Civiel recht overig
Toewijzing vorderingen tot ontbinding en ontruiming vanwege ernstige en structurele stankoverlast door het…
Gerechtshof Amsterdam, 3 november 2026
ECLI:NL:GHAMS:2026:3178 · Gerechtshof Amsterdam · 3 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-amsterdam/civiel-recht/civiel-recht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghams-2026-3178
Zaakgegevens
Op 3 november 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Gerechtshof AmsterdamGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 200.344.675/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. K.J. de Vaan te Amsterdam, mr. M. van den Oord te Utrecht
- ECLI
- ECLI:NL:GHAMS:2026:3178
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Toewijzing vorderingen tot ontbinding en ontruiming vanwege ernstige en structurele stankoverlast door het roken van wiet op het balkon. Aanhouding beslissing over proceskosten vanwege prejudiciële vraag Hoge Raad.
Wetsartikelen: 6:231 e.v., 6:265 BW.
Uitspraak
GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling civiel recht en belastingrecht, team I (handel)
zaaknummer : 200.344.675/01
zaak-/rolnummer rechtbank Noord-Holland : 10701821 \ CV EXPL 23-3138
arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 3 november 2026
in de zaak van
[appellant] ,
wonend in [plaats 1] ,
appellante,
advocaat: mr. K.J. de Vaan te Amsterdam,
tegen
STICHTING BOUWINVEST DUTCH INSTITUTIONAL RESIDENTIAL FUND, voorheen BOUWINVEST DUTCH INSTITUTIONAL RESIDENTIAL FUND N.V.,
gevestigd te Amsterdam,
geïntimeerde,
advocaat: mr. M. van den Oord te Utrecht.
Partijen worden hierna [appellant] en Bouwinvest genoemd.
1 De zaak in het kort
De verhuurder vordert ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van
de huurwoning vanwege ernstige en structurele stankoverlast veroorzaakt door het roken van
wiet op het balkon van de woning. De kantonrechter heeft die vordering toegewezen. Het hof komt tot dezelfde beslissing, met dien verstande dat de beslissing over de proceskosten wordt aangehouden.
2 Het geding in hoger beroep
[appellant] is bij dagvaarding van 18 juli 2024 in hoger beroep gekomen van een vonnis van 18 april 2024 van de kantonrechter in de rechtbank Noord-Holland (hierna: de kantonrechter), onder bovenvermeld zaak-/rolnummer gewezen tussen Bouwinvest als eiseres in conventie en verweerster in reconventie en [appellant] als gedaagde in conventie en eiseres in reconventie (hierna: het bestreden vonnis).
Partijen hebben daarna de volgende stukken ingediend:
- memorie van grieven, met producties;
- memorie van antwoord, met een productie.
Op 24 februari 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. De advocaten hebben de zaak toegelicht, mr. De Vaan aan de hand van spreekaantekeningen die zij heeft overgelegd. Partijen hebben vragen van het hof beantwoord. Na aanhouding van de zaak voor het beproeven van een minnelijke regeling, hebben beide partijen nog een akte, met producties, in het geding gebracht.
Ten slotte is arrest gevraagd.
3 Feiten
Het hof gaat uit van de volgende feiten.
Tussen Bouwinvest als verhuurder en [appellant] als huurster bestond vanaf 18 juli 2019 een huurovereenkomst met betrekking tot een appartement in [plaats 2] aan de [straat] 69 (hierna: de woning).
De andere huurders in het appartementencomplex waar de woning is gelegen, huren
ook van Bouwinvest.
Vanaf 2021 hebben andere huurders in het complex bij Bouwinvest geklaagd over een
penetrante stank in en om het gehuurde, veroorzaakt door het roken van wiet door (de
partner van) [appellant] . De klagende buren woonden boven, naast en onder [appellant] .
Bouwinvest heeft [appellant] vervolgens veelvuldig verzocht geen wiet meer te roken op het balkon van haar woning. Ook heeft Bouwinvest mediation aangeboden, maar daaraan heeft [appellant] niet willen meewerken.
Bij brief van 30 januari 2023 heeft [appellant] toegezegd dat er geen wiet meer zal
worden gerookt op haar balkon. Bouwinvest heeft echter ook daarna daarvan nog veelvuldig meldingen van buren ontvangen.
[appellant] heeft op 26 februari 2024 een koopovereenkomst ondertekend voor een woning in [plaats 1] . Deze woning is op 28 juni 2024 aan haar geleverd.
4 Procedure bij de kantonrechter
Samengevat en voor zover in hoger beroep van belang, heeft Bouwinvest bij de kantonrechter gevorderd de huurovereenkomst te ontbinden en [appellant] te veroordelen de woning te ontruimen, een en ander met veroordeling van [appellant] in de proceskosten.
De kantonrechter heeft deze vordering toegewezen.
5 Hoger beroep
[appellant] concludeert tot vernietiging van het bestreden vonnis en tot afwijzing, alsnog, van de vorderingen van Bouwinvest. Daarnaast vordert [appellant] – uitvoerbaar bij voorraad – veroordeling van Bouwinvest tot terugbetaling van hetgeen zij heeft betaald ingevolge het bestreden vonnis, met veroordeling van Bouwinvest in de kosten van het geding in beide instanties, inclusief nakosten.
Bouwinvest concludeert tot bekrachtiging van het bestreden vonnis, met veroordeling van [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep.
6 Beoordeling
[appellant] heeft vier grieven aangevoerd tegen het bestreden vonnis. Met haar grieven, die hierna gezamenlijk zullen worden behandeld, betoogt [appellant] in de kern dat geen sprake is van een tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst die ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigt.
Bouwinvest heeft verweer gevoerd en zich bovendien op het standpunt gesteld dat [appellant] in strijd heeft gehandeld met de waarheidsplicht die op grond van artikel 21 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) op haar rust.
Geen schending van de waarheidsplicht
Bouwinvest heeft vastgesteld dat [appellant] op 28 juni 2024 een woning in [plaats 1] geleverd heeft gekregen en dat de koopovereenkomst voor die woning is ondertekend op 26 februari 2024. Die ondertekening heeft dus plaatsgevonden vóór de zitting bij de kantonrechter en het wijzen van het bestreden vonnis. Dit had aan de kantonrechter moeten worden meegedeeld, omdat er al ten tijde van de zitting concreet zicht bestond op het verkrijgen van alternatieve woonruimte. Op het moment dat de memorie van grieven werd genomen, was de woning bovendien al aangekocht, geleverd en betrokken. Desondanks is het hof hierover niet ingelicht. Bouwinvest acht deze schending van de waarheidsplicht kwalijk, omdat dat is gebeurd met emotionele argumenten, te weten argumenten ziende op het verlies van woonruimte en de betrokken belangen van een minderjarig kind. Zij vindt dat dit gevolgen moet hebben, te meer omdat Bouwinvest in een eerder stadium wel een door [appellant] ondertekend huuropzeggingsformulier van 10 juni 2024 in haar dossier aantrof waarmee de huurovereenkomst per 11 juli 2024 beëindigd werd. Indien Bouwinvest dit had geweten, had zij zich mogelijk onder meer op het standpunt kunnen stellen dat de huurovereenkomst al door opzegging is geëindigd en dat [appellant] daarom geen (proces)belang heeft bij haar hoger beroep. Bouwinvest verzoekt het hof uit de schending van de waarheidsplicht de gevolgtrekking te maken die het geraden acht.
[appellant] betwist dat zij haar waarheidsplicht heeft geschonden. Zij is uitsluitend als gevolg van deze procedure op zoek gegaan naar andere woonruimte. Dit moest tijdig, vanwege het reële risico dat [appellant] en haar zoon op korte termijn dakloos zouden raken. [appellant] heeft de woning in [plaats 1] moeten kopen omdat zij, vanwege de weigering van Bouwinvest een verhuurdersverklaring af te geven, niet kon uitwijken naar een andere huurwoning. Bij het sluiten van de koopovereenkomst is een volledig financieringsvoorbehoud overeengekomen dat doorliep tot na de datum van de zitting in eerste aanleg en het bestreden vonnis. [appellant] wist dat zij niet aan de financieringsvoorwaarden zou voldoen, zodat zij de koopovereenkomst zou kunnen ontbinden indien Bouwinvest in het ongelijk zou worden gesteld. Bij bericht van 15 april 2024 is de hypotheekaanvraag inderdaad afgewezen. Pas na datum ontbindende voorwaarde is het gelukt een aanbod voor een hypothecaire geldlening te verkrijgen, omdat [appellant] toen meer is gaan werken. De opzegging van de huurovereenkomst na het bestreden vonnis is uitsluitend verricht omdat Bouwinvest in ruil daarvoor zou afzien van de aanvullende kosten van ontruiming, aldus [appellant] .
