Art. 3a, lid 2, AWR; art. 6:20, lid 3, Awb. Bpm. Machtiging kon niet rechtsgeldig per e-mail worden…

Team Belastingrecht

meervoudige kamer

nummer BK-25/770

in het geding tussen:

en

op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de Rechtbank Den Haag (de Rechtbank) van 30 september 2025, nummer SGR 23/8460.

Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de belasting van personenauto’s en motorrijwielen (bpm) opgelegd van € 8.931 (de naheffingsaanslag). Daarbij is bij beschikking € 77 belastingrente in rekening gebracht.

Belanghebbende heeft tegen de naheffingsaanslag en de rentebeschikking bezwaar gemaakt bij brief van 17 juli 2023.

Belanghebbende heeft de Inspecteur bij brief van 13 oktober 2023 in gebreke gesteld. De ingebrekestelling is door de Inspecteur op 16 oktober 2023 ontvangen. Bij brief van 24 oktober 2023 heeft de Inspecteur de beslistermijn op grond van artikel 7:10, lid 3, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) verlengd tot 20 november 2023.

Belanghebbende heeft op 6 november 2023 beroep ingesteld bij de Rechtbank wegens het niet tijdig doen van uitspraak op bezwaar. Ter zake van de indiening van het beroep is griffierecht betaald. De Inspecteur heeft op 24 november 2023 uitspraak op bezwaar gedaan. De Rechtbank heeft op 30 september 2025 het beroep niet-ontvankelijk verklaard en het verzoek om vergoeding van immateriële schade afgewezen.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. In verband daarmee is griffierecht betaald. De Inspecteur heeft bij nader stuk van 11 mei 2026 verweer ingediend.

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 24 juni 2026, gehouden te Den Haag. Partijen zijn verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

Op 10 augustus 2022 heeft belanghebbende aangifte bpm gedaan ter zake van de inschrijving van een personenauto in het Nederlandse kentekenregister. Het betreft een Audi Q3 Sportback met een datum eerste toelating van 11 februari 2021 (de auto).

De Inspecteur heeft aan belanghebbende met dagtekening 30 juni 2023 een naheffingsaanslag bpm opgelegd ten bedrage van € 8.931 en een bedrag van € 77 aan belastingrente in rekening gebracht.

De gemachtigde van belanghebbende heeft op 18 juli 2023 bezwaar ingediend.

De Inspecteur heeft bij brief van 23 augustus 2023 de gemachtigde van belanghebbende erop gewezen dat de schriftelijke machtiging ontbreekt en geïnformeerd dat de beslistermijn wordt opgeschort totdat het bezwaar aan alle eisen voldoet. De beslistermijn wordt uiterlijk tot vier weken na de datum van de brief opgeschort.

De Inspecteur heeft bij brief van 4 oktober 2023 een rappel verstuurd omdat hij nog geen schriftelijke machtiging had ontvangen van de gemachtigde van belanghebbende.

Op 9 oktober 2023 heeft de Inspecteur de schriftelijke machtiging ontvangen.

“Beoordeling

ISV

Proceskostenvergoeding

(…)

[1] Kamerstukken II 2004/05, 29934, nr. 6, p. 12.

[2] zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 22 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1112.

[3] zie de uitspraak van de Afdeling van 22 februari 2023, ECLI:NL:RVS:2023:724.

[4] HR 2 december 2016, ECLI:NL:HR:2016:2723.

[5] HR 14 juni 2024, ECLI:NL:HR:2024:853.”

In geschil is of de Rechtbank het beroep terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard en terecht het verzoek om een vergoeding van immateriële schade heeft afgewezen.

Belanghebbende concludeert tot:

- vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank,

- ontvankelijkverklaring van het beroep bij de Rechtbank,

- primair: terugwijzing van de zaak naar de Rechtbank voor een inhoudelijke behandeling,

- subsidiair: vernietiging van de naheffingsaanslag,

- meer subsidiair: de inkoopwaarde van de auto vast te stellen op € 39.638 (XRAY), de nieuwprijs vast te stellen op € 83.382, de totaal verschuldigde bpm vast te stellen op € 9.645 en de naheffingsaanslag te verminderen tot € 6.791.

- veroordeling van de Inspecteur tot het betalen van een dwangsom wegens niet tijdig beslissen,

- veroordeling van de Staat tot vergoeding van immateriële schade, en

- veroordeling van de Inspecteur en/of de Staat tot vergoeding van proceskosten, waarbij artikel 19a Wet op belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (Wet bpm) geen toepassing vindt.

De Inspecteur concludeert primair tot ongegrondverklaring van het hoger beroep en subsidiair tot veroordeling van de Inspecteur in de proceskosten aan de kant van belanghebbende met toepassing van wegingsfactor 0,5.

