verdeling van wettelijke (algehele) gemeenschap van goederen

Het hof heeft partijen bevolen over te leggen:

van de zijde van de man:

van de zijde van de vrouw:

Bij voornoemd journaalbericht van 14 oktober 2025 heeft de man het hof bericht zich niet te kunnen verenigen met de door de vrouw op 9 oktober 2025 overgelegde stukken, nu niet ook zijn overgelegd de bankrekeningen op naam van de vrouw, waaruit de saldi blijken. De man verzoekt het hof de vrouw deze gegevens alsnog te doen overleggen. Bij voornoemd journaalbericht van 16 oktober 2025 heeft de vrouw hiertegen verweer gevoerd.

Het hof wijst het verzoek van de man af, nu de man niet door het hof in de gelegenheid is gesteld op de op 9 oktober 2025 ingekomen stukken van de vrouw te reageren en hij dit verzoek ook niet al eerder heeft geformuleerd.

De grief van de man

a) de bankrekeningen

‘4.7.2. aan de vrouw wordt toegedeeld:

(…)

- de bank- en spaarrekening van de vrouw bij de [bank] [bankrekeningnummer 1] ;

- de bank- en spaarrekening van de vrouw bij de [bank] [bankrekeningnummer 2] ;

(…)

- te bepalen dat de baten en schulden op de bank- en spaarrekeningen van partijen met rekeningnummers [bankrekeningnummer 1] , [bankrekeningnummer 2] , [bankrekeningnummer 3] en [bankrekeningnummer 4] per peildatum 8 mei 2024 bij helfte worden verdeeld;

- te bepalen dat aan de vrouw worden toegedeeld de bank- en spaarrekening met nummers [bankrekeningnummer 1] en [bankrekeningnummer 2] , onder de verplichting om aan hem de helft van de saldi per 8 mei 2024 te voldoen;

- te bepalen dat aan hem worden toegedeeld de bank- en spaarrekening met nummers [bankrekeningnummer 3] en [bankrekeningnummer 4] onder de verplichting om aan de vrouw de helft van de saldi per 8 mei 2024 te voldoen;

Bij aanvullend stuk 6, overgelegd bij journaalbericht van 9 oktober 2025, heeft de man opgaaf gedaan van de saldi te weten:

Het hof zal aan de vrouw toedelen:

en aan de man toedelen:

Het verweer van de vrouw dat uit de proceshouding van de man blijkt dat hij heeft ingestemd met de verdeling van de rechtbank gaat niet op. Uit de enkele proceshouding in eerste aanleg kan geen erkenning worden afgeleid.

‘4.7.2. aan de vrouw wordt toegedeeld:

(…)

- de levensverzekering met polisnummer [nummer 1] onder verplichting aan de man de helft van de waarde die deze levensverzekering op de datum van deze beschikking heeft, te voldoen;

- te bepalen dat ten aanzien van de waarde verdeling van de afkoopwaardes van de levensverzekeringen met polisnummers [nummer 1] , [nummer 2] , [nummer 4] , [nummer 3] als peildatum 16 september 2022 geldt;

- te bepalen dat aan de vrouw wordt toegedeeld de levensverzekering met polisnummer [nummer 1] onder de verplichting aan hem de helft van de waarde van deze verzekering op 16 september 2022 te voldoen;

- te bepalen dat aan hem worden toegedeeld de levensverzekeringen met polisnummers [nummer 3] , [nummer 2] , [nummer 5] , [nummer 4] , onder de verplichting de helft van de waarde van deze verzekeringen op 16 september 2022 aan de vrouw te voldoen.

Het hof overweegt als volgt. De grief van de man ziet niet op de levensverzekering met polisnummer [nummer 5] (die de rechtbank aan de man heeft toegedeeld), maar dit betekent, voor alle duidelijkheid, niet dat de man betoogt dat deze verzekering niet zou bestaan (aldus uitdrukkelijk partijen ter zitting).

