Civiel recht overig

De werkgever heeft ten onrechte, in strijd met de cao, correcties op de diensturen van werknemer aangebracht…

Gerechtshof Den Haag, 10 november 2026

Zaakgegevens

Op 10 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Datum publicatie
5 november 2026
Zaaknummer
200.345.558/01
Procedure
Hoger beroep
Advocaat
mr. A.M. Schippers, mr. O. Diels
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3179
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De werkgever heeft ten onrechte, in strijd met de cao, correcties op de diensturen van werknemer aangebracht. Het beroep van de werkgever op de klachtplicht, de redelijkheid en billijkheid en een tekortkoming aan de zijde van de werknemer, faalt.

Uitspraak

GERECHTSHOF DEN HAAG

Civiel recht

Team Handel

Zaaknummer hof: 200.345.558/01

Zaak- en rolnummer rechtbank: 10118946 CV EXPL 22-29694

Arrest van 10 november 2026

in de zaak van

[appellant] ,

wonend in [woonplaats] ,

appellant in principaal hoger beroep,

geïntimeerde in voorwaardelijk incidenteel hoger beroep,

advocaat: mr. A.M. Schippers, kantoorhoudend in Utrecht,

tegen

Orselen Container Transport Services B.V.,

gevestigd in Rotterdam,

geïntimeerde in principaal hoger beroep,

appellante in voorwaardelijk incidenteel hoger beroep,

advocaat: mr. O. Diels, kantoorhoudend in Den Haag.

Het hof noemt partijen hierna [appellant] en OCTS.

1 De zaak in het kort

1.1

[appellant] betoogt dat OCTS ten onrechte, in strijd met de cao, correcties op zijn diensturen heeft aangebracht. Het hof geeft hem hierin gelijk. Het beroep van OCTS op de klachtplicht, de redelijkheid en billijkheid en een tekortkoming aan de zijde van [appellant] , faalt. De vorderingen van [appellant] worden grotendeels toegewezen.

2 Procesverloop in hoger beroep

2.1

Het verloop van de procedure in hoger beroep blijkt uit de volgende stukken:

  • de dagvaarding van 29 augustus 2024, waarmee [appellant] in hoger beroep is gekomen van het tussenvonnis van 8 december 2023 en het eindvonnis van 31 mei 2024 van de kantonrechter in de rechtbank Rotterdam;

  • de memorie van grieven, tevens akte houdende wijziging van eis van [appellant] , met bijlagen;

  • de memorie van antwoord, tevens (voorwaardelijk) incidentele memorie van grieven van OCTS;

  • de memorie van antwoord in incidenteel hoger beroep van [appellant] ;

  • de akte van OCTS;

  • de antwoordakte van [appellant] , met bijlagen.

3 Feitelijke achtergrond

3.1

[appellant] is van 12 november 2019 tot 1 april 2022 bij OCTS in dienst geweest als chauffeur. Hij verdiende laatstelijk € 2.854,20 bruto per maand.

3.2

Op de arbeidsovereenkomst is de CAO Beroepsgoederenvervoer over de weg en de verhuur van mobiele kranen 2021/2022 (‘de cao’) van toepassing.

3.3

In artikel 26a cao staat – voor zover relevant:

Lid 2:

“a. Alle diensturen worden uitbetaald onder aftrek van de pauzetijden conform de staffel welke is opgenomen in bijlage III en onder aftrek van de aaneengesloten rust, met als minimum de in de EG-Verordening 561/2006 voorgeschreven rusttijden (zie bijlage III).

(…)

c. De urenverantwoordingsstaat dient minimaal de navolgende gegevens te bevatten:

- de datum

- de diensttijd alsmede de dagtotalen daarvan

- de rusttijd

- de pauzes

- correcties

- de naam en handtekening van de chauffeur

(…)

h. Bij het gebruik van elektronische tijdregistratiesystemen zijn werkgever en werknemer vrijgesteld van de verplichtingen zoals vermeld onder 2b t/m 2g. Na afloop van elke rit dient de werknemer de beschikking te krijgen over een ongeschoonde uitdraai van de in 2c. genoemde gegevens. Indien werknemer daartoe een eenmalig verzoek indient, is de werkgever tevens verplicht de werknemer éénmaal per betalingsperiode, elektronisch of op andere wijze, een geschoonde uitdraai van de boordcomputer te verstrekken waarop de gegevens staan vermeld overeenkomstig de in lid 2c. genoemde gegevens.”

