Nummer hoofdzaak: BK-25/484. Wrakingsverzoek afgewezen

wonende in [Z] ,

verzoekster,

(gemachtigde: […] ).

Het wrakingsverzoek is gericht tegen de behandelend raadsheren in de hoofdzaak, mrs. P.J.J. Vonk, T.A. de Hek en M.J.M. van der Weijden (hierna: de raadsheren wier wraking is verzocht), en de bij die zaak betrokken griffier, mr. L. van den Bogerd (hierna: de griffier).

De procedure waarin verzoekster het verzoek tot wraking (wrakingsverzoek) heeft gedaan (de hoofdzaak) betreft een zaak van verzoekster tegen de Inspecteur van de Belastingdienst (de Inspecteur).

Verzoekster is door de meervoudige belastingkamer van het hof uitgenodigd voor de mondelinge behandeling van de zaak op 28 januari 2026. Op 26 januari 2026 heeft verzoekster een verzoek om uitstel van deze behandeling ingediend. Het hof heeft het verzoek op 27 januari 2026 toegewezen en haar het volgende bericht:

Verzoekster is vervolgens op 5 maart 2026 door het hof uitgenodigd voor de mondelinge behandeling van de zaak op 1 april 2026.

Op 9 maart 2026 heeft verzoekster verzocht om verplaatsing van de zittingsdatum en daarbij een bijlage gevoegd met informatie over een vlucht naar [buitenland] . Het hof heeft bij bericht van dezelfde datum verzocht om nadere bewijsstukken:

Verzoekster heeft naar aanleiding van het verzoek van het hof op 10 maart 2026 stukken ingediend. Het hof heeft op 11 maart 2026 verzoekster bericht:

Op 31 maart 2026 heeft verzoekster opnieuw een verzoek om uitstel van de mondelinge behandeling van de zaak op 1 april 2026 ingediend wegens ziekte en de volgende verklaring van de huisarts bijgevoegd:

Het hof heeft verzoekster op 31 maart 2026 bericht:

De wrakingskamer van het hof heeft verzoeksters wrakingsverzoek bij beslissing van 14 april 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:1206, afgewezen.

Verzoekster is vervolgens op 15 april 2026 door het hof uitgenodigd voor de mondelinge behandeling van de zaak door de meervoudige belastingkamer op 7 mei 2026.

Op 6 mei 2026 heeft verzoekster een verzoek om uitstel van de mondelinge behandeling ingediend wegens reeds geplande afspraken en medische omstandigheden. Verzoekster voert daarnaast aan dat zij in een zeer belastende privésituatie verkeert wegens een aanstaande woningontruiming. Verzoekster heeft het verzoek om uitstel onder meer onderbouwd met een verklaring ten aanzien van de medische toestand van haar gemachtigde en een beslagexploot bestemd voor haar gemachtigde.

Het hof heeft het uitstelverzoek op diezelfde dag toegewezen en haar het volgende bericht:

Verzoekster is vervolgens op 7 mei 2026 door het hof uitgenodigd voor de mondelinge behandeling van de zaak op 7 juli 2026.

Op 4 juli 2026 heeft verzoekster een verzoek om uitstel van de mondelinge behandeling ingediend. In het verzoek om uitstel staat, onder meer, het volgende:

Het hof heeft verzoekster op 6 juli 2026 om 10.27 uur bericht:

Bij bericht dat door het hof is ontvangen op 6 juli 2026 om 15.45 uur, heeft verzoekster opnieuw een verzoek om uitstel van de mondelinge behandeling ingediend. In het verzoek om uitstel staat, onder meer, het volgende:

Het hof heeft het uitstelverzoek bij bericht van 6 juli 2026, verzonden om 17.15 uur, afgewezen. In het bericht heeft het hof toegezegd ter zitting en/of in de uitspraak te motiveren waarom het verzoek om uitstel is afgewezen.

Verzoekster heeft bij bericht, dat door het hof is ontvangen op 6 juli 2026 om 18.03 uur, een verzoek tot wraking gedaan van de raadsheren en de griffier.

De raadsheren wier wraking is verzocht hebben de wrakingskamer meegedeeld niet te berusten in de wraking.

