WWZ; tussenbeschikking in verband met hoogte pensioenschade

Na deze tussenbeschikking heeft het hof van [de werknemer] een akte 22 Rv ontvangen met producties 71 en 72. [de werkgever] heeft een antwoordakte na tussenarrest ingediend met producties 62 tot en met 65.

Vervolgens hebben partijen met het hof nog gecommuniceerd over de toelaatbaar-heid van deze antwoordakte en/of de daarbij behorende producties.

[de werkgever] heeft verzocht om terug te komen op de beslissing dat voldoende aannemelijk is geworden dat het [de werknemer] zonder het ernstig verwijtbaar handelen van [de werkgever] was gelukt om tot aan haar pensioengerechtigde leeftijd bij haar in dienst te blijven. Zij wijst daarbij op de bijzonder dynamische markt waarin zij opereert en op de verzadiging van de Benelux-markt, waardoor de opheffing van de functie van [de werknemer] onvermijdelijk was.

Het hof wijst deze verzoeken af. Regel is dat de gegeven beslissing is genomen nadat partijen hierover hebben gedebatteerd. In die zin is het een eindbeslissing waarop, gelet op de regel die ziet op beperking van het processuele debat, in dezelfde instantie niet kan worden teruggekomen. Uitzondering hierop zijn bijzondere omstandigheden die het onaanvaardbaar zouden maken dat de rechter aan deze beslissing gebonden zou zijn. Daarvan is hier geen sprake.

Het vorenstaande geldt niet voor het verzoek over de pensioenschade. In eerste aanleg heeft [de werkgever] tijdens de mondelinge behandeling gevraagd om een nadere aktewisseling hierover in het geval de kantonrechter zou toekomen aan het bepalen van de pensioenschade. Dit is niet het geval geweest zodat het debat hierover nog niet geheel was afgerond. Het hof zal het nadere verweer van [de werkgever] op dit punt beoordelen nadat [de werknemer] de mogelijkheid heeft gehad om op de ter onderbouwing van dit verweer overgelegde productie te reageren. Het hof zal haar daartoe in de gelegenheid stellen.

[de werknemer] heeft bij akte gesteld en onderbouwd dat zij tot en met oktober 2025 aanspraak heeft op een ZW-uitkering. Partijen zijn het erover eens dat zij in het hele jaar 2025 een ZW-uitkering ontvangt. Tot en met 5 oktober bedraagt deze € 40.632,06 bruto. Daarna volgen nog 7 weken van, in totaal, € 7.296,45 (€ 1.042,35 x 7). De inkomsten van [de werknemer] in 2025 omvatten dan een bedrag van € 47.928,51 bruto.

Partijen discussiëren over de vraag welke inkomsten [de werknemer] het jaar daarop zal ontvangen. [de werknemer] stelt dat het ofwel een ZW ofwel een WW-uitkering zal betreffen en berekent het bedrag op € 50.028,00 bruto. [de werkgever] stelt dat het een WW-uitkering zal zijn en berekent dit bedrag op € 57.051,19 bruto. Zij houdt daarbij, in tegenstelling tot [de werknemer], rekening met een halfjaarlijkse verhoging van het maximum dagloon.

[de werknemer] heeft weliswaar gesteld dat zij nog steeds ziek is, hetgeen is onderbouwd aan de hand van de ZW-specificaties maar zij heeft niet aangegeven hoe haar situatie op dit moment is en wanneer herstel kan worden verwacht. Gelet hierop acht het hof aannemelijk dat [de werknemer] in 2026 aanspraak zal gaan maken op een WW-uitkering.

[de werkgever] stelt voorts dat [de werknemer] haar schadebeperkingsverplichting heeft overtreden, stellende dat zij de functie van BDM Private Clinics had moeten accepteren zodat zij nog steeds in dienst van [de werkgever] zou zijn geweest. Het hof passeert ook dit verweer. Zoals het hof in de tussenbeschikking heeft overwogen, was er voor [de werknemer] voldoende reden om te twijfelen aan de toekomstbestendigheid van de aangeboden, nieuw gecreëerde functie. Een baangarantie wilde [de werkgever] ook niet geven.

Onder verwijzing naar het bepaalde in ro 6.3 zal het hof een tussenbeschikking wijzen en [de werknemer] de gelegenheid geven om op productie 65 bij antwoordconclusie na tussenarrest van [de werkgever] met datum 19 november 2025 te reageren. Mocht zij in haar reactie een productie overleggen, dan krijgt [de werkgever] de gelegenheid om daarop te reageren. Wordt de reactie zonder producties ingediend, dan zal het hof daarna een datum bepalen voor het wijzen van een beschikking.

Het hof:

stelt [de werknemer] in de gelegenheid zich binnen vier weken na heden schriftelijk uit te laten, uitsluitend voor het onder ro. 7.8. vermelde doel;

bepaalt in het geval [de werknemer] bij haar reactie één of meerdere productie(s) in het geding brengt dat [de werkgever] binnen vier weken nadat [de werknemer] zich heeft uitgelaten, hierop schriftelijk zal kunnen reageren;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Deze beschikking is gegeven door mrs. J.M.H. Schoenmakers, J.I.M.W. Bartelds en A.E. Bos en is in het openbaar uitgesproken op 8 januari 2026.

[x]