Lid 3:

“a. De werkgever kan de normale duur van de werkzaamheden normeren op basis van sociaal en economisch verantwoorde praktijkervaringen en de loonberekeningen daarop baseren. De werkgever dient daarvoor echter eerst de instemming van de werknemers- en werkgeversorganisaties na voorafgaand overleg met de ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging te verkrijgen.”

3.4

In bijlage III van de cao staat:

“ Rust en pauzes volgens artikel 26A

(…)

Staffel pauzetijden:

30 minuten bij een diensttijd van 4,5 uur tot 7,5 uur

60 minuten bij een diensttijd van 7,5 uur tot 10,5 uur

90 minuten bij een diensttijd van 10,5 uur tot 13,5 uur

120 minuten bij een diensttijd van 13,5 uur tot 16,5 uur

150 minuten bij een diensttijd van tenminste 16,5 uur.”

3.5

In artikel 67a lid 9 cao staat:

“Met ingang van 1 januari 2019 bestaat de waarde van de 20 wettelijke vakantiedagen en van 2 van de bovenwettelijke vakantiedagen die vanaf 1 januari 2019 worden opgebouwd, uit de volgende onderdelen:

- Het functieloon van 1 dag vermeerderd met de persoonlijke toeslag en de ploegentoeslag;

- Het gemiddelde bedrag dat in het voorafgaande kalenderjaar per dag is ontvangen aan een structurele vergoeding van de toeslagen voor de zaterdag- en zondaguren (art. 33), de Toeslagenmatrix (art. 37) de vuilwerktoeslag (art. 38A), de koudetoeslag (art. 38B), de consignatievergoeding (art. 42), de reisuren voor de werknemers op mobiele kranen (art. 47) en de onregelmatigheidstoeslag (art. 55). In verband met het niet altijd structurele karakter van deze vergoedingen wordt 90% van de totale waarde meegenomen in de berekening;

- Het gemiddelde bedrag dat in het voorafgaande kalenderjaar per dag is ontvangen aan een structurele vergoeding van overuren, zaterdag- en zondaguren voor zover deze de 40 uur per week overschrijden. In verband met het niet altijd structurele karakter van deze vergoedingen wordt dit bedrag vervolgens afgetopt op 22,75% van het functieloon.”

3.6

[appellant] maakte voor de registratie van zijn ritten gebruik van een boordcomputer, zijnde een elektronisch tijdregistratiesysteem als bedoeld in art. 26a lid 2 sub h cao.

3.7

Op 10 januari 2021 heeft [appellant] aan OCTS de volgende e-mail gestuurd:

“Bijgaande stuur ik de uren welke zijn berekend via de VNB app, hier zitten nogal verschillen in. Graag uitleg over deze verschillen.”

3.8

[appellant] heeft zich op 16 maart 2022 ziekgemeld. Dit heeft geduurd tot het einde van de arbeidsovereenkomst op 31 maart 2022.

4 Procedure bij de kantonrechter

4.1

[appellant] heeft OCTS gedagvaard en voor zover mogelijk met uitvoerbaar bij voorraadverklaring gevorderd:

A. te verklaren voor recht dat de door OCTS op de diensttijd aangebrachte correcties onrechtmatig zijn en dat deze gecorrigeerde tijd voor betaling in aanmerking komt;

B. te verklaren voor recht dat OCTS gehouden is tot betaling van een toeslag op het loon tijdens alle vakantiedagen conform de berekeningsmethodiek van artikel 67a lid 9 cao met dien verstande dat alle toeslagen voor 100% en ongemaximeerd meetellen en dat de berekende verlofwaarde van toepassing is op alle verlofdagen, zowel de wettelijke als de bovenwettelijke;

