Het gerechtshof staat aanvullend grieven van de moeder, gericht tegen de splitsing van de kinderbijslag, toe…

locatie Leeuwarden

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtsgerechtshof 200.365.712/01 en 02

(zaaknummer rechtbank Overijssel 299674)

beschikking van 22 oktober 2026

in de zaak van

[verzoekster] (de moeder),

die woont in [woonplaats] ,

verzoekster in hoger beroep,

advocaat: mr. A.C.W. Duiveman te Dalfsen,

en

[verweerder] (de vader),

die woont in [woonplaats] ,

verweerder in hoger beroep,

advocaat: mr. W.N. Sardjoe te 's-Gravenhage.

In zijn toetsende en/of adviserende taak is gekend:

de raad voor de kinderbescherming (de raad),

locatie Zwolle.

Het gerechtshof verwijst voor het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Overijssel, locatie Zwolle, van 23 december 2025, uitgesproken onder voormeld zaaknummer.

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het beroepschrift met bijlage(n), ingekomen op 27 februari 2026;

- een journaalbericht namens de moeder van 5 maart 2026 met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de moeder van 2 april 2026 met bijlage(n);

- het verweerschrift met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de moeder van 18 mei 2026 met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de moeder van 10 augustus 2026 met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de vader van 13 augustus 2026 met bijlage(n);

• een journaalbericht namens de vader van 17 augustus 2026 met bijlage(n);

• een journaalbericht namens de moeder van 18 augustus 2026.

• een journaalbericht namens de moeder van 20 augustus 2026 met bijlage(n),
  ingekomen op 21 augustus 2026;

• een journaalbericht namens de vader van 21 augustus 2026 met bijlage(n).

2.2.

De minderjarige [de minderjarige1] is in de gelegenheid gesteld om zijn mening kenbaar te maken met betrekking tot de zorgregeling. De moeder heeft het gerechtshof laten weten dat de ouders het erover eens zijn dat zij het niet in zijn belang vinden hem hiermee te belasten.

2.3.

De mondelinge behandeling heeft op 25 augustus 2026 plaatsgevonden. Verschenen zijn: de moeder met haar advocaat, die mede het woord heeft gevoerd aan de hand van spreekaantekeningen. Verder zijn de vader met zijn advocaat verschenen en een vertegenwoordiger van de raad voor de kinderbescherming.

3.1.

Het huwelijk van partijen is op 20 februari 2025 ontbonden door echtscheiding door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van 27 augustus 2024(hersteld bij beschikking van 21 januari 2025) in de registers van de burgerlijke stand.

3.2.

Partijen zijn de ouders van:

- [de minderjarige1] , geboren [in] 2017 en

- [de minderjarige2] , geboren [in] 2019

over wie zij gezamenlijk het gezag uitoefenen.

3.3.

Bij beschikking van 20 juli 2023 heeft de rechtbank voor de duur van de procedure onder andere:
- de kinderen voorlopig aan de moeder toevertrouwd;

- een zorgregeling bepaald waarin is opgenomen wanneer de kinderen bij de vader
verblijven;

- de door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie met ingang van 1 augustus
2023 op € 147,- per kind per maand bepaald. Daarnaast heeft de rechtbank de definitieve beslissingen met betrekking tot de zorgregeling en de kinderalimentatie aangehouden.

3.4.

Bij beschikking van 27 augustus 2024 heeft de rechtbank bepaald dat het hoofdverblijf van de kinderen bij de moeder zal zijn, een voorlopige zorgregeling vastgesteld en met ingang van 27 augustus 2024 de door de vader te betalen kinderalimentatie voorlopig op € 31,- per kind per maand bepaald, en voor het overige de beslissingen aangehouden.

3.5.

Bij beschikking van 8 april 2025 heeft de rechtbank, voor zover hier van belang, de voorlopige zorgregeling gehandhaafd. Daarnaast heeft de rechtbank de beslissingen over de definitieve zorgregeling, de geconcretiseerde vakantieregeling, de dwangsom en de kinderalimentatie (voor wat betreft de zorgkorting) aangehouden en de raad verzocht te adviseren over de zorgregeling en de geconcretiseerde vakantieregeling.

3.6.

˃ Kinderfeestje en traktatie: in de oneven jaren het kinderfeestje van [de minderjarige2] en de

- - week 28: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de moeder brengt

- - week 31: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de moeder brengt

de kinderen. De kinderen zijn week 32 ook bij hun vader.

- - week 33: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de vader brengt

- - week 29: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de moeder, de vader brengt

de kinderen °

- - week 30: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de moeder brengt

de kinderen. De kinderen zijn week 31 ook bij de vader.

- - week 32: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de moeder, de vader brengt

de kinderen. De kinderen zijn week 33 ook bij de moeder.

- - week 34: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de moeder brengt

- - week 30: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de moeder brengt

de kinderen

- - week 31: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de moeder, de vader brengt

de kinderen. De kinderen zijn week 32 ook bij de moeder.

- - week 33: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de vader, de moeder brengt

de kinderen. De kinderen zijn week 34 ook bij de vader.

- - week 35: de kinderen gaan maandags om 10.00 uur naar de moeder, de vader brengt

de kinderen;

- wijst af het verzoek van de vader tot het vaststellen van een dwangsom ten laste van de moeder;

- bepaalt de bijdrage van de vader aan de moeder in de kosten van verzorging en opvoeding

van [de minderjarige1] en [de minderjarige2] met ingang van 5 januari 2026 op nihil;

- verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.”

4.1.

a. meer specifiek de reguliere zorgregeling:

meer specifiek de vakantieregeling (zie alinea 65 van het beroepschrift) te wijzigen ten aanzien van

meer specifiek ten aanzien van de kinderalimentatie: te bepalen dat op basis van een zorgkortingspercentage van 25% de kinderalimentatie € 31,- per kind per maand zal blijven met ingang van 27 augustus 2024 conform de tussenbeschikking van die datum, of een kinderbijdrage te bepalen die het gerechtshof juist acht;

- Primair

4.2.

De vader voert verweer en hij verzoekt het beroep van de moeder ongegrond te verklaren of haar verzoeken af te wijzen en de bestreden beschikking te bekrachtigen. Bij brief van 21 augustus 2026 verzoekt de vader in het geval het hof ingaat op het aanvullend verzoek van de moeder van 10 augustus 2026 betreffende de kinderbijslag, de draagkracht van de vader en daarmee de hoogte van de kinderalimentatie te bepalen dat elke ouder een kind inschrijft op zijn/haar adres op het Basisregistratie Personen (BRP) en subsidiair vast te stellen dat de moeder maandelijks primair € 287,- per maand voor beide kinderen aan de vader betaalt en subsidiair een bedrag van € 345,- voor beide kinderen met indexering vanaf 2027.

Verzoek tot schorsing

5.1.

De moeder heeft verzocht de werking van de beschikking van de rechtbank te schorsen voor de duur van de behandeling. Omdat het gerechtshof nu uitspraak doet in het hoger beroep heeft de moeder geen belang meer bij haar schorsingsverzoek. Daarom zal het gerechtshof het verzoek tot schorsing afwijzen.

5.2.

In hoger beroep zijn de zorgregeling, de kinderalimentatie en de kinderbijslag in geschil. Het gerechtshof zal als eerste een beslissing nemen over de zorgregeling en vervolgens op het geschil met betrekking tot de kinderalimentatie en kinderbijslag. Daarna zal het gerechtshof onderzoeken of het toekomt aan de subsidiaire en meer subsidiaire verzoeken van de ouders.

5.3.

De ouders hebben samen het gezag. Op grond van artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter op verzoek van de ouders of een van hen een regeling vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag. Deze regeling kan onder andere de zorgregeling omvatten.

5.4.