Indien vaststelling van de verdeling wordt verzocht, kan ieder van de betrokken partijen naar voren brengen hoe naar haar zienswijze deze verdeling moet plaatsvinden, zonder dat de rechter gebonden is aan hetgeen partijen aldus voorstellen. Deze rechterlijke vrijheid ligt besloten in de verzochte vaststelling van de verdeling. De rechter stelt de verdeling vast, rekening houdende naar billijkheid zowel met de belangen van partijen als met het algemeen belang (art. 3:185 lid 1 BW).

Uit de door beide partijen op 9 oktober 2025 toegestuurde stukken blijken de volgende afkoopwaarden per (omstreeks) peildatum:

- polis [nummer 1] op naam van de vrouw: € 8.801,--;

- polis [nummer 2] op naam van de man: € 16.328,--;

- polis [nummer 3] op naam van de man: € 7.822,--;

- polis [nummer 4] op naam van de man: € 10.863,61.

Over de polissen verschuldigde belasting

Toedeling van de waarde van de polissen per peildatum 8 mei 2024 brengt mee dat voor de berekening van de daarop in mindering te brengen latente belastingvordering ervan moet worden uitgegaan dat de belasting op de peildatum wordt verschuldigd over de op dat tijdstip uitgekeerde aanspraak (zie Hoge Raad 23 februari 2018, ECLI:NL:HR:2018:281).

De polissen [nummer 1] en [nummer 3] zijn (IB2001) kapitaalverzekeringen die vallen onder het fiscale regime van box 3. Daarvoor geldt dat belasting pas verschuldigd is als er meer vermogen aanwezig is dan het heffingsvrij vermogen. Gesteld noch gebleken is dat hiervan bij partijen sprake is. Met eventueel verschuldigde belasting ter zake van deze polissen zal het hof daarom geen rekening houden.

Over de waarde van polis [nummer 4] is de man, zo vermeldt aanvullend stuk 1, geen belasting verschuldigd.

Polis [nummer 2] , een lijfrenteverzekering, valt onder het fiscale regime van box 1. Gezien de waarde van die polis (€ 16.328,--) alsook de hoogte van de mede op het inkomen van de man gebaseerde kinderalimentatie (€ 271,-- per maand, rov. 4.5. van de bestreden beschikking), houdt het hof rekening met een belastinglatentie in 2024 van 36,97%. De nettowaarde op de peildatum van de polis bedraagt daarmee (16.328 -/- (16.328 x 36,97% = 6.036,46) =) € 10.291,54.

Met eventuele boeterente houdt het hof geen rekening, nu deze alleen van toepassing is bij daadwerkelijke afkoop van de polissen en dat ligt op de weg van partijen.

Slotsom polissen

en toedelen aan de man:

Vermeerdering verzoek

d) de bankrekening van de dochter van [kind]

e) de belastingaanslagen

f) de premies verzekeringen vrouw

De grief van de vrouw: de op naam van de man staande overlijdensrisicoverzekering bij [verzekeraar] en uitvaartverzekering bij [verzekeraar]

- binnen twee dagen na betekening van de beschikking van het hof, althans een door het hof te bepalen datum, zijn medewerking te verlenen aan de beëindiging van de overlijdensrisicoverzekering bij [verzekeraar] en de uitvaartverzekering bij [verzekeraar] , dan wel aan wijziging van de tenaamstelling van deze verzekeringen, zulks op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 250,--, per dag of deel hiervan dat de man daar niet aan voldoet;

- binnen twee dagen na betekening van de beschikking van het hof de door haar voor de man betaalde premies ter zake van de genoemde verzekeringen ten bedrage van € 729,17 over de periode tot en met oktober 2024 aan haar te voldoen;

- de premies van de betreffende verzekeringen over de periode november 2024 tot en met de datum van beëindiging van deze verzekeringen aan haar te voldoen.

De uitvaartverzekering bij [verzekeraar] ( [nummer 7] ):

Uit het polisblad (prod. 23) blijkt dat de man de verzekeringnemer is. De vrouw is voor de premiebetalingen echter ook (hoofdelijk) verbonden (art. 1:102 BW), zoals de vrouw zelf ook duidelijk heeft gemaakt. De strekking van de uitvaartverzekering bij [verzekeraar] is om bij [kind] ’s overlijden (de dochter van partijen samen) in de kosten daarvan te voorzien. Gelet op een en ander komen de premiebetalingen in de onderlinge verhouding voor rekening van beide partijen ieder voor de helft. De man dient daarom, zoals door de vrouw verzocht, de helft van de door haar voor deze verzekering betaalde premies over de periode van september 2022 tot en met oktober 2024 aan haar te voldoen. Zoals de vrouw heeft becijferd en ook uit de stukken blijkt, is dit een bedrag van ((16 x 10,39) + (7 x 10,60) + (3 x 10,81) = 272,87 : 2 =) € 136,44. Aldus zal het hof beslissen. Omdat een becijfering ontbreekt van de premies die de vrouw heeft betaald over de periode november 2024 tot en met de datum van beëindiging van de verzekering, zal haar verzoek in zoverre worden afgewezen (nog daargelaten dat de vrouw dus geen aanspraak kan maken op het volledige bedrag van de maandelijkse premie). Voor zover de vrouw die premies volledig heeft betaald, heeft zij een regresvordering op de man voor de helft daarvan.

De vrouw ‘is van mening dat deze verzekeringen beëindigd dienen te worden’, maar het enkele geschil over de betaling van de betrekkelijk geringe premies vormt een onvoldoende belang tegenover het grotere belang dat bij overlijden van [kind] in de kosten die daarmee gepaard gaan, is voorzien. Het verzoek de man te veroordelen zijn medewerking te verlenen aan de beëindiging van de verzekering bij [verzekeraar] (of wijziging van de tenaamstelling) zal daarom worden afgewezen.

De overlijdensrisicoverzekering bij [verzekeraar] ( [nummer 6] ):

De man is verzekeringnemer. Hij kan, zoals hij naar eigen zeggen ook wenst, de verzekering opzeggen. De man is ook de eerste begunstigde (en daarna zijn kinderen of erfgenamen); niet de vrouw (tabblad 24). Niet valt in te zien waarom na indiening van het verzoek tot echtscheiding (in de onderlinge verhouding van partijen) de premieschulden de vrouw zouden aangaan en zij de premies van de verzekering voor haar rekening zou moeten nemen.

Nu de man zelf al heeft verklaard de verzekering te willen opzeggen, zal het hof de man veroordelen tot beëindiging van de overlijdensrisicoverzekering bij [verzekeraar] , binnen twee weken na de datum van deze beschikking, derhalve vóór 27 november 2025. Voor het opleggen van een dwangsom is geen reden omdat, zoals gezegd, de man zelf al heeft verklaard de verzekering te willen opzeggen.

Het hof zal bepalen dat de man de door de vrouw betaalde premies over de periode van september 2022 tot 27 november 2025, in totaal een bedrag (35 x 17,55 =) € 614,25 aan haar dient te voldoen.

Beroep op verrekening

Het hof overweegt als volgt. Artikel 6:136 BW luidt als volgt: ‘De rechter kan een vordering ondanks een beroep van de verweerder op verrekening toewijzen, indien de gegrondheid van dit verweer niet op eenvoudige wijze is vast te stellen en de vordering overigens voor toewijzing vatbaar is.’ Uit het door de man overgelegde polisblad van de uitvaartverzekering blijkt het volgende. De man is verzekeringnemer. Verzekerden zijn de man zelf (premie van € 14,-- per maand) en de vrouw (premie van € 11,34 per maand). De totale premie bedraagt € 25,34 per maand. De man stelt dat hij ‘de volledige premies’ van die verzekering heeft betaald, maar laat zich er niet over uit of hij de volledige premies dan wel alleen de premies die hij voor de overlijdensverzekering van de vrouw heeft betaald, wil verrekenen. Het hof kan de (tegen)vordering van de man derhalve niet op eenvoudige wijze vaststellen. Overigens kon de man, als verzekeringnemer, de verzekering opzeggen. Dat hij dat niet heeft gedaan, dient voor zijn rekening en risico te blijven. Het beroep van de man op verrekening wordt verworpen.