wijziging zorgregeling en vaststelling hoofdverblijfplaats.

zaaknummers: 200.370.398/01 en 200.370.398/02

zaaknummer rechtbank: C/13/758011 / FA RK 24-6933

beschikking van de meervoudige kamer van 20 oktober 2026 in de zaak van

[de vader] ,

wonende te [plaats A] ,

verzoeker in hoger beroep,

verzoeker in het incident,

hierna: de vader,

advocaat: mr. C. Boussidi te Amsterdam,

en

[de moeder] ,

wonende te [plaats A] ,

verweerster in hoger beroep,

verweerster in het incident,

hierna: de moeder,

advocaat: mr. O. Asscher te Amsterdam.

Het hof heeft daarnaast als belanghebbenden aangemerkt:

In de procedure heeft een adviserende taak:

de Raad voor de Kinderbescherming,

gevestigd te Den Haag, locatie [plaats A] ,

hierna: de raad.

De zaak gaat over de zorgregeling en de hoofdverblijfplaats van [minderjarige 1] (8 jaar) en [minderjarige 2] (5 jaar). De rechtbank heeft – onder meer – bepaald dat de kinderen om de week van vrijdag uit school tot woensdag naar school bij de vader verblijven, waarbij de vader hen ophaalt en naar school brengt. Ook heeft de rechtbank bepaald dat de kinderen de helft van de vakanties bij iedere ouder verblijven, door de ouders zelf onderling te verdelen.

Het hof zal een 2-2-3 zorgregeling vaststellen. Ook zal het hof bepalen dat de hoofdverblijfplaats van [minderjarige 1] bij de vader is en de hoofdverblijfplaats van [minderjarige 2] bij de moeder.

De moeder heeft op 3 augustus 2026 een verweerschrift in beide zaken ingediend.

Het hof heeft daarnaast de volgende stukken ontvangen:

- op 21 juli 2026 van de vader het proces-verbaal van de zitting bij de rechtbank van 28 januari 2026;

- op 31 juli 2026 het door [minderjarige 1] ingevulde formulier bij kindgesprek;

- een bericht van de vader van 7 augustus 2026, met als bijlage productie H1.

[minderjarige 1] heeft bij brief van 29 juli 2026 laten weten wat hij van de zaak vindt. Ter zitting heeft de voorzitter de inhoud van deze brief met partijen besproken. Partijen hebben daarop kunnen reageren.

De zitting heeft op 18 augustus 2026 plaatsgevonden. Daarbij waren aanwezig:

- de vader, bijgestaan door zijn advocaat en L.K. Mitzman, een tolk in de Engelse taal;

- de moeder, bijgestaan door haar advocaat en J.M. van der Boom, een tolk in de Portugese taal;

- de raad, vertegenwoordigd door V.D. Aelbers.

Ter zitting hebben de advocaten van partijen het woord gevoerd aan de hand van overgelegde pleitaantekeningen, die aan het procesdossier zijn toegevoegd.

De vader en de moeder zijn met elkaar getrouwd [in] 2020 op het Braziliaanse consulaat te [plaats A] . Het huwelijk is op 30 juni 2026 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van 13 maart 2026 in de registers van de burgerlijke stand.

Partijen zijn de ouders van:

- [minderjarige 1] , geboren [in] 2018 te [plaats A] , en

- [minderjarige 2] , geboren [in] 2021 te [plaats A] .

De ouders hebben de Portugese en Braziliaanse nationaliteit.

Bij beschikking voorlopige voorzieningen van de rechtbank van 13 september 2024 is – voor zover hier van belang – een voorlopige zorgregeling vastgesteld waarbij de kinderen in het kader van een tweewekelijkse zorgregeling de ene week op maandag uit school worden opgehaald door de vader en bij hem verblijven tot woensdagochtend naar school, en op vrijdag door de vader uit school worden gehaald en zij tot de daaropvolgende week woensdagochtend door de vader naar school worden gebracht. De overige tijd verblijven de kinderen bij de moeder.

In de beschikking van de rechtbank van 13 maart 2026 is, voor zover niet in hoger beroep bestreden:

• de echtscheiding tussen de ouders uitgesproken;

• de behandeling van de verzoeken ten aanzien van de onderhoudsbijdrage pro forma aangehouden tot 3 april 2026, voor overlegging van nadere stukken;

• iedere verdere beslissing met betrekking tot de kinder- en partnerbijdrage aangehouden;

• voor recht verklaard dat het huwelijksvermogensregime waaronder partijen zijn gehuwd wordt beheerst door het recht van Nederland;

• de beslissing met betrekking tot de afwikkeling van het huwelijkse vermogen pro forma aangehouden tot 24 april 2026 voor indiening door partijen van aanvullende verzoeken, waarna deze zaak onder een ander procedurenummer zal worden voortgezet;

• de beslissing met betrekking tot de proceskosten aangehouden.

De rechtbank heeft in de bestreden beschikking, voor zover hier van belang, een zorgregeling bepaald waarbij de kinderen om de week van vrijdag uit school tot woensdag naar school bij de vader verblijven, waarbij de vader hen van school ophaalt en weer naar school brengt. Ook heeft de rechtbank bepaald dat de kinderen de helft van de vakanties bij iedere ouder verblijven, door de ouders zelf onderling te verdelen. De beslissing ten aanzien van de hoofdverblijfplaats van de kinderen heeft de rechtbank aangehouden.

De vader verzoekt in hoger beroep de bestreden beschikking te vernietigen, voor zover daarin (I):

a. onder r.o. 3.2 en 3.3 een zorgregeling is vastgesteld en uitvoerbaar bij voorraad is verklaard;

b. onder r.o. 2.6.3 is overwogen dat gelet op de vastgestelde zorgregeling het in de rede ligt de hoofdverblijfplaats bij de moeder te bepalen;

1. van maandag na school tot woensdagmorgen bij de vader verblijven;

2. van woensdag na school tot vrijdagmorgen bij de moeder verblijven;

3. de weekenden om en om bij de ene dan wel de andere ouder verblijven;

4. waarbij de schoolvakanties bij helfte tussen partijen worden verdeeld.

Subsidiair, voor het geval het hof het primaire verzoek afwijst, een zorgregeling vast te stellen inhoudende dat de kinderen:

a. de ene week volledig bij de vader en de andere week volledig bij de moeder verblijven, waarbij het wisselmoment op maandag na school is;

waarbij de schoolvakanties bij helfte tussen de ouders worden verdeeld;

De moeder verzoekt in hoger beroep, voor zover uitvoerbaar bij voorraad, de bestreden beschikking te bekrachtigen en de grieven van de vader te verwerpen, met veroordeling van de vader in de kosten van de procedure in de hoofdzaak.

De moeder verzoekt, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

- ( I) de vader niet-ontvankelijk te verklaren in, althans af te wijzen, het primaire incidentele verzoek tot schorsing van de werking van r.o. 3.2 en 3.3 van de bestreden beschikking ex artikel 360 Rv;

- ( II) de vader niet-ontvankelijk te verklaren in, althans af te wijzen, het subsidiaire incidentele verzoek tot het treffen van een provisionele voorziening ex artikel 223 Rv;

- ( III) de vader te veroordelen in de kosten van dit incident.

In de zaak met zaaknummer 200.370.398/02 (incident)

De vader heeft ter zitting in hoger beroep zijn verzoeken in het incident tot schorsing van de werking van de bestreden beschikking en tot het treffen van een voorlopige voorziening ingetrokken. Deze verzoeken behoeven daarom geen beoordeling door het hof. De vader zal niet-ontvankelijk worden verklaard in zijn incidentele verzoeken.

De moeder heeft verzocht de vader te veroordelen in de kosten van het incident (III). Het hof ziet daartoe geen aanleiding. Gelet op de aard van de procedure zal het hof de proceskosten in het incident compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

De raad heeft ter zitting in hoger beroep geadviseerd bij de vaststelling van de zorgregeling zoveel mogelijk aan te sluiten bij de regeling die in de praktijk het meest bestendig is uitgevoerd door de ouders. Voor de kinderen zijn continuïteit, voorspelbaarheid en emotionele veiligheid van belang. Daarbij betekent gelijkwaardig ouderschap niet dat de zorg exact gelijk tussen de ouders moet worden verdeeld. Van belang is dat de kinderen met beide ouders voldoende tijd doorbrengen zodat zij een zelfstandig beeld van beide ouders kunnen vormen. De wens van [minderjarige 1] om de ene week bij de vader te verblijven en de andere week bij de moeder laat vooral zien dat beide ouders belangrijk voor hem zijn. Gelet op zijn leeftijd kan hij de gevolgen van een dergelijke regeling nog niet overzien. Verder adviseert de raad de ouders om ieder afzonderlijk hulp te zoeken bij het verbeteren van de wijze waarop zij met elkaar communiceren en hoe zij met het ouderschap na de scheiding omgaan. Door middel van hulpverlening kan de belasting van de kinderen door het conflict tussen de ouders zoveel mogelijk worden beperkt.