Het gerechtshof zal de beslissing van de rechtbank bekrachtigen, met uitzondering van een onderdeel van de zomervakantieregeling 2026-2027 en dit hierna toelichten. Het gerechtshof ziet geen aanleiding om, zoals door de moeder is verzocht, de raad te vragen om een integraal onderzoek, omdat het gerechtshof over voldoende informatie beschikt om een beslissing te kunnen nemen. Bij de mondelinge behandeling heeft de raad opgemerkt dat het voor de kinderen ingewikkeld is om op te groeien in de huidige situatie. De ouders komen niet tot overeenstemming over een zorgregeling. De door de moeder gewenste regeling is niet voor de vader te dragen, en de door vader gewenste regeling niet voor de moeder. Zolang de ouders het niet eens zijn over de zorgregeling, hebben de kinderen daar last van. Uit de overgelegde stukken blijken naar het oordeel van het gerechtshof geen objectiveerbare zorgen op grond waarvan een co-ouderschapsregeling niet in het belang van de kinderen is. De door de rechtbank bepaalde regeling loopt vanaf begin 2026. Na een gewenningsperiode is niet gebleken dat het met de kinderen sindsdien slechter gaat. De school ziet geen zorgsignalen en ook de kindverslagen van [naam] geven daar geen aanleiding toe. Gebleken is dat de ouders in staat zijn om goed genoeg met elkaar te communiceren over de kinderen. Weliswaar heeft de vader bepaalde beslissingen over de hulpverlening voor de kinderen en de uitbetaling van de kinderbijslag eenzijdig genomen, maar dat is nu geen reden om uit te gaan van de door de moeder gewenste zorgregeling. De vader zal overigens wel moeten begrijpen dat het eenzijdig nemen van dergelijke beslissingen, die een rechtstreeks gevolg hebben voor de kinderen en de moeder, niet passend is bij het door hem gewenste co-ouderschap, niet in het belang van de kinderen is en ook niet helpend is voor het vertrouwen van de moeder in hem. De dynamiek tussen de ouders en de spanning die dit oplevert voor de kinderen maken dat het voor de voortzetting van het co-ouderschap van belang is dat de moeder doorgaat met het traject bij [naam] en dat ook de vader hulp vraagt. Op de zitting heeft de vader verklaard dat hij het advies van [naam] hierover opvolgt, zodat de kinderen in elk geval tot de kerst hulp krijgen. Het gerechtshof gaat ervan uit dat als [naam] verlenging van de hulp adviseert, de vader dat advies ook opvolgt. Onder deze omstandigheden ziet het gerechtshof dan ook geen aanleiding om een andere zorgregeling te bepalen dan de rechtbank heeft gedaan. Het is de dynamiek tussen de ouders die maakt dat een goede uitvoering van de zorgregeling voor de kinderen onder spanning staat, en die moet met de inzet van hulpverlening nu verder de kans krijgen om te normaliseren.

5.5.

Het gerechtshof maakt uit punt 63 van het verzoekschrift in hoger beroep op dat de moeder zich kan vinden in de door de rechtbank bepaalde zomervakantieregeling, met uitzondering van week 33 in de jaren 2026 en 2027, omdat daar sprake zou zijn van een typefout. Het gerechtshof constateert dat de vader tegen dit onderdeel van de grief van de moeder geen verweer heeft gevoerd. Daarbij komt dat het gerechtshof uit de bestreden beschikking afleidt, dat het de bedoeling is dat de kinderen gedurende de zes weken van de zomervakantie de helft van de vakantie bij elke ouder zijn, steeds in een schema van: de eerste week van de vakantie bij de ene ouder, de daaropvolgende twee weken bij de andere ouder, de daaropvolgende twee weken weer bij de ene ouder en de laatste week bij de andere ouder. Hieruit maakt het gerechtshof op dat de rechtbank voor de zomervakanties 2026 en 2027 kennelijk heeft bedoeld de zomervakantieregeling als volgt vast te stellen: in de periode van week 28 tot en met week 33 eerst een week bij de vader, dan twee weken bij de moeder, vervolgens twee weken bij de vader en tot slot een week bij de moeder. Het gerechtshof is van oordeel dat hier sprake is van een verschrijving, in plaats van dat de kinderen in week 33 naar de vader gaan, moet hier staan ‘naar de moeder’. Het gerechtshof zal de beschikking van de rechtbank op dit punt verbeteren.

5.6.

