Deze zaak heeft betrekking op een dak- en thuislozenopvang aan de Cyclamenstraat 1 te Eindhoven. Voor de…

en

1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoeker. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af en legt hierna uit waarom.

2. Deze zaak heeft betrekking op een dak- en thuislozenopvang aan de [adres] te [woonplaats] (de opvang). Voor de opvang is in 2024 een vergunning verleend, met als voorschrift dat een beheersplan moet worden vastgesteld. Het voorschrift luidt als volgt.

"Beheersplan

Er dient door vergunninghouder in overleg met de directe omgeving een beheersplan te worden opgesteld waarin nadere afspraken worden gemaakt over de beheersbaarheid. Het pand mag pas in gebruik worden genomen als huisvestingslocatie voor voormalige dak- en thuislozen nadat door vergunninghouder het beheersplan is vastgesteld en door de gemeente is goedgekeurd."

Verzoeker heeft de voorlopige voorziening ingesteld, zonder een beroep ten aanzien van het niet tijdig beslissen aanhangig te maken. Ten tijde van de zitting in deze procedure was het primaire besluit tot afwijzing van het handhavingsverzoek genomen en was daartegen bezwaar aanhangig, zodat formeel gezien op dat moment sprake is van connexiteit. Of er ook materiële connexiteit is valt te betwijfelen, immers de voorlopige voorziening is in eerste instantie gevraagd in het kader van het niet tijdig beslissen van het college op het handhavingsverzoek. Van een beroep niet tijdig beslissen is geen sprake, zoals door verzoeker op de zitting bevestigd, en het primaire besluit gaat niet over het niet tijdig beslissen maar over de afwijzing van het handhavingsverzoek. Nadat verzoeker door de griffier in de gelegenheid is gesteld zich uit te laten over de vraag of hij de gevraagde voorlopige voorziening wilde intrekken nu er een beheersplan en een primair besluit liggen, heeft hij aangegeven ook tegen de totstandkoming van het beheersplan bezwaren te hebben. De oorspronkelijke grondslag van de gevraagde voorlopige voorziening is daardoor materieel verschillend van het (kennelijke) bezwaar van verzoeker tegen het primaire besluit, althans tegen het beheersplan. Voorts vraagt verzoeker schorsing van de omgevingsvergunning. De hogerberoepsprocedure ten aanzien van de omgevingsvergunning loopt echter bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De voorlopige voorziening gaat om het handhavingsverzoek.

Hoewel bestaan van connexiteit door de wijze van procederen van verzoeker niet duidelijk is, zal de voorzieningenrechter verzoeker hier om proceseconomische redenen het voordeel van de twijfel geven en de voorlopige voorziening inhoudelijk beoordelen. Hoewel het college zich op het standpunt stelt dat van connexiteit geen sprake is, heeft het ook inhoudelijk een standpunt ingenomen zodat een inhoudelijke beoordeling mogelijk is.

Ten aanzien van de rechtmatigheid van het primaire besluit merkt de voorzieningenrechter op dat nu er een primair besluit is genomen en verzoeker daartegen bezwaar heeft ingesteld, het college een beslissing op bezwaar zal moeten gaan nemen. Verzoeker geeft (als bezwaren) aan dat het beheersplan inhoudelijk niet voldoet, het beheersplan niet kan worden goedgekeurd door het college zonder instemming/ ondertekening door de omwonenden en er overeenstemming moet zijn met de omwonenden over het beheersplan en die overeenstemming er niet is. Verder geeft verzoeker aan dat het niet aan de omwonenden ligt dat er geen overeenstemming is gekomen over het beheersplan. Ook trekt verzoeker in twijfel dat het beheersplan door het college is goedgekeurd. De voorzieningenrechter begrijpt dat verzoeker hiermee wil zeggen dat er volgens hem nog steeds sprake is van een overtreding van de omgevingsvergunning bij ingebruikname, aangezien er geen beheersplan is dat aan het vergunningvoorschrift voldoet.

Het college stelt dat is voldaan aan het vergunningvoorschrift. Er is namelijk overleg geweest met de omwonenden en het beheersplan is vastgesteld en goedgekeurd, zoals in het voorschrift is aangegeven. Onder verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank van 12 februari 2025 in de procedure over de verlening van de omgevingsvergunning voor de opvang, stelt het college dat de omwonenden geen doorslaggevende stem hebben. De relevante rechtsoverweging luidt als volgt:

De voorzieningenrechter volgt het college. Dat omwonenden een doorslaggevende stem hebben in de totstandkoming (en indirect daarmee ook op de inhoud) van het beheerplan, volgt niet uit het voorschrift, zoals ook is bevestigd in de uitspraak van de rechtbank over de vergunningverlening. De eisen die verzoeker stelt, volgen dus niet uit het vergunningvoorschrift. Het college heeft voorts tijdens de zitting bevestigd dat het beheersplan is goedgekeurd door de gemeente, de voorzieningenrechter ziet geen aanleiding dat te betwijfelen.

Alles afwegende komt de voorzieningenrechter tot de conclusie dat de voorlopige voorziening moet worden afgewezen. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter is voldaan aan het vergunningvoorschrift bij de totstandkoming van het beheersplan. Van een overtreding van het vergunningvoorschrift is om die reden dus geen sprake. Omdat de voorzieningenrechter geen aanleiding heeft te twijfelen aan de rechtmatigheid van het primaire besluit tot afwijzing van het handhavingsverzoek is er daarom weinig ruimte om de belangen van verzoeker mee te wegen. Verzoeker vreest overlast, maar er is dus een beheersplan. Dat de opvang op deze locatie met het vastgestelde en goedgekeurde beheersplan evident tot ernstige overlast gaat leiden, is de voorzieningenrechter niet gebleken. Verzoeker geeft voorbeelden van vermeende overlastgevende bewoners van andere opvanglocaties, maar dat zegt niet zonder meer iets over deze opvang. Tegenover de belangen van verzoeker staat het zwaarwegende algemene belang dat gediend wordt met vestiging van een opvang voor dak- en thuislozen op deze locatie.

4. Het verzoek wordt afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. K.A. Maarschalkerweerd, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van A.J.H. van der Donk, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 22 oktober 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: