Personen- en familierecht

Bekrachtiging afwijzing verzoeken vader vaststelling omgangsregeling en informatieregeling.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 11 december 2025

Zaakgegevens

Op 11 december 2025 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
11 december 2025
Datum publicatie
11 december 2025
Zaaknummer
200.356.974/01
Procedure
Hoger beroep
Advocaat
mr. M.M. Setiaman, mr. A.C.E. van den Hombergh
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2025:3555
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bekrachtiging afwijzing verzoeken vader vaststelling omgangsregeling en informatieregeling.

Uitspraak

GERECHTSHOF 's-HERTOGENBOSCH

Team familie- en jeugdrecht

Uitspraak: 11 december 2025

Zaaknummer: 200.356.974/01

Zaaknummer eerste aanleg: C/03/335704 / FA RK 24-3090

in de zaak in hoger beroep van:

[de vader] ,

verblijvende in de PI [locatie 1] ,

verzoeker in hoger beroep,

hierna te noemen: de vader,

advocaat: mr. M.M. Setiaman,

tegen

Stichting Bureau Jeugdzorg [regio] ,

gevestigd te [vestigingsplaats] ,

tevens kantoorhoudende te [kantoorplaats] ,

verweerster in hoger beroep,

hierna te noemen: de gecertificeerde instelling (de GI);

advocaat: mr. A.C.E. van den Hombergh.

In zijn hoedanigheid als omschreven in artikel 810 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in de procedure gekend:

de Raad voor de Kinderbescherming,

regio [regio] , locatie [locatie 2] ,

hierna te noemen: de raad.

Het hof merkt als belanghebbenden aan:

de pleegouders van de minderjarigen,

wonende op een geheim adres,

(hierna te noemen: de pleegouders).

In het kort:

Deze zaak gaat over de minderjarigen:

- [minderjarige 1], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 2016,

hierna te noemen: [minderjarige 1] ,

- [minderjarige 2], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 2] 2018,

hierna te noemen: [minderjarige 2] .

1 Het geding in eerste aanleg

Het hof verwijst voor het verloop van het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond van 11 april 2025, uitgesproken onder voormeld zaaknummer.

2 Het geding in hoger beroep

2.1.

Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 9 juli 2025, heeft de vader verzocht voormelde beschikking te vernietigen en opnieuw rechtdoende:

1. een omgangsregeling vast te stellen, inhoudende dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] eenmaal per maand de vader zullen bezoeken én dat hij de kinderen gedurende één keer per week kan bellen, althans een regeling vast te stellen die het hof juist acht, waarbij de GI dient mee te werken aan de door het hof vast te stellen regeling, zulks op straffe van een dwangsom van € 150,- per keer dat de GI de omgangsregeling niet nakomt;

2. een informatieregeling vast te stellen, inhoudende dat de GI de vader minimaal een keer per maand schriftelijke op de hoogte stelt over de ontwikkelingen van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , alsmede vier keer per jaar een recente kleurenfoto van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] aan de vader verstrekt, zulks op straffe van een dwangsom van € 100,- per keer dat de GI de regeling niet nakomt, althans een regeling die het hof juist acht.

2.2.

Bij verweerschrift met producties, ingekomen ter griffie op 8 september 2025, heeft de GI verzocht het hoger beroep van de vader af te wijzen als zijnde ongegrond en/of onbewezen en de bestreden beschikking te bekrachtigen.

2.3.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 4 november 2025. Bij die gelegenheid zijn gehoord:

  • de vader, bijgestaan door mr. Setiaman en tolk in de Franse taal A.C. de Costa (tolknummer [nummer] );

  • [vertegenwoordiger van de GI] , namens de GI, bijgestaan door mr. Van den Hombergh;

  • [vertegenwoordiger van de raad] , namens de raad.

2.3.1.

De pleegouders zijn, vanwege de geheime plaatsing en hun eigen veiligheid, niet tijdens de mondelinge behandeling verschenen. Zij hebben hun mening aan het hof kenbaar gemaakt door het schrijven van een brief d.d. 30 oktober 2025 (mede namens [instantie] ) die door de GI tijdens de mondelinge behandeling is overgelegd.

Tijdens de mondelinge behandeling hebben alle aanwezigen de gelegenheid gekregen van deze brief kennis te nemen en daarop te reageren.

2.3.2.

Het hof heeft bijzondere toegang verleend aan een stagiaire van de GI om de mondelinge behandeling bij te wonen.

2.3.3.

Het uitgangspunt in artikel 809 lid 1 Rv is dat in familierechtzaken (uitgezonderd kinderalimentatiezaken) waarbij minderjarigen zijn betrokken de minderjarige van twaalf jaar en ouder (welke leeftijdsgrens inmiddels door de gerechtshoven in de praktijk is verlaagd naar 8 jaar) in de gelegenheid wordt gesteld om gehoord te worden door de rechter, tenzij het een spoedeisende zaak is of het naar het oordeel van de rechter een zaak van kennelijk ondergeschikt belang betreft. Het hoorrecht van een minderjarige strekt mede tot uitvoering van artikel 12 van het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind (IVRK) dat, kort gezegd, bepaald dat ieder kind het recht heeft zijn mening te geven over zaken die hem aangaan.

De Hoge Raad heeft in aanvulling op de hiervoor vermelde uitzonderingen, drie buitenwettelijke uitzonderingen op het hoorrecht geformuleerd. Zo kan een rechter afzien van het hoorrecht indien volgens die rechter aannemelijk is dat de minderjarige wegens een ernstige lichamelijke of geestelijke stoornis niet in staat is zich een mening te vormen. Uitzondering op het hoorrecht is ook mogelijk indien volgens de rechter aannemelijk is dat die minderjarige niet gehoord wil worden. De derde grond waarop een rechter van het hoorrecht kan afzien, is indien naar zijn oordeel te vrezen valt dat het bieden van de gelegenheid om gehoord te worden de gezondheid van de minderjarige zal schaden (zie Hoge Raad 1 november 2013, ECLI:NL:HR:2013:1084 en de conclusie van P-G Lückers, ECLI:NL:PHR:2023:629).

Er heeft geen kindgesprek met de minderjarige [minderjarige 1] plaatsgevonden. Nog daargelaten dat er, gezien de leeftijd van [minderjarige 1] , geen wettelijke verplichting bestaat om met hem te spreken, is het gelet op hetgeen [minderjarige 1] (en [minderjarige 2] ) hebben meegemaakt en de precaire situatie waarin zij zich bevinden, volgens het hof te belastend (en mogelijk schadelijk) voor [minderjarige 1] om hem voor een kindgesprek met de rechter op te roepen.

3 De beoordeling

De feiten

3.1.

Uit het huwelijk van [de moeder] (hierna: de moeder) en de vader zijn voornoemde minderjarigen geboren. Op [overlijdensdatum] 2022 is de moeder van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] overleden.

[minderjarige 1] en [minderjarige 2] verblijven sinds oktober 2022 in een pleeggezin, nadat de vader als verdachte van al dan niet actieve betrokkenheid bij de dood van de moeder in voorlopige hechtenis was geplaatst. Sinds juli 2023 verblijven de minderjarigen in het huidige pleeggezin.

3.2.

Bij beschikking 17 augustus 2023 heeft het hof de beschikking van de rechtbank van 28 februari 2023 bekrachtigd. In die beschikking is het gezag van de vader beëindigd en is de GI tot voogd benoemd.

3.3.

De vader is op 13 december 2024 onder meer veroordeeld tot 14 jaar gevangenisstraf voor, kort gezegd, het om het leven brengen van de moeder en het verhullen van de dood(soorzaak) door het in brand steken van haar lichaam. Hij verblijft in een penitentiaire inrichting. De vader heeft hoger beroep ingesteld tegen zijn veroordeling.

3.4.

De vader heeft een verzoekschrift ingediend bij de rechtbank, welk verzoekschrift door de rechtbank is ontvangen op 18 oktober 2024. De vader heeft de rechtbank verzocht:

- een omgangsregeling vast te leggen inhoudende dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] eenmaal per maand de vader zullen bezoeken en dat de vader de kinderen één keer per week zal bellen, waarbij de GI dient mee te werken aan de omgangsregeling, zulks op straffe van een dwangsom van € 150,- per keer dat de GI de regeling niet nakomt;

- een informatieregeling vast te stellen, inhoudende dat de GI de vader minimaal één keer per maand schriftelijk op de hoogte stelt over de ontwikkelingen van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , een ook vier keer per jaar een recente kleurenfoto van de kinderen aan de vader verstrekt, zulks op straffe van een dwangsom van € 100,- per keer dat de GI de regeling niet nakomt.