De ouders hebben samen het gezag. Uit artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) volgt dat de rechter op verzoek van de ouders of een van hen een regeling kan vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag. Deze regeling kan omvatten:
a. een toedeling aan ieder der ouders van de zorg- en opvoedingstaken, alsmede met overeenkomstige toepassing van artikel 377a, derde lid, een tijdelijk verbod aan een ouder om met het kind contact te hebben;

b. de beslissing bij welke ouder het kind zijn hoofdverblijfplaats heeft;

c. de wijze waarop informatie omtrent gewichtige aangelegenheden met betrekking tot de persoon en het vermogen van het kind wordt verschaft aan de ouder bij wie het kind niet zijn hoofdverblijfplaats heeft dan wel de wijze waarop deze ouder wordt geraadpleegd;

d. de wijze waarop informatie door derden overeenkomstig artikel 377c, eerste en tweede lid, wordt verschaft.

Het hof stelt vast dat de (werk)omstandigheden inmiddels wezenlijk zijn gewijzigd. De vader heeft tijdens de zitting verteld dat hij per maart 2026 een nieuwe functie heeft en sindsdien werkzaam is als leidinggevende bij [X] (hierna: [X] ) in Duitsland als Chief Financial Officer. Waar zijn eerdere functie meebracht dat hij (internationale) reizen moest maken, onder meer naar Maleisië en Chili, houdt hij zich in zijn huidige functie als leidinggevende bezig met het toezicht op de financiën van [X] . Hij werkt daarbij voornamelijk vanuit huis in [plaats A] . Voor zijn werkzaamheden in Duitsland reist hij naar [plaats B] . Deze werkreizen zijn volgens de vader voorspelbaar en hij heeft meer controle over zijn eigen agenda. In de eerste periode na zijn baanwisseling is de vader vaker naar [plaats B] gereisd, onder meer om zijn nieuwe team en de werkprocessen te leren kennen. De vader stelt echter dat hij in deze periode geen zorgdag heeft gemist en de moeder heeft dit niet betwist. Volgens de vader kan hij zijn werkreizen zo plannen dat deze niet tijdens zijn zorgtijd plaatsvinden en zou dit ook zo zijn geweest als de 2-2-3 zorgregeling nog had gegolden. Het hof overweegt dat deze stellingen van de vader steun vinden in de door hem overgelegde verklaring van zijn werkgever van 15 juli 2026. Zijn werkgever heeft verklaard dat de vader zijn werkzaamheden, vergaderingen en reizen flexibel kan organiseren rondom zijn ouderlijke verantwoordelijkheden. Het hof heeft daarom geen aanleiding te twijfelen aan de toelichting van de vader over zijn veranderde werksituatie.

Dat de vader gedurende een deel van zijn zorgtijd gebruikmaakt van een oppas maakt het voorgaande niet anders. Beide ouders hebben een fulltimebaan en maken voor de opvang van de kinderen zo nodig gebruik van een oppas. Ter zitting is bovendien gebleken dat de ouders gebruikmaken van dezelfde oppas. Het hof ziet daarin dan ook geen aanleiding om aan te nemen dat de vader niet in staat is de zorg voor de kinderen op zich te nemen. Gesteld noch gebleken is dat de vader de zorg volledig overlaat aan de oppas en niet zelf ook zorg draagt voor de kinderen. Het gebruik van dezelfde oppas door de ouders biedt de kinderen bovendien een zekere continuïteit en voorspelbaarheid.

Het hof neemt verder in aanmerking dat de door de rechtbank vastgestelde zorgregeling ten tijde van de behandeling in hoger beroep nog maar enkele maanden door de ouders werd uitgevoerd, waarbij een aanzienlijk deel van die periode in de schoolvakantie(s) viel. Aan de stelling van de moeder dat de kinderen inmiddels aan de door de rechtbank vastgestelde regeling gewend zijn, komt daarom beperkt gewicht toe. Daartegenover staat namelijk dat de ouders gedurende bijna twee jaar voor de bestreden beschikking uitvoering hebben gegeven aan een 2-2-3 zorgregeling. Bovendien sluit de 2-2-3 zorgregeling aan bij de leeftijd van de kinderen. Binnen een 2-2-3 zorgregeling verblijven de kinderen regelmatig bij beide ouders en zijn ze niet gedurende langere tijd gescheiden van één van de ouders.

