Verzoek om voorlopige voorziening toegewezen. De aangeboden opvangplek in [plaats] kan niet aangemerkt worden…

Bestuursrecht

Zaaknummer: AMS 26/2782

en

Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de beëindiging van de opvang van verzoekster en haar drie kinderen. Verzoekster is het hier niet mee eens. Zij heeft daarom bezwaar aangetekend en verzoekt om een voorlopige voorziening en voert daartoe een aantal gronden aan.

De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek toe en bepaalt dat verweerder de bekostiging van de (nood)opvang voortzet tot de beslissing op bezwaar. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

Verzoekster is afkomstig uit Tanzania. Zij is op 1 juli 2024 samen met haar drie kinderen, [minderjarige 1] (9 jaar), [minderjarige 2] (8 jaar) en [minderjarige 3] (3 jaar), zonder plan, zonder geld maar met de wens op een betere toekomst voor haar kinderen, vanuit Kenia naar Nederland gekomen. De vader van de kinderen is Nederlander en woont in [plaats 1] , gemeente [gemeente] . De vader heeft de drie kinderen erkend en ten aanzien van [minderjarige 3] is hij ook van rechtswege belast met het gezag. De oudste twee kinderen hebben de Nederlandse nationaliteit en beschikken over een Nederlands paspoort. [minderjarige 3] beschikt nog niet over een Nederlands paspoort. Toen verzoekster met de kinderen in Tanzania en Kenia woonde heeft de vader hen tot augustus 2023 altijd financieel onderhouden. Hij was er niet van op de hoogte dat eiseres met de kinderen naar Nederland zou komen.

Op 17 december 2024 heeft de voorzieningenrechter bepaald dat verweerder verantwoordelijk is voor verzoekster en haar kinderen en heeft een verzoek tot voorlopige voorziening toegewezen in die zin dat verweerder tot drie maanden na die uitspraak zorg diende te dragen voor opvang, dan wel de bekostiging daarvan, van verzoekster en haar kinderen. Vervolgens heeft verweerder op 23 mei 2025 verzoekster en haar kinderen een tijdelijke opvangplek aangeboden in een Oekraïneopvang in [plaats 1] voor de duur van één jaar, te weten van 23 mei 2025 tot 23 mei 2026.

Op 7 april 2026 heeft verweerder verzoekster een opvangplek aangeboden bij [stichting] in [plaats 2] . Verzoekster heeft dit aanbod afgewezen. Met het bestreden besluit van 17 april 2026 heeft verweerder de noodopvang van verzoekster en haar kinderen beëindigd per 23 mei 2026. Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen dit bestreden besluit en verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.

Tegelijkertijd had verzoekster op 10 september 2024 een aanvraag ingediend voor maatschappelijke opvang op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo) bij de gemeente Amsterdam. Deze aanvraag is met het besluit van 14 januari 2025 afgewezen. Tegen dit besluit heeft verzoekster bezwaar ingediend. Op 20 februari 2026 vond een hoorzitting plaats en is afgesproken dat er een nieuwe screening door de GGD zou plaatsvinden in het kader van de zelfredzaamheid van verzoekster. Deze screening heeft op 6 mei 2026 plaatsgevonden. Hangende deze bezwaarprocedure heeft verzoekster ook een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend.

Met het besluit van 26 juni 2026 heeft de gemeente Amsterdam de aanvraag voor begeleid thuis voor gezinnen afgewezen op basis van de nieuwe screening door de GGD. Verzoekster heeft tegen dit besluit beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening. Tevens heeft verweerder op 30 juni 2026 nadere informatie over de opvang in [plaats 2] aan de voorzieningenrechter toegezonden.

Op 2 juli 2026 heeft de voorzieningenrechter het onderzoek op zitting hervat. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekster, de gemachtigde van verzoekster, M. Nyembo als tolk Swahili, de gemachtigden van verweerder en [persoon] namens de gemeente Amsterdam.

gemeenten, waaronder gemeenten waar een grotere kans is op het verkrijgen

van woonruimte;

Verweerder heeft de opvang beëindigd omdat verzoekster de opvangplek in [plaats 2] heeft geweigerd. De vraag die voorligt is of verzoekster daarmee de voorwaarden heeft geschonden. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter staat op dit moment niet vast dat verzoekster de voorwaarde daadwerkelijk heeft geschonden. Uit de combinatie van voorwaarden leidt de voorzieningenrechter af dat onder een woning moet worden verstaan een permanente woning, die wordt aangeboden via een gemeente. De opvangplek in [plaats 2] is in een particuliere instelling. Weliswaar begrijpt de voorzieningenrechter dat eiseres, in tegenstelling tot in de regio Amsterdam, in [plaats 2] relatief snel in aanmerking kan komen voor een zelfstandige woning in [plaats 2] , maar dat neemt niet weg dat de opvangplek in [plaats 2] iets anders is dan een woning zoals bedoeld in de voorwaarden. Daarbij komt dat van de kant van verzoekster andere bezwaren tegen deze opvangplek in [plaats 2] zijn opgeworpen. Deze bezwaren dienen in de bezwaarprocedure verder te worden onderzocht. Voorlopig is de voorzieningenrechter van oordeel dat deze opvangplek in [plaats 2] niet aangemerkt kan worden als een woning, zodat op dit moment niet vaststaat dat verzoekster de voorwaarden heeft geschonden.

De voorzieningenrechter:

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.D. Arnold, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. J.C.M. Schilder, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 3 juli 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: