet mee dat zij gehouden was dat gat af te dichten. Dat zou anders zijn indien het voor [geïntimeerde] kenbaar was dat het gat, gelet op de voorgenomen werkzaamheden en de bouwkundige situatie, een concreet en voorzienbaar risico op waterinfiltratie opleverde en van haar redelijkerwijs verwacht mocht worden dat zij daartegen maatregelen zou treffen of [appellanten] daarvoor zou waarschuwen. Dat daarvan sprake was, is onvoldoende komen vast te staan. Daarbij weegt mee dat de werkzaamheden werden uitgevoerd binnen een bouwproces waarbij [naam 2] de woning heeft beoordeeld en de werkomschrijving heeft opgesteld, hij en [appellanten] de directie voerden en [naam 1] regelmatig op de bouw aanwezig was. Niet gebleken is dat door (een van) hen is aangegeven dat het gat diende te worden gedicht, terwijl dit gat voor hen toch evenzeer duidelijk zichtbaar is geweest en - gelet op hun bijzondere expertise en de instructies die van hen afkomstig waren - van hen had mogen worden verwacht de gevolgen van het openlaten ervan te kunnen doorgronden. Kennelijk hebben zij het niet nodig gevonden dat het gat moest worden gedicht en niet valt in te zien waarom [geïntimeerde] daar in de gegeven omstandigheden anders over had moeten denken.
Dat achteraf is gebleken dat het ventilatiegat een rol heeft gespeeld bij de lekkages maakt dit niet anders. Een aannemer is niet zonder meer aansprakelijk voor ieder gebrek of ieder risico dat zich na de uitvoering van werkzaamheden openbaart. Beslissend is of hij zijn contractuele verplichtingen heeft geschonden dan wel heeft gehandeld in strijd met hetgeen in de gegeven omstandigheden van een redelijk handelend aannemer mocht worden verwacht. Daarvan is in dit geval onvoldoende gebleken. De lekkages in de kelder kunnen daarom niet als een tekortkoming van [geïntimeerde] worden aangemerkt. De grieven 2 en 3 falen.
Grief 4 gaat over het verwijt aan [geïntimeerde] ten aanzien van de lekkage die is veroorzaakt door een oude, niet goed afgedichte afvoerbuis in de kelder. De rechtbank heeft geoordeeld dat niet kan worden aangenomen dat de schade die door die lekkage is ontstaan het gevolg is van een tekortkoming van [geïntimeerde] . Volgens [appellanten] is de beoordeling van de rechtbank onvolledig en onjuist. [geïntimeerde] was immers verantwoordelijk voor vervanging en het opnieuw aanbrengen van het gehele leidingwerk in de woning. Daarom is voldoende aannemelijk dat [geïntimeerde] ook aan de afvoerbuis heeft gewerkt. Die afvoerbuis was duidelijk zichtbaar voordat [geïntimeerde] de voorzetwanden plaatste. Dat zegt ook [naam 1] en het blijkt uit de in het geding gebrachte foto’s. [geïntimeerde] had die afvoerbuis deugdelijk moeten afdichten of andere maatregelen, zoals bijvoorbeeld vervanging, moeten nemen om schade te voorkomen en in ieder geval [appellanten] moeten waarschuwen voor eventuele problematische gevolgen, aldus telkens [appellanten]
Ook deze grief faalt. Dat [geïntimeerde] aan de afvoerbuis heeft gewerkt of dat deze deel uitmaakte van de taken van [geïntimeerde] als vermeld in de werkomschrijving is niet aannemelijk geworden. Uit de omstandigheid dat [geïntimeerde] wel aan ander leidingwerk in de kelder heeft gewerkt volgt niet dat zij daarmee ook verantwoordelijk was voor deze buis. Het betrof immers een buis die vanaf buiten uitkwam in de muur, met cement en/of beton was afgedicht en de (oorspronkelijke) functie ervan is onduidelijk gebleven. Zij maakte in elk geval geen deel uit van de verwarmingsinstallatie. Ook als de buis in de keldermuur gedeeltelijk zichtbaar is geweest (wat [geïntimeerde] betwist) was dit marginaal en geldt daarbij wat het hof hiervoor ten aanzien van het ventilatiegat heeft overwogen, kort gezegd: [geïntimeerde] had niet de taak de kelder waterdicht te maken, zij heeft ook geen opdracht gekregen de buis te dichten (dit stond niet in de overeenkomst) en bovendien waren bij het bouwproces in elk geval ook de architect en de bouwbegeleider betrokken die kennelijk op dit punt geen risico’s hebben voorzien, noch aanleiding hebben gevonden hieromtrent instructies aan [geïntimeerde] te geven. Dat het voor [geïntimeerde] kenbaar was dat de buis, gelet op de voorgenomen werkzaamheden en de bouwkundige situatie, een concreet en voorzienbaar risico op waterinfiltratie opleverde en van haar redelijkerwijs verwacht mocht worden dat zij daartegen maatregelen zou treffen of [appellanten] daarvoor zou moeten waarschuwen is niet gebleken. Wat op de factuur van Favié staat, leidt niet tot een andere conclusie.
