Conclusie AG. Bumperkleven. Klacht dat enkelvoudige kamer hof redengevende inhoud bewijsmiddelen niet heeft…

PROCUREUR-GENERAAL

BIJ DE

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

Nummer 24/04433

Zitting 29 september 2026

CONCLUSIE

P.T.C. van Kampen

In de zaak

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1997,

hierna: de verdachte

1.1

De verdachte is bij arrest van 26 november 2024 door (de enkelvoudige strafkamer van) het gerechtshof 's-Hertogenbosch (parketnr. 20-002112-21) wegens “overtreding van het bepaalde bij artikel 19 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990”, veroordeeld tot een geldboete van € 750,00 subsidiair 15 dagen vervangende hechtenis en een voorwaardelijke ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.

1.2

Er bestaat samenhang met de zaak met zaaknummer 24/04434. In die zaak zal ik vandaag ook concluderen.

1.3

Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte en de advocaat W. Römelingh heeft een middel van cassatie voorgesteld.

2.1

Het cassatiemiddel klaagt dat het hof niet de redengevende inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen heeft opgenomen in zijn uitspraak en daarmee niet heeft voldaan aan het bepaalde in art. 359 lid 3, eerste volzin, Sv.

2.2

De enkelvoudige kamer van het hof heeft, met vernietiging van het door de kantonrechter gewezen mondeling vonnis van 5 augustus 2021, ten laste van de verdachte bewezenverklaard dat

2.3

Blijkens de stukken van het geding heeft de enkelvoudige strafkamer van het hof het mondelinge arrest overeenkomstig art. 425, derde lid aanhef en onder c, Sv aangetekend in het proces-verbaal van de terechtzitting van 26 november 2024. De enkelvoudige kamer heeft daarbij volstaan met een opgave van bewijsmiddelen. De redengevende inhoud van de bewijsmiddelen is niet in de aantekening mondeling arrest weergegeven. Over de bewijsvoering houdt de aantekening mondeling arrest het volgende in:

2.4

De aantekening van een mondeling arrest van de enkelvoudige kamer van het hof moet op grond van art. 425 lid 3 Sv voldoen aan de eisen die daaraan worden gesteld in de Regeling aantekening mondeling vonnis door politierechter, kinderrechter, economische politierechter, de kantonrechter en de enkelvoudige kamer voor behandeling in strafzaken in hoger beroep van 2 oktober 1996 (Stcrt. 1996, 197).

2.5

Art. 3 onder d van die Regeling houdt in dat die aantekening moet bevatten de:

2.6

Gezien deze bepaling mag - in afwijking van het bepaalde in art. 359 lid 3, eerste volzin, Sv voor schriftelijke uitspraken - in de aantekening van het mondeling arrest van de enkelvoudige kamer wat betreft de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen worden verwezen naar het proces-verbaal van de terechtzitting en/of andere processtukken. Daarbij is niet van belang of de verdachte het bewezenverklaarde heeft bekend, dan wel of ter terechtzitting door of namens de verdachte vrijspraak is bepleit. De enkelvoudige kamer van het hof was in het onderhavige geval dus niet gehouden om de redengevende inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen weer te geven in de aantekening van het mondeling arrest.

2.7

Voor zover het middel van een andere opvatting uitgaat, faalt het.

2.8

Voor zover het cassatiemiddel beoogt de bewijsvoering van het hof aan te vallen met de klacht dat “een getuigenverklaring van een onjuist proces-verbaal nog niet een juist proces-verbaal maakt” temeer nu sprake zou zijn “van een reeks van vergissingen” merk ik op dat het het hof vrijstond in de beoordeling van de betrouwbaarheid van het proces-verbaal over de geconstateerde snelheidsovertreding (het eerste bewijsmiddel) betekenis toe te kennen aan de verklaringen die de verbaliserende politieambtenaren daarover nadien bij de raadsheer-commissaris hebben afgelegd (het tweede en derde bewijsmiddel). Inhoudelijke argumenten die afbreuk zouden moeten doen aan het oordeel van hof over die betrouwbaarheid worden in cassatie niet aangevoerd.

3.1

Het cassatiemiddel faalt en kan worden afgedaan met toepassing van art. 81 lid 1 RO.

3.2

Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven. Wel merk ik op dat de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak in cassatie wordt overschreden indien de Hoge Raad uitspraak doet ná 5 december 2026. Gezien de opgelegde straffen zal in dat geval met de constatering van de overschrijding kunnen worden volstaan.

3.3

Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.