3.5.

Bij de bestreden beschikking, heeft de rechtbank de verzoeken van de vader tot het vaststellen van een omgangsregeling en een informatieregeling, afgewezen.

3.6.

De vader kan zich met deze beslissing niet verenigen en hij is hiervan in hoger beroep gekomen.

De standpunten

3.7.

De vader voert in het beroepschrift, zoals aangevuld tijdens de mondelinge behandeling, samengevat het volgende aan.

De eerste grief richt zich tegen de afwijzing van het verzoek van de vader tot vaststelling van een omgangsregeling. De rechtbank heeft deze beslissing genomen op basis van foutieve informatie die door de GI is verstrekt. Ten tijde van de indiening van het beroepschrift was het, volgens de GI, zo dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] geen contact met de vader wilden en stress signalen en traumaklachten zouden laten zien. De vader herkent dit niet. Na zijn aanhouding is er maandenlang geen contact geweest, maar tijdens de sporadische omgangsmomenten in detentie waren de kinderen blij de vader te zien en vertoonden zij geen angst of weerstand. Het contact tussen de vader en de kinderen verliep fijn. Dat het onnatuurlijk voelde, kwam omdat de vader zich richting de kinderen niet mocht gedragen zoals hij gewend was (zoals het knuffelen van de kinderen). Ook was de kleine ruimte waar de omgangsmomenten plaatsvonden niet helpend.

Dat de kinderen gedurende lange tijd geen contact meer wilden met de vader komt door de GI. Nog voordat het strafonderzoek had plaatsgevonden, heeft de GI tegen de kinderen verteld dat de vader hun moeder iets zou hebben aangedaan. De vader is ten onrechte strafrechtelijk veroordeeld door de rechtbank. De vader is hiertegen in hoger beroep gegaan. Er is nu echter wederom aan de kinderen medegedeeld dat de vader veroordeeld is voor het doden van hun moeder. Dat de kinderen opgroeien met de gedachte dat hun vader hun moeder dood heeft gemaakt, is erg kwalijk.

Tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft de vader verklaard dat de situatie veranderd is en dat er inmiddels weer één contactmoment heeft plaatsgevonden en dat er ook weer een nieuw contactmoment gepland is. De vader is daar erg blij mee.

Het is van groot belang dat het contact tussen de vader en de kinderen op frequente basis plaatsvindt. De vader vindt het rechtens onjuist dat de verzoeken van de vader zijn afgewezen ondanks dat nog niet vaststaat of contact met hem voor de kinderen beschadigend is. Het is juist schadelijk voor de kinderen als het contact met de vader niet met regelmaat in stand wordt gehouden. Zij zullen van hem vervreemden. De vader begrijpt dat de regeling die hij heeft verzocht op dit moment mogelijk een brug te ver is, maar de vader verzoekt in ieder geval een regeling vast te leggen die het hof juist acht.

De tweede grief richt zich tegen de afwijzing van het verzoek van de vader tot vaststelling van een informatieregeling. De GI verschaft weliswaar informatie aan de vader maar dat is niet op structurele basis. Volgens de rechtbank dient er te worden aangesloten bij de wensen en het tempo van de kinderen. De rechtbank laat na te motiveren en te onderbouwen waarom er geen structurele informatievoorziening wordt vastgelegd. De vader wil niet alleen foto’s maar ook informatie over het welzijn van de kinderen, hun traumaverwerking en de hulpverlening die zij krijgen. Nu de GI stelt dat zij bereid is om informatie aan de vader te verschaffen, maar niet wil dat dit een structurele verplichting wordt, begrijpt de vader niet hoe de rechtbank tot het oordeel is gekomen dat het belang van de kinderen zich verzet tegen de vastlegging van een informatieregeling.

Gezien de weerstand bij de GI verzoekt de vader om de GI dwangsommen op te leggen.