C. naleving van artikel 26a lid 2 sub a cao met terugwerkende kracht vanaf 12 november 2019 door middel van afgifte van de berekeningen van de loontegoeden die door correcte toepassing van de cao - met inachtneming van de vordering onder A - ontstaan;

D. afgifte van de ongeschoonde activiteitenrapportages over de periode van 12 november 2019 tot en met 31 maart 2022;

E. betaling van de loonaanspraken die ten gevolge van de vordering onder C ontstaan;

F. betaling van de loonwaarde vakantiedagen met inachtneming van de vordering onder B;

G. betaling van € 328,48 bruto ten titel van overwerk tijdens arbeidsongeschiktheid;

H. betaling van de wettelijke verhoging ad 50% ex artikel 7:625 BW over de onder sub E, F en G gevorderde bedragen;

I. betaling van € 344,25 netto aan ingehouden studiekosten;

J. betaling van € 93,- netto aan in april 2022 ingehouden kosten voor de vervanging van de bestuurderskaart;

K. voldoening van de buitengerechtelijke incassokosten conform de staffel uit artikel 2 van het Besluit Buitengerechtelijke Incassokosten (BIK);

L. voldoening van de wettelijke rente over de onder sub E t/m J gevorderde bedragen vanaf de dag der opeisbaarheid tot aan de dag der algehele voldoening;

M. betaling van de kosten van het geding, inclusief het salaris van de gemachtigde;

N. betaling van de nakosten ad € 124,- te vermeerderen, indien betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden, met de explootkosten van deze betekening.

4.2

De kantonrechter heeft OCTS – kort gezegd – veroordeeld tot betaling van:

  • € 1.127,59 bruto aan loon over ten onrechte gecorrigeerde uren;

  • loon over vakantiedagen ex artikel 67a lid 9 cao waarbij de toeslagen voor 90% en de gemiddelde vergoeding voor overuren volledig meetellen;

  • € 328,48 bruto als aanvulling op het loon tijdens arbeidsongeschiktheid;

al deze bedragen te vermeerderen met 20% wettelijke verhoging en met wettelijke rente;

  • € 437,25 aan ingehouden studiekosten en kosten bestuurderskaart, met wettelijke rente;

  • de proceskosten van € 963,59.

5 Vorderingen in hoger beroep

5.1

[appellant] heeft in hoger beroep zijn eis gewijzigd. Hij vordert nu, voor zover mogelijk met uitvoerbaar bij voorraadverklaring:

I. OCTS te veroordelen tot betaling aan [appellant] van € 19.062,17 bruto aan loon over de periode 12 november 2019 tot en met 31 maart 2022 (waarbij reeds in mindering is gebracht c.q. rekening gehouden is met het bedrag van € 1.127,59 bruto en het bedrag van € 328,48 bruto die door OCTS na het eindvonnis van 31 mei 2024 aan [appellant] zijn voldaan);

II. OCTS te veroordelen tot betaling aan [appellant] van € 1.809,75 bruto aan vakantieloon ex artikel 67a lid 9 cao (waarbij reeds in mindering is gebracht c.q. rekening gehouden is met het bedrag van € 4.242,13 bruto dat door OCTS na het eindvonnis van 31 mei 2024 aan [appellant] is voldaan);

III. OCTS te veroordelen tot betaling aan [appellant] van de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW van 50% over de totale vordering: € 19.062,17 bruto aan loon + € 1.127,59 bruto aan loon + € 328,48 bruto aan aanvulling op het loon tijdens arbeidsongeschiktheid + € 1.809,75 bruto aan vakantieloon + € 4.242,13 bruto aan vakantieloon, minus al hetgeen aan wettelijke verhoging door OCTS naar aanleiding van het eindvonnis van 31 mei 2024 aan [appellant] is voldaan;

IV. OCTS te veroordelen tot het binnen veertien dagen na dagtekening van dit arrest afgeven aan [appellant] van een deugdelijke bruto/netto specificatie over de onder sub I, II en III genoemde bedragen, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,- per dag dan wel een bedrag dat naar het oordeel van het hof redelijk is, een gedeelte van een dag voor een gehele gerekend, dat OCTS in gebreke blijft om de bij de betaling(en) behorende specificatie(s) te verstrekken;

V. OCTS te veroordelen tot betaling aan [appellant] van de wettelijke rente over de onder sub I, II en III gevorderde bedragen vanaf de dag der opeisbaarheid tot aan de dag der algehele voldoening

VI. OCTS te veroordelen tegen bewijs van kwijting aan [appellant] te betalen: de buitengerechtelijke incassokosten ex het rapport BGK Integraal van € 983,-.
De nakosten ad € 132,-;

Met veroordeling van OCTS in de kosten van het geding.

