Toewijzing verzoek tot schorsing van de uitvoerbaarverklaring bij voorraad van de bestreden beschikking over…

De (bewindvoerder van de) man is op 22 oktober 2024 in hoger beroep gekomen van de bestreden beschikking. Dit hoger beroep is bij het hof ingeschreven onder zaaknummer 200.347.270/01 (de hoofdzaak).

De (bewindvoerder van de man) heeft bij beroepschrift in incident verzocht de uitvoerbaarheid bij voorraadverklaring te schorsen totdat in de hoofdzaak is beslist.

Kosten rechtens. Het schorsingsverzoek is ingeschreven bij het hof onder zaaknummer 200.347.270/02. De onderhavige beschikking ziet uitsluitend op deze kwestie.

De mondelinge behandeling van het verzoek van (de bewindvoerder van) de man tot schorsing van de werking van de bestreden beschikking heeft plaatsgevonden op 18 december 2024. Bij die gelegenheid is gehoord:

- de advocaat van (de bewindvoerder van) de man.

De man is met bericht van verhindering, niet op de mondelinge behandeling verschenen.

De vrouw is, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet op de mondelinge behandeling verschenen. De bewindvoerder van de man is evenmin op de mondelinge behandeling verschenen.

De standpunten in het incident

De (bewindvoerder van de) man voert in het beroepschrift, zoals aangevuld tijdens de mondelinge behandeling - samengevat – het volgende aan.

De man heeft er belang bij dat de uitvoerbaar bij voorraad verklaring van de beslissing over de kinderalimentatie wordt geschorst. De rechtbank heeft bepaald dat de man met ingang van 1 april 2024 een bedrag van € 400,- per maand aan de vrouw dient te voldoen als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige] . De man noch zijn bewindvoerder was op de hoogte van het feit dat de vrouw een procedure was opgestart. Omdat zij niet tijdig op de hoogte waren van het door de vrouw ingediende verzoek heeft de (bewindvoerder van) de man niet tijdig verweer kunnen voeren en heeft de rechtbank ook geen inhoudelijk oordeel over het verzoek van de vrouw kunnen geven.

De man is gezien zijn financiële positie niet in staat de kinderalimentatie te voldoen. De man is sinds 6 februari 2024 afhankelijk van een bijstandsuitkering in de zin van de Participatiewet. Daarbij komt dat de man sinds 1 maart 2024 onder bewind staat vanwege verkwisting of het hebben van problematische schulden. De man heeft belang bij behoud van de bestaande toestand die bestond voorafgaand aan de beschikking van de rechtbank, namelijk dat er nog geen kinderalimentatie was vastgesteld. Dit belang van de man weegt zwaarder dan het belang van de vrouw om tot tenuitvoerlegging van de beslissing over te gaan. De vrouw heeft op 21 oktober 2024 aan de man laten weten dat zij het LBIO (Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen) heeft ingeschakeld. De man komt ernstig in de problemen als het LBIO tot inning overgaat.

In beginsel kan een minimale draagkracht van € 25,- per maand worden aangenomen bij de niet-verzorgende ouder met een bijstandsuitkering, maar er kan bij gebrek aan financiële gegevens van de vrouw geen draagkrachtvergelijking worden gemaakt en bovendien gaat die draagkracht bij de man op aan kosten in het kader van de zorgregeling.

De motivering van de beslissing

De bestreden beschikking is uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dat betekent dat de vrouw de beschikking met ingang van 13 augustus 2024 mag uitvoeren ondanks het hoger beroep van (de bewindvoerder van) de man. Het hof kan op grond van artikel 360 lid 2 tweede volzin van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering – als uitzondering – toch beslissen dat de beschikking nog niet mag worden uitgevoerd zolang het hoger beroep loopt. De Hoge Raad heeft daarvoor maatstaven ontwikkeld (HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2026). De rechtbank heeft in de bestreden beschikking de uitvoerbaarverklaring bij voorraad niet gemotiveerd. De maatstaven komen er dan, kort gezegd, op neer dat het hof de belangen van beide partijen bij het al dan niet direct uitvoeren van de beschikking tegen elkaar moet afwegen. Het hof gaat daarbij uit van de overwegingen en beslissingen in de beschikking van de rechtbank. De kans van slagen van het hoger beroep blijft hierbij buiten beschouwing. Dit alles leidt in deze zaak tot de volgende beslissing.

Het hof zal het verzoek om schorsing van de uitvoerbaarverklaring bij voorraad van de bestreden beschikking daarom toewijzen zoals door (de bewindvoerder van) de man is verzocht. Het hof merkt daarbij uitdrukkelijk op dat bij deze beslissing de kans van slagen van het hoger beroep buiten beschouwing is gelaten en derhalve niet vooruit gelopen is op de nog te nemen beslissing in de hoofdzaak in hoger beroep; in de hoofdzaak zal de situatie met terugwerkende kracht worden beoordeeld.