Uit de stukken in het dossier en ter zitting is gebleken dat de communicatie tussen de ouders moeizaam verloopt. Dit vormt echter naar het oordeel van het hof geen contra-indicatie voor een 2-2-3 zorgregeling. Het is gebleken dat de ouders in staat zijn praktische afspraken over de kinderen te maken en informatie over hen met elkaar uit te wisselen. Het hof acht de ouders daarom in staat opnieuw een 2-2-3 zorgregeling met elkaar vorm te geven, zoals zij voor de bestreden beschikking ook hebben gedaan. Van belang is wel, zoals de raad ter zitting de ouders ook heeft meegegeven, dat de ouders zich ervan bewust zijn dat de kinderen opgroeien in twee verschillende huishoudens. Van de ouders mag worden verwacht dat zij de kinderen niet belasten met hun onderlinge geschillen en dat zij relevante informatie over de kinderen met elkaar delen. Dit betreft niet het afleggen van verantwoording aan de andere ouder over de wijze waarop de ene ouder zijn of haar zorgtijd invult, maar het informeren van elkaar over relevante gebeurtenissen en ontwikkelingen van de kinderen. Daarnaast is het van belang dat de ouders het mogelijk maken dat de kinderen tijdens de vakanties onbelast contact met de andere ouder kunnen onderhouden, als ze die voor langere tijd fysiek moeten missen.

De vader heeft daarnaast verzocht (III) te bepalen dat overdrachten die niet samenvallen met een schooldag om 08.45 uur plaatsvinden. Tegen dit verzoek heeft de moeder geen verweer gevoerd. Het hof zal dit verzoek daarom eveneens toewijzen. De schoolvakanties worden bij helfte tussen de ouders verdeeld.

Het hof zal de hoofdverblijfplaats van [minderjarige 1] bij de vader bepalen en die van [minderjarige 2] bij de moeder. De rechtbank heeft in r.o. 2.6.3 overwogen dat het, gelet op de door haar vastgestelde zorgregeling, in de rede lag de hoofdverblijfplaats van beide kinderen bij de moeder te bepalen omdat bij die regeling het zwaartepunt van de verzorging bij de moeder lag. Omdat het hof de door de rechtbank vastgestelde zorgregeling vernietigt en een 2-2-3 zorgregeling vaststelt, is het uitgangspunt waarop de rechtbank haar overweging over de hoofdverblijfplaats heeft gebaseerd komen te vervallen. Binnen de door het hof vastgestelde 2-2-3 zorgregeling is de zorg nagenoeg gelijkwaardig tussen de ouders verdeeld en ligt het zwaartepunt van de verzorging niet bij één van hen. De huidige situatie is dat [minderjarige 1] zijn hoofdverblijfplaats bij de vader heeft en [minderjarige 2] haar hoofdverblijfplaats bij de moeder. Het hof acht het, gelet op de beslissing om de gelijkwaardige verdeling van de zorg te laten herleven, niet passend om in deze situatie verandering aan te brengen. Het hof zal daarom het verzoek van de vader onder IV toewijzen en bepalen dat [minderjarige 1] zijn hoofdverblijfplaats bij de vader heeft en [minderjarige 2] haar hoofdverblijfplaats bij de moeder.

Nu het hof in hoger beroep een eindbeslissing geeft op de door de rechtbank aangehouden verzoeken ten aanzien van de hoofdverblijfplaats van de kinderen, zijn deze verzoeken in hoger beroep definitief afgedaan. De rechtbank hoeft hierover geen beslissing meer te nemen.

Gelet op de familierechtelijke aard van deze procedure ziet het hof aanleiding de proceskosten in hoger beroep te compenseren. Dit betekent dat iedere partij de eigen kosten draagt. Het verzoek van de moeder om de vader in de proceskosten te veroordelen zal worden afgewezen.

Het hof:

in de zaak met zaaknummer 200.370.398/01:

vernietigt de beschikking van de rechtbank Amsterdam van 13 maart 2026, voor zover daarin een zorgregeling is vastgesteld en de beslissing over de hoofdverblijfplaats van de kinderen is aangehouden, en in zoverre opnieuw rechtdoende:

bepaalt dat de kinderen volgens een 2-2-3 regeling bij de ouders verblijven, waarbij zij:

bepaalt dat, voor zover een overdrachtsmoment niet samenvalt met een schooldag, de overdracht van de kinderen om 08.45 uur plaatsvindt;

bepaalt dat de kinderen de helft van de schoolvakanties bij iedere ouder verblijven, door de ouders in onderling overleg te verdelen;

bepaalt dat [minderjarige 1] zijn hoofdverblijfplaats bij de vader heeft;

bepaalt dat [minderjarige 2] haar hoofdverblijfplaats bij de moeder heeft;

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de proceskosten in hoger beroep, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders verzochte.

In de zaak met zaaknummer 200.370.398/02:

verklaart de vader niet-ontvankelijk in zijn verzoeken in het incident;

compenseert de proceskosten in het incident, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Deze beschikking is gegeven door mr. J. Schoemaker, mr. P.F.E. Geerlings en mr. M.C. Schenkeveld, in tegenwoordigheid van mr. F. de Jongh als griffier en is op 20 oktober 2026 in het openbaar uitgesproken door de voorzitter.