5.2

[appellant] heeft in principaal beroep zes bezwaren (‘grieven’) geformuleerd tegen het vonnis van de kantonrechter. De grieven 1 tot en met 4 betogen dat OCTS ten onrechte 978,60 uur (35,76 + 449,33 + 397,41 + 96,10) in mindering heeft gebracht op de diensturen die [appellant] in de boordcomputer heeft ingevoerd. De kantonrechter heeft terecht overwogen dat de correcties van OCTS onterecht zijn, maar de correcties onjuist berekend. Een juiste berekening resulteert in een (na verrekening van hetgeen OCTS uit hoofde van het vonnis heeft betaald) nog door OCTS te betalen bedrag van € 19.062,17 bruto aan loon en € 1.809,75 bruto aan loon over vakantiedagen, zoals blijkt uit de berekeningen achter bijlage 24.1 t/m 24.4. Grief 5 richt zich tegen de wettelijke verhoging die volgens [appellant] niet 20% maar 50% moet zijn. Grief 6 betoogt dat [appellant] verder nog aanspraak heeft op buitengerechtelijke incassokosten van € 983,-.

5.3

OCTS vordert op haar beurt:

in principaal hoger beroep: [appellant] in zijn vorderingen niet-ontvankelijk te verklaren, althans hem deze te ontzeggen;

in voorwaardelijk incidenteel hoger beroep: onder de voorwaarde dat een of meerdere grieven van [appellant] slagen, al dan niet met verbetering van de gronden te oordelen dat OCTS niet meer verschuldigd is dan opgenomen in het vonnis van de kantonrechter van 31 mei 2024, althans bij veroordeling van OCTS tot enige betaling, [appellant] te veroordelen tot betaling van de schade ter grootte van het in het principale beroep vast te stellen bedrag met verrekening van beide aanspraken, althans een door het hof in goede justitie te nemen beslissing, en;

[appellant] in de proceskosten in beide instanties te veroordelen, uitvoerbaar bij voorraad.

5.4

OCTS heeft in voorwaardelijk incidenteel beroep vier grieven gericht tegen het oordeel van de kantonrechter. Grief 1 richt zich tegen het oordeel van de kantonrechter dat OCTS onterecht diensttijd van [appellant] niet heeft uitbetaald en dat zij dat alsnog moet doen. OCTS stelt dat de door haar gemaakte correcties terecht waren. Grief 2 richt zich tegen het oordeel van de kantonrechter dat OCTS bij de loonberekening niet de pauzetijdenstaffel van de cao heeft toegepast. OCTS stelt dat zij geen gebruikmaakt van de normering ex artikel 26a lid 3a van de cao, maar dat dit haar correctiebevoegdheid ex artikel 26a lid 2a j˚ bijlage III cao onverlet laat. Voorts betoogt OCTS dat [appellant] niet heeft voldaan aan de klachtplicht (grief 3) en dat een beroep op en toepassing van de bepalingen in de cao naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is althans dat [appellant] schadeplichtig is (grief 4).

6 Beoordeling in hoger beroep

6.1

Het hof stelt voorop dat partijen geen grieven hebben gericht tegen het oordeel van de kantonrechter over de afgifte van de ongeschoonde activiteitenrapportages, de hoogte van het loon tijdens arbeidsongeschiktheid, de studiekosten/ kosten van de bestuurderskaart. Deze punten zijn in hoger beroep dus niet meer aan de orde.