De ouders zijn het met uitzondering van de één-, twee-weekse en zomervakantieregeling, niet eens over de door de rechtbank bepaalde regeling met betrekking tot de feestdagen. De moeder wenst aanpassing van de feestdagenregeling ten aanzien van de kerstdagen, Pasen, Pinksteren en de verjaardagen van de kinderen (inclusief de kinderfeestjes, traktaties en de verjaardag zelf). De vader heeft zich hiertegen verzet. Hij vindt dat de door de rechtbank bepaalde regeling gehandhaafd moet worden.

5.7.

Het gerechtshof is van oordeel dat de door de rechtbank bepaalde regeling een duidelijke en evenwichtige regeling is, die al een aantal maanden wordt uitgevoerd. Niet is gebleken dat er problemen zijn gerezen ten aanzien van de uitvoering van de bepaalde regeling bij de verjaardagen van de kinderen, Pasen of Pinksteren. Daarom ziet het gerechtshof geen reden om die regeling aan te passen. Hoewel het gerechtshof er begrip voor heeft dat de moeder graag een andere regeling heeft voor de kerstdagen in verband met de overnachtingsmogelijkheid bij haar familie, is dit ook geen aanleiding om de bepaalde regeling op dit punt aan te passen. Dit, omdat de moeder om het jaar de mogelijkheid heeft om op eerste kerstdag bij familie te overnachten. Het door de rechtbank bepaalde wisselmoment (12.00 uur in plaats van 14.00 uur zoals de moeder wenst) doet daar niet aan af. Het gerechtshof herhaalt dat voor de kinderen rust en duidelijkheid over de regeling van belang is, evenals minder spanningen. Een nieuwe wijziging van de feestdagenregeling draagt daar niet aan bij. Gezien het voorgaande ziet het gerechtshof geen aanleiding om de door de rechtbank bepaalde feestdagenregeling verder aan te passen. Bovendien, in het geval ouders gezamenlijk andere afspraken maken, kan er van de vastgestelde zorgregeling, waaronder de vakantie- en feestdagenregeling worden afgeweken. Die ruimte blijft er voor zover ouders daar samen uit kunnen komen.

5.8.

Het gerechtshof maakt uit de toelichting van de moeder op de zitting bij haar aanvullende verzoek op dat als het gerechtshof van oordeel is dat de kinderbijslag geheel aan moeder toekomt, zij de draagkracht van de vader niet ter discussie stelt, enkel de zorgkorting. Daarom zal het gerechtshof eerst een oordeel geven over het verzoek van de moeder met betrekking tot de kinderbijslag.

5.9.

De moeder voert aan dat zij pas na de indiening van het hoger beroep er mee bekend werd met dat de vader bij de Sociale verzekeringsbank (SVB) verzocht heeft, welk verzoek is toegewezen, dat de kinderbijslag wordt gesplitst en dat dit een nieuwe ontwikkeling is, die moet worden meegenomen bij de beoordeling van de zaak. Volgens de moeder hanteert de SVB als regel dat als er geen afspraken zijn over de kinderbijslag en sprake is van gedeelde zorg, automatische splitsing van de kinderbijslag plaatsvindt. De moeder is het niet eens met de splitsing van de kinderbijslag. Zij stelt dat zij de verblijfsoverstijgende kosten betaalt, zodat de kinderbijslag geheel aan haar zou moeten toekomen. Zij betwist dat de vader de hierna in 5.10 door hem genoemde kosten betaalt of moet betalen, omdat:
- de kinderen gratis zijn meeverzekerd bij de zorgverzekering;
- kleding met de kinderen kan meegaan, maar de vader dat niet wil;
- schooltassen een cadeau waren voor de kinderen, zo ook cadeaus voor moederdag;
- moeder de kinderen altijd heeft geknipt, zodat gemaakte kapperskosten niet hoefden te
worden gemaakt;
- vakanties geen verblijfsoverstijgende kosten zijn;
- medische kosten vallen onder de zorgverzekering van vader. Moeder regelt oogpleisters en
nachtluiers en schiet deze kosten voor. Ze stuurt een tikkie naar vader en vader declareert
en betaalt aan moeder, zodat vader feitelijk niets betaalt.

5.10.