Hoewel het te denken geeft dat [appellant] de kantonrechter en het hof in de memorie van grieven niets heeft meegedeeld over de aankoop van de woning in [plaats 1] , volgt het hof Bouwinvest niet in haar standpunt dat [appellant] haar waarheidsplicht heeft geschonden. Het hof acht in dit verband van belang dat [appellant] voldoende onderbouwd heeft gesteld dat de koop van de woning in [plaats 1] ten tijde van de zitting bij de kantonrechter en het bestreden vonnis nog niet rond was. De kantonrechter kon hiermee dan ook geen rekening houden bij haar beslissing. Deze beslissing is bovendien in het voordeel van Bouwinvest uitgevallen, zodat zij niet is benadeeld door het niet doen van deze mededeling. Tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft [appellant] wel openheid van zaken gegeven over de aankoop van de woning.
Ontbinding gerechtvaardigd
[appellant] heeft met haar grieven aangevoerd dat zij haar toezegging van 30 januari 2023 is nagekomen; er is na deze datum geen wiet meer gerookt op het balkon. Volgens [appellant] zijn de logboeken van de buren waarin zij de data en tijdstippen van de door hen ervaren wietoverlast hebben genoteerd, valselijk en onjuist opgemaakt. De partner van [appellant] is de enige die incidenteel wiet heeft gerookt op het balkon. De logboeken bevatten geen foto’s. Hierdoor valt niet te controleren of er daadwerkelijk geuroverlast was, door wie, in welke mate en met welke substantie. Bovendien worden klachten geregistreerd op dagen en tijden waarop de partner van [appellant] niet thuis kan zijn geweest vanwege werk. Bouwinvest en de politie hebben geen wietgeur waargenomen. De partner van [appellant] was van 3 december 2019 tot 1 januari 2024 fulltime werkzaam. Hij rookte geen wiet voor, tijdens of na zijn diensten en verbleef vanwege zijn werk nauwelijks bij [appellant] , zo stelt [appellant] . De meldingen dat de partner van [appellant] in januari 2024 midden in de nacht rookte om vervolgens direct naar zijn werk te vertrekken kunnen niet kloppen, omdat hij in het eerste kwartaal van 2024 geen opdracht had. [appellant] wijst er verder op dat de logboeken opvallend veel overeenkomsten vertonen in data en tijdstippen, wat duidt op afstemming. Gezien de vriendschap tussen de buren lijken zij een gecoördineerde poging te doen om [appellant] uit haar woning te zetten. De betrouwbaarheid van de logboeken is dus twijfelachtig. Dat geldt temeer nu de buren hun gezondheidsklachten toeschrijven aan de vermeende overlast, terwijl bekend was dat zij die al hadden voor hun verhuizing naar het appartementencomplex. Er roken zeven bewoners aan de balkonzijde en er zijn wietrokende personen op de parkeerplaats onder de balkons. Dat is ook op het balkon van [appellant] te ruiken. De overlast komt dus ergens anders vandaan. Dat verklaart ook hoe de onderbuurvrouw overlast kan ervaren. De buren van nummers 63, 71 en 73 kunnen de partner van [appellant] bovendien niet zien, want vanaf hun balkon is er geen zicht op het balkon van [appellant] . Bouwinvest heeft maar één foto overgelegd waarop de partner van [appellant] op het balkon te zien is, terwijl de buren zeggen dat zij diverse foto’s hebben in diverse weersomstandigheden. [appellant] betwist dat op deze foto is te zien dat haar partner wiet rookt. Het gebrek aan foto’s toont al aan dat die er niet zijn of dat er niets op te zien is. Deze enkele foto is, gezien de gemotiveerde betwisting dat de geuroverlast van het balkon van [appellant] afkomstig is, onvoldoende. Bouwinvest is nooit ter plaatse geweest om de situatie te beoordelen. Zij heeft zich onvoldoende vergewist van de juistheid van de klachten, aldus steeds [appellant] .
Het hof stelt voorop dat het structureel veroorzaken van ernstige stankoverlast een tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst kan opleveren, die ontbinding van de huurovereenkomst kan rechtvaardigen.
Bouwinvest heeft in beginsel voldoende feiten aan haar vorderingen ten grondslag gelegd. Zo heeft zij – met e-mails, brieven en verklaringen van drie buren van [appellant] en een set van drie foto’s onderbouwd – gesteld dat de partner van [appellant] zowel voor als na 30 januari 2023 stankoverlast heeft veroorzaakt door vrijwel dagelijks wiet te roken op het balkon van de woning. Bouwinvest heeft bovendien (eveneens onderbouwd) gesteld dat deze wietlucht in het bijzonder als overlastgevend werd ervaren omdat deze afkomstig was van de enige kant van het gebouw waar de ramen open kunnen. Een e-mail van 4 juli 2022 luidt bijvoorbeeld:
Onze aardige buurman gaat gewoon door met overlast veroorzaken aan 3 andere buren.
Hier even vervolg van de overlast die jullie nog niet hebben.
26 -5-2022 26 -5-2022 om 11.15 uur
27-5-2022 om 15.15 uur en 18.30 uur
31-5-2022 om 12.00 uur en 15.40 uur
4 juni t/m 12 juni hadden wij vakantie
14-6-2022 om 10.35 uur en 13.15 uur
17-6-2022 om 14.20 uur
21-6-2022 om 13.08 uur
22-6-2022 om 19.10 uur
23-6-2022 om 15.50 uur
24-6-2022 om 16.20 uur
25-6-2022 om 16.30 uur en 17.15 uur
26-6-2022 om 13.15 uur
30-6-2022 om 16.30 uur
1-7-2022 om 9.50 uur en 10.30 uur
4-7-2022 om 8.25 uur
Wij zijn de naaste bewoners die hebben stankoverlast in de slaapkamers en trekt door hele huis heen mijn vrouw krijgt gezondheidsklachten ik zelf heb avonddiensten lig om 2.00 uur in bed maar wordt om 8.30 uur uit mijn bed gerookt en als ik nachtdienst heb kan ik niet eens slapen met mijn raam open want als het dicht gaat is het te warm krijg ik barstende hoofdpijn.
Op nummer 73 (…) die heeft alleen een balkon en woont er boven voor de rest kan er niets open in zijn appartement en wil graag genieten van zijn balkon om iets te eten of te
lezen maar moet naar binnen omdat hij niet tegen die lucht kan en hij heeft ze diverse
malen aangesproken maar ze zeggen wij praten niet met jullie.
Op nummer 63 (…) die woont er onder die slaapt precies waar wij slapen dus de stank komt hun slaapkamer in en ook op hun balkon hebben ze veel overlast.
Andere buren hebben met betrekking tot juli 2023 het volgende gemeld:
LIJST met data van de overlast door wiet roken van nummer 69 (…).
Juli 2023
Za. 1/7 9.30 + 12.09 uur. Zo. 2/7 14.55 uur. Auto 16.30 uur terug en ... 17.25 + 18. 10 uur.
Ma. 3/7 8.55 uur. Di. 4/7 20.15 uur. Woe. 5/7 18.40 + 22.03 uur. Di. 11/7 22.10 uur.
Woe. 12/7 7.05 + 15.35 + 18.22 uur. Do. 13/7 20.50 + 22.50 uur. Vrij 14/7 20.28 uur. Zo. 16/7 14.39 uur. Ma. 17/7 7.45uur. Di. 18/7 7.55 + 22.15 uur. Vrij. 21/7 12.25 uur. Za. 22/7 10.30 + 21.05 uur. Ma. 24/7 6.40 uur. Vrij. 28/7 6.40 uur.