6.2

In hoger beroep gaat het in de kern nog om de vraag of OCTS onterecht correcties heeft aangebracht op de diensttijd van [appellant] en (de bedragen gemoeid met) die diensttijd en de toeslag op loon tijdens vakantiedagen (vakantieloon) dus alsnog aan hem moet uitbetalen. Het hof komt (ook) toe aan de beoordeling van de voorwaardelijke incidentele grieven van OCTS, aangezien de voorwaarde (dat een of meerdere grieven van [appellant] slagen) wordt vervuld, zoals uit het navolgende zal blijken.

De klachtplicht

6.3

OCTS voert als meest vergaand verweer aan dat [appellant] niet heeft voldaan aan de klachtplicht, waardoor hij geen beroep meer kan doen op een gebrek in de prestatie van OCTS. Volgens OCTS heeft [appellant] bovendien maar één keer geklaagd gedurende het tweeëneenhalf jaar durende dienstverband, namelijk op 10 januari 2021 en enkel over de urenlijsten in de periode augustus tot en met december 2020. OCTS stelt deze klachten gelijk te hebben opgepakt, maar [appellant] betwist dat.

6.4

Het beroep op de klachtplicht faalt. De derde (incidentele) grief van OCTS treft geen doel. Het hof licht dit hierna toe.

6.5

Bij beantwoording van de vraag of is voldaan aan de klachtplicht, moet acht worden geslagen op alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard en inhoud van de rechtsverhouding, de aard en inhoud van de prestatie en de aard van het gestelde gebrek in de prestatie. Tot de in aanmerking te nemen omstandigheden behoort het antwoord op de vraag of de schuldenaar nadeel lijdt door het late tijdstip waarop de schuldeiser heeft geklaagd. In dit verband dient de rechter rekening te houden met enerzijds het voor de schuldeiser ingrijpende rechtsgevolg van het te laat protesteren zoals in art. 6:89 BW vermeld – te weten verval van al zijn rechten ter zake van de tekortkoming – en anderzijds de concrete belangen waarin de schuldenaar is geschaad door het late tijdstip waarop dat protest is gedaan, zoals een benadeling in zijn bewijspositie of een aantasting van zijn mogelijkheden de gevolgen van de gestelde tekortkoming te beperken.

6.6

De cao schrijft voor dat [appellant] na elke rit van OCTS een ongeschoonde uitdraai van de door hem in zijn boordcomputer geregistreerde diensturen moet krijgen (zie 3.3). Op die uitdraai moeten in elk geval staan: de datum, de diensttijd en de dagtotalen daarvan, de rusttijd, de pauzes en eventueel door OCTS aangebrachte correcties. Deze verplichting van de werkgever maakt het voor de werknemer mogelijk om na afloop van de rit, dan wel na ontvangst van de op die ritten betrekking hebbende salarisafrekening, te controleren of en welke correcties de werkgever heeft aangebracht op de in de boordcomputer geregistreerde diensturen. OCTS heeft niet aan die verplichting voldaan; zij heeft [appellant] alleen, maandelijks, geschoonde overzichten van zijn diensturen verstrekt. Daarop stonden niet de door OCTS aangebrachte correcties. OCTS heeft daardoor [appellant] een transparant overzicht van de door haar aangebrachte correcties onthouden, en daarmee [appellant] op het verkeerde been gezet. Bij gebreke van dergelijke overzichten hoefde [appellant] er immers geen rekening mee te houden dat OCTS (vergaande) correcties had toegepast. OCTS kan daarom [appellant] niet in redelijkheid tegenwerpen dat hij niet eerder heeft geklaagd dan hij heeft gedaan. Een mogelijk nadeel voor OCTS in haar bewijspositie door het in haar ogen late klagen van [appellant] moet dan ook, gelet op haar eigen nalaten, voor haar eigen rekening en risico komen. Uit de door [appellant] aan OCTS gestuurde e-mail van 10 januari 2021 (zie 3.7) blijkt weliswaar dat [appellant] een vermoeden had dat er iets niet klopte aan de diensttijden op de betreffende geschoonde overzichten, maar zonder inzicht in de aangebrachte correcties kan hem niet verweten worden dat hij te beperkt (alleen over de urenlijsten in de periode augustus tot en met december 2020) of te laat (niet eerder dan bij brief van zijn gemachtigde van 16 mei 2022) heeft geklaagd.

