Op grond van een PrimeLine overeenkomst is een creditcard verstrekt. De aflossingstermijnen zijn niet stipt…

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof 200.114.609/01

(zaaknummer rechtbank Groningen 5405 CV EXPL 12-3278)

arrest van de eerste kamer van 27 mei 2014

in de zaak van

LaSer Nederland B.V.,

gevestigd te 's-Hertogenbosch,

appellante,

in eerste aanleg: eiser,

hierna: Laser,

advocaat: mr. J.D. Nijenhuis, kantoorhoudend te Leeuwarden,

tegen

[geïntimeerde],

wonende te [woonplaats],

geïntimeerde,

in eerste aanleg: gedaagde,

hierna: [geïntimeerde],

advocaat: mr. J. Doornbos, kantoorhoudend te Groningen.

1.1

In eerste aanleg is geprocedeerd en beslist zoals weergegeven in het vonnis van 4 juli 2012 van de rechtbank Groningen, sector kanton, locatie Groningen (hierna: de kantonrechter).

2.1

Bij exploot van 20 september 2012 is door Laser hoger beroep ingesteld van genoemd vonnis van 4 juli 2012.

2.2

De conclusie van de memorie van grieven (met vijf producties) van Laser luidt:

2.3

Bij memorie van antwoord heeft [geïntimeerde] verweer gevoerd met als conclusie:

2.4

Laser heeft op 19 november 2013 een akte (zonder producties) genomen, waarop [geïntimeerde] bij antwoordakte heeft gereageerd.

2.5

Ten slotte hebben partijen de stukken overgelegd en arrest gevraagd.

3.1

De kantonrechter heeft niet zelf de feiten vastgesteld, zodat het hof dat zal doen.

3.2

[geïntimeerde] is ten behoeve van de aankoop van een roerende zaak een (PrimeLine) kredietovereenkomst met Laser aangegaan. Op grond van deze door [geïntimeerde] op 4 januari 2007 ondertekende overeenkomst is aan [geïntimeerde] een creditcard verstrekt. In de overeenkomst is vermeld dat de bestedingslimiet van de [electronicawinkel] Visa Card € 1.250,- bedraagt, dat deze bestedingslimiet kan worden aangepast en dat het effectieve kredietvergoedingspercentage 16% op jaarbasis bedraagt per peildatum 1 juli 2006.

3.3

[geïntimeerde] heeft de overeengekomen termijnen niet stipt voldaan.

3.4

[geïntimeerde] heeft diverse malen een bedrag overgemaakt dat strekte tot vermindering van zijn openstaande schuld bij Laser.

3.5

In eerste aanleg heeft Laser een bedrag van (totaal) € 4.673,93 van [geïntimeerde] gevorderd, te vermeerderen met rente en kosten.

3.6

De kantonrechter heeft in het beroepen vonnis van 4 juli 2012 overwogen (samengevat) dat Laser niet heeft voldaan aan haar stelplicht, omdat zij geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om bij conclusie van repliek in eerste aanleg te reageren op het verweer van [geïntimeerde]. De kantonrechter heeft de vordering van Laser daarom afgewezen en Laser in de proceskosten van [geïntimeerde] (nihil) veroordeeld.

4.1

Volgens [geïntimeerde] is de in 2.4 bedoelde akte van Laser een verkapte conclusie. De akte is genomen in strijd met de twee-conclusie-regel en dient daarom buiten beschouwing te worden gelaten, aldus [geïntimeerde].

4.2

Het hof stelt vast dat de akte van Laser geen nieuwe grieven bevat. Van schending van de twee-conclusie-regel is daarom geen sprake. Het hof overweegt voorts dat [geïntimeerde] bij memorie van antwoord een nieuwe feitelijke stelling heeft betrokken (uit het door Laser in het geding gebrachte mutatieoverzicht valt niet te herleiden dat die betrekking heeft op de tussen partijen gesloten kredietovereenkomst) en een nieuw verweer heeft gevoerd (de bestedingslimiet van de creditcard was € 1.250,- zodat nimmer een schuld van € 4.000,- zou kunnen en mogen ontstaan). Laser is in haar akte ingegaan op deze nieuwe stelling en dit nieuwe verweer. [geïntimeerde] heeft hierop bij antwoordakte kunnen reageren, zodat het beginsel van hoor en wederhoor niet is geschonden. Het hof zal de akte van Laser (en de antwoordakte van [geïntimeerde]) derhalve meenemen in de beoordeling.

4.3

[geïntimeerde] stelt dat Laser niet heeft gegriefd tegen de in 3.6 weergegeven overweging van de kantonrechter. Volgens [geïntimeerde] staat daarmee in rechte vast dat Laser niet aan haar stelplicht heeft voldaan, zodat de vordering van Laser ook in hoger beroep dient te worden afgewezen.

4.4

Dit standpunt stuit echter af op de herstelfunctie van het hoger beroep. Naar vaste jurisprudentie strekt het hoger beroep er mede toe de appellerende partij de gelegenheid te bieden tot verbetering en aanvulling van hetgeen hij zelf bij de procesvoering in eerste aanleg heeft gedaan of nagelaten (Hoge Raad 11 december 1998, ECLI:NL:HR:1998: ZC2803).

4.5

Het standpunt van [geïntimeerde] mist bovendien feitelijke grondslag. In haar enige grief stelt Laser dat haar vordering ten onrechte is afgewezen en zij onderbouwt (met verwijzing naar producties) waarom de vordering (alsnog) moet worden toegewezen. Dusdoende heeft Laser wel gegriefd tegen de in 3.6 weergegeven overweging van de kantonrechter en heeft Laser de herstelfunctie van het hoger beroep aangegrepen om haar vordering (alsnog) te onderbouwen.

4.6

[geïntimeerde] heeft bij memorie van antwoord gewezen op verschillen in de door Laser in haar processtukken gehanteerde bedragen.

4.7

Bij inleidende dagvaarding is aangegeven dat de vordering van € 4.673,93 uiteen valt in een hoofdsom van € 4.665,77 plus € 8,16 aan rente vanaf de dag dat de vordering uit handen is gegeven voor het gerechtelijke traject. De door Laser in hoger beroep gegeven specificatie van de vordering sluit op een bedrag van € 4.666,69. In haar akte van 19 november 2013 heeft Laser aangegeven dat het bedrag van € 8,16 al was verwerkt in de hoofdsom van € 4.665,77.

4.8

Naar 's hofs oordeel heeft Laser daarmee een plausibele verklaring gegeven voor het verschil van € 0,92 tussen het in eerste aanleg gevorderde bedrag en de specificatie van de vordering in hoger beroep. Aangezien [geïntimeerde] in zijn antwoordakte niet meer op dit onderdeel heeft gereageerd, neemt het hof als vaststaand aan dat de vordering van Laser op [geïntimeerde] op 25 maart 2012 in hoofdsom € 4.666,69 bedroeg.

4.9

Op de door [geïntimeerde] bij memorie van antwoord ingenomen nieuwe stelling dat uit het door Laser in het geding gebrachte mutatieoverzicht niet valt te herleiden dat die betrekking heeft op de tussen partijen gesloten kredietovereenkomst, is Laser in haar akte van 19 november 2013 ingegaan. Laser stelt dat uit het mutatieoverzicht (productie 4 bij de memorie van grieven) blijkt dat de eerste aankoop van [geïntimeerde] met de creditcard een product ter waarde van € 599,- is geweest dat [geïntimeerde] op 4 januari 2007 heeft gekocht bij [electronicawinkel]. Op het nieuwe verweer van [geïntimeerde] dat de bestedingslimiet van de creditcard € 1.250,- was, zodat nimmer een schuld van € 4.000,- zou kunnen en mogen ontstaan, heeft Laser gereageerd met de stelling dat uit het mutatieoverzicht blijkt dat [geïntimeerde] gebruik heeft gemaakt van de in de (Primeline) overeenkomst opgenomen mogelijkheid om de bestedingslimiet van de creditcard te verhogen, aangezien uit dat overzicht blijkt dat [geïntimeerde] op 7 augustus 2007 een bedrag van € 3.000,- heeft opgenomen. De bedragen die [geïntimeerde] stelt te hebben afgelost, zijn ook in dit mutatieoverzicht opgenomen, aldus tot zover Laser.

4.10

Het hof overweegt dat de tussen partijen opgemaakte schriftelijke overeenkomst steun biedt aan de stelling van Laser dat de (Primeline) overeenkomst is aangegaan in verband met de aanschaf van een artikel van € 599,- bij[electronicawinkel]. In de overeenkomst is rechtsboven de naam en het adres van laatstgenoemd bedrijf vermeld, terwijl linksboven in de overeenkomst het bedrag van € 599,- is vermeld. Het hof neemt voorts in aanmerking dat de conrete en met stukken onderbouwde stellingen van Laser onvoldoende concreet zijn betwist door [geïntimeerde]. Zo heeft [geïntimeerde] niet betwist dat de overeenkomst op grond waarvan aan hem een creditcard is verstrekt, is aangegaan in verband met de aanschaf van een artikel van € 599,- bij[electronicawinkel] en dat hij op 7 augustus 2007 met behulp van de creditcard een bedrag van € 3.000,- heeft opgenomen.

4.11

Uit het voorgaande maakt het hof de gevolgtrekking dat de in 4.9 vermelde stellingen van Laser door [geïntimeerde] onvoldoende gemotiveerd zijn betwist. Daarmee staat vast dat het mutatieoverzicht betrekking heeft op de tussen partijen gesloten overeenkomst alsmede dat [geïntimeerde] - na verhoging van de bestedingsruimte van de [electronicawinkel] Visa Card - op 8 augustus 2007 een bedrag van € 3.000,- heeft ontvangen. Bij gebreke van een verdere betwisting van (de hoogte van) de vordering, staat daarmee vast dat Laser een vordering op [geïntimeerde] heeft ter hoogte van het in het slot van 4.8 genoemde bedrag.

4.12

Uit het voorgaande volgt dat de grief van Laser slaagt. Haar vordering is, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, toewijsbaar tot een bedrag in hoofdsom van € 4.666,69. De contractuele rente ingaande 26 maart 2012 zal worden toegewezen over het in het petitum gehanteerde bedrag van € 4.665,77, aangezien anders meer zou worden toegewezen dan is gevorderd.

4.13

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, behoudens de daarin gegeven proceskostenveroordeling die te wijten is aan de gebrekkige procesvoering van Laser in eerste aanleg.

4.14

[geïntimeerde] zal als de in het ongelijk te stellen partij worden veroordeeld in de kosten van het geding in hoger beroep. De proceskosten zullen worden vastgesteld op € 749,17 aan verschotten en op € 948,- aan geliquideerd salaris van de advocaat (1½ punt in tarief I). De gevorderde nakosten zullen op na te melden wijze worden toegewezen.

- € 749,17 aan verschotten,

- € 948,- aan geliquideerd salaris van de advocaat;

- € 131,- voor nasalaris van de advocaat,

- € 68,00 voor nasalaris van de advocaat indien niet binnen veertien dagen na

aanschrijving aan deze uitspraak is voldaan én betekening heeft plaatsgevonden;