3.8.

De GI voert in het verweerschrift, zoals aangevuld tijdens de mondelinge behandeling, samengevat, het volgende aan. Na de mondelinge behandeling in eerste aanleg hebben er meerdere gesprekken plaatsgevonden met de vader en met de kinderen over een bezoekregeling aan de vader. [minderjarige 1] gaf duidelijk aan geen contact te willen. [minderjarige 2] heeft toestemming gegeven voor het toesturen van foto’s aan de vader. In juni 2025 hebben beide kinderen aan de pleegmoeder aangegeven dat zij graag weer bij de vader op bezoek wilden gaan. De GI heeft toen een gesprek gehad met de kinderen en contact opgenomen met de vader en de penitentiaire inrichting. Tevens heeft de voogd contact gehad met [instantie] , die de bezoeken zal begeleiden. Begin augustus 2025 heeft er omgang tussen de vader met de kinderen plaatsgevonden. In november 2025 staat er een nieuw omgangsmoment gepland. Ingeval de kinderen eerder behoefte hebben aan contact met de vader dan zal de GI dit omgangsmoment vervroegen. De GI heeft ingezet op een omgangsregeling van eens per kwartaal.

De rechtbank heeft in de bestreden beschikking geoordeeld in het belang van de kinderen. Vanaf augustus 2024 tot en met juni 2025 gaven de kinderen aan geen omgang met de vader te willen. De kinderen waren boos op de vader omdat de vader hen en de moeder pijn heeft gedaan en omdat de vader volgens de kinderen zou liegen. De GI heeft meerdere malen aan de vader voorgesteld om samen een brief op te stellen voor de kinderen. De vader heeft hier geen gebruik van gemaakt.

Tijdens de omgangsmomenten ziet de GI dat de vader zich moeilijk laat sturen en vaak een andere visie heeft. Nadat de vader bij het bezoek van augustus 2025 tegen de kinderen heeft gezegd dat hij onschuldig is en dat de rechtbank, politie en de GI liegen over hetgeen de vader met de moeder zou hebben gedaan, zijn de kinderen erg verward geraakt. De vader heeft ook uitgesproken dat hij nu in een andere gevangenis zit om dichter bij de kinderen te kunnen zijn. Omdat de kinderen weten dat ze op een geheim adres verblijven, zijn ze door deze uitspraak van de vader, bang dat de vader weet waar zij wonen.

Het verlies van de moeder, de veroordeling van de vader en de tijd dat ze samen opgroeiden bij de ouders, maakt dat de kinderen in ‘verwarring’ leven. Om deze verwarring te verminderen zet de GI in op een gezamenlijk gedeeld verhaal voor de kinderen met de vader. De GI vindt het belangrijk om af te stemmen op de behoeften van de kinderen.

Voorts is de GI van mening dat de GI de vader structureel en periodiek informeert over de stand van zaken rondom de kinderen. Ook worden er foto’s meegestuurd van de kinderen nadat de kinderen daarvoor toestemming hebben verleend. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] hebben in hun leven een complex en diepgaand trauma doorgemaakt, waarbij er schade is op emotioneel, psychologisch en sociaal vlak, die diep ingrijpt in hun leven en langdurige effecten kan hebben. Het belang zelf regie te kunnen hebben is belangrijk om hun veerkracht te vergroten en vertrouwen in hun relaties te herstellen. Hierdoor ervaren ze dat hun behoeften centraal staan. Dit geldt ook omtrent het informeren van de vader.

3.9.

De raad heeft tijdens de mondelinge behandeling geadviseerd de beslissing van de rechtbank in stand te laten. De samenwerking tussen de vader en de GI verloopt moeizaam. De vader is wantrouwend richting de GI en uit allerlei beschuldigingen. De raad ziet een GI die uitermate zorgvuldig handelt. Het gezag van de vader is beëindigd en de GI is tot voogd benoemd. De vader wordt frequent geïnformeerd over de kinderen. Als [minderjarige 1] en [minderjarige 2] aangeven dat ze contact willen met de vader dan wordt dat door de GI opgepakt. De raad begrijpt de pijn en de frustratie van de vader maar ziet weinig zelfreflectie bij de vader. De raad maakt zich bij deze zwaar getraumatiseerde kinderen die nog de puberteit in moeten, zorgen voor de toekomst, maar is er gerust op dat de GI goed handelt.