De vader stelt zich primair op het standpunt dat de moeder dit aanvullende verzoek in een te laat stadium in de procedure heeft gedaan, zodat zij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in dit verzoek. Hij verzet zich tegen de door de moeder verzochte verklaring voor recht. Volgens de vader worden de verblijfsoverstijgende kosten gedeeld. Hij voert aan dat in de door de moeder aangehaalde beschikking de kinderbijslag werd geabstraheerd. Daarbij was in die zaak niet in geschil dat de man geen verblijfsoverstijgende kosten betaalde, aldus de vader. Volgens de vader betaalt hij in elk geval mee aan:
- zorgverzekering;
- kleding en schoenen;
- winterjassen;
- schooltassen;
- cadeaus en kosten voor kinderfeestjes en traktaties;
- kapper;
- medische kosten van de kinderen, waaronder eigen risico.
- diverse andere kosten die voor de kinderen worden gemaakt.
De vader stelt zich op het standpunt dat als het gerechtshof het verzoek van de moeder zoals toegelicht ter zitting volgt, er op het adres van elke ouder een kind moet worden ingeschreven zodat beide partijen kindgebonden budget krijgen.

5.11.

Het gerechtshof constateert dat de moeder aanvankelijk alleen een grief heeft opgeworpen over de zorgkorting. De zorgkorting is van invloed op de te betalen kinderalimentatie. Daarmee was de kinderalimentatie dus een geschilpunt waarover een oordeel van het gerechtshof werd verzocht. De aanvullende verzoeken van de moeder hebben betrekking op de kinderbijslag en meer subsidiair op de kinderalimentatie. Volgens de Belastingdienst heeft degene die de kinderbijslag op zijn naam heeft staan bij de SVB recht op kindgebonden budget. Het kindgebonden budget is direct van invloed op de draagkracht van een ouder en dus op zijn of haar aandeel in de kosten van de kinderen. Kinderalimentatie is vatbaar voor wijziging en partijen hebben er belang bij dat de vaststelling ervan berust op een juiste en volledige waardering van de van belang zijnde omstandigheden. Wel brengen de eisen van een goede procesorde mee dat de wederpartij gelegenheid wordt geboden haar verweer aan te vullen en, voor zover nodig, ook haar standpunt te herzien. (ECLI:NL:HR:1991:ZC0225). Het gerechtshof heeft de vader in de gelegenheid gesteld schriftelijk te reageren op de aanvullende verzoeken van de moeder en ook op de zitting hebben partijen over en weer hun standpunten naar aanleiding van de stukken die nog waren overgelegd, kenbaar kunnen maken. Gelet hierop acht het gerechtshof de moeder ontvankelijk in haar aanvullende verzoek.

5.12.

Het gerechtshof verwijst naar ECLI:NL:GHARL.2023:5139, waarin is overwogen dat als uitgangspunt geldt dat de ouder bij wie de minderjarige het hoofdverblijf heeft alle verblijfsoverstijgende kosten voor zijn/haar rekening neemt. Van het eigen aandeel van de ouders wordt 70% geacht te worden besteed aan verblijfsgebonden kosten (eten & drinken, dagelijkse verzorging, energielasten etc.). De verblijfsoverstijgende kosten (kleding, schoeisel, leermiddelen etc.) belopen het restant (30%) van het eigen aandeel en een bedrag ter grootte van de kinderbijslag. Bij dit uitgangspunt hoort dat de ouder bij wie het kind het hoofdverblijf heeft de volledige kinderbijslag ontvangt. Het staat partijen vrij om van dit uitgangspunt af te wijken door bijvoorbeeld af te spreken dat zij verblijfsoverstijgende kosten delen. Bij een dergelijke afspraak kan ook een andere verdeling van de kinderbijslag aan de orde zijn.

5.13.

Het gerechtshof constateert dat uit de stukken niet blijkt dat partijen afspraken hebben gemaakt over de verdeling van de verblijfsoverstijgende kosten en de kinderbijslag. Ook blijkt dit niet uit de verklaringen van de ouders op de mondelinge behandeling. Daarom moet het gerechtshof terugvallen op het hiervoor onder 5.12 vermelde uitgangspunt.