De correcties (pauzetijdenstaffel)

6.7

Het hof stelt – net als de kantonrechter – voorop dat een werknemer recht heeft op loon over de tijd waarin hij voor de werkgever de overeengekomen arbeid heeft verricht. Verder blijkt uit artikel 26a lid 2 cao dat alle diensturen moeten worden uitbetaald, onder aftrek van de pauzetijden conform de pauzetijdenstaffel en de aaneengesloten rusttijd conform bijlage III cao. [appellant] stelt dat OCTS de diensturen die hij in de boordcomputer heeft ingevoerd en die blijken uit de naderhand door OCTS aan hem verstrekte activiteitenrapporten, aan hem moet uitbetalen. Het gaat in totaal om 978,60 uur. OCTS erkent correcties te hebben aangebracht in de diensttijd van [appellant] zoals die uit de boordcomputer bleek en betoogt dat zij dit mocht doen. Zij stelt in hoger beroep dat zij op grond van artikel 26a lid 2 cao alle diensturen heeft uitbetaald na aftrek van de pauzetijden conform de staffel die bij de cao hoort (r.n. 3.26 MvA met grieven OCTS).

6.8

Het hof overweegt dat nu de diensturen van [appellant] blijken uit de overgelegde en van OCTS verkregen activiteitenrapporten, de stelplicht en eventueel bewijslast van de rechtmatigheid van de correcties op die diensturen bij OCTS ligt. OCTS is er niet geslaagd de rechtmatigheid aan te tonen.

6.9

OCTS stelt weliswaar in hoger beroep dat zij de pauzetijdenstaffel heeft toegepast, maar [appellant] heeft gemotiveerd betwist dat zij dat (op de juiste manier) heeft gedaan. Hij voert aan, onder verwijzing naar de door hem overgelegde bijlagen 18.1 t/m 18.3, dat OCTS op sommige dagen minder, en op andere dagen meer pauze heeft ingehouden en ook in totaal meer pauze heeft ingehouden dan de staffel voorschrijft. OCTS heeft voor de door [appellant] gesignaleerde afwijkingen geen verklaring gegeven. Dit klemt te meer omdat OCTS zich in eerste aanleg op het standpunt stelde dat zij de staffel niet had toegepast:

“Ten aanzien van de vordering onder C en E merkt OCTS nog op dat zij de pauzestaffel niet toepast. Reden hiervoor is dat als een chauffeur bijvoorbeeld 2 uur gewacht heeft voor laden/lossen, het zowel voor de werknemer als werkgever weinig zinvol is dan nog eens verplicht te zijn pauze te houden. Werkelijk genoten pauze wordt zodoende op de totale tijd in mindering gebracht. (…)”

6.10

OCTS heeft (tegenover de gemotiveerde betwisting door [appellant] ) niet voldoende onderbouwd dat zij rechtmatig – conform de pauzetijdenstaffel en bijlage III cao – correcties heeft aangebracht op de door [appellant] in de boordcomputer ingevoerde diensttijd. Daarom stelt het hof vast dat de correcties onrechtmatig zijn aangebracht. Dat betekent dat OCTS de ten onrechte ingehouden diensttijd (€ 19.062,17 bruto) alsnog moet uitbetalen aan [appellant] . Vordering I wordt dus toegewezen. De eerste incidentele grief van OCTS faalt daarom.

6.11

Het hof overweegt verder nog dat hoewel [appellant] wettelijk verplicht is de voorgeschreven pauze en rust te nemen, OCTS geen pauzetijd kan inhouden op grond van de staffel als zij [appellant] niet in de gelegenheid heeft gesteld om die pauze te nemen. [appellant] heeft onbetwist gesteld dat er binnen de planning van OCTS vaak geen ruimte was om pauze te nemen (conform de staffel). Bij die stand van zaken kan OCTS [appellant] niet tegenwerpen dat hij geen pauze heeft genomen (conform de staffel). OCTS moet toezichthouden op het nemen van pauzes door haar werknemers, de roosters zodanig inrichten dat daartoe ook gelegenheid bestaat en [appellant] daar indien nodig op aanspreken. Niet gesteld of gebleken is dat zij dat heeft gedaan. Om die reden faalt ook het betoog van OCTS dat [appellant] door de pauzetijden niet in acht te nemen toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van de arbeidsovereenkomst en de cao. Hieruit volgt dat ook de tweede incidentele grief van OCTS faalt.