3.10.

De pleegouders hebben in de (gezamenlijk met [instantie] opgestelde) brief van 30 oktober 2025 naar voren gebracht dat het welzijn en de psychische gezondheid van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] ernstig wordt aangetast wanneer er een verplichting wordt opgelegd om hun vader (vaker) te bezoeken in de gevangenis. Zowel voorafgaand, tijdens als na een bezoek worden stress signalen en traumaklachten geobserveerd bij de kinderen, zoals ernstige spanningen, overgeven en buikpijn voorafgaand aan de bezoeken (in het pleeggezin en in de auto), nachtmerries, slaapproblemen, en angstige en opstandige gedragingen.

De kinderen weten dat zij te allen tijde mogen aangeven als ze de vader (vaker) willen bezoeken; dan gaat de hulpverlening dit organiseren. Beide kinderen geven herhaaldelijk aan niet vaker op bezoek willen, in het verleden zelfs helemaal niet. De reden hiervan is dat zij bang zijn voor de vader. De vader heeft uitspraken gedaan dat hij nu in een andere gevangenis verblijft, omdat hij zo dichter bij de kinderen woont.

Ook wordt gezien dat de kinderen angst ontwikkeld hebben ten aanzien van de vader als gevolg van de gebeurtenissen in het verleden (mishandelingen en de doodslag van hun moeder). Een bezoek aan de vader triggert trauma’s, waarbij er voldoende ruimte voor de kinderen nodig is om te herstellen van een bezoek aan de vader. Daarnaast is het belangrijk dat de kinderen autonomie en regie ervaren in het wel en niet op bezoek gaan bij de vader, gezien de traumaklachten en stress die het hen oplevert. Gedwongen bezoek zal deze klachten verergeren.

De motivering van de beslissing

Omgangsregeling

3.11.

Het hof overweegt ten aanzien van de omgangsregeling het volgende.

3.11.1.

Ingevolge artikel 1:377a van het Burgerlijk Wetboek (BW) stelt de rechter op verzoek van de ouders of van een van hen, al dan niet voor bepaalde tijd, een regeling inzake de uitoefening van het omgangsrecht vast dan wel ontzegt, al dan niet voor bepaalde tijd, het recht op omgang.

Ingevolge het derde lid van artikel 1:377a BW ontzegt de rechter het recht op omgang indien:

a. omgang ernstig nadeel zou opleveren voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van het kind;

b. de ouder kennelijk ongeschikt of kennelijk niet in staat moet worden geacht tot omgang;

c. het kind dat twaalf jaren of ouder is, bij zijn verhoor van ernstige bezwaren tegen omgang met zijn ouder heeft doen blijken;

d. omgang anderszins in strijd is met zwaarwegende belangen van het kind.

3.11.2.

Evenals de rechtbank en op dezelfde gronden als de rechtbank, die het hof zich na eigen weging en beoordeling eigen maakt, is het hof van oordeel dat het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zich verzet tegen het vaststellen van een omgangsregeling. In aanvulling daarop overweegt het hof naar aanleiding van hetgeen in hoger beroep is aangevoerd nog het volgende.

3.11.3.

Uit de stukken en het verhandelde tijdens de mondelinge behandeling is gebleken dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] een zeer belast verleden hebben en dat zij door de ernstige gebeurtenissen zwaar getraumatiseerd zijn. De moeder is overleden en de vader is veroordeeld voor het om het leven brengen van de moeder. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] wonen sinds oktober 2022 in een pleeggezin. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] geven bij de GI en de pleegouders aan, zo blijkt ook uit de brief die mede namens de pleegouders is opgesteld, bang te zijn voor de vader. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] laten voorafgaand, tijdens en na de omgangsmomenten met de vader traumaklachten en stress signalen zien.

Het hof ziet dat de vader graag omgang met [minderjarige 1] en [minderjarige 2] wil en bij het leven van zijn kinderen betrokken wil zijn. Het hof ziet ook dat het de vader ontbreekt aan enige vorm van zelfreflectie waardoor hij op geen enkele manier in staat is zich te verplaatsen in het belang van de kinderen of aan te sluiten bij de behoefte van de kinderen.