Grief 5 heeft als strekking dat [geïntimeerde] , anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, ook aansprakelijk is voor de schade als gevolg van lekkage onder de nieuwe dakkapel. Dit volgt uit het rapport van Dekra en foto’s van de oude en nieuwe situatie (respectievelijk de door [geïntimeerde] aangebrachte hemelwaterafvoer en de door Favié aangebrachte hemelwaterafvoer). In de oude situatie, met een hemelwaterafvoer zonder uitloopmondstuk, kwam het water niet recht op de dakpannen terecht en kon regenwater onder de dakpannen terecht komen, aldus [appellanten]
[geïntimeerde] heeft ontkend voor deze lekkage aansprakelijk te zijn. Zij heeft daartoe onder meer aangevoerd dat de dakkapel in 2018 is opgeleverd en er nadien jarenlang geen lekkage is geweest. Volgens [geïntimeerde] is het ondenkbaar dat bij een onjuiste afwatering dit zo lang goed kon gaan. Zij heeft gewezen op andere oorzaken die tot de lekkage hebben kunnen leiden.
Het rapport van Dekra, waarnaar [appellanten] verwijzen, geeft op dit punt geen uitsluitsel. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen beschrijft Dekra alleen scheurvorming als gevolg van een lekkage en geeft zij verder weer wat [appellanten] haar hebben verteld over de oorzaak. Dat Dekra daar zelf onderzoek naar heeft gedaan, is niet gebleken. Uit het rapport kan daarom niet worden opgemaakt dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten in de nakoming van de aannemingsovereenkomst of enige andere verplichting. Ook uit de foto’s waarnaar is verwezen kan dat onvoldoende worden afgeleid. Ook deze grief faalt dus.
Grief 6 is een veeggrief en grief 7 richt zich tegen het dictum en de proceskostenveroordeling. Zij hebben geen zelfstandige betekenis en falen op grond van het voorgaande.
De conclusie is dat niet is komen vast te staan dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten in de nakoming van de aannemingsovereenkomst of daarmee samenhangende verplichtingen jegens [appellanten] De vorderingen van [appellanten] zijn daarom niet toewijsbaar.
Slotsom, kosten en bewijsaanbod
Het hoger beroep heeft geen succes. Het bestreden vonnis, voor zover dit aan het hof voorligt, wordt bekrachtigd. Het hof ziet geen aanleiding om [appellanten] toe te laten tot bewijslevering, omdat zij geen bewijs hebben aangeboden van voldoende concrete stellingen die, indien bewezen, tot een andere uitkomst kunnen leiden. [appellanten] zijn in het hoger beroep in het ongelijk gesteld en zullen daarom worden veroordeeld in de proceskosten in hoger beroep. Het hof stelt de proceskosten in hoger beroep als volgt vast:
- griffierecht € 2.175,-
- salaris advocaat € 7.056,- (3 punten à € 2.352,-)
Totaal € 9.231,-.
7 Beslissing
Het hof:
bekrachtigt het bestreden vonnis, voor zover dit aan het hof voorligt;
veroordeelt [appellanten] in de proceskosten in hoger beroep, tot nu vastgesteld op € 9.231,-.
Dit arrest is gewezen door mrs. L.A.J. Dun, E.J. Bellaart en R.J.Q. Klomp en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 10 november 2026.