2. Verzoekster heeft aan haar verzoek tot wraking het volgende ten grondslag gelegd:

“Hierbij wraak ik de rechter(s) en/of de griffier van het Hof die, ondanks mijn eerste en tweede verzoek om uitstel, het uitstelverzoek zonder deugdelijke motivering hebben afgewezen. Hierdoor wordt mij de mogelijkheid ontnomen om mijn zaak naar behoren voor te bereiden en wordt mijn recht op een eerlijk proces geschonden.”

De wrakingskamer doet dit wrakingsverzoek af zonder behandeling ter zitting (zie artikel 4, lid 1, onderdeel a, van het Wrakingsprotocol gerechtshof Den Haag). Het verzoek is kennelijk ongegrond.

Volgens vaste jurisprudentie dient de rechter uit hoofde van zijn aanstelling te worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat de rechter jegens de verzoeker een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij de verzoeker dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (zie onder meer HR 6 juni 2014, ECLI:NL:HR:2014:1331).

Op grond van artikel 8:15 Awb kan op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

De wrakingsgronden komen in de kern erop neer dat de raadsheren wier wraking is verzocht ten onrechte de mondelinge behandeling niet hebben uitgesteld, waardoor verzoekster de mogelijkheid is ontnomen om de zaak naar behoren voor te bereiden. Ook klaagt verzoekster dat het hof beide afwijzingen niet deugdelijk heeft gemotiveerd. Volgens verzoekster is haar recht op een eerlijk proces geschonden.

Voor processuele beslissingen, zoals het afwijzen van een dergelijke verzoeken om uitstel, geldt dat zij geen grond kunnen opleveren voor wraking. De wrakingskamer komt geen oordeel toe over de juistheid van procedurele beslissingen van het hof. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel is belast met de behandeling van de zaak. Slechts indien een beslissing zo onbegrijpelijk is dat deze een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat het hof jegens verzoeker een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij verzoeker dienaangaande bestaande vrees voor een dergelijke vooringenomenheid naar objectieve maatstaven gerechtvaardigd is, kan dit tot een ander oordeel leiden (vgl. HR 25 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1413). De beslissing van het hof is naar het oordeel van de wrakingskamer niet zo onbegrijpelijk dat deze een zwaarwegende aanwijzing oplevert dat de raadsheren wier wraking is verzocht jegens verzoekster een vooringenomenheid koesteren, althans dat de bij verzoekster dienaangaande bestaande vrees voor een dergelijke vooringenomenheid naar objectieve maatstaven gerechtvaardigd is. Het hof heeft immers toegezegd dat de uitkomst van het hoger beroep in de strafzaak en de mogelijke invloed ervan op de zaak ter zitting zullen worden besproken en dat ter zitting of in de uitspraak zal worden gemotiveerd waarom het verzoek om uitstel is afgewezen. De wrakingskamer begrijpt dit zo dat het hof de mogelijkheid om na de bespreking van de gronden van de uitstelverzoeken ter zitting alsnog tot uitstel over te gaan heeft willen openhouden, en heeft aangekondigd dat als dat niet zou gebeuren, dat nader zou worden gemotiveerd. Van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke partijdigheid schade zou kunnen lijden is dus geen sprake.

Het voorgaande brengt mee dat het verzoek tot wraking van de behandelend raadsheren zal worden afgewezen.

Ten aanzien van het verzoek om wraking van de griffier, overweegt de wrakingskamer als volgt. Ingevolge 8:15 Awb kan een verzoek tot wraking slechts betrekking hebben op de rechters die de zaak behandelen. Een verzoek tot wraking kan dus geen betrekking hebben op de griffier.

Het voorgaande brengt mee dat verzoekster ten aanzien van het verzoek tot wraking van de griffier niet-ontvankelijk zal worden verklaard.

4. De wrakingskamer ziet aanleiding om te bepalen dat volgende wrakingsverzoeken van verzoekster in de hoofdzaak niet in behandeling zullen worden genomen wegens misbruik van recht (artikel 8:18, lid 4, Awb). Verzoekster heeft bij het hof immers al in deze zaak op dezelfde gronden - namelijk dat het verzoek om uitstel van de mondelinge behandeling was geweigerd - tevergeefs, een verzoek tot wraking van de behandelend raadsheren ingediend. Dit levert misbruik van recht op.

De wrakingskamer:

Deze uitspraak is gegeven door mr. J.W. van den Hurk, mr. M.Y. Bonneur en mr. Chr.Th.P.M. Zandhuis, in tegenwoordigheid van de griffier mr. T. van Hout. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 6 augustus 2026.

De griffier de voorzitter