Dergelijke meldingen bestaan ook over de voorgaande en tussenliggende maanden. Na navraag door Bouwinvest bij de rechtsbijstandsverzekeraar van de buren, antwoordde deze bij brief van 17 juli 2023:
1. Op welke wijze hebben (…) vastgesteld dat de geur van wiet afkomstig is van het balkon van de huurder van het adres [straat] 69?
(…) Daarnaast is het wiet roken recentelijk op beeld vastgelegd door middel van een foto en filmpje waarin duidelijk te zien is dat meneer van nummer 69 met een joint in zijn hand op het balkon zit. Ik verwijs u hiervoor naar de bijlage. (…)
(…)
2. Kan de geur van wiet ook van een ander adres afkomstig zijn? Waarom wel/niet?
Nee de wietgeur kan niet van een ander adres afkomstig zijn. Iedere keer als cliënten de wietgeur ruiken gaan ze kijken via het raam of balkon en dan zit of staat meneer (…) op zijn balkon met een joint. Dit wordt al sinds juli 2021 op deze manier waargenomen. Cliënten hebben diverse foto's van in diverse weersomstandigheden en in het donker. Andere buren zoals nummer 63 en nummer 73 hebben er daarnaast ook last van en nemen hetzelfde waar. Vanuit verschillende hoeken wordt dan ook dezelfde dader aangewezen en er is geen sprake van andere mogelijke partijen die deze overlast veroorzaken bij cliënten. Op moment van waarnemen wietgeur zien cliënten geen anderen (…) op andere balkons waar ze last van hebben.
Bij deze brief zijn drie foto’s gevoegd.
De meldingen van de buren zijn nauwkeurig, concreet en consistent. Dat deze meldingen (opvallend) veel overeenkomsten vertonen, zoals [appellant] stelt, kan er juist ook op duiden dat ze kloppen. Het hof heeft onvoldoende aanknopingspunten om aan te nemen dat de meldingen een gecoördineerde actie waren van de buren om [appellant] uit haar woning te krijgen. De uitlatingen die gedaan zijn (zoals de smiley die na het bestreden vonnis in [appellant] brievenbus is bezorgd), vormen daarvoor onvoldoende aanwijzing, al wil het hof wel aannemen dat [appellant] deze als zeer vervelend heeft ervaren.
[appellant] heeft het door de buren neergezette beeld betwist. Zij heeft echter erkend dat voor 30 januari 2023 incidenteel wiet werd gerookt op haar balkon. Daarbij heeft zij nagelaten de van de zijde van Bouwinvest concreet opgevoerde, door de buren specifiek gemelde data voldoende concreet te weerspreken. Daarmee is, ook in hoger beroep, te onduidelijk gebleven hoe het door [appellant] incidenteel genoemde wietgebruik zich volgens [appellant] concreet verhield tot het grote aantal meldingen. Het hof gaat daarom uit van wat Bouwinvest heeft gesteld. Daaruit volgt dat de buren van [appellant] veelvuldig en over een lange periode stankoverlast hebben ervaren van het wietgebruik door de partner van [appellant] . Dat geldt ook voor de meldingen van na 30 januari 2023. Hiertoe is het volgende redengevend. Op twee van de foto’s die zijn gevoegd bij de hierboven onder 6.8 weergegeven brief van de rechtsbijstandsverzekeraar van de buren staat de partner van [appellant] , zittend op het balkon, afgebeeld, zo is tussen partijen niet in geschil. Evenmin staat ter discussie dat deze foto’s zijn gemaakt op 24 juni 2023. Wel is door [appellant] betwist dat uit deze foto’s blijkt dat haar partner een joint vasthoudt. Het hof stelt vast dat dit laatste echter voldoende duidelijk zichtbaar is op de foto waarop de onderarm en hand van de partner van [appellant] is uitvergroot. Dit verhoudt zich niet met de stelling van [appellant] dat na 30 januari 2023 geen wiet meer is gerookt op haar balkon. Bij deze constatering kan de stelling dat anderen de wietgeur hebben veroorzaakt [appellant] evenmin baten. [appellant] wordt daarom ook voor wat betreft deze tweede periode niet gevolgd.