6.12

OCTS stelt zich verder nog op het standpunt dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is voor [appellant] om in de gegeven omstandigheden een beroep op (artikel 26a van) de cao te doen. Dit betoog gaat niet op. Nu het beroep op de klachtplicht faalt en OCTS er niet in is geslaagd te onderbouwen dat zij rechtmatig correcties heeft aangebracht op de diensturen van [appellant] , valt niet in te zien dat de redelijkheid en billijkheid eraan in de weg staan dat OCTS de onrechtmatig ingehouden diensturen alsnog moet uitbetalen. Dat betekent dat ook de vierde incidentele grief van OCTS faalt.

Toeslag op loon tijdens vakantiedagen

6.13

De vordering tot betaling aan [appellant] van € 1.809,75 bruto aan vakantieloon ex artikel 67a lid 9 cao (vordering II) ligt in het verlengde van vordering I (die wordt toegewezen) en wordt om die reden eveneens toegewezen. Tegen de hoogte van deze vordering heeft OCTS overigens geen afzonderlijk verweer gevoerd.

Wettelijke verhoging

6.14

[appellant] betoogt (in principaal beroep) dat hij recht heeft op 50% wettelijke verhoging (vordering III), in plaats van 20% zoals de kantonrechter heeft toegewezen. Het hof oordeelt echter net als de kantonrechter dat de verhoging wordt gematigd tot 20%, omdat het te laat betalen door OCTS vooral te maken heeft met een geschil over uitleg en toepassing van de cao en de urensystematiek. Matiging komt het hof daarnaast billijk voor omdat ook de wettelijke rente (zoals hierna wordt toegelicht) nog wordt toegewezen.

Wettelijke rente

6.15

[appellant] vordert schadevergoeding wegens vertraging in de voldoening van de geldbedragen, bestaande uit de wettelijke rente van die bedragen over de tijd dat OCTS met de voldoening daarvan in verzuim is geweest (ex artikel 6:119 BW). Deze vordering (V) is toewijsbaar. OCTS moet de wettelijke rente aan [appellant] betalen vanaf de data waarop de bedragen opeisbaar zijn geworden.

Dwangsom

6.16

Vordering (IV) van [appellant] tot afgifte van een deugdelijke bruto/netto specificatie over de onder I en II gevorderde bedragen, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,- per dag, wijst het hof ook toe, zoals hierna te melden. De hoogte van de dwangsom wordt gemaximeerd op € 10.000,-.

Buitengerechtelijke incassokosten

6.17

[appellant] vordert tot slot OCTS te veroordelen tot betaling van € 983,- aan buitengerechtelijke incassokosten overeenkomstig de staffel van het BIK. Het hof acht zowel het maken van deze kosten als de omvang ervan redelijk. CNV heeft voor [appellant] een integrale looncontrole uitgevoerd aan de hand van de geschoonde loonbijlagen. Ook heeft CNV geprobeerd tot een minnelijke oplossing van de zaak te komen, in welk kader ook berekeningen zijn gemaakt en tussen partijen is gecorrespondeerd. Deze kosten komen daarom voor vergoeding in aanmerking op grond van artikel 6:96 lid 2 sub c BW. Het hof wijst deze vordering (VI) toe.

Bewijsaanbod

6.18

OCTS heeft in hoger beroep geen concreet en specifiek bewijs aangeboden van feiten en omstandigheden die, indien bewezen, tot een ander oordeel leiden. Het hof passeert daarom het bewijsaanbod.