Inmiddels hebben [minderjarige 1] en [minderjarige 2] aangegeven dat zij weer een keer bij de vader op bezoek willen gaan. De GI heeft daarop voortvarend gehandeld en dit met de benodigde begeleiding geregeld. Er zal vooralsnog worden ingezet op een omgang van eenmaal per kwartaal. Dit is wat overeenkomt met de behoefte van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Het hof volgt de visie van de GI, pleegouders en [instantie] dat het belangrijk is dat de kinderen autonomie en regie ervaren in het wel of niet op bezoek gaan bij de vader, gezien de traumaklachten en stress die het hen oplevert. Gedwongen bezoeken zullen deze klachten verergeren. Het tempo van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] moet hierin leidend zijn. Bovendien is het belangrijk dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] serieus worden genomen in hun wensen en behoeften en daarin gehoord worden.

Het hof is van oordeel dat de GI op zeer zorgvuldige en professionele wijze in deze zaak heeft gehandeld. De GI heeft blijk gegeven van een gepaste afweging van de belangen van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] tegenover het recht van de vader op contact met de kinderen. Alles overziend acht het hof het op dit moment, in de hiervoor omschreven situatie van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , hun trauma’s en belaste familiegeschiedenis, niet in hun belang om een structurele omgangsregeling met de vader vast te leggen waarbij zij verplicht zijn de vader te bezoeken.

De rechtbank heeft het verzoek van de vader derhalve terecht afgewezen.

Informatieregeling

3.12.

De vader heeft verzocht een informatieregeling vast te leggen.

Gebleken is dat de GI de vader op frequente basis informatie over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] verstrekt. Het hof ziet geen aanleiding anders te beslissen dan de rechtbank heeft gedaan. Daaraan legt het hof het volgende ten grondslag.

3.12.1.

Ingevolge artikel 1:377b BW is de ouder die belast is met het gezag verplicht om de ouder zonder gezag op de hoogte te stellen omtrent gewichtige aangelegenheden met betrekking tot de persoon en het vermogen van het kind en deze te raadplegen over daaromtrent te nemen beslissingen. Dit geldt ook voor de GI die belast is met de voogdij (zie ook Hof Amsterdam 18 februari 2020, ECLI:NL:HR:GHAMS:2020:562). Derhalve bestaat ook in die situatie, analoog aan artikel 1:377b BW een informatieverplichting voor de voogd en kan de rechter daartoe op verzoek van een ouder zonder gezag een regeling vaststellen. De rechter kan bepalen dat deze informatie- en consultatieplicht niet geldt, als het belang van het kind dat vereist.

3.12.2.

Gelet op hetgeen hiervoor ten aanzien van de omgangsregeling is overwogen, verzet het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zich ertegen dat een structurele informatieregeling wordt vastgelegd. De GI verstrekt al regelmatig informatie en betrekt de kinderen hier ook in. Zo wil [minderjarige 1] niet dat er foto’s van hem aan de vader worden verstrekt terwijl [minderjarige 2] wél wil dat er maandelijks een foto van hem naar de vader wordt gestuurd. Hierbij geldt dat de regie, in het belang van de kinderen, bij de GI moet liggen en dat de GI moet kunnen beslissen welke informatie op welk moment met de vader wordt gedeeld.

Evenals de rechtbank vertrouwt het hof erop dat de GI alle informatie over de kinderen die zij kan delen, ook daadwerkelijk met de vader blijft delen. Het hof wijst het verzoek van de vader tot vaststelling van een informatieregeling dan ook af.

Afsluitende conclusie

3.13.

Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen, falen de grieven. Het hof zal de bestreden beschikking bekrachtigen.

4 De beslissing

Het hof:

bekrachtigt de tussen partijen gegeven beschikking van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond van 11 april 2025;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mrs. E.M. de Beij, E.M.D.M. van der Linden en F. Dunki Jacobs, bijgestaan door mr. E.G.A. Janssen als griffier en is in het openbaar uitgesproken door mr. E.M.D.M. van der Linden op 11 december 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.