Voor zover [appellant] met haar grieven opkomt tegen de belangenafweging die de kantonrechter heeft gemaakt, overweegt het hof dat dit haar evenmin soelaas biedt. De kantonrechter overwoog in dit verband:
(…) Het is evident dat [appellant] en haar minderjarige zoon een zwaarwegend belang hebben bij behoud van de woning. Tegenover dit belang staat echter het belang van Bouwinvest om haar huurders het ongestoorde genot van de door hen gehuurde woningen aan te bieden. De vastgestelde overlast verstoort het woongenot van de andere huurders in ernstige mate, zelfs dusdanig dat huurders in de zomer niet meer op hun balkons gaan zitten en zich tot hun rechtsbijstandsverzekeraar hebben gewend om Bouwinvest te sommeren de overlast te doen eindigen. Om een einde aan deze overlast te maken heeft Bouwinvest veel inspanningen verricht en heeft zij zelfs mediation (op haar kosten) voorgesteld, maar daaraan heeft [appellant] niet mee willen werken. Gezien de vele inspanningen die Bouwinvest (al sinds september 2021) heeft verricht, kan niet langer van Bouwinvest worden gevergd dat zij de huurovereenkomst met [appellant] voortzet. Daar komt bij dat onvoldoende gesteld of gebleken is dat als [appellant] en haar minderjarige zoon het gehuurde dienen te verlaten, er voor hen geen andere woonruimte beschikbaar is. De woning van haar partner is volgens haar te klein om met zijn drieën te wonen en mogelijk zal het gelet op de negatieve verhuurdersverklaring voor [appellant] lastig worden om een andere woning te vinden, maar omdat [appellant] niet afhankelijk is van sociale huur, zijn er naar het oordeel van de kantonrechter mogelijkheden om andere woonruimte te vinden. Bovendien is het al dan niet kunnen vinden van andere woonruimte een omstandigheid die voor haar rekening en risico komt, nu de veroorzaakte overlast geheel in haar invloedsfeer ligt. Die omstandigheid kan - gezien de ernst van de overlast - ook niet aan Bouwinvest worden tegengeworpen. Onder de gegeven omstandigheden prevaleert het recht van Bouwinvest en van de omwonenden op een ongestoord woongenot boven het belang van [appellant] en haar minderjarige zoon.
Het hof verenigt zich met deze overweging en maakt deze tot de zijne. Hieraan voegt het hof toe dat, zoals inmiddels is gebleken, [appellant] een woning in [plaats 1] heeft gekocht en daar met haar zoon onderdak heeft gevonden. Dat de zoon van [appellant] moeite heeft met aarden in [plaats 1] en dat de verhuizing een enorme impact heeft gehad op hun leven, zoals [appellant] ter zitting in hoger beroep heeft gesteld, is betreurenswaardig, maar maakt niet dat de belangenafweging (alsnog) in haar voordeel zou moeten uitvallen.
De stellingen en belangen van Bouwinvest kunnen de gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst en, hiermee samenhangend, de ontruiming van de woning dan ook in zoverre dragen.
[appellant] heeft zich, onder meer in haar laatste akte, op het standpunt gesteld dat Bouwinvest haar anders behandelde dan andere huurders en op onrechtmatige wijze informatie heeft opgevraagd over haar voorlopige koopovereenkomst. Als gevolg hiervan en van de eerdergenoemde gecoördineerde actie van de buren, heeft zij schade geleden, aldus [appellant] . Omdat [appellant] aan deze stellingen in deze procedure geen verdere gevolgen heeft verbonden, laat het hof deze verder onbesproken.
Slotsom, bewijsaanbod en proceskosten
Het hoger beroep heeft geen succes. Het hof ziet geen aanleiding om [appellant] toe te laten tot bewijslevering, omdat zij geen bewijs heeft aangeboden van voldoende concrete stellingen die, indien bewezen, tot een andere uitkomst kunnen leiden.