Ingebrekestelling / beroep tegen niet tijdig nemen besluit

Belanghebbende heeft de Inspecteur bij brief van 13 oktober 2023, door de Inspecteur ontvangen op 16 oktober 2023, in gebreke gesteld, omdat de Inspecteur niet tijdig uitspraak op bezwaar zou hebben gedaan. De Rechtbank heeft naar het oordeel van het Hof in de rechtsoverwegingen 9 tot en met 11 van haar uitspraak op goede gronden met juistheid beslist dat de termijn voor het doen van uitspraak op bezwaar eindigde op 20 november 2023. De ingebrekestelling was dus prematuur. De Inspecteur heeft derhalve geen dwangsom verbeurd en de Rechtbank heeft het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit terecht niet-ontvankelijk verklaard. Aan dit oordeel doet niet af de stelling van belanghebbende dat bij e-mail van 4 september 2023 alsnog de door de Inspecteur verzochte machtiging en het klantinformatieformulier zijn ingediend. De Inspecteur stelt dat hij die e-mail van belanghebbende niet heeft ontvangen. Uit artikel 3a, lid 2, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen volgt dat bij ministeriële regeling wordt bepaald op welke wijze het elektronische berichtenverkeer plaatsvindt. Het gebruik van e-mail is in de Regeling elektronisch berichtenverkeer Belastingdienst echter niet aangewezen als wijze waarop het elektronisch berichtenverkeer plaatsvindt, zodat de machtiging niet geldig langs die weg kon worden ingediend. Hieraan doet niet af dat tussen de Inspecteur en de gemachtigde van belanghebbende vaak wordt gecorrespondeerd per e-mail. Dat de Inspecteur de e-mail met de machtiging niet heeft ontvangen, komt daarom voor risico van belanghebbende.

Belanghebbende stelt dat de Rechtbank ten onrechte geen vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn voor de berechting van het geschil heeft toegekend. De Rechtbank heeft geoordeeld dat de redelijke termijn is overschreden, maar geen vergoeding van immateriële schade toegekend, omdat belanghebbende volgens de Rechtbank geen financieel belang heeft van meer dan € 1.000. Het Hof is, anders dan de Rechtbank, van oordeel dat recht bestaat op een vergoeding van immateriële schade, omdat belanghebbende reeds in beroep heeft verzocht om de thans door het Hof aanvaarde vermindering van de naheffingsaanslag met € 8.931 -/- € 6.789 = € 2.142, zodat de drempel van € 1.000 wordt overschreden. De door de Rechtbank vastgestelde overschrijding met (naar boven afgerond) drie maanden is tussen partijen niet in geschil. De overschrijding is, gelet op de datum waarop de Inspecteur uitspraak op bezwaar heeft gedaan, geheel toerekenbaar aan de beroepsfase. Belanghebbende heeft derhalve recht op een vergoeding van immateriële schade van € 500, die is verschuldigd door de Staat (zie ook HR 14 juni 2024, ECLI:NL:HR:2024:853).

Het hoger beroep is gegrond.

De Inspecteur stelt dat geen sprake kan zijn van een proceskostenvergoeding met betrekking tot een vermindering van de naheffingsaanslag op basis van de door belanghebbende pas in beroep ingebracht koerslijst XRAY. Het Hof begrijpt hieruit dat de Inspecteur van mening is dat belanghebbende in ieder geval geen recht heeft op een kostenvergoeding voor de bezwaarfase.

Het Hof acht wel termen aanwezig de Inspecteur te veroordelen in de door belanghebbende gemaakte proceskosten in beroep en hoger beroep. Het Hof stelt de kosten, op de voet van artikel 8:75 Awb in verbinding met het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) en de daarbij behorende bijlage, vast op € 1.868 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand voor de Rechtbank (2 punten à € 934 x 1) en € 1.868 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand voor het Hof (2 punten à € 934 x 1), in totaal derhalve op € 3.736. Voor een hogere vergoeding acht het Hof geen termen aanwezig. Bij de Rechtbank heeft belanghebbende nog aanspraak gemaakt op een vergoeding van kosten voor het opvragen van de koerslijst XRAY. Deze kosten vallen echter niet onder een van de limitatief opgesomde posten in artikel 1 Bpb. Belanghebbende heeft daarom geen recht op vergoeding van deze kosten.

Voorts dient aan belanghebbende het voor de behandeling in beroep gestorte griffierecht van € 184 en het voor de behandeling in hoger beroep gestorte griffierecht van € 289 te worden vergoed.

Het Gerechtshof:

Deze uitspraak is vastgesteld door C. Maas, M.J.M. van der Weijden en J.B.O. Bijl, in tegenwoordigheid van de griffier L. van den Bogerd.

De griffier, de voorzitter,

L. van den Bogerd C. Maas

De beslissing is op 16 september 2026 in het openbaar uitgesproken.

Deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert wordt een afschrift aangetekend per post verzonden.

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.

Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).

Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

a. - de naam en het adres van de indiener;

b. - de dagtekening;

c. - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. - de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.