5.14.

De rechtbank heeft bij beschikking van 24 augustus 2024 bepaald dat de kinderen hun hoofdverblijf bij de moeder hebben. Deze beslissing is sinds die datum niet gewijzigd. Het logische gevolg hiervan is dat bij gebreke van nadere afspraken over de verblijfsoverstijgende kosten en de verdeling van de kinderbijslag, de kinderbijslag toekomt aan de moeder, die dus de verblijfsoverstijgende kosten moet betalen. Uit de door de rechtbank gehanteerde berekeningsmethode blijkt ook dat de rechtbank bij het bepalen van de hoogte van de kinderalimentatie daarvan is uitgegaan. Hieruit volgt dat dat de kinderbijslag aan de moeder toekomt.

5.15.

Het gerechtshof verwijst verder nog naar r.o. 5.29 van ECLI:NL:GHARL:2021:10504 waaruit volgt dat het niet aan het gerechtshof is om te bepalen aan wie de SVB de kinderbijslag uitkeert. Dat betekent dat het gerechtshof de door de moeder verzochte verklaring voor recht niet kan toewijzen. Het gerechtshof ziet voor het overige geen aanleiding om overige aanvullende (resterende deel van het primaire, het subsidiaire en meer subsidiaire) verzoeken van de moeder toe te wijzen, omdat niet vaststaat of de SVB bij een eventuele herziening van zijn standpunt ten aanzien van de splitsing van de kinderbijslag de door de vader ontvangen bedragen terugvordert.

5.16.

In zijn verweer op de aanvullende verzoeken van de moeder heeft de vader bij brief van 21 augustus 2026 aanvullend verzocht met ingang van de datum van de beschikking van het gerechtshof te bepalen dat ieder een kind inschrijft in de Basisregistratie Personen (BRP) per ouder.

5.17.

De rechtbank heeft bepaald dat de kinderen hun hoofdverblijf hebben bij de moeder en de kinderen staan op haar adres ingeschreven in het BRP. Los van de vraag of het verzoek van de vader zonder wijziging van het hoofdverblijf te vragen kan worden toegewezen, kan een dergelijk verzoek niet voor het eerst in hoger beroep worden gedaan. Daarom zal het gerechtshof de vader niet-ontvankelijk verklaren in zijn verzoek met betrekking tot de inschrijving van de kinderen.

5.18.

5.19.

De rechtbank heeft in de beschikking van 23 december 2025 – in tegenstelling tot bij de beschikking van 27 augustus 2024 – geen rekening gehouden met een zorgkorting van 25%, maar van 35% vanwege de dan geldende co-ouderschapsregeling.

5.20.

In hoger beroep wenst de moeder uit te gaan van een zorgkorting van 25%. De vader verzet zich daartegen.

5.21.

Gezien de beslissing van het gerechtshof om de co-ouderschapsregeling in stand te laten, acht het gerechtshof het door de rechtbank gehanteerde zorgkortingspercentage van 35% op zijn plaats en niet het door de moeder genoemde percentage van 25%.

5.22.

De grieven van de moeder falen met uitzondering van dat deel van grief I dat zich richt tegen de bepaalde zorgregeling in week 33 van de zomervakantie van 2026 en 2027, waarin is bepaald dat de kinderen maandags om 10.00 uur naar de vader gaan. Het gerechtshof zal daarom beslissen als volgt:

Het gerechtshof, beschikkende in hoger beroep:

6.1.

verklaart de vader niet-ontvankelijk in zijn verzoek met betrekking tot de inschrijving van de kinderen in het BRP;

6.2.

vernietigt de beschikking van de rechtbank Overijssel, locatie Zwolle, van 23 december 2025 voor zover in de zorgregeling is bepaald dat de kinderen in week 33 van de zomervakantie in 2026 en 2027 naar de vader gaan;

6.3.

bepaalt dat de kinderen in week 33 van de zomervakantie in 2026 en 2027 naar de moeder gaan;

6.4.

bekrachtigt voornoemde beschikking voor het overige, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen;

6.5.

wijst het meer of anders verzochte af.