In hoger beroep wordt alsnog vervangende toestemming voor de verhuizing verleend van de moeder met de kinderen.

Gebleken is dat de moeder en de vader gedurende lange tijd in de voormalige echtelijke woning in [verblijfplaats] hebben gewoond met hun vier kinderen, waarvan [minderjarige 1] en [minderjarige 2] op dit moment nog minderjarig zijn. [minderjarige 1] is op dit moment vijftien jaar oud en functioneert op het ontwikkelingsniveau van een vierjarige. [minderjarige 1] communiceert via afbeeldingen op een tablet en kampt met behoorlijk zware problematiek die valt binnen het autismespectrum. [minderjarige 2] is negen jaar oud en ook [minderjarige 2] heeft een ontwikkelingsachterstand. [minderjarige 2] gaat naar speciaal onderwijs. In september 2024 is er bij [minderjarige 2] lymfatische leukemie vastgesteld. [minderjarige 2] heeft hiervoor een zeer intensief behandeltraject gevolgd bij het [ziekenhuis] in [plaats 3] . [minderjarige 2] zit op dit moment in een rustigere fase van dit medisch behandeltraject en gaat inmiddels weer naar school. Hij gaat nu om de twee weken naar het ziekenhuis voor behandeling/controle.

De vader werkt sinds 2017 als rijksambtenaar voor [werkgever] sinds een aantal jaren overwegend in het buitenland. Op dit moment is de vader werkzaam in [stad] (Verenigde Staten). Hoewel de vader heeft betoogd dat hij tijdens de intensieve behandelperiode van [minderjarige 2] om de drie weken voor een periode van drie weken in Nederland is geweest en op die momenten de kinderen heeft bezocht (al dan niet in het ziekenhuis waar [minderjarige 1] bij aanwezig was), heeft de moeder die frequentie uitdrukkelijk betwist. Volgens de moeder heeft de vader de kinderen gedurende het afgelopen anderhalf jaar niet dan wel nauwelijks gezien, terwijl hij die gelegenheid wel had. De vader heeft niet concreet gemaakt, ook niet desgevraagd tijdens de mondelinge behandeling, in hoeverre er daadwerkelijk een regelmatig contact is geweest tussen de vader en de kinderen in de afgelopen jaren. Het hof betrekt daarbij dat tussen partijen niet in geschil is dat de vader het weekend voorafgaand aan de mondelinge behandeling bij het hof de kinderen wel gedurende twee uur bij de moeder thuis heeft bezocht, maar daarvoor lange tijd niet. De vader heeft hierover, bijvoorbeeld, verklaard de kinderen in de afgelopen zomervakantie niet te hebben opgezocht. Voor het hof staat hiermee vast dat de moeder afgelopen jaren overwegend zelfstandig de zorg heeft gedragen voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , die beiden dus kampen met forse kindeigen problematiek.

Voorts is gebleken dat de moeder medio 2024 bij de rechtbank een verzoek tot echtscheiding heeft ingediend en dat er tot op heden geen afspraken zijn gemaakt tussen de ouders of dat er door de rechtbank een beslissing is genomen over de hoofdverblijfplaats van de kinderen en de contactregeling. Ook is gebleken dat de moeder medio september 2024 met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] naar [plaats 1] was verhuisd, zonder dat zij daarvoor de benodigde toestemming van de vader had. Van belang is dat de moeder er blijk van heeft gegeven dat zij hierin anders had moeten handelen. De moeder heeft hierover verklaard dat zij zich niet bewust was van de benodigde toestemming van de vader, dat de vader langere tijd geen tot nauwelijks contact met de kinderen heeft gehad, dat in het kader van de echtscheidingsprocedure de voormalige echtelijke woning verkocht moest worden en dat zij daarom de woning moest verlaten. Volgens de moeder voelde het voor haar alsof zij geen kant op kon. Van belang is dat de moeder vervolgens opvolging heeft gegeven aan de bestreden beschikking en met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] weer is terugverhuisd naar de voormalige echtelijke woning.

Volgens de moeder ligt de noodzaak om naar [plaats 1] te mogen verhuizen erin dat zij los wil komen van de vader. De moeder voelt zich door de vader onder druk gezet door in [verblijfplaats] te moeten blijven terwijl ze dat niet wil, de vader zelf niet in Nederland woont en een zeer beperkt contact heeft met de kinderen. De moeder heeft geen netwerk in [verblijfplaats] , maar in [plaats 1] wel. De moeder vraagt om een nieuwe start en wil haar eigen leven kunnen opbouwen. De moeder voert voorts aan dat er sprake was en is van intieme terreur, maar dit is voor het hof in deze procedure en met de gegevens die het hof ter beschikking heeft niet eenvoudig te duiden, zoals de raad ook heeft aangegeven. Wel onderschrijft het hof het belang van de moeder, net als de raad, om zich los te moeten kunnen maken van het huwelijk en dat het daarvoor voor de moeder noodzakelijk is om te kunnen verhuizen naar [plaats 1] . De moeder heeft er aldus recht en belang bij om met de kinderen te verhuizen en de vrijheid te krijgen om haar leven opnieuw in te richten.