Conclusie en proceskosten

6.19

De conclusie is dat het hoger beroep van [appellant] slaagt. Daarom zal het hof het vonnis gedeeltelijk vernietigen. Het hof zal OCTS als de in het ongelijk gestelde partij veroordelen in de proceskosten van het principaal hoger beroep.

6.20

OCTS heeft in incidenteel hoger beroep in feite bekrachtiging van het vonnis van de kantonrechter gevorderd. Aangezien zij niet een andere beslissing over de vorderingen van [appellant] beoogde te verkrijgen dan de kantonrechter heeft gegeven, was het instellen van incidenteel hoger beroep in zoverre overbodig.Het hof zal daarom geen proceskostenveroordeling in incidenteel hoger beroep uitspreken.

6.21

Het hof begroot de proceskosten aan de zijde van [appellant] in principaal hoger beroep op:

dagvaarding € 139,42

griffierecht € 798,-

salaris advocaat € 1.935,- (1,5 punten × tarief II)

nakosten € 189,- (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal € 3.061,42

7 Beslissing

Het hof:

In principaal hoger beroep

- vernietigt het eindvonnis van de kantonrechter in de rechtbank Rotterdam van 31 mei 2024 voor zover daarbij is geoordeeld:

“3.1. veroordeelt OCTS om aan [appellant] te betalen € 1.127,59 bruto aan loon over ten onrechte gecorrigeerde uren, met 20 procent wettelijke verhoging en met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de datum van opeisbaarheid tot de dag dat volledig is betaald;

3.2.

veroordeelt OCTS om aan [appellant] het vakantieloon te betalen over de wettelijke en de bovenwettelijke vakantiedagen te betalen volgens de berekeningsmethodiek van artikel 67a lid 9 cao waarbij de toeslagen voor 90 procent en de vergoeding voor overuren ongemaximeerd meetellen, met 20 procent wettelijke verhoging en met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de datum van opeisbaarheid tot de dag dat volledig is betaald;” en

voor zover daarbij de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten zijn afgewezen;

  • bekrachtigt het vonnis voor het overige, en doet opnieuw recht als volgt:

  • veroordeelt OCTS om aan [appellant] te betalen:

€ 19.062,17 bruto aan loon (bovenop de reeds betaalde € 1.456,07 bruto) over ten onrechte gecorrigeerde uren, met 20 procent wettelijke verhoging en met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de datum van opeisbaarheid tot de dag dat volledig is betaald, en

€ 1.809,75 aan vakantieloon (bovenop de reeds betaalde € 4.242,13 bruto), met 20 procent wettelijke verhoging en met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de datum van opeisbaarheid tot de dag dat volledig is betaald;

  • veroordeelt OCTS tot afgifte van een deugdelijke bruto/netto specificatie over de hiervoor genoemde bedragen die OCTS aan [appellant] moet betalen, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,- per dag met een maximum van € 10.000,-;

  • veroordeelt OCTS om aan [appellant] de buitengerechtelijke incassokosten van € 983,- te betalen;

  • veroordeelt OCTS in de kosten van de procedure in principaal hoger beroep, aan de zijde van [appellant] begroot op € 3.061,42;

  • bepaalt dat als OCTS niet binnen veertien dagen na aanschrijving aan de uitspraak heeft voldaan en dit arrest vervolgens wordt betekend, OCTS de kosten van die betekening moet betalen, plus extra nakosten van € 98,-;

  • verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad;

  • wijst af wat in hoger beroep meer of anders is gevorderd.

In incidenteel hoger beroep

- wijst de vorderingen van OCTS af.

Dit arrest is gewezen door mrs. M.D. Ruizeveld, M.J. van der Ven en K. Engel in het openbaar uitgesproken op 10 november 2026 in aanwezigheid van de griffier.

Artikel 6:89 van het Burgerlijk Wetboek. Zie onder meer HR 17 juli 2026, ECLI:NL:HR:2026:1300, rov. 3.4.2, HR 23 mei 2025, ECLI:NL:HR:2025:801, rov. 4.2.2; HR 14 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2261, rov. 4.2.2 HR 17 juli 2026, ECLI:NL:HR:2026:1300, rov. 4.2.