Het bestreden vonnis wordt bekrachtigd voor zover dit aan het hof is voorgelegd. [appellant] is de overwegend in het ongelijk gestelde partij en moet dus de proceskosten dragen, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep. Omdat [appellant] , als huurder van woonruimte, moet worden aangemerkt als consument in de zin van het Europese recht, is het hof, op grond van vaste rechtspraak – ook ambtshalve – verplicht te toetsen of aan een vordering (zoals die tot vergoeding van proceskosten) bedingen ten grondslag (kunnen) liggen die oneerlijk zijn in de zin van Richtlijn 93/13/EEG (de richtlijn oneerlijke bedingen), welke richtlijn is geïmplementeerd in artikel 6:231 e.v. van het Burgerlijk Wetboek (BW). Dit betekent dat het hof ambtshalve de eerlijkheid moet beoordelen van het proceskostenbeding dat is opgenomen in de op de huurovereenkomst van toepassing zijnde algemene voorwaarden.
Artikel 25.2 van de algemene voorwaarden luidt:
In alle gevallen waarin (ver)huurder een sommatie, een ingebrekestelling of een exploot aan (ver)huurder doet uitbrengen, of in geval van procedures tegen (ver)huurder om deze tot nakoming van de huurovereenkomst of huurder tot ontruiming te dwingen, is (ver)huurder verplicht alle daarvoor gemaakte kosten, zowel in als buiten rechte - met uitzondering van de ingevolge een definitieve rechterlijke beslissing door (ver)huurder te betalen proceskosten - aan (ver)huurder te voldoen (…).
In zijn prejudiciële beslissing van 23 mei 2025 (ECLI:NL:HR:2025:820) heeft de Hoge Raad - in antwoord op door de kantonrechter in de rechtbank Amsterdam gestelde prejudiciële vragen - geoordeeld dat een beding in een overeenkomst tussen een verkoper (zoals een verhuurder) en een consument (in die zaak de huurder) dat ertoe strekt dat de consument die tekortschiet in de nakoming van zijn verplichtingen alle gerechtelijke kosten van zijn wederpartij moet betalen, in het algemeen moet worden aangemerkt als een oneerlijk beding in de zin van artikel 3 lid 1 van de richtlijn oneerlijke bedingen (rov. 3.1.6). In navolging hiervan oordeelt het hof dat artikel 25.2 van de algemene voorwaarden oneerlijk is en op grond van artikel 6:233 aanhef en onder a BW moet worden vernietigd. Deze vernietiging tast de geldigheid van de huurovereenkomst verder niet aan.
Naar aanleiding van een prejudiciële vraag van de Hoge Raad van 4 juli 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1081) heeft het Hof van Justitie van de EU bij arrest van 1 oktober 2026 (ECLI:EU:C:2026:810), kort gezegd, beslist dat artikelen 6 lid 1 en 7 lid 1 van de richtlijn oneerlijke bedingen er niet aan in de weg staan dat in een zaak als deze, waarin een consument ongelijk krijgt en waarin, samengevat, een contractueel proceskostenbeding oneerlijk is verklaard en bijgevolg is vernietigd, een proceskostenveroordeling overeenkomstig het nationale procesrecht wordt uitgesproken. Hieruit leidt het hof af dat de oneerlijkheid en vernietiging van een dergelijk beding onverlet laten dat een huurder op grond van artikel 237 Rv in de proceskosten kan worden veroordeeld. De Hoge Raad als verwijzende rechter moet nog beslissen in de aan hem voorgelegde zaak. Het hof zal de beslissing over de proceskosten in afwachting daarvan aanhouden en zal partijen in de gelegenheid stellen zich bij akte uit te laten over de gevolgen van de vernietiging van het proceskostenbeding, nadat de Hoge Raad zijn eindbeslissing heeft genomen.
7 Beslissing
Het hof:
bekrachtigt het bestreden vonnis voor zover dit aan het hof is voorgelegd, behoudens voor zover [appellant] daarbij (in 6.3) in de proceskosten is veroordeeld;
houdt de beslissing over de proceskosten aan.
Dit arrest is gewezen door mrs. G.J.W. Pulles, E.K. Veldhuijzen van Zanten en I. de Greef en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.