Uitstel voor grieven. Partij-peremptoir gesteld. Akte niet dienen verleend. Hoger beroep wordt verworpen…

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof 200.152.094/01

(zaaknummer rechtbank Noord-Nederland C/17/117039/ HA ZA 11-775)

arrest van de eerste kamer van 31 maart 2015

in de zaak van:

[appellant],

wonende te [woonplaats],

appellant,

in eerste aanleg: gedaagde in conventie en eiser in reconventie,

hierna: [appellant],

advocaat: mr. T.E. Heslinga, kantoorhoudend te Leeuwarden,

tegen

[geïntimeerde],

wonende te [woonplaats],

geïntimeerde,

in eerste aanleg: eiseres in conventie en verweerster in reconventie,

hierna: [geïntimeerde],

advocaat: mr. F. [geïntimeerde], kantoorhoudend te Leeuwarden.

Het tussenarrest van 16 september 2014 wordt hier overgenomen.

Ingevolge voormeld tussenarrest heeft op 9 oktober 2014 een comparitie van partijen plaatsgevonden. Uit het daarvan opgemaakte proces-verbaal blijkt dat partijen geen schikking hebben bereikt.

Op de rol van 25 november 2014 heeft [appellant] uitstel gevraagd voor het nemen van de memorie van grieven. Het uitstel is verleend tot 13 januari 2015. Op die datum is een nader uitstel verleend tot 10 februari 2015.

Op laatstgenoemde roldatum heeft [appellant] niet van grieven gediend, waarna de zaak is verwezen naar de rol van 3 maart 2015. [geïntimeerde] heeft [appellant] partij peremptoir gesteld tegen laatstgenoemde roldatum en tijdig akte niet dienen aangezegd.

Ter rolle van 3 maart 2015 heeft [appellant] niet van grieven gediend en is aan [geïntimeerde] akte niet dienen verleend.

Op de rol van 17 maart 2015 hebben partijen arrest gevraagd en daartoe de stukken overgelegd.

[appellant] heeft de hem door het hof gestelde termijnen voor het nemen van de memorie van grieven ongebruikt laten verstrijken. Door de verlening aan [geïntimeerde] van akte niet dienen is het recht van [appellant] om alsnog van grieven te dienen, komen te vervallen.

Nu [appellant] geen grieven heeft ontwikkeld tegen het vonnis waarvan beroep, en in aanmerking nemend dat het vonnis van de rechtbank van 2 april 2014 niet in strijd is met rechtsregels die van openbare orde zijn, zal het hoger beroep van [appellant] worden verworpen.

[appellant] moet in hoger beroep worden beschouwd als de in het ongelijk te stellen partij. Het hof zal [appellant] dan ook veroordelen in de kosten van het geding in hoger beroep (salaris advocaat: ½ punt in tarief II).