Het hof betrekt daar in de eerste plaats bij dat de vader geen vaste verblijfplaats heeft in Nederland, hetgeen inhoudt dat de vader in een hotel verblijft als de vader in Nederland is. Dit betekent dat het hebben van contact met de kinderen in ieder geval niet gebonden is aan een verblijf van de moeder met de kinderen in [verblijfplaats] . Ook vanuit de woning in [plaats 1] kunnen de kinderen contact hebben met de vader. Het hof betrekt hier verder bij dat de moeder andermaal heeft aangegeven achter een goed contact tussen de kinderen en de vader te staan, dat zij ook voorstellen heeft gedaan voor dit contact, maar dat de vader desondanks weinig contact heeft gehad met de kinderen en door de vader ook niet duidelijk is gemaakt hoe dit er in de komende periode uit kan gaan zien.

De niet nader onderbouwde stelling van de vader dat hij in 2026 wil gaan proberen voor [werkgever] vanuit [plaats 2] te gaan werken is op dit moment nog een uiterst onzekere en in de toekomst gelegen situatie waarmee bij de beoordeling van het verzoek van de moeder te mogen verhuizen geen rekening gehouden kan worden. De raad heeft hierover bovendien aangegeven dat, als deze situatie zich in de toekomst zou voordoen, het co-ouderschap dat de vader voor ogen heeft niet realistisch is gelet op de afstand tussen [plaats 2] , waar de vader werkt en [verblijfplaats] , waar de moeder en de kinderen dan zouden wonen. Voor zover de vader op termijn al een standplaats in [plaats 2] zou kunnen krijgen, valt mede in het licht van het zeer beperkte contact tussen de vader en [minderjarige 1] en [minderjarige 2] ook om die reden niet in te zien waarom de moeder met de kinderen in de tussentijd in [verblijfplaats] moet blijven wonen.

Van belang daarbij is dat de moeder binnen afzienbare tijd sowieso zal moeten verhuizen uit de voormalige echtelijke woning in [verblijfplaats] . De moeder heeft immers verklaard niet in staat te zijn de financiële lasten verbonden aan die woning zelfstandig te kunnen dragen en de vader heeft bij het hof aangegeven in het kader van de echtscheidingsprocedure toedeling van de woning te wensen. Dat betekent dat de moeder zonder meer op zoek moet naar een nieuwe woning voor haarzelf en [minderjarige 1] en [minderjarige 2] .

De wens van de moeder om met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] te gaan wonen in de huurwoning die zij in 2024 in [plaats 1] heeft aanvaard waarin thans de twee studerende oudste kinderen van de ouders verblijven, is invoelbaar. De moeder woont dan in de buurt van haar netwerk en ook de twee oudste kinderen kunnen de moeder bijstaan waar mogelijk en nodig. Dit is van belang, gelet op de zware zorgtaak die in sterk overwegende mate op de moeder alleen rust vanwege de intensieve zorg die zowel [minderjarige 1] als [minderjarige 2] nodig hebben. De moeder kan bovendien vanuit [plaats 1] de ziekenhuisbezoeken voor [minderjarige 2] eenvoudiger vormgeven, te meer omdat zij daar een ondersteunend netwerk heeft. Het is van belang dat de moeder, die voor de kinderen de meest stabiele en aanwezige factor is, in staat is en blijft om de kinderen te bieden wat ze nodig hebben. Hiervoor is het nodig dat zij de door haar gewenste verhuizing met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] kan gaan uitvoeren. Het hof betrekt daarbij dat de raad hierover heeft aangegeven dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] een dergelijke verhuizing moeten aankunnen, mits dit door de moeder goed is voorbereid. Gebleken is dat de moeder in eerste aanleg hiertoe de nodige verzoeken heeft ingediend en zij de verhuizing aldus voldoende goed heeft voorbereid en doordacht. Hoewel de moeder in dit verband geen grieven heeft gericht tegen de door de rechtbank in eerste aanleg afgewezen verzoeken met betrekking tot de inschrijving van de kinderen op school, hulpverlening en fysiotherapie/ergotherapie, gaat het hof ervan uit dat de ouders hierover gezamenlijk in overleg gaan en een beslissing zullen nemen omdat nu duidelijk is geworden dat de moeder van het hof toestemming krijgt om te mogen verhuizen naar [plaats 1] .

De kinderen gaan, sinds de terugverhuizing, weer naar school in (de omgeving van) [verblijfplaats] . Het hof acht het niet in het belang van de kinderen dat zij verhuizen naar [plaats 1] zonder dat is geregeld dat zij direct daar naar school kunnen en de nodige hulpverlening daar kan aanvangen. Het hof zal daarom beslissen dat de moeder met de kinderen per start van de kerstvakantie (20 december 2025) naar [plaats 1] mag verhuizen, zodat de ouders in de tussenliggende periode voor de kinderen school en hulpverlening in [plaats 1] kunnen regelen.